istenen bir durumun kişinin hareketleri sonucu istemiyormuş gibi görünmesidir.

geçmiş.
geçmişte kalmıyor maalesef.

edit: şu entryi elden ele yaysak fena olmazdı...
hemen sizin de benim şu an yazmakta olduğum satırları yazabileceğiniz dikdörtgenimizin altında "link" butonunun solunda, "alıntı" butonunun sağında sizi bir sürpriz bekliyor. kendinizi yazdığınız cihaz yerine koyuyorsanız da linkin sağı alıntının solu.

t: bir yazar türü.

bu bir film önerisi değildir.

2011 yılında norveç’te yaşanan ırkçı saldırı sonucu 77 kişi (çoğunluğu 17-18 yaşlarında) öldürülmüş. 242 kişi ise saldırıdan yaralı kurtulmuştu.

film yaşananları görgü tanıkları üzerinden aktarıyor. gerçek bir kesit.

filmi izledikten sonra insanın yazası bile gelmiyor. ırkçılık nedir? kafatasçılık nedir? faşizm nedir? sorularının karşılığıdır.

saldırıda ölenler neyin bedelini ödediler?

bazen, sözlük içerisinde de ırkçı söylemler görüyorum. şunu açıkca söyleyeyim;

benden uzak durun.

boşuna trasnlate'e gidip bakmayın çince de ''çinli karakter'' anlamına geliyor, ben yaptım.

"konuşabilmek bir lüks. içimde, belki yarın şakırım diyen bir şarkı... ama sen hiç çalmayan bir gitarsın. bak yine özlüyorum seni. bu itiraf edilmemiş bir yalnızlıktır. on iki kişi öldü ve beni hala aramadın diye ağlamak geçiyor içimden. ya bozkırın ortasında bile yoksan diye bağırmak..."*

zaman, sadece birazcık zaman ve yaşanan kısacık anlardan oluşan kısa uyak a’sının ve zenon’un ortak ebesinin an’ı olan. şey. ney? yazamadık durumumuz yoktu. okuyamadık da, okuma yazmamız vardı ve durumumuz da müsaitti üstelik yazı tabanlı bir platformda idik ve unvanımızın gereği içerikleri okumamız beklenirdi ama yine de, okumadık.

istediğimiz yerde yazar ve yine dilediğimiz herhangi bir yerde okunurduk da buna rağmen bir akşam baktık internetin karanlık dehlizlerine. bir noktaya kulak kesildik, ya da göz. ya da başka bir şey işte, muhtemelen göz kesildik emin değilim. birileri vardı yazan ve de okuyan. göz kesildik, ses verdik; ses aldık ve yankılar fena değildi. otağımızı kuralım. kurduk.

biri şarabımızı döktü, soğanımızı çaldı, biri hiç yoktan vurdu kafeste kuşumuzu. biz, biz olmaktan çıkıp işbunda olduğu gibi vıcık romantizme bulanmış yazılar karaladık; onlar onlar olmaktan bıkıp herhangi bir yere dönüşme kararı aldı. otağımızı toplayalım.

(bkz: azerbaycan'dan salamlar)

ailenin ketum herifi günlük konularda hiç ses etmez. ilgilendiği bir şeyden bahsedilince meddahlığa soyunur.

hoşuma giden iş.

yalnız öyle cinsel anlamda çekici bularak seyretmiyorum. güzel olan her şeye bakmayı seviyorum. o yüzden "aman nazar değmesin!" nidaları eşliğinde çaktırmadan keserim, affetmem.

aşağı yukarı aynı günlerde sözlüğe kayıt olup karşılıklı olarak birbirimizi okuduğumuz, değerli fikirlerini, düşüncelerini daha çok okumayı istediğim yazar. yine nickaltını kimseye bırakmak istemediklerimden *.

her seferinde aynı masaya oturmak gibi saçma bir alışkanlık.

