yaşadığımız dönem gereği gerçekten bu konuda neler yapılabilir diye araştırmaya başladım. izmir'de ikamet etmekteyim. şehrin git gide apaçiler ile dolması her an bıçaklı saldırı ile karşılaşabileceğimi bana düşündürdü. birtakım araştırmalar sonucu kayda değer pek bir şey bulamadım. savunma sanatları uzmanları bile bunca yıllık deneyime rağmen bıçaktan çok korkarım diyor. konuya ilgili birtakım videolar mevcut, fakat hangimiz bıçaklı eli tutabilecek onu ters döndürecek yapıdayız bilemiyorum. en azından ben beceremem. ayrıca savunma tavsiyelerinin çoğunda saldırganın bıçağı kılıç gibi savurması gerekiyor bu da pek gerçek hayata uymuyor diye düşünüyorum. yapılacak en mantıklı şey, ceket veya gömleği bir kolumuza sarıp, saldırgana yaklaşmadan (bir kol mesafesi kadar), bıçak müdahalesini kolumuz ile bertaraf etmek ve fırsatını bulduğumuzda yüz, göz veya dize etkili bir darbe ile saldırganı sendeletmek ve kaçmak.
olayı sadece itişmek ve yumruklaşmak sanıp fazla yakınlaştığımızda ise karın bölgesine girecek olan bıçağa karşı ise yapabileceğimiz şey kocaman bir hiç.
o yüzden ne olursa olsun tipini uygun bulmadığımız sorun çıkartma potansiyeli yüksek olan bireylere yakınlaşmamak.
ben bunları bir erkek olarak yazıyorum, kadınların ne yapabileceğini ise hiç kestiremiyorum.
önerilere açığım, herkes birgün bu durumu yaşayabilir, insanlara faydası olsun.

gezici araştırma şirketi tarafından yapılan ve altı ay süren çalışmanın sonuçları açıklandı önümüzde ki seçimlerin sonuçlarını etkileyecek olan z kuşağının siyasi eğilimi gün geçtikce iktidarın aleyhine doğru yönleniyor.

haberden alıntı;

siyasi partiler, 2023 seçimi için 2000 sonrasında doğan 5 milyon 940 bin 916 seçmenin oyunun peşinde. toplam seçmende yüzde 11.8 oy dilimine sahip olan z kuşağının yüzde 24.6’sı cumhur ittifakı, yüzde 56.9’u millet ittifakı’na oy verecek.

kaynaksız olmaz dediler;

araştırmayagider

her ne kadar annem öldü, ablam metres oldu böhüğ yahut hayat bana karşı çok acımasız shit tarzı paylaşımda bulunan kitle olsa da derdini doğru kelam ile anlatan, inceyi gören, kpop'a hakettiği değeri veren, sudan da olsa yazdığını okutan yazarlar tüm olumsuz atraksiyonların üstüne çıkmayı başarıyor.

kalite kalite diye fazla şeyapmamak lazım.

bir de son sözüm: hakhedeny hyatıma sokarm, hakhetmeyhenin hyatına leblebi.

p.s. son cümleyi bir büyük bir küçük harf ile yazılmış gibi değerlendirmeniz rica olunur.

bu gece 00:30 itibariyle yayında olacak ama canlı olmayacak radyo programımdir.

şimdi neden canlı değil diye soranlara verecek enteresan bir cevabım yok açıkçası sadece ortam müsait değil.* ama eğer dinleyen olursa canlı da olsun diyen olursa haziran ayında bir iki kez canlı olabilir diye düşünüyorum.

tabi ki siz sevgili dinleyenleri karsilamamak olmazdı o yüzden programın açılışında ilk şarkı öncesi berbat sesimle kısa bir konuşmam var. onu da dinlerseniz benim için mutluluk verici olur.

nedir bu program diyenlere de cevabım şu.

efendim ben bir 40+ olmasam da sözlüğün geneline göre yaşlı kalmış bir yazar olarak bizim zamanımızın 30 yıl 20 yıl öncesi şarkılarını günümüze getirmek istedim. şahsım olarak genellikle progressive rock, blues, jazz ve brit pop genresinde şarkılar dinliyorum ancak tabi her yol var. yani program devam ederse özgün müzikten arabesk e kadar ya da bb kinglerden nina simone lara kadar bir yolumuz olacak.

