onu büyük yazar yapan en önemli etkendir.
karakterler gerçektir iğrençtir rezalettir ve son derece yaşamın içindendir.
en basit durumları sorun haline getirmesi onu çok büyük bir yazar yapıyor. ölüler evinden anılar kitabını okuyorum ilk 100 sayfa bitti tam olarak 100 sayfa okudum ve yarın 100 sayfa daha okuyacağım ben hayatımda bu kadar detaylı karakterler bu kadar büyük bir gözlem yeteneği görmedim.
adam her şeyi o kadar iyi sorun haline getiriyor ki sürgün ediliyor.
gerçek yaşantısında da böyleymiş bu kitaplarına da yansımış.

1943 de yazılıp yeni yeni meşhur olması içler acısıdır ayrıca harika bir kurgusu vardır odanızda usulca okuyun story atmadan okuyun bide .

orijinali adı (bkz: creazione di adamo) olup (bkz: michelangelo) tarafından 1511-1512(?) yılında/yıllarında (bkz: sistine şapeli)'nin tavanına çizilmiştir. rönesans dönemi eserleri arasında en çok bilinenlerdendir. boyutları 2.80m × 5.7m'dir.

tanrının, adem'e ruh üflediği, eski ahit'deki öykünün boya ve alçılarla tavana yapılmış bir resimdir. tabloyu çapraz biçimde ayırdığımız zaman soldaki parça cennet bahçesini (bkz: garden of eden) temsil eder. yeşil boyalı kısımlar çimleri, mavi boyalı kısımlar ise dağları betimler.

tanrının yaşlı ve sakallı, beyaz bir elbise giydiği görülürken, adem'in çıplak oluşu dikkat çekmektedir. tanrının sağ kolu ile adem'in sol kolunun uzanış benzerliği, tanrının insan suretinde kendini yansıttığını akla getiriyor. incil'de tanrının insanı kendi suretiyle yarattığı belirtilmiştir. dolayasıyla tanrının insan görünümünde (aslında insan tanrı görünümünde) olması pek de şaşırtıcı değildir. tanrının parmağı ile adem'in parmağı arasındaki boşluk ise (bkz: altın oran)dır.
tanrının dirseğinde görülen kadın (ki diğerlerine göre daha detaylı ve özenli çizilmiştir), gnostikler tarafından genellikle sophia, hristiyanlar tarafından da tanrının yaratmayı düşündüğü bir sonraki varlığı yani havva'yı resmettiği söylenir. aşağıya uzanan yeşil kurdele ise beşeri hayatı temsil ediyor.

parmakların birbirine temas etmemesini ise tanrının adem'e doğru uzandığı ve adem'in yaşamı aldığını işaret ediyor. henüz yaratılmakta olan adem parmağını kaldıramayacak kadar güçsüz, tanrı ise yasam veren, enerji ve güç dolu olarak görünüyor. yine tanrının bulunduğu bölüm bir beyin, bir akıl şeklinde tasvir ediliyor.

korona sağ olsun artık kafamıza esip son noktaya geldiğimizde bile hayalini kuramadığımız eylem.

artık çok geç yalvarma,
dönüş yok o yıllara.
yanlış zaman, yanlış mekan.

maneviyata yönelmek,
sahilde sabahın köründe kimsecikler yokken bir bankta oturup dalga seslerini dinlemek,
sevilen bir sporu yapmak ; özellikle trekking ya da uzun şehiriçi yürüyüşler çok etkili.( temiz hava, yeşillik)
hayvan sevmek,( çok sinirli olduğumda sokak kedilerinin omurgalarına dokunmak bütün sinirimi alır, negatif elektrik savar tüylü şeyler)
alışveriş yapmak,
sevilen bir cafede bir şey içmek,yemek,
sinemada çok iyi bir film izlemek,
müze gezmek, tarihi eserlere dokunmak,
sürükleyici bir roman okumak,
hayal kurmak,

kişiyi mutlu eden, onu düşüncelerden uzaklaştıran, huzur veren her şey ruhuna da iyi gelir.

içimde ölen biri var.

birileri için faydalı şeyler yazmak, katkı sağlamak çok güzel lakin bunun akabinde eğlenmek, keyifli vakit geçirmek exstra güzel. dengeyi kurabildikten sonra çok da üzerinde düşünmeyi gerektirmeyen durum.

