kızımla kahvaltı diyaloğum
-anne ben kaç yaşımdayım¿
ona boş boş baktım.
-bilmiyorum, kaç gösteriyorsun¿
taptaze komiklik. *

kendini korkutma ihtiyacı, önce ebeveynlerden aktarılan sonra çevreden gelenlerle oluşturulan alışılmış çaresizlik örneklerinden.

çocukluğa gidilirse orada bir çok örnekler var.
mesela, yaramazlık yapan çocuğa polis amca götürecek seni sus denilirdi. kendisi ya da arkadaşı ödevlerini yapmadığı için sıra dayağına maruz kalan bir nesil vardı.
bu korkutma ihtiyacı bilinçsizcedir. dayatmanın korkutularak yapılması, insana ne derece olumsuz etki eder, kişi de nasıl bir hasar bırakır bilinmeden beceriksizlikle atılan adımlardandır.

korku duygusu, birileri tarafından aşılanır daha sonra kişi ona öğretilenin doğru olduğunu düşünüp, kendi üzerinden yapmaya devam eder, alışkanlık bu. doğru mudur, yanlış mıdır sorgulamazsın öyle olması gerekiyormuş gibi devam edersin.

kendimde de var olan bir duygu. eğlencesine bile olsa korku filmi izleme ihtiyacı türüyor bazen. bunu kafam dağılsın, algımı başka tarafa yönlendireyim diye yapıyorum. yani tamamen dikkatimi dağıtmak için bu duyguyu ön plana çıkarmaya çalışıyorum.
kendimi ya da başkalarını teşvik etmek amacıyla asla bu duyguyu kullanmadım. korku duygusu elimi ayağımı birbirine dolaştırır ve pes etmemi sağlar. motive olarak kullananlara ise şaşırıyorum. orada çok başka şeyler olmalı.

"üçgen biçiminde birbirimize takacağımızı" düşündüren başlık.


saadet zinciri yükleniyor...

insanların yoluna çıkarak silah zoruyla can ve/veya mallarını alan kişi.

19 mayıs atatürk'ü anma gençlik ve spor bayramımız kutlu olsun!

"içimiz damar damar parçalansa da, dışımız lal gibi sessiz."
-ismet özel

t: şiir seven yazarlarımızdan biri.

edit: başlık bana kaldı bea.

babamı çok özledim

çok sevdiğimdir. onsuz olmaz diyeceğim ilk şeydir. artistlik yapmak adına türkçeyi katletmemeli, başka dillerden sözcükler kullanılmamalıdır. dünya üzerinde pek çok türkçe konuşan insan var ancak yine de yeterli değeri vermediğiniz her şey gün gelir yok olur. asıl olan türkçeyi olduğu gibi en güzel şekliyle almak, başkalarıyla karıştırmamak, içindeki tarihi ve güzelliği görebilmektir. gurur duyabilmek ve koruyabilmektir.

türkçenin bir gün katıksız,duru ve en güzel biçimiyle konuşulması dileğiyle, esenlikler.

candan erçetin o patlamayı yapalı yaklaşık 30 yıl oldu dostum. ve ben kendisini o zamandan beri zevkle takip ederim.
son zamanlarda çok üretken olmadığı doğru ama bunu dert ettiğini de zannetmiyorum. takip edersen youtube'de pırasa böreği tarifi verdiği bir kanalı var. kırklareli'nde kendi çiftliğinde gönlüne göre yaşayıp senede 3-5 konser vererek gül gibi yaşayıp gidiyor kadın. sebebi nedir bilmiyorum ama bazı sanatçılar bir süre sonra tükeniyor. bunu zamanında fark edenler saygınlığını koruyor, fark edemeyenler ise ben saksı değilim! diye bağıran erol büyükburç'a dönüyor.
ne yapsın kadın bu saatten sonra? sandalyeye ters oturup klip mi çeksin?

bugün meb tarafından yapılan açıklamada, 2. dönem yazılılarına isterse girecekleri, istemezlerse ilk dönem notlarının geçerli olacağı söylendi.
2. dönem sınavına giren öğrenciler isterlerse 1. dönem sınav notlarını kullanabilecekler.
açıklama linki
çok absürt geldi ondan paylaşayım dedim.

söylemin çirkinliğini geçtim dininiz bir hayvanı dışkısını yediği için haram kılıyor ama siz başkalarından bir insanın bokunu yemesini istiyorsanız bu durum ne oluyor ben anlamlandıramıyorum.

devletin anca dişini geçirebildiğine yürüdüğünün bir göstergesidir. aslına bakarsanız ortada bir devlet dahi olmadığının kanıtıdır.

nasılsa kayıp kaçak bedelini halktan her türlü topluyorlar? zaten doğuda olsun batıda olsun ben iç anadoludayım burada da var, orduspor çocukları o elektriği her türlü kaçak kullanıyolar. ceremesini de biz çekiyoruz, üstüne bir de devlete vergi veriyoruz şaka gibi.

günaydın sözlük,
çocuklarıma hep hikayeler anlatırım. bunlardan en meşhuru da pikniğe gitmeyi planlayan bir aile ile ilgili. ailenin biri, piknik yapmak için bir gün önceden tüm hazırlıkları yapmış ama sabah uyandıklarında bir de ne görmüşler? şakır şakır yağmur yağıyormuş. "şimdi bu aile, "pikniğe gidemiyoruz tüh, ah, vah" edip tüm gün evde somurtarak otursa mı daha iyi olur, yoksa "olsun o zaman biz de evde birlikte piknikçilik oynarız" vs. diyerek evde de eğlenceli vakitler geçirseler mi daha iyi olur" diye çocuklarıma sorarım. onlar da "tabiiki evde eğlenirlerse daha iyi olur" derler. tam o noktada hemen onlara dersimi vererek konuyu bağlarım: "demek ki hayatta önemli olan, yaşadığımız şeyler değil, bizim onları yorumlama şeklimiz. her durumu kendimizi motive edecek hale getirebiliriz." * *

geçemiyorum çünkü robotum. başka açıklaması yok.*

uyumamak kanıtıdır.

aşık ile maşuk.

siyahta, beyazda
en iyisi gride boğmak
tüm robot ruhlu insanları,
hepsinin aklını alıp,
çiğnemek istiyorum
ayaklarımın altında,
gidişata sürüklenip
kaybolmayan çocuğun alnına
en kutsal
öpücüklerimi konduruyorum
kırılan yanlarımın
kırıklarına basıyorum
tüm otoriteleri
aklımda
asıyorum.

neredeyse her gün aklıma düşen bir his. arabayı kullanmayı bir sonra ki gün unutursam? klavye kullanmayı bir kaç saat sonra unutursam ? gibi düşüncelere dalıyorum google'da araştırdığımda (bkz: anskiyete) bozukluğu olarak çıkıyor. ama tam olarakta öyle değil gibi. işin içinden çıkamadım.

6 sayfa cevap kağıdı verip de 100 üzerinden 17 almışlığı da vardır.