hevesle beklenen programdır.

(bkz: tekli koltukta oturup tavanı izlemek)
(bkz: eve gelince l koltuğun köşesini kapmak)
(bkz: sabahları geniş bir kahvaltı yapmak)

(bkz: olan var olmayan var)
ağlarım hatırıma geldikçe miyavlaştıklarımız...

kişiye özgürlük ve ahlaki ortam hazır olarak sunulmaz; fakat bu, kişinin asla özgür olamayacağı anlamına gelmez. çünkü otodeterminizm de kişi kendi özgürlüğünü kendi yaratır.bu özgürlüğün tek sınırı vardır ve o da tanrı ya da doğa gibi dış etkenler tarafından değil, ancak insan aklının kendisi tarafından konulmuş bir sınır olabilir. bu sebeple, insan aklını kullanarak özgürleşebilir.

kendi başına yendiğinde bayma riski yüksek nescafe ya da sıcak bir şey eşliğinde lezzetini beşe katlayan güzide şey.

hüznün mevsimi diyor şairler.bomboş bankların,kimsesiz parkların yahut yalnız sokak lambalarının mevsimi sonbahar.bütün yılın hüznünü biriktirmişim de sonbahar'a saklamışım gibi bir çelişki.ayrılığın bir mevsimi varsa bu hep sonbahar...

...seni her şeyinle kabul etsin.

ilker aksum ile sevgilisinin kameraların karşısına yüzlerinin ne hâle geldiğinden habersiz, ağızları kıpkırmızı çıkması, hahah. french kissler vardır.

yukarıda bir yazarın belirttiği gibi ütopya mı distopya mı belli olmayan, tam da bu sebeple müthiş heyecanlandırıcı ve düşündürücü bir eserdir. bu romanın 1930larda yazıldığını öğrenince önce şok olmuş, sonra "başka ne olacaktı ki" diye düşünmüştüm. bilim ve teknolojinin, makinelerin, seri üretimin, kömürün, ziftin, pisliğin, işçinin, patronun, hızla üreyen yeni kavram ve nesnelerin eriyip, birbirine geçip, devasa bir ateş topu olup tüm insanlığın üzerinde dolaştığı ve ortalığı kasıp kavurduğu bir dönemin bağrından çıkmıştır bu kitap.
yazarın kendisinin de önsözde belirttiği gibi kitabın belki düzeltilecek çok yönü, tamamlanacak çok eksiği vardır (edebi açıdan) fakat kendisi yıllardır aynı metinle basılmasını uygun görmüştür. bunun sebebi de kitabı düzeltmeye bir yerinden başlasa eli diğer tüm gediklere de gidecek ve böylece kitabı baştan yazmış olacak, bu da artık ortada 'cesur yeni dünya' diye bir eser bırakmayacak, kitap bambaşka bir esere dönüşecektir. bu fikre kesinlikle katılıyor ve yazarın tavrını doğru buluyorum. kitabı da birkaç yılda bir okunması gereken, böylece insanın kendi değişen dünyasını ve değerlerini tartabileceği bir eser olarak görüyorum.

cehennem diye bir olgu varsa ve kendine inanmayanları cezalandıracaksa evet egoisttir

rakıdır.

bu seni hiç alakadar etmez

eskişehir uçak müzesi

garfield'ın hayata olan inancını arttıran yegane yiyecek. kedi maması gibi bir şey zannediyordum açıkçası.

(bkz: kafasız)

edit: yazarmış lan bu. swh

özellikle mükemmelliyetçi ebeveynler, uyguladıkları baskı nedeniyle çocuklar'ının mevcut yeteneklerini onlara farkettiremezler. bu tutum o kadar yanlıştır ki, çocukların çoğu hata yaparsam ne olur? annem babam ne der düşüncesiyle daha çok hata yapar. bir şeyi kırk defa söylersen olur. kafaya yerleşir o düşünce. başarısız olacağı ile ilgili bilgi önceden kafasına kodlanılmış çocuk, rahat olamaz kendini hiçbir yerde rahat ifade edemez. yapamayınca, sürekli ikaz edilince iyice hevesi kaçar. gerçekten çok yeteneksiz olduğunu zanneder. kendine olan inancını kaybeder. tehlikelidir.

kuş gribinin bir formuna yakalanan 41 yaşındaki hasta bildirildi çin’deki vaka için kaynak buradan
ırkçılık yapmak istemiyorum ama bize rahat vermeyecek bunlar, mars’a direkt çin gönderilsin.