ilk program da 1970 lerin progressive rock gruplarından gelecek. sıkmasın diye uzun bir liste değil ama gönlüm sizleri mutlu etmesinden yana. umarım kendinizi 70 lerde hissedersiniz.

esen kalın.


not: programi dinleyecek olan herkese teşekkür etmekle birlikte eleştirilerinizi merakla beklemekteyim.
ayrıca miko ya sonsuz teşekkürler buradan.

değmez hiç kimse için.

ben artık korkumdan, belime teneke bağlayıp öyle dışarı çıkacağım, kardeşim bu ne ülkeye bak allah allah tövbe tövbe..

göya bebekleri sakinleştiren sesmiş.
anne karnında iken duydukları sese benziyormuş. laf. kafa şişiren ses.

bu düşünce olmasa bile hep taşıyorum belki hazırsız yakalanıp ihtiyacı olan biri ister diye.

ön edit: (bkz: larktwain_123_) nasıl da unutmuşum.
işte güzel yazarların çoğunun olduğu liste. (bkz: ölmedim hafif sürünüyorum), (bkz: hi i my run), (bkz: bir bilen) gibi modları zaten eklemedim.
(bkz: lucifer)
(bkz: uranüs)
(bkz: summer queen)
(bkz: armullah)
(bkz: bal yerine reçel yapan arı)
(bkz: rimbaud)
(bkz: beyzuq)
(bkz: duvarlar kadar)
(bkz: elbarto)
(bkz: köylü yazardan ironiler)
(bkz: illetileziyet)
(bkz: kalender)
(bkz: ermolettin)
(bkz: ice)
(bkz: wylde)
(bkz: _mor)
(bkz: pegasus_1996)
(bkz: baklavalinico35)
(bkz: son samuray)
(bkz: son feci mars)
(bkz: maçın zor geçeceğini bilmiyordum özür dilerim)
(bkz: ağzındakikanısilipişteşimdibaşlayandövüşçü)
(bkz: kaynamış sütün üzerindeki ince kaymak tabakası)

eyluling the iyi niyet elcisi olarak yine birinin ayagina gittim.*
i i i i ifffsaa sovvv.*
adama poz ver diyorum sekil degistirmiyor ya, düz adam sami misin sen???
hepimiz atiz!

insan vücudu ve zihninin kusurları göz önünde bulundurularak, eline silah alan her bireyin kazanması gereken bilinç örneklerindedir ve kesinlikle "bizde silah çıktı mı patlar yalnız" algısının ötesindedir.

kırsal arazilerde elinde dolu ve ateşlemeye hazır silahla gezen kimselerin spazm olsun, yüksek sese karşı verilen bir anlık refleks olsun istemeden ateşlemeleri sonucu oluşan yaralanmalar ve can kayıpları ciddi boyutlardadır. bu bağlamda, ülkemizde ve dünyada taktik atış ile ilgilenen kişilere başarılı bir eğitimci tarafından verilen ilk eğitim olmakta/olmalıdır.

namluyu zarar vermek istenilmeyen hiçbir şeye doğrultmamak ve ateş edileceğine emin olana kadar asla parmağı tetik korkuluğunun içine yönlendirmemek, atışın isabetli olmaması, ıskalama ihtimali de göz önünde bulundurularak hedefin yakınında yine zarar verilmek istenmeyen bir şeyin bulunup bulunmaması dikkat edilmesi gereken başlıca faktörlerdir.

atış bittikten sonra ise, parmak mutlaka korkuluktan çıkarılmalı ve eğer yeni bir hedef söz konusu değilse namlu doğrultulmuş halde durmamalıdır.

silah kullanımı, büyük sorumluluk ve soğukkanlılık gerektiren bir eylemdir. herhangi bir modern 9mm'nin hedefe ulaşma süresi, sizin pişman olma hızınızdan çok daha kısadır. önce tedbir.

benim. özür diliyorum üzüldüğüm içün.

