güne bir şiir bırak

...yarasını seninle soğutanların dili uzayıp gözü açılacak önce, sonra yabancılaşıp uzaklaşacaklar.

...hatır bilmezliği ile müsemmadır.
- bazı insanlar, dertlenme hiç.

elimi beş yerinden dağladı beş parmağın,
bağrımda da yanmadık bir yer bırakmadan git...
bir yarın göçtüğünü,çöktüğünü bir dağın
görmemek istiyorsan ardına bakmadan git!

yavrusunun yoluna dalan bir dul bakışı
andırıyor ışıksız evinde pencereler.
biraz yeşermek için beklesin artık kışı
çağlayansız yamaçlar,suyu dinmiş dereler.

bir sarı yaprak gibi düştü gönlüm yoluna,
buğulu gözlerimden geçmediğin gün olmaz:
benim kadar titremez hiç bir yiğit oğluna,
hiç bir ana kızına bu kadar düşkün olmaz.

bin fersahtan duyarım kimle gülüştüğünü,
alnından öz kardeşim öpse ben irkilirim.
değil yalnız ardına kimlerin düştüğünü,
kimlerin rüyasına girdiğini bilirim.

gözlerimi gün gibi kamaştıran yüzünü
daha candan görürüm senden uzaklaşınca.
sararırsın dönüşte görünce öksüzünü:
bir gelinlik kız olur aşkım senin yaşınca.

elimi beş yerinden dağladı beş parmağın,
bağrımda da yanmadık bir yer bırakmadan git.
bir yarın göçtüğünü,çöktüğünü bir dağın
görmemek istiyorsan ardına bakmadan git!

faruk nafiz çamlıbel

dolar olmuş 17.10
yok hiç mutlu son
tayyip başta devam ederse
kıçına giyimeye bulamıycan don

"içsen de bir kadeh hayat iksirinden,
zamansız ayrıldım bilinsin fikriye'den,
bıkmadım ki doyayım o narin ellerinden,
ümid-i aşkım saracak onu cefakar ellerinden"

ben senden önce ölmek isterim

ben
senden önce ölmek isterim.
gidenin arkasından gelen
gideni bulacak mı zannediyorsun?
ben zannetmiyorum bunu.
ıyisi mi,beni yaktırırsın,
odanda ocağın üstüne korsun
içinde bir kavanozun.
kavanoz camdan olsun,
şeffaf, beyaz camdan olsun
ki içinde beni gorebilesin
fedakarliğimi anlıyorsun
vazgeçtim toprak olmaktan,
vazgeçtim çiçek olmaktan
senin yanında kalabilmek için.
ve toz oluyorum
yaşiyorum yanında senin.
sonra, sen de ölünce
kavanozuma gelirsin.
ve orada beraber yaşarız
külümün içinde külün
ta ki bir savruk gelin
yahut vefasız bir torun
bizi ordan atana kadar...
ama biz
o zamana kadar
o kadar
karışacağız
ki birbirimize,
atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz
yan yana düşecek.
toprağa beraber dalacagız.
ve bir gün yabani bir çiçek
bu toprak parçasndan nemlenip filizlenirse
sapında muhakkak
iki çiçek açacak :
biri sen
biri de ben.
ben
daha ölümü düşünmüyorum.
ben daha bir çocuk doğuracağım
hayat taşıyor içimden.
kaynıyor kanım.
yaşayacağım, ama ,çok, pek çok,
ama sen de beraber.
ama ölüm de korkutmuyor beni.
yalnız pek sevimsiz buluyorum
bizim cenaze şeklini.
ben ölünceye kadar da
bu düzelir herhalde.
hapisten çıkmak ihtimalin var mı bugünlerde?
ıçimden bir şey : belki diyor.

nazım hikmet

siga

yürek devlet devlet çarpınca durur mu?
can tenden ayrılsa da, bu sevda durulur mu?
bize yaşamak düştüyse böyle nâçar!
bir kör kurşuna sitemkâr olunur mu?

sözüm sana dostum evvel!
bir şehit tut kalbinden
enflasyon azsın, dolar dalgalansın
vatan yine sağolsun!

sen penguence giyin, öteki çince söylesin
ama yeryüzü beklemekte, müntakim, adil
söylesin ve bilinsin.

