burundaki kılcal damarların hassasiyetlesmesi sonucu oluşan kanamalar.pamuk,peçete vs. steril malzemelerle tampon yapılarak kanama durdurulur.halk arasında yapılan yanlış bir uygulama var sık karşılaşıyorum bununla ama burun kanamalarında kafa asla yukarıya doğru tutulmaz.

genelde bunu benim karşımdaki insanlar çok yaşar, sorduğum sorulara verdikleri cevaplarla, aslında savundukları şeydeki mantıksızlığı, kendi seslerinden söyletirim, kendi seslerinden duyarlar,
en son bir arkadaşım, artık ben haksızım dan başka söyleyecek hiçbir bahanesi kalmadı, her bulduğunu sabırla çürüttüm, her açıdan her sorunun cevabı ben haksızım doğru söylüyorsun demesi gerekiyor, "sen bu konuda çok iyisin" dedi de sen haklısın demedi, ne yani ben haklı olmakdamı çok iyiyim dedim, yine kabul etmedi ona göre haklı çıkmakda iyiymişim,

ama tartışmanın en ateşli yerinde haksız olduğumu anlarsam, her zamanki gibi sesli düşündüğüm için, hmmm bi dakka, tamam tamam, diye bi uyanma cümlesi çıkar benden, zaten başka birşey söylememe gerek kalmaz, pes ederim, kabul ederim, yazması kolay, yapması çok zor ama, dişimi sıkar, ellerimi kaldırır teslim olurum, doğrusunu öğrendiğim için sevinirim, yani amacım hiçbir zaman üste çıkmak, hep haklı çıkmak değildir, fakat yenilgi ise bu bahsedilen şey, bunu yaşamamak için de olabilir, çok meraklı olduğum için de olabilir, ikna olmadığım bir sürü şey olduğu için olabilir, o kadar çok şey okuyorum ve araştırıyorumki, işte bu pes etme durumunu, artık başka bahane kalmayacak şekilde, herşeyi çürüterek filan, o kadar çok yaşatıyorumki insanlara, bazen aynı kişilere, eskiden sinirleniyordum, şimdi onuda hallettim, sakinliğim daha da eziyor karşımdaki kişiyi onu farkediyorum, hatta bu insanlarla tekrar karşılaştığımda, o anı hatırladıklarını hissediyorum, ve genelde benimle birşey tartışacaklarsa baya bir araştırma yapıyorlar gördüğüm kadarıyla :)
sanırım herhangi birşeyi öğrenme şeklim çok yönlü ve çok detaylı, çünkü bir konuda birisi birşey söylediği zaman, emin olduğum bildiğim bir konu ise röntgenini çizip bırakıyorum oraya, şöyle dişime göre ateşli bir tartışma yaşayamıyorum maalesef, öyle haksızlığını sana farkettirecek konuşmayı yapmak da herkesin kapasitesinin yeteceği birşey değildir, farketmek de aynı şekilde, çünkü bir konuda doğru bilgiyi bulmak, neyi bildiğini, bilmediğini, neyi merak ettiğini, öğrenip öğrenemeyeceğini anlamak bile hem zeka hem vizyon ister, ortalıkta o kadar çok iki üç satır okuduğuyla sana birde ders veren adam varki, bazılarıyla tartışmaya girmek bile gerçekten vakit kaybıymış.

ülkedeki eğitim sisteminin ne kadar saçma olduğunun kanıtı olan soru. birşey sorgulanabilir illaki ama her dönem sorgulanıyosa, değiştirildiği halde yine sorgulanıyosa onda bir sıkıntı var demektir.