ilk baktığım kedim kanserden öldü. çok seviyordum, çok ağladım. aradan yıllar geçti hâlâ rüyamda onunla markette yürürken görüyorum kendimi. neden hep markette yürüyoruz o kısmı anlamadım. uyanınca yine ağlıyorum.

ondan sonra hasta kedilere karşı üzüntü oluştu, hiç arkamı dönemedim. tedavi etmek için uğraştım. hicbir bağım olmayan kediler tedaviye cevap vermeyince yine ağladım. sonra kediye özel ağlamadığımı, ölümün kendisine ağladığımı anladım.

insanlar ve diğer hayvanlar öldüğünde yine ağlıyorum. ölü olmadığım, çalışmak ve hayatımı bir şekilde idare etmek nedenli bir noktadan sonra susuyorum. yapacak bir şey yok çünkü, düzen böyle.

ölüm anlaşılması son derece güç ve çok gerçek bir mevzu. bence ölüm karşısında bu kadar çaresiz olduğumuz için ağlamamız aşırı normal. çok sevdiğin varlığı alıp götürüyor senden. buna ağlanmalı bence.

eski cumhurbaşkanı charles de gaulle'nin adı verilen fransa'nın en büyük havalimanıdır.

keşkül.

isviçre tarihinin en hüzün verici hikayelerinden biridir. kurbanlarından sonradan özür dilenmiş, rehabilitasyonları için çalışmalar yapılmıştır. 1800 ve 1960 yılları arasında genellikle anne ve babasını kaybetmiş çocuklar, devlet zoruyla çiftliklerde korkunç koşullarda çalıştırılmıştır.

(bkz: verdingkinder)


heidi çocukluk kahramandı. benzer yaşlara ait birkaç fotoğrafımda saç şeklimin, ifademin bile ona benzediğini düşünürdüm. o, güçlüklere rağmen gülümsemesini kaybetmeyen çocuk olarak kaldı. bense yukarıdaki bilgiyi ekleyip, bak hayat hiç de göründüğü gibi değilmiş diyen sevimsize dönüştüm.

ölümden korkmama argümanı vardır çok meşhur: evren,her şey , insan atomların birleşmesiyle oluşan bir bileşendir. ölüm anında da bu atomlar,bileşenler ayrılır ve etrafa dağılır. farketmeyiz anlamayız bu yüzden korkmaya gerek yoktur. düşüncesini ortaya atan
“ölüm geldiğinde sen burada olmayacaksın, sen varken de ölüm gelmeyecek! diyen büyük isim ve aynı zaman da zorunlu yasalara göre giden bir mekanizması olan doğaya tanrıların karışmadığını ve karışmalarının salt-mutluluklarını bozacağını söyleyen ve bu durumu bilge insanların da hayatına entegre etmesi gerektiğini düşünen ve daha bir çok konuda önemli düşüncelerini insanlıkla paylaşmış helenizm-roma dönemi filozofu.

en uzun gecenin yaşanacağı, kış ekinoksu başlangıcı olan ve kuzey yarım küre için kışın başlangıcı olarak kabul edilen 21 aralık, aynı zamanda bu yıl jüpiter ve satürn buluşmasına şahitlik edecek. 21 aralık ile birlikte artık geceler kısalmaya, gündüzler uzamaya başlayacak.

google’ın hazırladığı bir doodle ile kutladığı gündür. pek beğenmesem de emeğe saygı duyarım.

bebekler nasıl parmaklarını emiyorsa yavru filler de hortumlarını emiyormuş efendim, ben böyle bir tatlılık görmedim!
fotoğrafa 5 saniye bakınca yavru fil sahiplenme formu doldurmaya başlıyorsunuz.

askerde havan topu eğitimi almıştık. bazı şerefsiz çavuşlar "saf" bir askere, tahtadan bomba maketini verip, bak bu bombayı topun ağzına bırakacaksın ve aşağıya gidiyormu diye topun içine bakacaksın diyorlardı.
dediğim gibi çocuk "saftı" ve harbiden, bombayı bırakınca bakıyordu. işte o zaman çok "esprili" çavuşlarımız, içimizde bomba atmayı bilmeyen mallar var dedi ve neredeyse bütün askerler çocuğa güldüler.
bu yüzden ne zaman bu filmi görsem o asker aklıma geliyor.