bir nazım hikmet ran şiiridir.

seni düşünmek güzel şey,
ümitli şey,
dünyanın en güzel sesinden
en güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey...
fakat artık ümit yetmiyor bana,
ben artık şarkı dinlemek değil,
şarkı söylemek istiyorum...

bunca zamandır hayatıma kattığı sayısız güzellik ve hiçbir koşulda eksik etmediği desteği için kendisine sonsuz teşekkürü borç bildiğim çok değerli ve bir o kadar da tatlış, bir tanecik yazar arkadaşım, minik kuşum, gece tanrıçası.*

uzun zamandır kendisine şöyle güzelinden bir nickaltı yazmak istiyordum. düşüncelerimi toparlamak ve ifade etmekte zorlanan biriyimdir genelde o yüzden de epeyce beklettim minik kuşumu.*

neredeyse sözlüğe geldiğim ilk zamanlardan beri yanımda kendisi. hiçbir zaman ve hiçbir koşulda eksik olmasın da.* hayatımın belki de en zor döneminde tanıdım minik kuşumu. hayata küstüğüm, hayatla bağlarımı koparmak istediğim bir zaman diliminde... sonra bir gün ansızın, güneşin doğuşuyla birlikte gelip büyüleyici ötüşüyle insanın içini yaşama sevinciyle dolduran o tatlı minik kuşlar gibi penceremde belirdi biricik kuşum.*

ve o günden sonra sevgili sözlük, hayatım tam anlamıyla güzelleşmeye başladı. hayaller kurmaya başladık kuşumla beraber. uzun bir yapılacaklar listemiz var mesela:*



minik kuşumla bir karara vardık; pes etmeyeceğiz ve hayallerimizi mutlaka gerçekleştireceğiz.

ama söz verdik. ilk işimiz, paris sokaklarında bisiklet sürmek olacak.*

ve yaşadığımız ve yaşayacağımız bütün zorlukları aşacağız birlikte.

güzel günler göreceğiz,
güneşli günler.



(bu arada umarım kendisine en kısa zamanda şöyle tam istediği gibi minnoş bir kediş bulur ve birlikte günaydın sözlük başlığını kedi fotoları ile istila ederiz kikikikiki)*

şöyle bişi:


hazır buraya kadar gelmişken, birkaç fotomuzu da paylaşmadan gitmeyelim di mi?*

öyle bir çekicilik yok kusura bakmayın olsa olsa iticilik olur. uyuz olurum zırt pırt küsen trip atan erkeğe.

evet sürekli saat 5 civarı kalkan bünyem bu sabah da sen kim köpek bu saatte uyucan ! deyip uyandırdı beni.
günaydın ahali! herkesin bayramını enişten duygularım ile kutluyorum.

artık o gruba mensup olmadığımı karantinadan bildiririm. kendinize dikkat edin çünkü çok ağır, hele de astımınız varsa...

inş canım yaa!

belki dahil olduğum jenerasyondan * belki de karşı konulamaz cazibesinden, tam bir elektronik müzik hastası olarak açmak istediğim veritabanıdır. keyifli dinlemeler dilerim.
eklemeler şüphesiz gelecektir.

öneriler:

daft punk - horizon
henry green - realign
joe turner - solace
ofenbach & quarterhead - head shoulders knees & toes
rüfüs du sol - underwater
rüfüs du sol - no place
daft punk - veridis quo
boerd & rondo mo - ready

bana paspasla adam öldürttünüz.

demek ki kaynaklar düzgün yönetilince işçiye hakkı verilebiliyormuş. bu tarz hareketlerin sürekli chp belediyelerinde olması, ileride ülkeyi nasıl yöneteceklerine örnek teşkil eder. alkışlamak gerek.

mutsuzluk ve anlamsızlığa boğulduğunuz zamanlarda açıp ömer hayyam rubaileri okumak kadar iyi gelen cok az şey vardır hayatta.

bu ben oluyorum galiba. ama günlük tutmak demek o gün neler yaptığını yazmak demek değildir. hislerini yazdığın, içini döktüğün bir şeydir günlük. ot gibi yaşıyorum belki ama içimde depremler oluyor.

yeni nicke alışmam uzun sürecek galiba.

o kadar iyisin ki.. kimse sana kötülük yapmaya kıyamaz..
kıydılar güzel adam..

herhangi bir alete ihtiyaç duyulmaksızın kulaklarından tutulup elle sıkılabilen ya da gevşetilebilen somun.

uyandığında son nefeslerini aldığının farkına vardı. üstünde yığılı toprak elleriyle sıyrılamayacağı kadar ağırdı.

erkek tarafı anahtar, cüzdan, telefon, sigara vs ne varsa içine atarak uyanıklık yaptığını düşünür ama bir ara "hayatım şunu tutsana 2 dakika, omzum ağrıdı" cümlesi ile erkeğe kilitlenir.

bir de fotoğraf çekip "yakıştı da hay maaşallah" diye dalga da geçilir.

vaktiyle bir atsız varmış... var olsun!

hakkında hiçbir şey bilmeden yadırgayanlar hariç, edebi olarak, düşünce olarak türk tarihindeki en önemli yere sahip değerlerimizdendir.

ad gününde saygı, sevgi ve minnetle anıyoruz.

--- alıntı ---

nasrettin hocanın meşhur bir hikayesi vardır, hikaye aynen şöyle gelişiyor;

nasrettin hoca bir gün köyden şehre eşekle gitmektedir. eşeğe oğlunu bindirmiş, kendisi eşeğin yularından tutmuş yürüyor, biraz gittikten sonra yolda iki kişi bunlara bakıp gülüyor, baksanıza koca genç delikanlı eşeğe binmiş yaşlı adam yürüyor bu olacak iş mi diyorlar, bunun üzerine nasrettin hoca oğlunu eşekten indirip kendisi biniyor, biraz daha gittikten sonra bu sefer karşılarına çıkan biri yuh olsun be bacak kadar oğlan yürüyor kazık kadar adam eşeğe binmiş, insan sakalından utanır demiş ve bunun üzerine nasrettin hoca eşekten iniyor ve yürümeye devam ediyorlar.

biraz daha geçtikten sonra yine köylünün biri bunlarda da akıl var mı, insanlar eşeği yanlarına ne için almışlar acaba? koca iki adam yürüyor eşek boşta anlamadım gitti demiş, ve bunun üzerine nasrettin hoca oğluyla beraber eşeğe binmiş, az zaman geçtikten sonra yan kahvehanelerden birinden şu ses yükselmiş; şu zalimlere bakın zavallı hayvana iki kişi biner mi? bunlar ne biçim insan…, ve bunun üzerine nasrettin hoca bir la havle çekip oğlum gördün mü insanların ağzı torba değil ki bağlayasın herkes istediğini söyler biz en iyisi bildiğimiz gibi yapalım.

--- alıntı ---

ve maalesef çoğu insan bu örgütün doğal üyesi olduğundan ne yöne baksanız oracıkta itham ederler sizi. en iyisi kayda değer bir şeyler söylüyor mu acaba diye birazcık kulak kabartıp yoluna devam etmek olabilir. ya da hiç bakmamak, görmemek, dinlememek. bilemedim. bu da örgütün gizi gücü olsa gerek. ya ciddi ve yapıcı bir şey söyleyecekse.

neredesin lan. yolunu kaybettiysen konum atayım, ne şaşkın bir şeysin sen bee.

çılgın şarkısını çok sevdiğim sanatçıdır.

ne vücut ölçülerin, ne masum güzelliğin
beni hiç mi hiç alakadar etmiyor

tanrım bu söylediklerimin hepsi yalan..