a tipi kişilikler, bir olay önemli olsa da olmasa da tüm gücünü kullanarak o işi çok önemliymiş gibi bir hale getirir. zaten onlar için her olay önemlidir. karşılaştıkları her şeyi başarmak isterler. bu yüzden ortalama bir kişiden daha sık ve yoğun stres yaşama eğilimleri vardır.

zamana karşı mücadele içerisindedirler ve bu yüzden de fazlasıyla sabırsızdırlar. kısa zamanda birçok işi başarmak isterler fakat bu sizi yanıltmasın, büyük bir özenle işlerini yaparlar. sadece, yavaşlığa tahammülleri yoktur. bu yüzden de çok çabuk öfkelendiklerini rahatlıkla söyleyebiliriz. kazanma istekleri çok fazladır ve bu yüzden içlerinde yarışma duygusu/ rekabet barındırırlar.

tüm bu bilgiler de göz önünde bulundurulduğunda, yapılan testlerin de desteğiyle, a tipi kişiliklerin b tipi kişiliklere nazaran (b tipi kişiler daha rahat, baskı altına daha az giren kişilerdir) daha fazla stres yaşadıkları gözlemlenmiştir. her şey için çok sıkı çalışıp stres altına giren kişiler başarılı olsa da bu başarılarından memnun ve mutlu olabilir mi orası elbette tartışılır. a tipine söyleyebilseydim söylerdim: a tipi derdim, her mutsuzluk stres ile başlar.



kaynak: françois lelord, christophe andre, ''zor kişiliklerle yaşamak'', sayfa: 177.

üç beş tane mor saçlı sjw'nin uçuk kaçık hislerini orgazma ulaştırmak için kendine solcu diyen cihangir soytarılarının söylemlerinden gına geldi artık.
yav arkadaş sağıyla soluyla 70'lerin özlemini iliklerime kadar duyuyorum.
pos bıyıklı, yeşil parkalı devrimci halk çocuklarından, velev ki ibneyiz diyen gevşeklere geldiğimiz sürece lanet olsun.
dostluğunda, düşmanlığında mertçe ve erkekçe olduğu ahir zamanları özlüyorum.

acısı kendinden büyüktü aşkın.

bebek ağlayınca çökmeyen iki his var onlar da başlıkta şaka gibi..

bu gece deprem oldu. yabancı bir arkadaşımla konuşurken söyledim ve uykumun kaçtığını belirttim. hala daha konuşuyoruz. bildirimlerini her zaman kapatan insan sırf benim için açık tutuyor bu gece. sırf deprem olur ve belki konuşmak, sakinleşmek isterim diye. bu insan ne benim sevgilim, ne bir çıkar ilişkim var. sadece dost. şimdi bunun verdiği güzel hissin yanında aklıma mazi geldi. neredesin eyy "deprem oldu sen neden benim halimi hatırımı sormadın!" diye çıkışan, kavga çıkaran eski sevgili. bu gece çok mutluyum. bozmayacağım.

ay sözlükte elit bir bey arıyordum stalklamak için, başlık buldum baktım ki yine fos çıktı. bu sözlükte hiç mi bir elit erkek yok, hepiniz mi çirkin varoşlarsınız? tanrım babet çorap giyen erkekler biraz ötede durun siz, sizden bahsetmiyorum. döşü kıllı ve aynı zamanda elit olabilen alfa erkeklere bakıyordum ki yok. doğu ile batıyı aynı potada eritebilmiş, babet çorap giymeyen elit beyler. lütfen bu başlık altına yazın ki sizi stalklayayım.

yaşı geçmiş azgın dayıların sık sık kandığı bir dolandırıcılık türüdür.

yazarların canını sıkan durum.

görmeyin arkadaşlar takipçilerinizi, boş verin! kimi takip etmek geliyorsa içinizden, onu takip edin. birisi takipten çıktı diye ona düşman olmayın. bazı konuları bilmemek daha iyidir.

yok ben bu konuda duygusal davranmam, sıkıntı yok diyorsanız o başka tabii.

nazende sevgilim.

önceleri açıklamaya çalışırdım ama karşındaki seni anlamaya açık olmadığı için boşa konuşurmuş gibi kalıyor insan. şimdi sadece tamam kardeşim diyip geçiyorum, zaman önemli.

duygulara tercüman bir duvar yazısı.

pis(lafın gelişi) olan kabuğa elimiz değdikten sonra aynı şekilde meyveye de değmesi ve o meyveyi yememizden dolayı olabilir.
mandalina mesela.

ne kadar yaşlanırsak yaşlanalım seni böyle güldürmeye hazırım.*

kadın olarak barınamadığım oyun. dişi sesi duyduğu gibi yavşak yavşak konuşan erkekler oldukça, oyun oynayan kadın sayısı bu kadar az olmaya devam edecek.

oturduk yine ağaç izliyoruz, bayılıyorum bu ağaca.

#44870 tanıma cevabım; kadınlar arası rekabet, kıskançlık bunu silmek isterdim. kadın kadının kurdu değil de destekçisi olmalı. bir kadının en büyük düşmanı yine başka bir kadın oluyor. daha çok dayanışma olmasını isterdim.

anonim ortamların, insanları, meraka ve gözde büyütmeye yöneltebilen ortamlar olmasıyla alakalı bir olay olduğunu düşünüyorum. merak dediğin şey hayranlığa giden yollardan biri. hormonlar arşa çıkar bu merak edilene ulaşma isteğiyle. hele bir de duygusal açlığın varsa tutulursun.

sozluk ortamlarinda takilip da sosyal medyaya eskisi gibi bakmadığını belirten kişilerin yazılarını okumuşluğum var. sebebi gizemin bagimlilik yapici etkisi, bir ekranın icinde binlerce insan konusuyor ve cogu da birbirini tanimiyor. bu enteresan bir olay degil mi?

işin ucunda bir çuval patates de bulabilirsin.

ağlamıyorum gözüme patlamış mısır kaçtı.*

nerede işe yarar bir şey var onu unutturup faydasız bilgilerin akılda kalmasına müsade ediyor, o yüzden hoşlanmıyorum kendisinden.