anlamıyla düzensiz, fazla şatafatlı denebilecek sözcüktür. yine adını alan barok dönem 1600'ler ve 1750'ler arasını kapsar. bu dönem, barok mimari, barok müziği gibi çeşitli alanlara konu olmuştur.

zor günlerdi, kendi kendime konuşuyor gibiydim. ayda bir, biri entryimi beğenirdi, sevinirdim. sonra bir gün akışta kafa sözlük'ü gördüm, tıkladım, sonra kafa sözlük'e üye oldum. tanımlar girdim, sonra birileri tanımlarımı beğendi, sonra yeni tanımlar girdim yine birileri tanımlarımı beğendi sonra ben de birilerinin tanımlarını beğendim. ve son...

pek bir şey yapamıyorum. baş ağrısı, arkasından da bir mide bulantısı geliyor.

“hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum.. bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi? evet, bunun hayatımın en mutlu anı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu.”
orhan pamuk masumiyet müzesi

daha çok adolf hitler ile birlikte aklımızda kalsa da kazım karabekir, ismet inönü ve bir çoğumuzun dedesinin bıraktığını bildiğimiz bıyık türü. üst dudak üzerinde bıyığın sol ve sağ kısımları kesilerek orta kısmının bırakılması ile oluşur. günümüzde bu çeşit bıyığın bırakılması uygun görülmez, tabulaştırılmıştır. bunlarla birlikte hitler neden böyle bir bıyık bırakma gereksimi duydu hiç merak etmemiştim. oysa almanya'da kayzer bıyığı ünlüyken kayzer bıyığı bırakmış.

hitler'in önceki kayzer bıyığı (ww ı)


hitler ve bıyığı (ww ıı)


baldızının iddiasına göre eşi kayzer bıyığı istemiyorum diye tutturmuş bizim adolf da -her zaman ki gibi- hızını alamayıp kesmiş bir çoğunu sonra böyle kalmış. en temelsiz iddia.

diğer bir inanışa göre hitler, charlie chaplin hayranı olarak bıyığı bırakmış, temelli ama inanması güç.

chaplin bıyığı (böyle de açabilirdim başlığı aslında)



daha kabul gören sebep ise -beni de tatmin eden- bıyığı zorunda olduğu için bırakması. kayzer*, birinci dünya savaşı sırasında zehirli gazlardan korunmak için tasarlanan gaz maskesini takmayı kolaylaştırmak için bıyıkların kesilmesini emretmiş. maskenin işlevini etkilemeyecek tek bıyık şekli de bu bıyıkmış. bazıları adolf gibi bu bıyığı bırakmış. sonra gerek akılda kalıcı gerek sembolik olmasından dolayı hoşuna gitmiş olacak ki bu şekilde bırakmaya devam etmiş.

maske de bu. burun ve ağız aynı boşlukta kalıyor.*


tüm bu öğrendiklerimizden sonra ayna karşısında tıraş olurken bıyığı komple kesmeden önce hitler bıyığı yapmak zorunda kalırsanız lütfen suçluluk duygusu hissetmeyin. sizin suçunuz yok; bu insanoğlunun doğal bir pratiği.

demet akalın'ın yıllardır başarıyla geliştirip devam ettirdiği nitelik...

kimi vakit bir kahvenin türünü yanlış yazar, kimi zaman konser yerine komiser yazar... kimi zaman da, bir hayranına hediye ettiği çizmeyi, hayranının satışa sunmasından dolayı olayı, büyük bir ustalıkla, magazin malzemesi haline getirir.

yakın arkadaşlarıyla küsüp barışma güncellerini ise saymıyorum bile.. .*

değerli sanatçı zülfü livaneli'nin şarkısıdır.

kırılsa da kanadımız
asiye çıksa adımız

duyan duysun bilen bilsin gülüm
böyledir bizim sevdamız

ben.
çağın gerisinden sesleniyorum duydunuz mu ?