tarih öncesi hayvanların fosillerini inceleyerek bunlar hakkında bilgi veren bilim dalı.

tatlı bir erkin koray şarkısı.

canın sağ olsun butonu var mıydı? otomatik sen bıraktın ama ben seni bırakmadım mesajı da gönderilse negzel olurdu. *

toplumsal bir biçimde körleşmeyi vurucu bir şekilde anlatan jose saramago romanı. körlük okumaya başladığınız ilk andan itibaren korku ağıyla zihnimizi örmeye başlıyor. okuyucusuna kör olma korkusu düşüncesini okuma boyunca derinden hissettiriyor. saramago kitapta fizyolojik körlükten ziyade toplumsal körlüğe dikkat çekiyor. kitapta yer ve zaman konusunda bir belirsizlik mevcut. trafik ışıklarında aniden kör olan bir karakterle yolculuk başlıyor. sonrasında şu anda yaşadığımız pandemi dönemini anımsatan bir biçimde körlük yavaş yavaş yayılıyor. bunun sonucunda karantina dönemi başlıyor. akıl hastanesinde karantina altına alınan körler arasında çekişmeler, hayatta kalma mücadelesi saramago'nun etkileyici üslubuyla çarpıcı bir gerçeklikle okuyucuya aktarılıyor. okuduktan sonra uzun süre etkisinde kalınan kitaplardandır.

bunun en büyük nedeni ucuz ve kolay olmasıdır. ben ilkokuldayken çeyrek ekmek alırdık. biraz durumu iyi olan yağlı çeyrek ekmek alırdı. zengin olanlar yarım tost alırdı. ekmek hep vardı ve hala var. bugün bile geleneksel ve ev yapımı sofralarda kültür karbonhidrat ağırlıklı. yapılan çalışmalarda sofraların%95'ini karbonhidrat oluşturuyormuş.

not: çeyrek ekmek lan. fakir bile değilmişiz. bugünlere şükürler olsun.

sevdiklerimle birlikte güzel bir rüyada
hiç bitmeyecek bir rüya

tatlı bir bahar esintisi gibi
yazın bile güneşin altında eser hani

öyle bir rüya

uyuşuk bir bilinç belki...

az önce biraz çekirdek aldım marketten.


tanım: en son para harcadığımız şeyleri paylaştığımız başlıktır.

moderasyonda bir adet iyilik meleğimiz eksik demişler, (bkz: hazall)'ı almışlar ekibe. o da o işe yarıyor dostum.

fatura ödüyoruz vergi ödüyoruz bide bunu ödüyoruz. yakında daha absürd vergiler ile karşilaşmamız çok olası diye düşünüyorum.

dünden beri bizzat yaşadığım duruma binaen bu başlığı açtım.

kendimce birşeyler yazıp çizmeye çalıştığım bu ve benzer mecralarda kişilerle birebir sürtüşme yaşamaktan özellikle kaçınmama rağmen, hiç kimseyi bireysel olarak konu etmememe rağmen, tam da bu söylediklerimi oldukça rahat biçimde yapan bir kesim var .

gerek entry altına, gerekse özelden mesaj yoluyla , karşısındaki kişinin kim olduğuyla ilgili hiç bir fikri olmadan ,
öğüt vermeye kalkanlar
git şunu öğren diyenler,
ben bilirim sen bilmezsin tarzı kişiye üstten bakan , kendini beğenmiş havasında olanlar ,
ukala ukala kelimelerle cevap yazanlar ,
daha az önce açtığım bir başlığın altına, açık açık ' çöp başlık ' diyebilecek kadar hadsiz olanlar, vs.
bunları çoğaltmak mümkün.

yazdıklarımı beğenmeyebilirsin,
sana, hayat görüşüne ters olabilir,
bir çok yazı benim hayat görüşüme de ters ama, her işin bir usulü var.

bunu bireysel hakarete , hadsizliğe götürmeden de pekala dile getirebilirsin.
kaldı ki, kimsenin bir diğerinden üstünlüğünün olmadığı bu tür yerlerde bunu en iyi biçimde yapmanın yolu da yine akıl kullanılarak üretilmiş cümlelerdir.

düşünür, bana bireysel saldırıya girişmeden pekala cevap verebilirsin.
ha bunu yapamıyorsan da , burada durma zaten , yanlış yerdesin .

ben yanılıyo olabilirim, sen gibi 'ben bilirim ' demiyorum.
ancak bunu belirtmenin etik bir yolu olduğunu, senin de bunu bulman , öğrenmen gerektiğini söylüyorum.

