çocukluğumdan beri en sevdiğim aktivitelerden. sanki ağacın geçirdiği onlarca mevsime, dalına konan kuşlara sarılır gibi...

küçükken okul yolunda bir sürü ağaca sarıla sarıla okula gidermişim. hatta babam birinde kesilen bir ağacın kalan kök kısmına sarılıp ağladığımı ona üzülme diye teselli ettiğimi anlatır durur.

erenköy ruh ve sinir hastalıkları hastanesine depresyon tedavisine sırf civardaki kocaman ağaçlara sarılmak icin gittim desem yalan olmaz. hastane civarındaki cadde ve sokaklarda dokusu pürüssüz ağaçların adını kime sorsam farklı bir şey dedi. ayrıca civarda öyle devasa ağaçlar var ki, gördüğüm an yanlarına koşarak gitmemek için heyecanımı zor zapt ediyorum.
sarılmak yeterince abes iken bir de koşarak sarılırsam, hastaneden kaçtığımı düşünebilirler.*

bir de salkım söğüt ve kavak ağacı tutkum var ki evlerden ırak. öldüğüm zaman bir salkım söğüt veya kavak dibine gömülmeyi çok isterim.

ağaçlara sarılın, sarılanları sevin.

herkes ağzından köpük saçarak mekanlara koşacak ve kuduz salgını başlayacak. ytd.

sözlüğe girmemle sevgili yazarın hoş geldin mesajı bir oldu diyebilirim. çok nahif ve ince düşünceli bir yazar. ayrıca tanımlarını da severek okuyorum. siz hep yazın sevgili yazar, kaleminiz daim olsun.

adli tıp incelemesi veya otopsi gibi sebeplerle tutulan ölen insan bedenlerinin işlem yapılmadan önce bekletildiği hastanelerde bulunan soğuk odadır. içinde de cesetlerin muhafaza edilebilmesi için metal bölmeli dolaplar bulunur. gerekli işlem tamamlanınca, ceset, cenaze için teslim edilir.

çıkmamız gerektiğini düşündüğümüz fakat sağladığı rahatlıktan dolayı isteksiz olduğumuz, biraz da atacağımız adımın risk barındırması ve işlerin istediğimiz gibi gitmemesi ihtimalinden dolayı zaman kaybettiğimiz bir kara deliktir.

istediğimiz gibi olmayabilir veya istediğimizden daha da iyi olabilir. kazanmak da var bu yolda kaybetmek de. denemeden bilemeyiz.

"arayarak bulunmaz ancak bulanlar hep arayanlardır."

bu uğurda çaba gösteren tüm insanlarımızı saygı ve minnetle anıyorum. unutmamak adına anmayı ihmal etmemek gerek. başta önderimiz mustafa kemal atatürk ve tüm şehitlerimizin ruhu şad olsun.

casper
general mobile.

(bkz: benevolent sexism)

iyiliksever cinsiyetçilik yapınca cinsiyetçilik yapmamış olmuyorsunuz. bir canlının doğurarak başka bir canlı hayata getirmesi güzel veya bir başkasının deyişiyle ''mucizevi'' gelebilir, buna saygı duyarım. lakin bir kadının en güzel yanı doğurabilmesi deyince doğurmak üzerine programlanmış bir robottan bahsediliyor gibi bir algı oluşuyor.
kimse anne olmak zorunda değildir dememe gerek yok sanırım, 21. yüzyıldayız ya hani, bu bilinir diye düşünüyorum. anca rüyamda tabii, orası ayrı.

