dünyevi zevkler bahçesi - the garden of earthly delights hollandalı ressam hieronymus bosch'un yaptığı bir tablodur. bir triptik olan eser madrid'deki prado müzesi'nde bulunmaktadır. bir orta panel ve üzerine kapanan iki yan panelden oluşan tablo kapalı haldeyken dünya kristal bir küre olarak gözükür. yan paneller açıldığında ise karşımıza; cennet, yaşadığımız dünya ve cehennemin fantastik bir tasviri ortaya çıkar.


soldaki cennet panelinde adem'in havva ile tanıştırılması ön plana çıkar. orta panelde tablonun özü olan 'dünyevi zevkler bahçesi' vardır. sağ panelde ise günahkârların değişik biçimlerde cezalandırılışını görürüz. hatta bir günahkarın, üzerine notalar yazılmış poposu da bulunmaktadır. bu olağanüstü etkileyici tablonun her detayı ayrı ilgi çekici ve ayrı anlamlıdır. dünyanın en iyi eserlerinden biri olarak kabul edilir. tablonun 10.000 parçalık puzzle yapması da eğlencelidir.

maldivlerdeki beyaz kumun yüzde seksen beşi parrotfish kakasıdır.

yazmak istediğim başlıklara şöyle bir bakınca, tam da şuan bu başlığa yazmak istedim. evet, biraz da hüzünden bahsedelim.

hüzün biraz boşluktur diye düşünüyorum. yani bazen hüznü elinizden bir şey gelmeyince yaşarsınız. bazen çok inanırsınız da karşınızdakine, onun sizi salak yerine koyması ama sizin her şeyi biliyor olmanız çok acı verir. hüzün budur işte. elinizden bir şey gelmez. keşke gerçekten inanabilseydim ona, gerçeği bilmeseydim dersiniz ya da keşke doğruyu söylese...

hüzün, mutsuzluk gibi değildir. sanki hüzün, böyle bir yandan bile bile lades gibidir. yani bazı şeylerin sonuçlarını değiştiremezsiniz ya, o an hüzün gelir işte. böyle etrafınıza bir bakarsınız. içinizde bir boşluk... o, elinizden bir şey gelmeme boşluğu. o, sizin oturup sadece beklediğiniz boşluk.

hüzün bir yandan da buruktur. kalbiniz kırıktır mesela. ama böyle küçük bir çocuğun, minicik kalbidir o an sizin kalbiniz. o kadar buruk olur ki, her neden hüzünlüyse, ona... o kadar buruk olur ki. söyleyemez de. içinde kalır. öyle bir şey olsa da geçse diye bekler. dedim ya elinden bir şey gelmez çünkü...

hüzün o ilk gözyaşıdır. soldan akan. hani acıdan akan o ilk gözyaşı... insanın ağlamamak için o kendini tutuşu, yutkunuşu, gözlerini kapatışı boşunadır. çoktan hüzün gelmiştir. yerleşmiştir.

hüzün o şiirlerin en etkileyici yeridir. bazen bizim yazdıklarımızda hayat bulur, bazen de okuduklarımızda. bazen bir duvarda yazar, gördüğünüzde kalbiniz bir anlığına durur gibi olur ya. işte hüzün oradadır.

gözlerinizin duvara kilitlendiğini noktadadır sonra. bir türlü ayrılmaz gözleriniz o duvardan. saatlerce izlersiniz de bir an bile içinizdeki o hüzün hafiflemez.

ahh o hüzün, evde de bulur sizi, sokakta da. hatta kendi dünyanıza kaçsanız bile, koşar arkanızdan yakalar sizi, bırakmaz izi... bu gecemiz de hüzün dolu olsun. bu gece hüzün ile bir başka güzel...

akla rumi'nin dizelerini getiren durum.

--- alıntı ---

nice insanlar gördüm üzerinde elbise yok ,
nice elbiseler gördüm içinde insan yok!

--- alıntı ---

günaydın pıtırcıklarım.

bu sabah erken kalkmam gerektiğini çok geç öğrendim(gece).ancak yine de yattım mı,come oooon tabi ki hayır! o yüzden bu sabah şu beyabi gibi uyandım.

*

bu bedende sanki yaşıyor gibiyim ama gerçek de değil gibimsitrak.

bugün bana yolda eşlik eden sanatçı arkadaşımız:*


garip guraba başlayan gün, güzel bitsin amin.

azizleri henüz bitirdim taze bir entry anlayacağınız
kim yazmış kim çekmiş kim oynamış bir kenara bırakırsak ben konuyu çok beğendim
filmin işlediği ana konular yalnızlık ve iletişimsizlik yani filmde özellikle iletişimsizliği üzerine basa basa vurgulamışlar
beğenmediğim bir kaç yer olsa da izlemeye değer bir film vakit kaybı değil

--! spoiler !--

kamuran erbil sahneleri favorimdir

--! spoiler !--
--! spoiler !--

eh hiç çıkarmayacağım demiştin kolye nerede ?