sözlük kurallarının dışında da olsa , şu andan itibaren bireysel hadsizliğe giren her türlü davranışı, yaklaşımı, yazıyı karşılıksız bırakmayacağımı bildirir , gerekirse bunları açık açık deşifre edeceğimi tüm katılımcılara bildiririm .

herkes haddini bilecek nokta

edit; evet , bu durum ülkenin sorunu olabilir,
bu ülke sorunudur deyip susalım, dile getirmeyelim , bu sorunla yaşamaya devam mı edelim ?

ben dile getiricem, sen dile getireceksin , bu kafa yapısındaki sorunluları , bir sekilde olması gerektiği kulvara getireceğiz.
aksi halde bunu kabullenmiş olmuyor muyuz ?

edit 2 ;
yazar arkadaşlar okumadan , meselenin özünü anlamadan gelip direkt yorum yapıyor.
sözlüklerin kaderi sanırım bu .

ben eleştiriden kaçan korkan bir insan değilim.
ancak eleştiri diyorum , hakaret değil.
ışın içine hakaret girince olayın rengi değişiyor.
adam gelmiş bana özel mesajla saldırıyor, yetmiyor direkt bana entry yazıyor. sözlüklerde böyle bir üslub yok diye biliyorum ben .
fikrini söyler çekilirsin kenara. karşılıklı bire-bir sohbete devam etmezsin .
burada tam da bu yapılıyor.
ıs mesaja dönüyor, orada da bir sürü densizlik alıp başını gidiyor .
ıs eleştiriden çok ahlaksızlığa terbiyesizlige doğru evriliyor .

ben şimdi bu başlık altında beni haksız gören yazarların başlıklarına gidip , hepsine tek tek bıkıp usanmadan ' bu başlıklar çöp , bir boka yaramazlar ' yazicam .
öyle ya eleştiri özgürlüğüm var ve onu kullanabilirim.
kimse de bundan rahatsız olmayacak .olan olursa buradaki yazılarını gösteririm kendilerine.
bunu mu yapalım meselenin özünü anlamanız için ?

farkında olmadan başkalarının davranışlarını, mimiklerini, hareketlerini taklit etmeye verilen psikolojik kavramdır.
bukalemun etkisi aslında her insanda bulunur. 'onlar gibi olursam kabul görürüm' düşüncesinin davranışa dönüşmüş hali de denebilir.

8. sınıfta dershaneden arkadaşımla sırf birlikte kalmak için ablalara gitmiştik. yemekten sonra fethullah gülen videoları izletmişlerdi. ablalar nasıl ailelerini karşılarına alıp katıldıklarını anlatmıştı. çok korkunç bir oluşum cidden.

şarap içmeye yemek yaparken başlamak. yani hem şarap içmek, hem de yemek yapmak. vakit başka türlü nasıl geçecek, malak gibi yatarak mı? ha bir de temizlik yapmak olabilir. *

her gün pijama giydiğim için sorun etmediğim olay.

bilgi küpü, objektif yazar. hep yazmalıdır. var olsun.

okulda benden daha kilolu bi çocuk vardı. sürekli benimle alay ederdi. şişkosun ayısın ehehhe diye kendi arkadaş grubuna hedef gösterip onların da dalga geçmesini sağlardı.

abi. sen. benden. kilolusun. sen. benden..

ezik bu insanlar işte. ilk tanımı giren yazar arkadaşın dediği gibi tek dertleri hedef şaşırtmak. insanlar dikkatini başka bir şeye versin ki gözler kendilerinin üzerine gelmesin.
bir de bu çocuğun yaptığını yapan başka bir çocuk daha vardı. o da yaşıtlarına göre kısa ve zayıf kalmış biriydi. 13-14 yaşında bi erkek gibi değil de 9 yaşında gibi duruyordu ve sürekli benimle alay ediyordu.
ahh ne kadar yazıkk.. benimle alay ederek kendilerince 'zaman kazandılar'. umarım şimdi kendileriyle barışık, millete salça olmayan mutlu birer genç yetişkin olmuşlardır.

nedense aklıma cem garipoğlu geldi. sanki sonu bu cocuk gibi olacak hapiste öldü denip sonra yurtdışına çıkartılacakmış gibi geliyor. umarım hak ettiğini bulur.

kendimi arıyor ve sorguluyor olmamdır.

üroporfirinojen dekarboksilaz eksikliği sonucu oluşan, en sık görülen porfiria hastalığıdır.
ışığa hassasiyet vardır.
hastalarda üroporfirin düzeyleri yüksektir.