çok düşünmek. ya geçmişi ya geleceği. bir yerde saplanıp kalmak. arabanın çamura saplanması gibi patinaj çekmek. anı kaçırmak. haliyle yol alamamak. ne demişler yarını düşünmek için erken, dünü düşünmek için geç ama anı düşünmek için tam zamanı. haliyle mutluluk bakış açısı ile alakalı. beyindeki sızlayan düşünceleri susturabilmekle. kolay değil. kimisi bastırır bir şekilde kimisi desteğe ihtiyacı vardır. çaresi olmayan dertler var ama bu gibi sorunlarda bakış açısını değiştirmek,kendini öz varlığının farkında olmak gerekir. dönüşüme başlamak, mutlu olacağım mutluluk benim hakkım demekle,kafada başlar.

23 bitmek üzere ve pek bir güzelliğini göremedim. gerçi ben 17 yaşımın da bir güzelliğini görmemiştim. abartmayın şu yaş olaylarını.

güüüünayyydınnnn ask bahçemmm!
sıcak çay ve sıcak simitle günü başlatıyorummm! ardından güzel, enerjisi bol şarkılarla dans ederek makyajımı yapacağım.
öğle arası ennn sevdiğim kafede kahve molası da verirsem ben bugün tamamımdır!
gününüz güzel, şeker ve bol enerjili ve benim (!) gibi çiçeksiii geçsiiin! öpüldünüüüzzz! * *

istemsiz göz hareketleridir. baş dönmesi şikayetlerinde vertigo ile beraber görülen bir semptomdur. nistagmus yönü, yani göz hareketlerinin hangi yöne doğru olduğuna bakılarak hastalığın patolojisi hakkında bilgi sahibi olunur.

iki gün yokum, bülbüller susuyor, tık yok tık. cezam bitiyor döner dönmez şakımaya başlıyorlar, allahın bir hikmeti işte?

hikmet-i hüda, sual olunmuyor ama bu bir tesadüf mü acaba diye de düşündürmüyor değil.
neyse ya, bana ne.


1967 / trablusgarp / noter tasdikli.

japonya doğumlu, anne tarafından konyalı, kütüğü niğde olan ve dünyanın en güçlü pasaportuna sahip vlogger. 24 yaşında ve gayet eğlenceli, imrenilesi bir hayatı var. tam yemek yerken izlemelik videolar çekiyor. malum sözlükte hakkında yazılan sayfalarca enrtyde hakkında ortaya atılan f*töcü iddiaları ve ortaya çıkarılan(??) kanıtlar güldürmüştür. hayatını iyi bir şekilde yaşayan insanların geçmişinde bit yeniği aramaya bayılıyoruz.

evrenin kötü bir şakasıdır.
bu yüzden meditasyon yaparken geceleri seçmek lazım.
çünkü hanımların dikkatine anonsunun ardından her zaman ucuz şeyler çıkıyor. kendimizi tutamıyoruz.

nedense bana çok mantıklı gelen durum. bazen çok saçma şeylere para veriyoruz. mesela ütü masası gibi. evde her yer ütü masası zaten

edit. burada kastım zenginlik değil, işlevselliktir. parayı yakarsan tekrar para işlevini kullanamazsın ancak kitap ayracı olarak kullanırsan işin bitince tekrar para olarak kullanılabilir.

reis oğlanı fazla şımartma, şımartılmaya gelmiyorlar bilirsin. ama kızı şımart diyorum. kız çocuklarının yeri başka.. evlatları mıdır yeğenleri midir bilmem ama profil fotosu iç açıcı. güzel adam.

hayatta ya tozu dumana katarsın, ya da tozu dumanı yutarsın. sözünün sahibi ingiliz yazar 'dır.

neden oruç tutmadığımı sorma hakkını kendinde bulan yeryüzünün sorgu meleklerinden birine regl olduğumu söylemiştim. adeta kutsal suyla korkutulan şeytan gibi kaçmıştı. öyle birden aklıma geldi.

ne zaman kapılarını çalsam güler yüzle kapıyı sonuna kadar açıp içeri buyur eden ekip. sorununuz ne olursa olsun çözmek için ellerinden geleni yapan ve vaktinin çoğunu -özel hayatlarından kısarak- buraya ayıran insanlar bunlar.
iletişimde olduğum birkaç moddan yola çıkarak söyleyebilirim ki "sürekli ne yapabiliriz de sözlüğü geliştirebiliriz, burayı nasıl daha iyi bir yer yapabiliriz" diye kafa patlatıyorlar.
o yüzden emeklerini göz ardı etmek yerine iyi ki varlar demek istiyorum.

