1 aylik egitim icin ankara'dan istanbul'a gelme hatasinda bulunmus ve sokak ortasinda samuray kilici ile keyfi katledilmis(!) genc mimar bir hanim. -idi-
kapali bir hanim kiz.
sevgilisi de katletmedi, yabanci biri sirf cani istedigi icin yapti.
gayet efendi duran bir kadin tum fotograflarda.
bu kez ne bahane bulacaksiniz katletilmesini hakli cikaracak?

kaynak

kaitlin aciklamasi

gercekten bu olanlar seriat gelmesi icin planlanan adi bir oyun mu?
biz calismayalim, evden cikmayalim, cocuk dogurup kocamizin donlarini yikayalim diye bir oyun mu?
amaciniz ne?

anlamiyorum. biz kadinlari neden dunya uzerinden silmek girisimine girdiniz?
nasil ve ne hakla tum guvenligimizi elimizden aldiniz?
bunu nasil kendinize hak gordunuz?

her gun katledilen binlerce kadin var.
yarin bir gun belki beni de goreceksiniz o manstlerde.
ben oldugumu bile bilmeden.
okuyor, egitiliyor, calisiyor ve katlediliyoruz.
bu cografyada kadinlar yasamiyor...
yasayamiyor.

programlama dillerinin babası, abisi, atası, allah'ı.

bir zamanlar en çok tercih edilen programlama diliyken, gelişen işlemci gücü ve değişen ihtiyaçlara yenik düşüp, yerini başkalarına bırakmıştır.

yine de kalbimizdesin, seni seviyoruz.

bunda server-client yazmayı öğrendikten sonra, python'da 10 dakikada aynı kodu yazabiliyorsun.

bir kodu c'de yazabiliyorsan, diğer dillerde çok rahat yazabilirsin.

ak partimizin muazzam projesi başlamadan önce ilk ses çıkaran tarkan olmuştu. dönemin çevre bakanı veysel eroğlu,
“sanatçı arkadaş sanatıyla ilgilensin, herkesin bir ihtisası vardır. herkes bilmediği bir konuya burnunu sokarsa çok yanlış olur”.
yorumunda bulunmuştu.
11 yıl geçti ve her konuya burnunu sokan akp oldu sonuç harap olan bir türkiye.
“bizden sonra tufan” anlayışı tıkır tıkır maşaallah, inşaallah.

şahsenem-gözyaşlarım anlatır.

solucan hatta arkadaşları.
dünyadan yok olsalar yada bana hiç görünmeseler.
köylü olup solucandan korkmam ironi değil.

(bkz: mellisho)

eski ahit'in son peygamberi. dolayısıyla yahudilikteki son peygamberdir. geleneksel olarak malaki kitabı'nın yazarı olarak kabul edilir. easton'ın incil sözlüğü'ne göre, malaki'nin özel bir isim olmaması, sadece yahve'nin elçisi anlamına gelmesi mümkündür. malaki'nin ne zaman yaşadığı konusunda görüşler farklıdır, ancak nerdeyse tüm bilginler m.ö. 500'lerde yaşadığını düşünür. ezra, malaki hakkında hiçbir imada bulunmaz. malaki'nin adı incil'de pek az geçtiği için(veya geçmediği için), bazı bilginler malaki adının bu peygamberin kişisel adı olup-olmadığından şüpheleniyor.

aslında eskiden yahudiler, malaki kitabını, ezra'ya atfediyorlardı. fakat ezra'nın adı kitabın başlangıcında kitapla ilişkilendirilmiyordu. bazı geleneklere göre, malaki kitabı, zerubbabel'indir. bazı geleneklere göre ise bu kitap, nehemya'ya aittir. diğerleri ise malaki kitabının malaki'ye ait olduğunu söyler. bazı modern bilim adamları malaki kitabının anonim olduğunu söylemektedirler. bazıları malaki'nin resmi bir unvan olduğunu, "bir mesaj veya misyonla görevli kişi"(misyoner) anlamına geldiğini söylerler. hasılı, bence de malaki kitabı anonim olmalıdır. yazarı belli olsa bu konu bu kadar tartışılmazdı herhalde.

kendi başına bir ay yaşasa maksimum yapacağı şeyin yumurta kırmak olduğunu düşündüğüm kişilerin uydurduğu bir tabir. bunu diyen insanlar kendilerine bakmaktan aciz her işini anası yahut bacısı gören insanlardır, kendine öz saygısı olmayan zavallılardır. nerde kendine yetebilen erkek varsa bu söylemlerden nasibini alıyor zaten.

korkutucu ama yaşanacak olan bir gerçek.

hayatı komedi sananlar son espriyi iyi düşünsünler.

