su cagatay ulusoy, cok gercek adam. her seyi yapabiliyor. her rolde farklı bir hayatı canlandırmıyor adeta barındırıyor gibi.
hepimizin bildiği ,gormek istemediği ,olmaktan korktuğu ,kücükleri korkutmak icin nadiren ağzına aldığı hayatları konu alan bu film belki biraz klise, cok umulmadık değil ama cok unutuldukları gozler onune sermis. benim icin olay film değil. olay gercekten boyle seyleri her gün yasayan, sokakta gercekten buna benzer hayatların varlığını hatırlamak,hatırlatmak. bu insanlara uzulup bu insanlara aglamak. belki bir oyunculuk da olsa birebir gorunce insanın kendi duygusunda bogulması kacınılmaz oluyor. allah kimseyi cekemeyeceği dertle sınamasın.

bir katilin gebermesidir. aleyna hep iyi duygularla hatırlanacakken katilinin ölümü bile o caniyi affettirmeyecektir. keşke bir gün bu caniyi yetiştiren ataerkil sistem de dayanamayıp intihar etse.

baya güldüm sonra ağladım.. git geller oldu. eline sağlık kadıköy beyfendisi

"söyleyecek çok şey vardı ama söylememeye karar verdim."

- (bkz: franz kafka)

yazarlara çattım da cevap almadım
yaşadım desem de murat almadım
varip gideyim ben de kendi yoluma
meydana geldim de ses bulamadım

günaydın sözlükçüm, ahali, kankiler, arkadaşlar ve öbürsüler...

evet evet sizi neden öbürsüleştirdim ben de bilmiyorum. öbürleri de iyidir bazen enteldir, danteldir. milletin kanına girmeyin yeter. yatacak yeriniz kalmaz bak sonra hahah.


sabah sabah ne dediğimi inanın ben de bilmiyorum. sanırım ateşim çıktı ya da şuan kuzenim yazıyor hahah.

vitaminimi drinkliyorum şuan belki de o kafa yapıyor. olabilir mi gerçekten böyle bir şey? nütfen olsundu.

bugün yine yapacak hiçbir şeyim yok. malum işi gücü bıraktım. ve kafamı toplamak için ne yapıyorum yazıyorum. peki önceden ne yapıyordum yine yazıyordum ee ben ne anladım bu işten peki püüff. neyse olsun o başka bu başka.

iyi hadi ben kaçtım o zaman. öpüldünüz mucukss.

geceyi bilgi dolu bir entry ile kapatayım bari.

bir terapistin terapiye başlamadan önce kendi sorunlarını çözmek için başka bir terapistten aldığı tedaviye denir.

herhangi birine uygulanan terapi sürecinde terapist kendi kişiliğini terk etmek ve olabildiğince objektif olmak zorundadır. hastaya yaşantısının getirdiği negatif enerjiyi yansıtmamalıdır. eğer bu durum mümkün olamıyorsa meslektaşı olan birinden destek almalıdır. bu duruma da süpervizyon denir. intervizyon'la karıştırılmamalıdır. intervizyon'da akran danışmanlar bulunur ve süpervizyon'un aksine danışman değerlendirmeye alınmaz.

ben asagu. insanları sevmem. hayvanları severim( özellikle iyi pişmiş olanlarını ). yabancı dil eğitimi almaktayım. ağız şapırdatanları sevmem. dead by daylight isimli multiplayer bir oyunda profesyonel oyuncuydum ama sonradan takımımızı dağıtma kararı aldık. kimsem yok.

gabriel garcia marquez - kırmızı pazartesi. kitap 100 küsür sayfa fakat, olaylar çok hızlı gelişiyor, kim kimin neyi,anlamak zor olmuştu benim için. belki de doğru zamanda okumaya başlamamıştım. 2 yıl önce okumaya başlayıp, yarım bıraktığım bir kitaptı. bu yıl okumayı tekrar deneyebilirim belki.

hazırsanız sorayım. benzer soruları başka bir sözlükte de sormuştum.

1- yaşadığınız birkaç kötü deneyim nedeniyle tüm kadınları aynı zannedip, sosyal medya üzerinde kadınlar hakkında genellemeler yaparken, yanlış yapıyor olabileceğiniz hiç aklınıza geliyor mu? bu yaptığınız genellemeler ve sürekli kadınlardan bir kazık yemeyi bekler halde olmanız nedeniyle mutsuz ilişkiler yaşıyor olabileceğinizi düşünüyor musunuz? hayatınızda kimseye kötülük etmediğiniz halde, mesela bir sözlükte açılan "bütün erkekler şeref yoksunudur" gibi bir başlığa üzülmez misiniz? eğer üzülürüm diyorsanız, aynısını kadınlara neden yapıyorsunuz?