--- alıntı ---

biliyor musun az az yaşıyorsun içimde
oysaki seninle güzel olmak var
örneğin rakı içiyoruz, içimize bir karanfil düşüyor gibi
bir ağaç işliyor tıkır tıkır yanımızda
midemdi aklımdı şu kadarcık kalıyor.
sen o karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte
sen de bir başkasına veriyorsun daha güzel
o başkası yok mu bir yanındakine veriyor
derken karanfil elden ele.
görüyorsun ya bir sevdayı büyütüyoruz seninle
sana değiniyorum, sana ısınıyorum, bu o değil
bak nasıl, beyaza keser gibisine yedi renk
birleşiyoruz sessizce.
 
--- alıntı ---

en azından fikirleri oturmuş, kendini yetiştirmiş insanlarla dolu diyerek memnuniyetimi belirttiğim başlık. onlar abilerimiz ablalarımız, dışlamaya gerek yok..

ivan alexsandroviç gonçarov'un kaleme aldığı oblomov adlı eserde geçen mektuptur. oblomov bu mektubu biricik aşkı olga'ya yazmıştır. oblomov mektupta içinden geçenleri olga'ya cesurca anlatmıştır. ancak bu mektup bir aşkın değil bir vazgeçişin başlangıcıdır. işte o mektup:

bu kadar sık görüşürken benim yerime mektubumun gelmesi seni her halde şaşırtacak, fakat sonuna kadar okuyunca göreceksin ki başka türlü yapamazdım.
bu mektubu çok daha önce yazmış olmalıydım; o zaman ikimiz de sonradan duyacağımız birçok vicdan azaplarından kurtulmuş olurduk.
ama gene de geç kalmış değilim, birbirimizi o kadar çabuk, o kadar umulmadık bir şekilde sevdik ki ansızın hastalanmış gibi olduk.
bu yüzden kendime daha erken gelemedim.
daha ileri gitmeyeceğim artık, olduğum yerde duracağım; bunu yapmak benim elimde. ama gene de sürükleniyorum… şimdi ise öyle bir savaş içindeyim ki senin yardımına muhtacım.
ne kadar derine sürüklendiğimi ancak bu gece anladım; içine düştüğüm uçurumun derinliğini gördüm ve durmaya karar verdim…
oyun bitti artık; aşk benim için bir hastalık oldu; kendimde bir tutkunluğun başladığını hissettim; sen daha düşünceli, daha ciddi oldun; bütün boş zamanlarını bana verdin; sinirlerin gerginleşti, huzurun kayboldu. şimdi korkuyorum ve anlıyorum ki bu gidişi durdurmak, kendimizi toparlamak için harekete geçmek benim görevim.
evet, seni sevdiğimi söyledim. sen de beni sevdiğini söyledin. ancak aradaki ahenksizliği fark edemedin mi? etmedin değil mi? o halde sonra edeceksin; ben uçuruma düştüğüm zaman. bak benim halime, düşün benim kim olduğumu.
beni sevmen mümkün mü? beni seviyor musun? dün ‘seviyorum, seviyorum, seviyorum’ dedin; bende kesin olarak söylüyorum: hayır, hayır, hayır.
beni sevmiyorsun, ama şunu hemen belirteyim ki yalan da söylemiyorsun.
beni aldatmıyorsun. hayır denecek yerde evet diyecek insan değilsin.
benim sana anlatmak istediğim, duyduğun şeyin gerçek aşk değil, sadece bir aşk umudu olmasıdır…
ben baştan sana bunu açıkça söylemeliydim sen yanlış bir yoldasın; karşındaki adam, rüyalarında gördüğün adam değil. göreceksin, bir gün o kişi karşına çıkacak; bana kızacaksın; ben de bunun azabını duyacağım. daha keskin bir zekâm, daha iyi bir kalbim olsaydı, daha samimi olsaydım sana bunları daha önce söylerdim…
şimdi başka türlü düşünüyorum. kendi kendime şunu soruyorum:
ona iyice bağlandığım zaman, yanımda olması benim için bir zevk değil bir zorunluluk olduğu zaman, aşk yüreğime iyice yerleştiği zaman ne olacak?
bu acıya dayanabilecek miyim? işin sonu kötüye varacak. daha şimdiden bunu düşünmek beni ürpertiyor.
başka birisi olsa şunu da eklerdi ‘bu satırları gözyaşları içinde yazıyorum?’
ama ben sana yalan söylemiyorum, acımın bir gösteriş olmasını istemiyorum, çünkü dertleri, pişmanlıkları artırmak neye yarar? bu çeşit yalanlarda sevgiyi daha fazla kökleştirmek umudu saklıdır. bense bu duyguyu sende ve bende kökünden kazımak istiyorum.
zaten gözyaşları ya boş hayallere ya da bir kadını baştan çıkartmak isteyenlere yaraşır. ben sana bunları uzun bir yolculuğa çıkan iyi bir dostla vedalaşır gibi söylüyorum: iki üç hafta daha beklesem çok geç olurdu.
aşk bir ruh kangreni; o kadar çabuk ilerliyor ki. daha şimdiden ne haldeyim. zamanı saatleri, dakikalarla değil, güneşin doğup batmasıyla değil, seninle ölçüyorum: onu gördüm, göremedim, göreceğim, göremeyeceğim, gelecek, gelmeyecek…
hayatımızın bu kısa dönemi belleğimde her zaman temiz ve ışıklı bir hatıra olarak kalacak ve beni tekrar eski ruh uyuşukluğuna düşürmekten koruyacak.
bu hatıra sana da hiçbir zaman zarar vermeyecek ve gelecekte gerçek aşkı bulmana yardım edecek…
umarım hayat dilediğin gibi olur.
geceler bitti…
yolculuklar da…
yeni yerler yeni sabahlar da bitti…
hoşçakal meleğim…

