bugün cuma arkadaşlar dayanın az kaldı! günaydın sözlük!

ekşi sözlük bu sallamadığı yer yoktur. bilirsiniz ekşi sözlük beğenmeme timi çok meşhurdur.

hayatını nasıl doldurduğu önemlidir. kitaplarla ve dolu şeyler ile ise çok büyük saygı duyulmalı, hakeder.

kâğıt para anlamına gelen kelime.

albert einstein 13 yaşındayken hep bir ışık hüzmesinin üstünde gezmek istemiştir. ben de bunu istediğimden dolayı nickimi böyle yaptım. beynimdeki tek manzara ışık demetinde gezen bir doğa’dır.

edit: tek tek okuyorum baya zevkliymiş

ağlayarak ödev yapmak.

.........
geceyi çarmıha geriyorum kimseler tapmıyor. hüznümü ölçeğe vuruyorum, yüreğine sığmıyor. her şey ne kadar olabilir meraklanıyorum, yüzüme dokundukça tırnaklarım kanıyor. yalnızlığımı hüznümle yoğuran gece, öyle basitsin ki sen bütün şiirlerin içinde, biliyorum. biliyorum bunu da biliyorum. gökteki yıldızlar kadar dizeler yazılsa da, kendime kendimden başka kendim yok. ne utancımı kuşanan bir sevgi
ne çirkinliğimi öpen bir kız.
...........
arkadak z. özger

hava soğuk ve boğucu. görünen her şey sıkıcı. herkeste bir karamsarlık derken bazen çığlık atma ihtiyacı hissediyor insan. bu havalarda ve tarif edemediğim karanlıklarda boğulurken bu tarz şarkılar iyi geliyor. soğukta bu şarkılar kesinlikle iyi gidiyor( ben yazın dinlediğimi çok hatırlamıyorum)
bir kaç gün bana bu norveçli arkadaşlar eşlik edecek. belki oradan da finlandiya'ya geçerim. haykıracak nefesimiz de var..

bu hafta budur. bu albüm ve diğerleri.
hafta sonu ben temsili.*

beyni başka yerinde olan kişi saçmalamasıdır. kadınlara bu sözleri söyleme cesaretini nereden buluyor, kime güveniyor bunlara bakılmalıdır. bana, bu tür kelimeleri sarf etse biri, tırnaklarımla şekil çizerim vücuduna.

hiçbir yere varmayacak, sonu havada kalmış bir hikâye geliyor:

üzerinde "chocolatewithmilk" yazan çikolatayı evirip çevirip rafa koyarken "kimse masum değil" dedi arkadaşına alçak sesle. "neydi o... dilimin ucunda. x rot gibi ray miydi? yok yahu! karıştırdım iyice. bir şarkı vardı hani, rap..."

"rota'nın x ray şarkısını mı diyorsun?"

"hah, işte o! ne diyordu orada; tamamının ruhları ölü. evet evet, ruhu ölmüş insanların çünkü masum değiller."

"bence sen bir doktora görün. bu aralar hiç iyi değilsin. sana lazım olan şey iyi bir..."

ikisi aynı anda "kafatolog" deyince gülmeye başladılar. psikolog ya da psikoterapist demek yerine kafatolog derlerdi, kafa doktoru anlamında.

"evet. gerçekten bu aralar fazla düşünmeye başladım sanırım. düşünmemek, bilmemek en iyisi belki de... bilmemenin bilgisi... docta ignorantia deniyordu galiba..."

"ne konuşuyorsun kendi kendine?"

"farkında değilim konuştuğumun. sessizce düşündüğümü sanıyordum."

"haydi gel sana yemek ısmarlayayım! derdini bana orada anlatırsın."

konuşarak çıktılar marketten.

"tantuniye ne dersin?"

"harika olur!"

tabelasında tantuni sultan süleyman yazan mekâna yöneldiler. "süleyman abi nefis yapar tantuniyi, göreceksin..."

içeri girdiklerinde yaşlı bir adam gelip siparişlerini aldı. konuşmalarından "süleyman abi" olduğu anlaşılan adam masadan ayrıldıktan sonra bizimki sordu:

"yahu bu adam bin yaşında!"

"o yüzden salhurde süleyman derler. farsçada çok yaşlı demek salhurde ama sen yaşına bakma. birazdan parmaklarını yiyeceksin, güven bana."

tantuni gerçekten nefisti. dükkândan çıkınca konuşmaya başladılar.

"dedim sana değil mi? tantunide üzerine yoktur süleyman abi'nin. ha, şurada tayber diye bir arkadaşımın dükkânı var, uğrayalım mı birkaç dakikalığına? kafa adamdır, tanıştırayım sizi?"

"tayber mi? soyadı ne?"

"doğan. tayber doğan. ne oldu?"

"tayber diye bir tanıdığım var da, o mu acaba diye merak ettim sadece. pek rastlanan bir isim değil de... olur, gidelim"

biraz hoşbeşten sonra oradan da çıkıp evlerine doğru yöneldiler. "ee, buradan ayrılıyoruz yine..."

"dur hele! gece yeni başlıyor daha! seni biriyle daha tanıştıracağım. seneca adlı yabancı bir kız. yarasa seneca deriz, geceleri pek uyumadığı için. bir de erkek kardeşi var. adı weasley. çok eğlenceli insanlar göreceksin bak!"

iki arkadaş sallana sallana yürüyerek ve gülüşerek akşamın karanlığında gözden yavaş yavaş kayboldular.