2- kendinize kadınların gözüyle bakma şansınız yok. kendi gözünüzle kendinizi ya da yakın arkadaşlarınızı hep en iyi kalpli, en yakışıklı, en efendi olarak görüyor olmak size de tuhaf gelmiyor mu? kadınların sizi nasıl gördüğü hakkında bir fikre sahip değilken nasıl kendinizden bu kadar emin olabiliyorsunuz? belki sandığınız gibi biri değilsinizdir.

3- neden "kadınlar paradan başka şeye bakmaz." şeklinde son derece aptalca genellemeler yaparken, çoğunuz kadınları sadece seks oyuncağı olarak görüyor? bir insanı karakteri, yaşam tarzı, hayata bakış açısı için değil sadece ama sadece sevişmek için istemeyi etik buluyor musunuz? buluyorsanız, benzer şeyi yapan ve sizi sadece paranız için isteyen kadınlardan neden şikayetçisiniz? bulmuyorsanız, etik olmayan bir şeyi neden yapıyorsunuz?

4- kadınları asla kendini geliştirmeyen boş kafalı ve dedikoducu "kezbanlar" olarak yaftalarken, bunu yapanlardan kaçınız bir kadının karşısında sanat, bilim, teknoloji gibi konular hakkında çok iyi bir konuşma yapabilir? mesela içinizden kaç tanesiyle kuantum mekaniği hakkında konuşabilirim, kaçınız bana yapay zekâ hakkında hiç bilmediğim şeyler anlatabilir yahut kaçınız edebi eserleri çok anlamlı şekilde yorumlayabilir? sürekli başkalarından beklediğiniz şeylerin ne kadarını kendiniz yapıyorsunuz?

5- türkiye'de kadın olarak doğup yaşamak ister miydiniz? böyle bir şey olsaydı, türk erkekleri ile mutlu yaşayabileceğinizi düşünüyor musunuz?

***

ben cevapları merak etmiyorum. merak eden arkadaşlar için amme hizmeti olsun dedim. istediğiniz sorudan başlayabilirsiniz.

edit: burada söylediklerimi yapmayanlara hiçbir sözüm yok. ben genellemelere her zaman karşıyım. ön yargım da yok erkeklere karşı. gayet aklı başında, düzgün erkekler var bu ülkede. sorular, bu sorduklarımı yapanların, üzerinde biraz düşünmesi amacıyla soruldu. böyle davrananlar varsa aranızda, onların cevaplarını gerçekten merak etmiyorum. sadece düşünmelerini ve çifte standart davranışları bırakmalarını temenni ediyorum.

duncan idaho için kendi ağzından yazdığım bir şiir(muhtemel spoiler içerir);

manasını yitirmiş bir ölüm,
almıştı beni altına o solucan gibi,
defalarca.
kaçıncı kez oluyordu bu.
her biri ilk seferki gibi,
son kez olması dileği ile.
olamayacağını bilerek.
boşlukta bir bilincim ben,
tekrar tekrar bedenlenen,
yabancı bedenlerde.
her biri ayrı ayrı benim,
toplayınca ben yapıyor.
zihnimde eskinin tarihini taşıyan
bir antikayım ben.
vazgeçilmez olacak kadar iyi,
neyim vardı ki.
bir zamanlar ölesiye olan sadakatim,
dönüşünce nefrete,
suçlanabilir miydim ki gerçekten.
sebeplerin hepsi o tiran iken,
sonuç olan ben,
hata yapabilir miydim ki zaten.

antikayım ben,
bin yılların üzerinden geçtiği.
tüm hayatlarımın yaşanmışlığının,
yorgunluğu var genç bedenimde.
bilgeliğim delip geçiyor zamanı,
takılıyor kişiliğimin,
parçalanamaz keskinliğine.
kendi değerlerime ters düşüyorum.
varoluşum,
gayemle çelişiyor.
ben bir suçum,
işlenmiş, işlenmekte, işlenecek.
suçlulara olan sadakatim,
beni bitirecek.
sonra yeniden doğacağım.