vatan yine sağolsun!
eviniz dar'üs-selam, arabanız ford granada
pahalı pahalı imzalar kondurdunuz adımıza
ama kursağın insan eti, düşünebilirsen
yetim gözleri üzerine sofran.

uzak nedir bildin mi, eritre mi, patani mi?
eviniz dar'üs-selam, arabanız ford granada
de bana cami kapıları niçin açık?
ara sıra tapınmak için mi?
siyah bir cübbeye sığar mı tanrı?
ya buyrukları?
bu yeni dini size kim indirdi?

eviniz dar'üs-selam, arabanız ford granada
enflasyon azdı, dolar dalgalandı, dilen dostum
secde yerin altınlarla kaplandı
de bana, müşrikler böyle ödüllendirilmedi mi?

eviniz dar'üs-selam, arabanız ford granada.
alkış çekersin, terazin hassas
secde yerinde gözlerin oynaş, kalbin mütmain
eğildikçe, eğildikçe, eğildikçe
kaydımızı efendiler zimmetine geçirdi!

şu saçları lime lime dün senin hemşiren değilmiydi?
topuklarına cahiliyeden kalma bir zil mi istersin?
validenin baş örtüsü küflenmiş sandıklarda
bin bir nazar üstüne, hemşirenin ilmi derin
giysileri döl bereketi, dostum daha ne istersin?

yükseklerden başlamadı mı her alçalış?
onun indirdiği ile hükmetmeyen kimlerdir, bilmezmisin?
de bana kime secde edersin?
vatan yine sağolsun!
ama bu din hangi din?

ekmek aziz, can aziz
peki baki olan ne, rızkı veren kim?
ana saçı süpürge, kadın telli duvaklı
dudaklarında devri kâdim
başköşede sâdabâdı saltanat
fetva ehli ibrahim sanatını susar
peki eceli tayin eden kim?

kadınlar kan kusuyor, gözleri kuru
peki hangisi hayvâni, moskovada kirletilen mi?
karınları piç tohumlar, özgür hanfendiler mi?
peki hangisi insan?
karaköylerde bir vergi rekortmeni!
öyle ya eviniz dar'üs-selam, arabanız ford granada.

bu gün kaç yıldız aktı gökten, sezdin mi?
erkekliğin kabarır, çocukların gürbüz
ama bak siperlerde saklambaç oynanmıyor artık!
analar ölümle ikiz
gül kokan ağızlarda savaş nârası!
aç gözlerini, farzet sonsuz yaşadın
sûreleri yarım, ayetleri yüz üstü bıraktın!

şeyhmus özüdağlı

kuş uçmaz, kervan geçmez bir yerdesin.
su olsan kimse içmez.
yol olsan kimse geçmez.
elin adamı ne anlar senden?

çıkarsın bir dağ başına bir ağaç bulursun.
tellersin, pullarsın, gelin eylersin.
bir de bulutları görürsün.
bir de bulutları görürsün.
bir de bulutları görürsün.
köpürmüş gelen bulutları,
başka ne gelir elden?

çın çın ötüyor yüreğimin kökünde şu dünyanın ıssızlığı,
tanrı kimsenin başına vermesin böyle bir yalnızlığı !

kadehlerin mehtaba kaldırılması
adeta düğün
hayat zamanda iz bırakmaz
bir boşluğa düşersin bir boşluktan
birikip yeniden sıçramak için
elde var hüzün

zavallı hazin yüreğim
güneş doğmasına yakın çeker acısını sevdalarının
düşlerinin.
özlem tohumlarını
ve gözlerden yoksun bir hüznü
taşıyor seher işığı
ruhumun en derin yerlerinden.
gün doğup ışıyınca
yıldızlı sonsuz kubbeyi gizlemek için, gecenin mezarı çekiyor kara perdesini.
duyumsamasaydı tenim
bakışlarının sıcaklığını
ne yapardım bu kırlarda
seher ile kuşatılmış,
dallar, yuvalar toplayıp,
gönlüm gece ile dolu!
ölü gözlerini ışıktan
saklasaydın ne yapardım!
oy niçin yitirdim seni
bu mehtaplı akşamda büsbütün?
bugün yüreğim kuru
sönmüş bir yıldız gibi..