*

orta doğu’da çok büyük mevkilerde makam sahibi olabilir hatta biraz zorlarsanız ülke bile yönetebilirsiniz.*

19. yüzyıl başlarında başta italya olmak üzere birçok avrupa ülkesinde, özgürlük ve demokrasi gibi kavramları yaymak amacıyla ortaya çıkan, kelime anlamı kömürcüler olan örgüt.

masonluk ve saint-sacrement örgütlerini örnek aldığı tahmin edilen karbonariler örgütü, gerçekten gizli bir örgütmüş aslında. varlığını biliyor olmamız onları pek de bilinen bir örgüt yapmaya yetmiyor çünkü gizli olarak anılan birçok örgütün aksine, bunu kimin kurduğu, kimlerin yönettiği bilinmiyor.

yine de teşkilat yapısına ilişkin bazı bilgiler var elde. yeni üye alımlarında, masonluktakine benzer bir tekris aşamasından geçirirlermiş adayları. bu nedenle masonluğun bir uzantısı olduğunu söyleyenler de var. üyeleri daha çok orta sınıftan insanlardan oluşuyormuş.

hemen hemen her örgüt gibi işe masum başlayıp zamanla farklı işlere bulaşmışlar. küçük krallıkları devirmeye bile kalkışmışlar.

ortaya çıkış noktaları vatanseverlik ve özgürlük savunuculuğu gibi kavramlar olduğundan, ittihat ve terakki cemiyeti gibi bazı grupların, bu örgütten de etkilendiği bilinmektedir.

güzel kızım,
gün boyu ders çalışmadın, uyudun uyandın, uyudun, uyandın. neden mi oldu? içinden gelmedi ve istemedin. hep bunu yapıyorsun yapma güzel kız, kendin için yapma. seni bir şey kötü hissettirdiği zaman ondan uzaklaş, yoğunlaşma lütfen, berbat oluyorsun berbat... iyi bir şey bul ve onu düşün, işinle ilgilen, kahveni iç, müzik dinle en önemlisi de şu an senin için önemli olan sınavına yoğunlaş. bal gibi de biliyorsun ki hepsini halledeceksin zor da olsa olscak. kendini üzme lütfenn...
(saat 02.32 de anlıyorum, gün boyu anlamadım. aslında biliyordum, hatırlattım güzel kendime bir kez daha)

bir ortamda bulunmasa eksikliği hissedilmeyecek kişidir.

yönetmenliğini ilya naishuller'in yaptığı 2021 yapımı filmle ''john wick'i bir milyoncu kere izlesem mi acep'' diye düşündüğüm bir esnada keşfettim...
posteri dikkatimi çekti.

uleyn bu utanmaz film'' john wick'e mi sataşıyor''diye bir incelemeye aldım. bir de ne göreyim senaristleri aynı derek kolstad.
''anah! yapımcıları da aynı ya laa ''dedim sonraaa....
değerli arkadaşlar bundan sonrasını spoi takıntısı olanlar okumasınlar lütfen...


filmin soundtracklarının çok başarılı olduğunu söylemem gerekiyor. müzüklerine bayıldım. izlerken fark edeceksiniz zaten.

hah şimdi ömür boyu hapis yat da gör gününü

antakya* yöresine ait, bol soslu, patates kızartmalı, et veya tavuk dönerle yapılan upuzun, öğrenci dostu dürümdür.

yakın zamanda yurdumuzda adım başı bir zurnacı bulmak mümkündür. adını en çok duyurabilmiş zincir firma katık'tır.

f klavye

türkçeye en uygun klavye olan f klavye, [pek çok kişinin telaffuz ettiği gibi ef klavye değil, harflerin türkçe okunuş biçimine göre fe klavye] uzun çalışmalardan sonra daktilolarda en kolay, en hızlı ve hatasız yazmak amacıyla üretilmişti. zaten daktilo ile klavye arasında bir bağ kurulabilir yazım dizaynı olarak, üreticiler daha sonra daktilodaki bu dizaynı doğrudan klavyeye aktarmışlardır. türkçede çok sık kullanılan seslerin karşılığı olan harflerin “f klavye”de kolay ulaşılabilecek yerlere yerleştirildiğini, türkçedeki harflerin kullanılma oranları, ünlü-ünsüz ses ilişkileri, hece ve söz yapısı, parmakların kuvvet, yetenek ve işleklikleri göz önünde bulundurularak üretilen ‘f klavye’ bu özellikleri bakımından türkçeye uyduruk ‘q klavye’den çok daha uygundur.

q klavye

q klavye ya da qwerty, özellikle ingilizce konuşulan ülkelerde yaygın olarak kullanılan bilgisayar ve daktilo klavyesidir. bilindiği üzere q klavye ingilizce klavye türüdür. klavye üzerindeki harf yerleşimi ingilizce sisteme göre yapılmıştır. ülkemizde ingilizce konuşup yazmamamıza rağmen q klavye yaygınlaşmıştır. fakat f klavye ise tamamen türkçe bir klavyedir. harf yerleşimi, harf karakterleri ve klavye dizaynı türkçeye göre yapılmıştır. q klavye ile f klavyeyi de birbirinden ayıran en büyük özellik budur.

thomas anders ve dieter bohlen adlı sanatçılardan oluşan müzik grubu.

garip bir havası vardır şarkılarının. onlarla büyümüşseniz, kaç yıl geçerse geçsin bıkmadan dinleyebilirsiniz. alır götürürler sizi her şeyin yolunda olduğu, hayatın can sıkmadığı, kaygısız çocukluk günlerinize... banu alkan filmlerinin vazgeçilmezlerindendir ayrıca bu şarkılar ki o filmler de çoğunlukla güneşli, sıcak günlerde, deniz kenarlarında çekilmiştir ve insanı alıp yine bambaşka anılara götürürler. güzel bir çocukluk geçirenlere, çocukluklarını hatırlatan her şey gibi kıymetlidir modern talking.

evdeki en sevdigim köşe.