şöyle bir şey okudum bu gün
yolum zordur dediğin de
senin yolun yolumdur diyebilene emanettir gönül

kedili evde asla iş bitmez. bakın kanıt.

dinlenmeyeyim mi ben?
çocuğum sen ne istiyorsun çamaşırlardan. yıkanmış asılmış mis gibi. uyuyacağım zalımın oğlu.


bu cokcok beni öldürecek ortalıktan kaybolduysa kesin bir haltlar yiyor demek. sen dün gece odamın kapısını aç. casperla birlikte terasa çık. gece bir miyav sesleri gözümü açtım terasta neymiş sineklik varmış gelmiyormuş. acaba oraya nasıl geçtin diye sormazlar mı kediye? oraya nasıl geçtiysen gel geri buraya. sinirli sinirli kalktım yataktan zaten içeri almamla odadan kaçması bir oldu biliyor başına gelecekleri.

yattım uyuyacağım tam dalacağım aa casper. o çıktıysa onu casper çıkarmıştır terasa dedim. çıktım baktım kimse yok. geri girdim yattım yok bir daha kalktım aşağı indim tek tek bütün odalara baktım casper yok. delireceğim gece 03.00 nerede bu dingil. ev halkı tabi benim kontrolsüz tavırlarıma uyandı. geri terasa geldik hayda karşı terasta. geçen sefer arka terastan yine böyle kapı açıp geçmişlerdi oraya geçip almıştım bu sefer imkan yok.

hayır yan komşu kediden çok korkuyor düşünsenize benim odam diye kadının odasına girmiş kadınla gece denk gelmişler evde kıyamet kıyamet.

neyse bağır çağır yarım saat dil dök geldi bu tarafa. şuan cezalı bu hafta yaş mama yok. ve bugün yanıma hiç yanaştırmadım. gündüz bir ara yanlışlıkla casper dedim nasıl koştu geldi dikti gözlerini bana. hadi kaybol git burdan dedim suratını asıp geri gitti.

ne yapacağım ben bu haydutu bilmem anlık bir oda kitlemeyi unutalım hemen terastalar. kesin bir çözüm bulmak lazım püff.

"yalancının cezası kimsenin kendine inanmayışı değil, asıl kendisinin kimseye inanmayışıdır." george bernard shaw

trt'nin düzenlediği ve bir daha da tekrarı olmayan 1. toplu iğne beste yarışmasında bestelerinde erol tanır imzası geçen eşi şemi diriker'in bestesi olan "unutama beni" ile birincilikte adını duyurdu. nurlar içinde yatsın diliyorum.
en sevdiğim ...*
oylum oylum
"sev beni, beni, beni sev beni
sev beni sev beni sev
güler yüzlüm, güler
sözlüm, ver bana kalbini ver
bilmem ne’tmeli."

" bu hikayenin sonunda kazanan sen olacaksın. şimdi kılıcını çek ve savaş. bu kitap ağır bir kitap. pes etmeyecektir. zaferlerin kanlı olacak, şanına şan katacak... "

başlıktaki tüm tanımları okudum. herkes her şeyi yazmış bana bir şey bırakmamışlar. neyse ben de birkaç şey ekleyeyim bari.

bu kişilik özelliğine sahip insanların belirgin özelliği vardır.
devamlı ilgi odağı olmak isterler. ilgi odağı olmadıkları zaman çok rahatsız olurlar bu durumdan.
ilgiyi üzerlerine çekmek için dış görünüşlerini kullanırlar. yapmacıktırlar, gösterişi severler ve duygularını abartırlar. kendilerine saygısı olmadığı için başkalarının onayını beklerler sürekli. başkalarının onayına çok önem veren, duyguları hızla değişen, çabuk sıkılan bu kişilerin hayal kırıklığına da hiç tahammülü yoktur.
sürekli herkesin kendisini övmesini, güzel/yakışıklı bulmasını, beğenip onaylamasını istedikleri için her şeyi abartılı yaparlar bu yüzden de doğal görünmezler. dışarıdan rol yapan oyuncular gibi görünürler.

format gereği tanım: daima ilgiyi üzerine çekmek isteyen, onay bekleyen kişilerde ortaya çıkan bir tür kişilik bozukluğudur.

başlık hatalı, devlet o adamın memuru olmuş.*

oğlum o senin yengen yengen demek istediğim başlık.