o zaman yazarlari da çaylak yapıyoruz diyeceğim başlıktır. hadi bakalım yok mu arttıran? odalarda ışıksızım, yazarsızım, çaylağın biriyem.

müge anlı izlemek...

uzun uzun entry'leriyle gözlerimi yaşartıp beynimi dolduran yazar kişisi. yazılarındaki detaylardan ne kadar emek harcadığı ve ne kadar bilgili olduğu anlaşılıyor. ayrıca çizim konusunda da pek bir yetenekli. kalemine sağlık!

mahlasıma söz konu olan sembolist fransız ozandır. uzun zaman sonra şiirlerine göz attım. tekrar anladım bu aykırı şairi neden sevdiğimi. rimbaud'u sevmemin en büyük nedeniymiş ona benzediğimi düşünmek.

rimbaud'nunkine benzer bir çocukluk yaşamış genç­ler, genellikle onun şiirine hayran olurlar, çünkü orada bel­li belirsiz bir şekilde akraba bir ruh görürler.

beden asla yalan söylemez alice miller
sayfa 55

bildiğin geçmişe sünger çekip kendini nimetten sanma durumu.

ömrümde böyle tiplere çokça kez denk geldim halen de karşılaşıyorum şurada burada. bakıyorsun mesela herif gelmiş gev gev konuşuyor. neymiş jose saramago'nun kitapları yalnızlığı en iyi anlatan kitaplarmış, neymiş efendim chuck palahniuk'un da dediği gibi kaybedecek hiçbir şeyimiz yoksa özgürüz biz'ler falanlar filanlar.

bir de evgeny grinko'dan bir parça koyup yağmurlu camı fokuslayıp story atmaları yok mu aman allahım.

sizler değil miydiniz lan sanalika'da gördüğü karşı cinsin yanına gidip "sew olak mı. mrb ismn ne" diyen?

hiç unutmuyorum o zamanlar lisedeydik bir arkadaş vardı aynen böyleydi. hatta yanıma sokulup "batuhan kanka bir oyun buldum sanalika, aynı sims gibi ama gerçek insanlar var demişti. gta 5 istanbul'da geçecekmiş cümlesinden sonra gördüğüm en salakça cümle. girdik oynuyoruz ama benim internetim berbat. 56k modem kotalı modem ile oynamaya çalışıyorum kasa kasa gidiyor.kızın yanına geliyom mesela internette gecikme oluyor "slm" yazıyorum iki dakika sonra "slm. nerdsn. allah allah. sen görnmüosn ki yha xd" yazıyordu kızlar. hayalet gibi dolaşıyordum anasını sattımın oyununda. bu arkadaş da işte oradan kızların msn'ini almaya çalışıyordu.

geçenlerde instagram'dan gördüm böyle leonard cohen'nin plağını takmış post atmış falan. bunların böyle burjuvazi gibi hareket etmesi ne kadar komik lan. valla bak üzülüyom bunlara. şimdi de insan beğendiremiyoruz bu çapsızlara.

nereye gideceğini bilmeden düşünüyordu saatlerdir, bildiği tek şey gitmek istediğiydi. bütün çocukluğu ve gençliği korkaklıkla geçmişti "artık bu böyle olmamalı" diye düşünüyordu. susadığını fark etti, usulca sandalyeden kalktı ve mutfağa doğru ilerledi.
mutfaktaki küçük masanın üzerindeki sürahiyi gördüğü zaman aklına eski zamanlar geldi, annesi ne çok kızardı sürahiden ağzına su dökmeye çalışırken mutfak zemini ıslattığını görünce! artık özgürdü, sürahiden su içtiği için kızacak bir annesi yoktu ancak zaman değişmişti tıpkı kendisi gibi. bunu yapmak isteyecek kadar çocuk, bunu yapacak kadar da hevesli değildi. sürahinin yanındaki bardağa su doldururken aklına küçükken hep londra'ya gitmek istediği geldi, ne çok severdi kasvetli havaları! bunu düşünürken hala hevesi olduğunu fark etti ve şaşırdı, onda hala bir şeyler için heves duyacak canlılık kalmış mıydı? halbuki son 5 yıldır bir ölüden farksızdı.
yavaşça salona doğru yöneldi, belki de hemen bu gece bilet alıp gitmeliydi. içinde kalan son hevesi keşfettikten sonra dönebilir miydi tekrar o kasvetli hayatına?