"bir yol var. ne zaman varılır sonuna bilmem. her zaman bir engebe çıkar, dertler ile dolup taşar sinem. kimi vakit yokuş aşağı, kimi vakit yokuş yukarı. meşhurdur çıkmaz sokakları."

yine başkalarının derdini düşünüyor bu yazarlar,bırakın onlar karar versin kime sığınacaklarına.

romatoid artrit halk arasında eklem romatizması olarak bilinir. tıbbın bulabildiği kesin tedavi yöntemi yoktur, bir iğnesi üçbin türk lirasıdır. hastanın her iki haftada bir ömür boyu vurulması gerekir. türkiye cumhuriyeti sağlık sistemi bu iğneleri hastalar için ücretsiz karşılamaktadır.

birsen tezer-bilsen

tuvaleti için bile gidilir buraya. evet.

antalya akdeniz üniversitesi ab+ trombosit kana ihtiyaç vardır. 05464066417-05419199799

sevgili sözlük sakinleri, antalya bölgesinde ihtiyaç olan kan grubuysanız lütfen iletişime geçin. duyarlılığınız için teşekkür ederim.

halk, devletini kendi seçtiği için, devletin halk için olması durumunda olmamız gerekli. ama güzel ülkemin birtakım insanları şükür politikaları sayesinde devleti ulu bir kavim, adeta bir tanrı olarak görüp yücelttiklerinden dolayı olması gereken şeyler olması gerektiği gibi değil.

kilo

ilk sözlük deneyimimin olduğu ve muhtemelen son sözlük deneyimim olacak yerdir, bana bir yer yeterli fazlasına lüzum yok. bir yandan yazarken bir yandan da desteklendiğini görmek çok güzel bir duygu, en azından insanlar burada beğenmekten sakınmıyorlar güzel olan şeyi destekliyorlar.

cahile laf anlatmaya çalışmak gibi bir çabadır.

gereksizdir.

yanlış yere atılmaması gereken şeydir.mazallah aile bireylerinden birine falan gider,rezillik ve bir ömür geyik malzemesi olursunuz..

çölde kutup ayısına denk gelmek gibidir.

sözüm söz. her kim olacaksa 101. kişi kendisine kitap hediyem olsun.

balkona çıktım, sokak bomboş hava biraz soğuktu. üst sokaktan kamil abinin bahçeden horozun ötmesinden başka bir ses yoktu. o susunca tekrar sessizliğe gömülüyordu koca mahalle. derken bir adam park etti aracını. kim bilir nereden geldi? kapısını kapattı, şöyle bir gerindi ve belki de evinin yolunu tutturmuştu ki bir şeyler mırıldanarak yoluna devam etti. sokak tekrar sessizdi, biraz daha dinledim. artık tütünümün yanarken çıkardığı sesten başka bir şey yoktu. sonra birden 3 aylara girdiğimizi hatırladım, çocuk gibi sevinç kapladı bedenimi. acaba bu sene de ramazanı görebilecek miydim? geçen senelerde sahurdan sonra alelacele bir bardak çay, bir sigarayı elime tutuşturup balkonda ezanı beklediğim vakitler geldi aklıma. ne güzeldi. ezanı beklemek dahi sabırsızlandırıyordu insanı... 1. gün 2. gün... 10, 15, 20 derken bayrama şu kadar var derdik. sonra birden bu bayramların da eski bayramlar gibi olmayacağını anımsadım... ne ara bu kadar ruhsuzlaşmıştım? biliyordum, yine de cevaptan kaçtım. o yoktu çünkü, bayramlarım yarımdı. valide hanım bayram sabahları erkenden evden toz olmama öğleye doğru eve gelmeme, şişmiş gözlerime ve yarı hüzünlü-yarı mutlu halime bozuluyor ama ses etmiyordu. o da biliyordu. önce büyüklerin eli öpülür. bu duygular içinde saatin epey geç olduğunu fark etim. evet vakit bir hayli geçti...

kimse begenmez ama her ne hikmetse gelen gitmez

oğuz atay tutunamayanlar

pazartesi günü tüm sınıfın mis gibi koktuğunu hatırlayan nesildir.

durup durup ağlıyorum, derslerim üst üste biniyor gram odaklanmıyorum. çalışmak istemiyorum kısaca hiçbir şey yapmak istemiyorum. aile üyeleriyle anlaşamıyorum (ki en büyük etken bu bence) yeni bir şey lazım hayatıma yeni bir yer, bir insan ya da başka bir şey ama yeni olsun çünkü ben çok bunaldım. bıktımm