övünmek için demeyip(!) deli gibi övünmektir. çok mütevazıyım demekle beraber gider.

övünmek için demiyorum çok dehşet resim yaparım.
övünmek için demiyorum çok mahzun bakabiliyorum,

gibi.

çok derin mana yüklenen kuşak. bağzı yörelerde bekaret kuşağı da denir. bundan daha iğrenci bence ikinci evliliğini yapan kadına turkuaz kuşak bağlanması.

bu ne arkadaş!!!

gomercana babasını hatırlatmışım, ne güzel yayın oluyör. *

son günlerde hükümete yakın kişilerin cenazelerinde yaşanan durum,
yaklaşık bir yıldır covid tedbirleri sebebiyle, yakınlarının cenazelerine bile katılamayan vatandaşların içine ayrı bir acı daha bırakmakta.

bunlardan biri de benim.
2020 haziran ayında kaybettiğim annemi izin verilen 8-10 kişi eşliğinde defnettim.

buyrun, bunlar hükümete yakın kıymetli ölülerin cenaze törenleri;

bu da vatandaşın cenaze defin işlemi;

öldükten sonra cenazene bir kişi gelmiş veya bin kişi gelmiş, bunun en azından benim açımdan bir önemi yok. beni ilgilendiren kısım, ölüler arasında bile ayrım yapan bu zihniyet, ve bu zihniyetin kişilerin ruhunda yarattığı tahribat...

şayet siz de nerde o eski ramazanlar, nerde o eski bayramlar serzenişine girmeye başlamışsanız; yaşlanmışsınız demektir.

(bkz: hiçbir şeyin eski tadının kalmaması)
(bkz: çocukluk sonrası hiçbir şeyin eski tadının kalmaması)

açıkçası eski tadı kalmadı diye yeniye bi şans tanımamak, günü gün olarak değil de geçmişin aynası olarak yaşamak, sadece anı öldürür. tabi ki carpe diem demiyem ama bugünün de kendine has güzellikleri olduğu, gözden kaçırılmamalıdır. geçmişe üzülmek; anın da geçmiş olmasından başka hiçbir işe yaramaz efendim . geçmiş olsun..... harbi harbi geçmiş olsun...


(bkz: geçmişe geçmiş ola)