bu başlık altında dünyanın görüp görebileceği tüm insanların okuması gereken kitaplar var. okuyunca bir şey anlamıyorsanız, yazarın vermek istediğini alamıyorsanız bu sizin sorununuz. elbette sosyal medyada sürekli paylaşılması itebilir ama bu kitabın kötü olduğu anlamına gelmez.

görmekten sıkıldığımız trol başlığı. kaliteli trollük yapın valla ses çıkarmayacağım. ama bu nedir be kardeşim?

kafa store'daki içeriklerin moderatörlere beleş olmaması durumudur.

faşizm akımından etkilenerek almanyada bir grubun ortaya çıkardığı ve sonuçları dünya tarihi açısından pek de parlak olmayan bir ideoloji. kısaca bilgi vermek gerekirse ırk birliğini esas alır. ama öyle aa ben almanım giriyim yok. saf olacaksınız. çingene veya engellilik bir kusur olarak görülmüştür ki bu insanlar sırf bu yüzden katledilmiş, çalışma kamplarına gönderilmiştir. devletin görevi ırkı korumak ve geliştirmektir. başında öyle başkan falan yoktur bu adamların. başındaki önderdir. toplumu o yönlendirir. muhalif parti falan bu arkadaşlar için gereksizdir. ee zaten önder varken ve önderin üstün niteliklerinin olduğuna inanıyorken onu eleştirecek bir yapı olması saçma olurdu. öyle halk falan da iktidar vermez bu öndere. önder aslında bildiğimiz adıyla führer führer olduğu için iktidari alır ve yönetir. toplum kavramı önemlidir. bireysellik anlamsızdır bu adamlara göre. çok can yakmıştır. çok kan akıtmıştır bu ideoloji. kaynak öğrenmek isteyen arkadaşlar doç. dr. erol turhan hocamızın siyaset kitabındaki faşizm bölümüne bakabilirler. güzelce açıklanmış

almanyada yaşlı bakım evlerinden kaçış vakalarının artması sonucu insanların verdiği kararları gözden geçirip vazgeçmeleri ya da kaçma girişiminde bulunsalar bile kolayca yakalanabilmeleri için alman hükümeti huzurevlerinin yakınına sahte duraklar inşa etmiştir.

zaman makinasını bulsam ileriye gitmem. çağ sıkıntısı olur. geriye gitsem gelecek etkilenir zaman makinasına binemem yani geriye gitmemiş olurum bu da demektir ki en fazla kullanacağım zaman makinası şudur:

"en dibe vurmalisin ki ordan güç alıp yükselebilesiniz" safsatasına inanmamak.

baştan bir uyarı yapmak isterim, spoiler içeren uzun bir yazı okuyacaksınız. filmi izlemeyen kişiler lütfen okumasın, teşekkürler.

yılların eskitemediği, birden çok izlenebilecek nadir filmlerden biri.

filmi izlemeye başladığım ilk anda, yani filmle ilgili henüz hiçbir fikrim yokken, o minik kuş tüyünün forrest'ın ayağının ucuna düşmesi ve onu alıp elindeki çantasına koyması bana kendi anı kutumu hatırlatmıştı. bir gün ben de önüme çıkan her şeyi saklayan biri olur muyum diye düşünmüştüm. o kuş tüyünün neyi ifade ettiğini filmin sonunda anladım, üzücüydü.

jenny ile arasındaki ilişki bana herkesin herkese öğretebileceği bir şeylerin olabileceğini düşündüren ilk deneyimlerimden biriydi sanırım, deneyim denirse tabii. herkes birilerinden bir şey öğrenebilir ve bence insanlar bir şeyler öğrendikleri ve öğretebildikleri kişilerin yanında daha huzurlu ve mutludur.

forrest'ın koşmaya başladığı ilk anda insanların hayatında her zaman var olan ama farkında olamadıkları engeller geliyor akla. bu engelleri görmek bazen uzun yıllar sürüyor, bazen hiç göremiyoruz. engellerden kurtulmak, özgür olmak için bazen çok sevdiğimiz ya da bizi çok seven birinin iki kelimesi ya da minicik bir dokunuşu yeterli olabiliyor.