lucius annaeus seneca

yapı kredi yayınları modern klasikler serisinin en yeni üyesi.*

jens rehn* tarafından yazılmış romanda; savaş zamanı okyanusun tam ortasındaki şişme bir botta mahsur kalıp kurtarılmayı bekleyen iki düşman askerinin yaşama tutunma hikayesi anlatılıyor.askerlerden biri bir alman denizaltı eri iken, diğeri amerikalı bir pilot ; namıdiğer “ öteki ve tek kollu”. elbette şartların zorluğu, düşmanlığın yerini dostluğa ve dayanışmaya bırakmasını sağlıyor.ne yazık ki bu durum ağır yaralı olan pilotun hayatını kaybetmesine mani olamıyor ve “öteki” bu ölüm-kalım savaşında tek başına kalıyor.(bu arada ilginç bir bilgi; yazar gerçekten batırılmış bir denizaltının komutanıymış.)kitap 5 kısa bölümden oluşuyor ve her bölümde ; aşama aşama okyanusun ortasındaki hiçliğe düşmüş bir kişinin açlıkla, susuzlukla, kavurucu güneşle ve tüm bunlar nedeniyle akıl sağlığını korumakla olan mücadelesi çok iyi bir biçimde ifade edilebilmiş.burda yazarın kişisel tecrübesinin etkisini hissetmemek mümkün değil.sadece birkaç defa kitabın ismine yaptığı gönderme bana can sıkıcı geldi.*. onun dışında kitap empati kurabilmek adına iyiydi.*

www.yapikrediyayinlari.com....

bir çiftçi çocuğu olarak buraya o kadar çok şey yazmak istiyorum ki ama kimsenin kimseyi dinlediği yok.
ben size sadece çiftçinin borcunu, sebze meyve fiyatlarını hatırlatıp konuyu kapatayım.

hey dinleyin bakalım ben buradayım yine bir pazar yine bir eski kafa!
nostaljiye yolculuk çok eskilerden yeni ve eski bu sefer değişik şarkılar çok fazla hunili şarkılar özellikle.
bu hafta değişik bir yayın olabilir belki de olmaz bilemeyeceğim.
dinleyin yoksa dinlemeyenin üstüne şu kadro ile gelmeyi düşünüyorum

yok artık. sahiden yok.*

dur.. diyebilen.. hem kendine hem de bir baskasina..
olgunluğun anasıdır..

hainyenicherry.

yayınlanan her bir görselle heyecan katsayımı artıran birleşme bölümü. 27 mayıs'a yetişebilmek için bir günde 10+ bölüm izleyip diziyi bitirdiğim doğrudur.*

görgüsüz insanların kendilerini çok kültürlü görmeleri sonucu oluşan durum.her yerde o leş ağzınızı ayırıp salyalarınızı saçarak nerde ve nasıl olduğuna bakmadan küfür ediyorsunuz zaten.burada neden?bi bitmediniz gitti be kardeşim!

planlı olarak aldığımda çok zorlandığım, plansız olarak aldığımda ise hiç zorlanmadığım şeydir.
bütün arkadaşlarım bilir ki doğum günlerinde onlara bir şey almam. ben ancak bir şeyi görüp de o arkadaşımı aklımdan geçirip ''bu ona çok yakışır, bu tam onluk'' dediğimde alırım. böyle olması gerektiğini düşünüyorum.
mesela erkek arkadaşımla ilişkimizin ilk altı ayında doğum günlerimiz, yeni yıl ve sevgililer günü vardı. artık hediye aramaktan gına gelmişti tam o günde alacağım diye. bir gün dedim ki; ben hediye almasını severim. her iki anlamda da. ancak tam gününde değil, içimden geldiğinde. böylesinin daha güzel olduğunu düşünüyorum. hem daha sürprizli oluyor hem de insan zorlanmıyor, sırf almak için almıyor diye. sağ olsun o da benim gibi düşündüğünü söyledi. o gün bu gündür seneler içerisinde birbirimize aldığımız hediyeler bu şekilde olmuştur hep. tabii onun hediye anlayışı biraz farklı. evet en çok sevdiğim şeyleri alıyor ancak şu şekilde:
(bkz: sevgili habersizce eve lahmacun sipariş etmesi)
(bkz: sevgilinin moraliniz bozukken habersizce eve hamburger göndermesi)
(bkz: sevgilinin sen seversin deyip eve habersizce baklava göndermesi)
bir tane de benden gelsin: (bkz: sevgili seviyor diye evine fondü seti almak)
ve bu şekilde hediye alması beni çok mutlu ediyor. iyi ki var ciğerimin paresi.

(bkz: her şeyden saniyesinde bıkan kadın)