--! spoiler !--

mümkünse evde yapilmasin bu tatlı. çoğu şerbetli börek gibi oluyor sonra.

sevmediğim insanlarla karşılaştığımda ya da isimlerini duyduğumda her defasında sinirlenmek.

moderasyon tarafından üstte tutulmasını rica ettiğim başlık.

daha yakın zamanda bir evladımızı kaybettik zaten; birini daha kaybetmeyelim lütfen.

(bkz: up)

+10 yaşla şut ve gol dediğim eleman. buradaki daha birçok kişi daha bebekken veya namevcut iken, 1996'da internetle tanışmış biri olarak buralarda yer almayı gayet hakkım görüyorum.

biruni'nin etkilendiği kürt bilim insanı başlığı beni çooğ güldürdü. ömer hayyam, biruni, ibn-haldun falan filan aklınıza ne kadar önemli herif gelirse bunların hepsine örnek olmuş, etkilemiş kürt bilim insanları, filozofları şairleri vardır ve biruni bir lütufmuş gibi sunulmamalıdır. en basitinden üç büyük kürt sayalım.

(bkz: baba tahire uryan)
(bkz: ziryab)
(bkz: el cezeri)

profil sayfasından çıkış yapmak gerekiyor. yoksa sürekli online görünüyor, akıl karıştırıyorsunuz*.

(bkz: romada roman okuyan roman'ın son entry'sinin güzelliği)
(bkz: ıvanmılınskı'nin profilindeki dedenin çekiciliği)

gibi başlıklarımla ermolettin'den sonraki ikinci başkan olmaya hak kazandığımı düşündüğüm kulüp.
yaz beni meriç avcısı.

bir saat içinde ben de yola çıkmayı çok isterdim..hayat.*
iyi eğlenceler gençler,lokumunuz kolonyanız bol olsun.

türk popunun atanamamış prensi.

ilk albümü benimle oynamayı 1994'te, henüz 21 yaşındayken çıkardı. hem müziğiyle, hem tarzıyla, hem de sesiyle pek çok insanı etkiledi. öyle ki liseli kızların bir anda sevgilisi konuma geldi. ilk albümünü çıkardıktan sonraki iki senede toplam 300 konser verdi. mtv local hero ödülünü aldı.

1995'te ikinci albüm olan nereden geldim nereye gideceğim çıktı. londra'da ve new york'ta klipler çekti. o zamana dek yurtdışında klip çekmek, türk şarkıcıları arasında pek de popüler değildi. bebeto burak, özellikle new york'ta çektiği yaşandı bitti klibiyle türk popunu salladı götürdü. öylesine bir sallantı ki bu, doksanlarda ve iki binlerde yurtdışında çekilmiş çoğu klipte bebeto'dan esinlenme söz konusudur. tarkan'ın ölürüm sana'sı, rafet el roman'ın macera dolu amerika'sı ve daha fazlası... onun dönemine kadar, saçları elektrik çarpmış gibi diken diken yapmak da yoktu mesela. bebeto öylesine sallamıştı ki piyasayı, bugün dahi saçını diken yapan insanlar vardır.

ikinci albümün ardından askere giden burak, döndüğünde bıraktığı türk müziğini bulamadı. 1997'de kendi kurduğu şirketten küçük prens isimli albümü çıkardı ancak diğer albümler kadar ses getirmedi maalesef. daha sonrasında şirketi kapattı diye biliyorum. bir dönem uyarlama bir şarkı olan komple ile tutunmaya çalışsa da eski albümlerindeki vuruculuk, bundan sonraki eserlerinde olmadı.

her şeye rağmen burak kut türk popu için dönüm noktasıdır. pek çok sanatçının aksine, katıldığı programlarda ve etkinliklerde playback yapmayı pek tercih etmez. çıplak sesi bile gayet vurucudur.

tanık olduğum 2 tanesini anlatayım.

eski iş yerinde yazılımcı bir arkadaş vardı. 52-53 liraya mouse pad almış internet üzerinden. bir süre sonra(iade süresi geçtikten çok sonra) aynı ürünü 43 lira gibi bir fiyata bulmuş. adamı arayıp iade etmek istemişti. adamlar iade almayınca 20 kişinin içinde hüngür hüngür ağlamıştı. benden önce ise simit 1 liradan 1.25'e yükselince simitçiyle kavga etmiş. satış bölümündeki abi ayırmış.

lisede yurtta kalıyoruz. aktivite olarak güreşiyorduk bir ara. arkadaşın(maddi durumu epey iyi) beyaz fanilası 'cırt' demişti. yırtığı göremedik ama sesi duymuştuk. yarım saat kadar ağlamıştı. "çocuğa fanila mı alsak?" diye konuşurken duyup susmuştu. almanın saçma olacağına karar verince yarım saat daha ağlamıştı. sapsarı çocuk ağlamaktan kıpkırmızı olmuştu.

pudra şekerinden notlar.

halk dilinde baytar. metropollerde genelde pet hayvanları ile ilgilenenleri çok olur. taşraya doğru indiğinizde sığır koyun falan bakar çiftliklerle anlaşırlar genelde.