jenny'nin forres'ta sen sevgi nedir bilmiyorsun dediği an sevgiyi bilmeyen forrest mı yoksa kendini normal olarak addeden bizler miyiz diye düşünmeden edemiyor insan. çünkü sanırım çoğu insan saf sevgiyi genç yaşında unutmaya başlıyor. hem zeki bir adam olmasa da sevginin ne olduğunu çok iyi biliyor forrest.

forrest'ın bubba'yı bulmak için koşup durması, hedefe kitlenme şekli ve çoğu insanın herhangi bir hedefinin bile olmaması. bubba'nın son sözleri... "eve gitmek istiyorum."

forrest'ın kendisine yapılan zorbalıkları algılamıyor olması, dünya üzerinde kötü denen şeyden haberdar olmaması ne kadar güzel ama hüzünlü. keşke ben de bazı kötülükleri anlamasaydım, keşke kötü diye bir şey hiç olmasaydı.

kaçımız verdiğimiz sözleri gerçekten tutabiliyoruz hayatta? forrest tuttu, forrest her şeye rağmen karides teknesi kaptanı olmayı başardı, forrest pek çok şey başardı.

"hayat bir kutu çikolataya benzer forrest, içinden ne çıkacağını bilemezsin." annesi gerçekten de bir şeyleri forrest'ın anlayacağı şekilde anlatmayı çok güzel başarıyordu.

tüm bunlar olurken, hayatı değişirken, bir sürü paranın içinde yüzerken bile her şeye rağmen jenny'yi düşünmeye devam etmek. sevgi ya da aşk, adı neyse işte, sanırım böyle bir şey.

bazen yeterince taş bulunmuyor...

neden döndüğünü bilmiyordum ama umurumda değildi diyor ya forrest, bunun sevince olduğundan çok eminim.

'beni neden sevmiyorsun jenny? zeki bir adam değilim ama sevmenin ne olduğunu biliyorum.'

koşmak, koşmak ve koşmak. her şeye rağmen hiçbir şey bilmeden ve bir sürü insana umut olarak koşmak. "hayatta devam edebilmek için geçmişi arkada bırakmak gerekir."

"babasının adı da mı forrest" saflık böyle bir şey mi? çocuğuyla ilgili sorduğu ilk sorunun "zeki mi yoksa..." diye başlaması...

annesinin yattığı o yatakta aynı şekilde jenny'yi görmek kim bilir neler hissettirmiştir. ölüm de hayatın bir parçası ve jenny bir kuş olmayı başardı sonunda. bir tüy olup ayakucuna kondu ve bir tüy hafifliğinde savrulup gitti.

çok normal olan bir durum.

kola butonundan başlaması bile başlı başına ciddi farklar olduğunu gösteriyor.

yeni silah kanunu ile kaçakçılara da ağır bir darbe vuracağı da kesinleşti.

ne alakası var, kıskançların boş boş konuşması.
iki oğlum var ikisi de çok yakışıklı.
maşallahları var. *

çekim tahtası; filmlerde çekilecek sahne başlamadan kameranın önüne tutulan üzerinde sahnenin plan detaylarının yazılı olduğu tahta düzenektir. bazı sahnelerin birden fazla çekilmesinin gerektiği durumlarda klaket görüntülerindeki bilgiler dahilinde montajlama kolaylığı sağlamaktadır. üzerinde ki açılıp kapanabilen kısmın hızla kapatılması ile oluşan ses ile de montajda görüntü ve ses kuşağının kolaylıkla eşleşmesini sağlamaktadır.

tayland'da toplanması için işçi maymunların kullanıldığı bir meyve. bir insan günde 80 civarı ceviz toplarken maymunlar 1000'e kadar hindistan cevizi toplayabiliyormuş. bu yüzden de bu canlıları köle gibi çalıştırıyor, ısırmasınlar diye bazılarının dişlerini bile söküyorlarmış.

kaynak: peta araştırması.

değil elalem isterse elli alem konuşsun takmamak, önemsememek. siz istediğiniz kadar mükemmel olun insanlar hakkınızda konuşacak birşeyler bulurlar, yoksa bile kendileri uydururlar. o yüzden kim ne der kaygısını kenara atıp kendi isteklerine göre yaşamak gerek...