(bkz: federico garcia lorca)

cemal süreya/sevgilim,bir günün

sevgilim, bir günün ortası şimdi
taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
uzat bana uzat ellerini
izinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
istanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
güvercinler güneşten bir sessizliği biriktiriyor

ben seni düşünüyorum seni
hani tıpkı o ilk günlerdeki gibi
kalbim diyorum kalbim
daha dün tezgâhtan çıkmış bir su sayacı gibi
aşkı anılar besliyor düşler kadar
bu yüzden diyorum ki aşk eskidikçe aşktır
sevgi eskidikçe sevgi.

günümüz ekmeğimiz, türkümüz
çoluğumuz çocuğumuz
binalar yan yana yükselip gidiyor
vapurların ağzı köpük içinde
uzaklarda ne kapılar açılıyor
trenin biri bir istasyona varıyor
ordan çıkıyor biri.

her şey biliyor her şey
sen biliyor musun bakalım
seni nice sevdiğimi?
üstüne titrediğimi?

geldiğimi?
gittiğimi

hadi!

“söner yangın birazdan ⁠
yatışır özlem. ⁠
bir gün karşılaşırız ⁠
bir gün, bir yarım akşam.”

kaç yıl sevilir bir insan

kaç yıldan sonra unutulur.

gidince mi

ölünce mi.

yeni biri hayatına girince mi.

kaç yıl sürer bir sevda

kaç ayrılıktan sonra vazgeçer insan sevmekten

kaç ihanet soğutur yüreği kaç ağlamadan sonra azalır öfkesi.

kaç kere sever bir insan

kaç terkedilişten sonra korkar başlangıçlardan kaç bahara aldanır..

kaç tenden geçipte ulaşır aşka kaç uzak kalmaya dayanır bir sevda

kaç geceye sığınır ve kaç şarkıya..

kaç yıl sevilir bir insan?

"iç yaşantısı el bombalarıyla dolu
dış yaşantısı bütün alkole kaymış"
(bkz: attila ilhan)

gömdüm hepsini, geliyorum
insan yaşıyorken özgürdür
yaklaştım iyice, geliyorum
her insan biraz ölüdür
biz de biraz ölüyüz
ölüler ki bir gün gömülür
içimizdeki ölüler
dışımızdaki ölüler
insan yaşıyorken özgürdür
insan yaşıyorken özgürdür
insan yaşıyorken özgürdür

animatör bir kıza vuruldum adı nas(t)ya,
dansettik beraber avrupa, asya..
sordum, öğrendim ki memleketi rusya,
altın rengi saçların kremlinin kubbesi mi?

maviydi gözleri sarhoş oldum denizinde,
çizilmiş yüreğimin dövmesi sol omzunda,
öpüşseydik dudaklarımız akdenizin tuzunda,
seni antalyaya gönderen o putin ibnesi mi?

cenabettinim mühürlendi bir güzele gönlüm,
bir gün olsun ama onla olsun ömrüm,
ben nice kadınlar, nice sevdalar gördüm,
moskova gönlümün kıblesi mi?

cenabetname 7/31/22

"bir yerimiz varsa bu dünyada, her şey insanca olmalı.
sevmek de, yaşamak da, ölmek de..."
edip cansever

dur gitme dedin sana sağırdım anne
bazen sustum bazen bağırdım anne
dipsiz kuyulardan sana çağırdım anne
bu kadar mı kalbine ağırdım anne...

o benim gözlerime niye öyle,
neden öyle,
hangi öyle,
nasıl öyle bakmıştı ki,
ben sağ elimle kalbimi yoklamıştım. *

*

bir çakıl taşları gülümseyişi ağlarmış karafaki rakısıyla
şimdi dipsiz kuyulara su olan kınar hanım'dan
düz saçlarıyla ne yapsın şehzadebaşı tiyatrolarında şapkalarını
tüketemezmiş hiç

işte kel hasan bu kel hasan karanlığı süpürürmüş
ters yakılmış güldürmemek için serkldoryan sigaralarıyla
işte masallara da girermiş bir polis o zamanlardan beri sürme
kirpiklerini aralayarak insanları çocukların

ve içinde birikmiş ut çalan kadın elleri olurmuş hep
gibi bir üzünç sökün edermiş akşamları ağlarken kuyulara kınar
hanım'ın denizlerinden.


ece ayhan *