1955 yapımı fransız yönetmen jules dassin'in soygun / polisiye filmidir. tam adı du rififi chez les hommes olup, erkekler arasında maraza, hırgür, şamata gibi bir anlama gelmektedir.

--! spoiler !--

abd dışında çekilen ilk film noir lardan olan film, imkansız bir soygunu gerçekleştirmeye çalışan 4 kişinin hikayesini anlatmaktadır. film zamanının çok ötesinde olup fransız sinemasının ve kendi janrasının en başarılı filmlerinden biridir.

senatör mc carthy'ci amerikan karşıtı faaliyetleri izleme komitesi (huac) tarafından soruşturulurken ülkesini terkeden ve fransa'ya yerleşen amerikalı yönetmen jules dassin'in fransa'da çektiği ilk, avrupa'da çektiği ikinci filmdir.

filmin soygun sahnesi efsanedir. tam olarak 30 dakikadan fazla süren, sıfır diyalog ve müzik içeren bu sahne sinemanın büyüsüdür. yönetmen ile görüntü yönetmeni philippe agostini bu sahnenin çekimi sırasında fikir ayrılığına düşmüşler, görüntü yönetmeni böyle bir şey olamayacağını seyircinin sıkılacağı konusunda ısrar etmiş, ama çekimler bittikten sonra izlediğinde yönetmene hak vermiştir.

soygundan sonra gerçekleşen olaylar ise daha polisiye tarzdadır. filmin bu kısmını da çok beğenmekle beraber, kendi dönemindeki benzer hollywood filmlerine kıyasla daha deneysel şeyler yapılmış, ve kanaatimce çok da başarılı olunmuş.

bu kadar minimalistik bir filmi devasa bir suç destanı gibi hissettirmek kesinlikle kolay bir iş değil. film bir an bile temposunu kaybetmeden ilerler ve tatmin edici bir sonla biter. aynı tarzda kült olmuş yüksek bütçeli hollywood yapımları arasında kaybolmuş, bir elmas gibi parıldayan bir filmdir.

filmin baş karakterinin ismi bile söylerken insanın içini bir hoş ediyor. tony le stéphanois ( toni lö sitefanuva )

henüz seyretmedeyseniz tavsiye ederim, pişman olmayacaksınız.

--! spoiler !--

film noir için #146489

edith piaf'ın sözlerini yazdığı ve icra ettiği başyapıttır. 'hymne' ilahi anlamına gelse de şarkının ismi 'aşka övgü' şeklinde türkçe'ye çevrilebilir.

demir para kumbaranızda hiç 1 tl olmaması.

benim bir türlü düzeltemediğim ilişki. olmuyor. yapamıyoruz. çabalamayalım istersen.

metallica dinleyince kendini metalci sanmak kadar dramatik değildir.

-gençliğimde ağır metalciydim.
- hangi grupları dinlerdin?
- metallica
- başka?
- unuttuk şimdi hepsini ya
- hımmm
-ya
- peki

hiç yoksa 102 kere falan yaşamışımdır benzer diyalogları.

"ecdâdımızın heybeti maruf-ı cihândır fıtrat değişir sanma bu kan yine o kandır" namik kemal...

yaş 15, canakkale'de destan yazan cocuk erler vardi. yine yas 15, dagdaki itlere meydan okuyan yiğit cocuklar hala var... daha önce de yazmisim ama iyi ki varsın aslan parçası, sen ne guzel, ne cesur bir cocuksun.

kendilerine yazma iştahı aşılamaktır. bu sayede özel mesaj aracılığıyla fingirdemezler, akışı akıtırlar. oylanmıyoruz nasıl olsa, ekmeğimize bakalım en iyisi düşüncesi de taşımazlar. şimdi diyeceksiniz, nedir senin derdin özel mesaj aracılığıyla fingirdeyen yazarla diye lakin onu ben de bilmiyorum fazla karıştırmayın derim. *

yanlış anlamayın amacım rahatsız etmek değil şöyle bir etrafınızda döner misiniz

benim.
ekşi yazar maaşlarını geciktiriyor diye geldim.

tövbe de.

dinci takılmaktansa dinsiz olmasını yeğlerim. en azından adamın içi dışı bir!

yalnızlığın fikri, fiziği mi olur ? yalnızlık yalnızlıktır işte.
ses yok, soluk yok, adını söyleyen yok, kapını çalan yok, yanına oturan yok, arkadaş yok, aile yok, yok yok yok...

söylenen söze karşılık olarak bu söz söylenince insanı bulutlara çıkarabilir, pamuk şeker yemiş hatta kar küresi hediye edilmiş gibi mutlu edebilir.

x kişisi: bunca yolu gelmişsin
y kişisi: sana değer.
x kişisi (gökyüzünde)

affınıza mağruren biraz dertliyim. adam olana çok bile sofrası.

(bkz: atsan atılmaz satsan alan olmaz)

özgeçmiş, iş verenlerin gelmişini geçmişini değerlendirsin diye paylaştığın işe girmek için hazırladığın kağıt parçasıdır. dolu görünsün diye hunharca doldurmanı isterler senden. yetenekler: kriz yönetimi, stres esnasında çalışabilme vay be ben neymişim be abi. boş zamanında ne yaparsın: çekirdek çitlerim olmaz resim yapmalısın biz buraya sanatseverleri topluyoruz yer: fabrika. eee daha başka ne yazmalıyım mükemmel olmalısın yavrucağım rakiplerinin on parmağında on marifet inanır mısın geçenlerde operacı bir arkadaş geldi meslek: satış sorumlusu belki sesini iyi duyurur diye tühh yine elendik... sonra hopp bir bakmışsın hiç geçmişi olmayan arkadaş geçmiş işin başına sende koş koş sertifika...daha neler yazmalıyım derken çalışılmamış onca yıl çıkarsın beyzadelerin karşısına :
-ee bu kadar zaman ne yaptın sen evde mi oturdun?
+ne münasebet ona buna özgeçmişimi verdim tek sıkıntı artık ilave edeceğim bir şey kalmadı isterseniz bir şeyler karalayalım mı bir de sizi ekleyeyim olmaz mı?
-zinhar olmaz..
+peki ben gideyim de üç beş yere cv vereyim hobi amaçlı.

bol keseden atın canlarım tüm kadehler özgeçmişimize...

bıkılmayacak klasik.