leonardo da vinci'nin en dikkat çeken fresklerinden biridir. milan'daki santa maria delle grazie adlı manastırda yemekhane bölümünde bulunmaktadır. isa ve 12 havarisinin isa çarmıha gerilmeden önceki akşam yedikleri yemeği anlatmaktadır. tabloda isa'nın "içinizden biri yarın bana ihanet edecek." dediği sahne resmedilmiştir. havarilerinin yüzündeki şaşkınlık da bu yüzdendir. bir diğer iddiaya göre de isa "bu ekmek benim bedenimdir bunu yiyiniz, bu şarap benim kanımdır bunu içiniz." demektedir. tablonun renginin alışılmadık biçimde solmasının nedeni ise leonardo'nun yenilikçi bir kişi olarak resmini ıslak sıva üzerine değil de kuru sıva üzerine yapmasından kaynaklanır. aynı zamanda eserin yemekhanede bulunması da bu aşınma olayını tetiklemiştir, önlem olarak nemi azaltması için tablonun altına bir kapı yapılmıştır; bir söylentiye göre leonardo yapılan kapıyı görünce oldukça üzülmüştür.

alfred hitchcock.. birds..
ben mi çok yaslandım acaba??

kulaklık almıştım birkaç hafta önce. şimdi bozuk... evdekilere söylemeye de korkuyorum.* bari birkaç ay dayansaydın da millet kulaklığı unutsaydı bi.

susuyorum, ne yazık ki bitmesinin eşiğindeyim.

cem karaca şarkısıdır.

ortaokul zamanlarında öğrendiğim ilk tekerleme.
"sizin damda var, beş boz başlı beş boz ördek,
bizim damda var, beş boz başlı beş boz ördek,
sizin damdaki beş boz başlı beş boz ördek
bizim damdaki beş boz başlı beş boz ördeğe,
siz de bizcileyin beş boz başlı beş boz ördek misiniz? demiş."

gökyüzü, geceleri mor/pembe olduğunda ertesi gün kar yağacağını bilebildiğim tahminimdir.

çok sevdiğim şair. genelde ölüm şairi denir oysaki onun en korktuğu eylemdir ölüm. yasamaya vurgundur aslında. en sevdiğim şiirlerinden biri de şöyledir:
"desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır
rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor
sende seyrediyorum denizlerin en mavisini
ormanların en kuytusunu sende görmekteyim
senden kopardım çiçeklerin en solmazını
toprakların en bereketlisini sende sürdüm
sende tattım yemişlerin cümlesini
desem ki sen benim için,
hava kadar lazım,
ekmek kadar mübarek,
su gibi aziz bir şeysin;
nimettensin, nimettensin.
desem ki...
inan bana sevgilim inan
evimde şenliksin, bahçemde bahar;
ve soframda en eski şarap.
ben sende yaşıyorum,
sen bende hüküm sürmektesin.
bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
rüzgarla nehirlerle, kuşlarla beraber.
günlerden sonra bir gün,
şayet sesimi fark edemezsen
rüzgarların nehirlerin kuşların sesinden,
bil ki ölmüşüm.
fakat yine üzülme müsterih ol
kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini
ve neden sonra
tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede
hatırla ki mahşer günüdür
ortalığa düşmüşüm seni arıyorum."

“en kötü ihtimalle türkiye “ dedi ya la.
promter sen nelere kadirsin , varlığın bir dert yokluğun yara...
ihtimaller

yatırım yapmaya başlamadan önce insan kendini tanımalıdır. genellemelerden uzak durun. sizi mutsuz eder. kendi içsel yolculuğunuz bittiği an kendinizi dilediğiniz, sizi mutlu eden argümanlarla donatabilirsiniz. bu spor da olur, şiir yazmak ta, edebiyat dergilerinde metinler yayınlatmakta. pastacılık eğitimi almak sizi mutlu edip sizin açınızdan harika bir yatırım olabileceği gibi dil öğrenmekte çok etkili yatırım olabilir. belki de araba kullanmaya başlamak sizin için en iyi ve başarılı yatırımdır. bunu kim bilebilir. yatırımın temelini kendiniz ve mutluluğunuz üzerine kurun.
tanım: insanın donanacağına inandığı eksiller listesi.

(bkz: mide bulandırıcı başlıklarda bugün)

türk lirası.