geleceği oluşturacak her yeni günün bir öncekinden daha güzel, isteklerinize uygun ve sizi daha da mutlu etmesi dileğiyle. mutlu yıllar sözlük!

önemli not: buradaki sevişen ibaresi yeşilçam filmlerindeki gibi, yani türkçemizde eski 'sevmek' anlamına gelmektedir.

birini seven -kadın erkek fark etmeksizin- yazara mesaj atılabilir.
-birini sevdik diye kendimizi tüm insanlıktan soyutlamadık ya?
denilesi kişidir.

acılıvegankebabı gizli ukdesi
*

insanların birbirleri hakkında nasıl düşündükleri, birbirlerini nasıl etkiledikleri ve birbirleriyle nasıl ilişki kurdukları konusundaki bilimsel çalışma alanıdır.

sosyal psikoloji'nin belki de en doğru tanımını gordon willard allport (1954) yapmıştır:

yukarıda alıntı yaptığım allport'un tanımının eksiksiz olmasının nedeni insanların sadece gerçek varlıklardan değil, hayal ettikleri veya kendilerine ima edilen varlıklardan da etkilendiklerinin üzerinde durmamız gerektiğidir.
sosyal psikolojinin genelde ilgilendiği konular önyargı, ayrımcılık, kalıp yargılar [stereotip], benlik kavramı vb.'dir.

doğamız gereği sosyal varlıklarız ve iletişime muhtacız. toplum olarak birbirimizi etkiliyor ve birbirimizden etkileniyoruz. bir bireyin karakterinin hem genetik hem çevre faktörlerinden (nature and nurture) etkilenerek oluştuğunu düşündüğümüzde, sosyal psikoloji önemli bir yere sahip oluyor. günümüzde şiddetin, cinsiyetler arası ayrımcılığın, belli gruplara duyulan öfkenin de araştırılması bu alanda fazlasıyla yapılıyor.

sosyal psikolojinin en ünlü deneylerinden biri milgram deneyi'dir. araştırmacı, deneklere; cezalandırmanın öğrenmede etkili olup olmadığını öğrenmek için bir araştırma yaptıklarını söyler ve katılımcıların ''öğretmen rolü''nü canlandıracaklarını belirtir. elbette deneyin amacı bu değildir. öğrenci rolünde olanların kendileri gibi katılımcı olduklarını sansalar da aslında öğrenciler, araştırmacılar tarafından anlaşmalı olarak getirilen kişilerdir. yani her şeyden haberleri vardır.
bundan haberleri olmayan öğretmen katılımcılar, öğrencilere bir dizi soru sorar. yanlış cevap veren öğrencilere elektrik akımı uygularlar. bunun zararlı olmadığı fakat acı verdiği zaten öncesinden kendilerine bildirilmiştir. peki deneyin sonunda ne olacaktır? akım arttıkça ceza vermeye devam mı edeceklerdir yoksa bu acıya dur mu diyeceklerdir?

enis batur - acı bilgi.
enis batur, enis batur , enis batur. enisssss! enes değil enis!

dossi

tanrım, "bayramlarda bile ziyaretlerinize gelmiyorum, internette bari bi salın" dedirten durumdur.
yaşı kemale ermiş akrabalar hele daha bir çekilmiyor. fotoğrafıma yorum olarak "yavrum çogzel çıkmışsın maşallah, annengiller nassı?" yazıp duran gülfidan yenge, annemi arayıp bunu ona sormaya ne dersin?

tanrım babamda ileri derece şiir yazma hastalığı var; adam duygusal, adam sanatçı, her yerinden sanat fışkırıyor. şu gazetelere "garip aşık" mahlasıyla şiir gönderen dayılar var ya, onların bir laciverti de babam efenim bunu utanarak itiraf ediyorum şu an. kendisini tutamıyoruz, dörtlükler halinde pastoral, lirik şiirler yazıyor. ağaç, kuş, börtü böceği coşkuyla anlattığı şiirlerine "beğendim" yapmayınca da trip yiyorum üstelik. baba, seni görmezden geliyorum ben facebookta ve instada!!111

şimdi babacığım, ailemle beraber yaşadığım dönemde benim internet kullanımıma takmıştı, ısrarla internet bağımlısı olduğumun altını çiziyor ve sürekli uyku saatini bana hatırlatarak tepemden ayrılmıyordu. annem yüzünden efenim, annem "şu kızına bir şey söyle!" diyerek babamı üzerime salıp duruyordu işte. elimde kahvem, laptobum kucağımda sanal alemlerde fink atıyorum; federaller baskın yapıyormuş gibi şak diye babam giriyor odaya ve her seferinde aynı soruyu soruyor:

-morticia, saat kaç oldu?!1
-arkanda duvar saati var baba, bak oradan.
-onu mu diyorum ben! saat olmuş iki kızım, iki!
(saat 1:30'dur)

böyle saati yarım saat, bir saat ileri söyleyerek, internette takılma işini abarttığımı vurgular dururdu.

sonra noooldu ha?
bir akıllı telefonu oldu.
facebook denilen o dayı cennetini keşfetti.
vee... sürekli orada şiir yazmaya başladı.

evet tutamıyoruz kendisini efenim. sülaleyle beraber beni de şiirlere etiketleyip duruyor, abi ölü taklidi yapmaktan bir hal oldum.
bana "internet bağımlısısın" diyen adam, sabahın 4 buçuğunda facebookta şiir paylaşıyor, evet. birinde oturuyorum evimde, çizim yetiştirmem gerekiyor, onlarla uğraşıyorum, sabahlayacağım; klinnkk bildirim sesi telefonumda. bi bakıyorum babam sabah namazına kalktığına dair durum güncellemiş ve lirik bir şiir paylaşmış. sabah'ın dördü yahu dördü. bana bağımlı diyene bakın, facebook bağımlısı oldu çıktı kendisi.

insta'da çaktırmadan takipten çıkayım dedim babamı, çıktım da. fark etmiş "beni niye takip etmiyon?" diye mesaj attı."ediyom ediyom, instagram bazen öyle bozuluyor göstermiyor bazı takipçileri, bana da oluyor" dedim kandırdım. vallahi yıldım kendisinden ve şiirlerinden. tanrım, babam yani atsan atılmıyor, satsan satılmıyor.

bugün gittiğim kafede çekmiştim.

(bkz: ona küçük tokatlar atın)

mutluluğu çalan üç tuzak vardır: geçmiş için pişmanlık, gelecek için kaygı ve şimdiye nankörlük! kendinizi değiştirmenin ne kadar zor olduğunu düşünün ve başkalarını değiştirmek için sahip olduğunuz fırsatların ne kadar önemsiz olduğunu anlayacaksınız.

dört şey geri gelmez: atılan taş... söylenen söz... kaçırılan fırsat... ve geçen zaman.

tanım: şık harekettir.
iç ses : olmaz olsun dediğim indirimdir. beş saat önce 500'e aldığım ürün olmuş 365. cepte ne kadar var? 117. oldu mu şimdi bu? indirimsiz ürünü iade ederek indirimli ürünlerden faydalansam olmuyor mu? çirkef tüketici miyim neyim?

kötü bir şey. bu eyleme karşı bazı laflar hazırladım.
bilen bilir* genelde 34 saniye içinde uykuya teslim olurum. ancak bu hafta iki günüm inanılmaz güzel geçti, ayaklarım yerde değildi resmen ve gecesinde uyuyamıyorum. bu ne demek ya? bünyem mutlu olduğunda illa bir şekilde acı çektirmek zorunda mı hissediyor kendine, anlamadım ki. normalde heyecanlı bir gün öncesinde uyunmaz. beynim benimle oyun peşinde.

hıçkıra hıçkıra gülüyorum şuna yarım saattir. evet.

kış mevsiminde olduğunu işaret eder.

türkçe'ye dair çok büyük bir kaynaktır.

eserin genel olarak, derlemek için toplandığı alan; kırım yarımadası ve kuzey kafkasya dolaylarıdır. aynı zamanda eser kırım tatarcası hakkında en eski kaynaktır. kıpçakça - kırım tatarcası ilişkisi de biraz buradan kaynaklanmaktadır.

kumanlar'ın elinden çıkma olan bu eser sözlük-vari bir yapıda olup, dönemin got ve güney franklar'ı tarafından 14. yüzyıl dolaylarında iki parçaya bölünerek yeniden derlenmiştir. dolayısıyla bu derleme de onların kullandığı dil olan latince'dir.

günümüzde orijinal hali, italya'nın venedik'te san marco kütüphanesi'nde bulunmaktadır.

güney frankları'nın derlediği kısım nispeten got'ların derlediğine göre 45-46 sayfa daha uzundur.

franklar'ın yazdığı kısımda ortalama 2500-3000 sözcükten bahsedilir ve bu sözlükte rünik türkçe, farsça, rünik rusça ve latince gibi diller barındırır.

benzer şekilde got'ların derlediği sözlük biraz daha kısıtlı durumda; latince, almanca, rünik türkçe ve almanca-farsça bir imla içerir.

aynı zamanda iki derleme de, kıpçakça'ya dair şiirler ve kısa metinler de içermektedir.
bu metinlerde kimi zaman kıpçak kültürü'ne dair yaşantı ve örnekler, kimi zaman ise savaşlardan sahneler yer verilmiştir.
şiir kısmında ise, doğrudan latince'ye çevrildiğinden anlam kayması yaşayarak güncel kaynak olma özelliğinden biraz dışarı çıkmıştır.

genel olarak özetlememiz gerekirse, divan-ı lügati't-türk'ten sonra türkçe'ye dair, günümüze kadar ulaşabilmiş, türkoloji'ye dair en büyük kaynaklardan birisidir. yakın zamanlarda ortaya çıkan ali şir nevai'nin verdiği eserler de bu codex'ten sonra incelenebilir.

insan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler ve hiçbir şey olmaz. bekleyip durur insan. hiçbir şey olmaz. insan bekler, bekler, bekler, şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür. hiçbir şey olmaz. insan yalnız kalır. yalnız. yalnız...

-satranç-

ne için utandığına göre değişiklik yaratacak bir durumdur. eğer ailesinde tacizci, tecavüzcü, katil varsa bence gayet mümkün olabilir ve bu yüzden utanan kişiyi suçlamakta çok doğru olmaz bence.

her seferinde bir daha giyersem ne olayım dediğimdir. ama her seferinde de giyiyorum. kendime işkence

bazı sorularım var.
ne derdiniz var bizimle? sizin takılmak istediğiniz kadınlar da evde oturursa siz birbirinizle mi takılacaksınız? neden sürekli namus kavramı kadın üzerinden işlemekte? bizim de biraz dağıtmaya, çalışmaya, hayatı dibine kadar yaşama hakkımız yok mu? neden tüm görevler kadınların üzerine yapışmış?
böyle başlıklar gördüğümde nefret ediyorum, içimde büyük bi öfke patlaması yaşıyorum. kibar, naif ve karşısındakini sorgulamadan birliktelik kurmak isteyen adamlara hasret kaldık (azınlıkta olanları ayrı tutuyorum). her şeyden önce insanız biz. söylemek istediğim çok şey var fakat son olarak böyle düşünen herkes için - kadın veya erkek- kendi pisliğinizde boğulun.