yerli ve milli diye diye ne var ne yoksa sattılar.
bu ülkeye bu kadar kötülük yapan bir başka yönetim sanırım daha önce gelmedi.
her şeye eyvallah, yediniz, içtiniz, milleti dımdızlak ettiniz, ya hiç olmazsa taşınmazları, toprakları satmayın, sizden bizden sonra da çocuklarımız, torunlarımız yaşayacak bu ülkede. yazıklar olsun yaaa.

gülümser çakarsın

her şeyden nem kapmayan, mantıklı ve kendinden emin davranan kişilerin yaptığı harekettir. gereksiz gerginlik ve sinirlenmelerden uzak durur, öfkeyle hareket etmekten kaçınırlar. genellikle sakin, kibar, anlayışlı ve çözüm odaklıdırlar.

en kötü özellikleri ise, bir şeye sinirlendiklerinde öfkelerinin normal bir kişiden çok daha fazla olmasıdır. çünkü çığırından çıkarılmadıkları sürece öfkelenecek insanlar değillerdir. öfkeleri yıkıcı bir hal alabilir. bu tür durumlarda mantıklı birkaç şey söyleyip uzak durmak her zaman için daha sağlıklı bir hareket olacaktır.

tüm bunları nereden biliyorsun derseniz, ben de bu insanlardan biriyim. neredeyse her ortamda veya olayda sakinliğimi korur, kolay kolay tepki vermez, sinirlenmem. lakin sinirlendiğimde gerçekten kötü şeyler olabilmekte..

özgül fobi sınır içermez. her şeyden korkabilirsiniz. tabii ben böyle söyleyince iyi bir şeymiş gibi aksettirdim ancak durum yaşayan için hiç de kolay değil.

tek bir mucize yöntemi olmayan fakat iyileşme yolunda pek çok faideleri olan yöntemlerdir. en iyisi terapiye gitmek ve yardım almaktır. evde kendi imkanlarınızla yapabileceğiniz ufak şeyler de vardır daha iyi hissetmenizi sağlayacak. mesela önce hissettiğiniz duyguya ve kendi durumunuza saygı duymak, hatta anlayışlı ve şefkatli olmak. siz bir sebep bulun ya da bulmayın ama hissettiğiniz şeyi bastırmak yahut hissettikleriniz yüzünden kendinizi suçlamak ya da inkar etmek yerine onları kabullenmek ilk adım olarak son derece iyi gelecektir. depresyonda olduğumu kabullendiğimde üstümden koca bir yük kalkmış gibi hissetmiştim. "evet depresyondayım, ben kendimi iyi hissetmiyorum ve böyle hissettiğim için suçlu değilim"i kendime seslice söylediğimde başlamıştı bence iyileşme. aşırı klasik ama hayatta bana daha iyi gelen başka bir şey olmayabilir; yürüyüş yapmak. depresyonda olan kişi asla çıkmak istemez yürüyüşe biliyorum. (kendinize çok yüklenmemek kaydıyla) canınız istemese de sadece iyi geleceği için, çıkıp yürümek daha iyi hissettirecektir. o yürüyüşlerde içeriye doğru da bir kapı açılabilir, günden güne kendinizle ve baş edemediğiniz şeyle temas etmeye başlayabilirsiniz. bir de küçük de olsa bir şey yapmış olmak ve kendinizle kalmış olmak insana hep iyi geliyor. depresyon zor bir süreç fakat içerisindeyken öyle hissetmesiniz de geçip gidebilen bir şey. kaybolan neşeniz, sizi sonsuza kadar terk etmedi, geri gelecek. korkmayın. umut hep var.

şuan okumakta olduğum, okurken de oğuz atay'a bir kez daha hayranlık duyduğum kitap.

daha kaç kez ıskalayacağız hayatı olric?
oklarımız bitene kadar efendim.

eşimin ismini yanlış yazmışlardı.. r yerine p yazdılar. sonra düzeltmelerini isteyince p'yi bildiğin kazıyarak r'ye cevırdıler. boylece yeni bir nickname i dogmus oldu sdfs

iyiyi ara, güzeli ara, doğruyu ara; gerisi boş...

içişleri bakanı süleyman soylu şahsi twitter hesabından ığdır belediyesi'yle ilgili atanan kayyumdan sonra yaşanan gelişmeleri paylaştı.


buradan

everest dağı nepal'de bulunur. nepal, bayrağı dikdörtgen olmayan tek ülkedir.

tanım: duyunca şaşırdığımız ama genel kültürümüzü artırabilecek olan bilgilerdir.

“yaya geçidinin çizgisi bir kareye minicik taşmış acaba tiklesem mi?”
“e şimdi trafik lambasının direği de trafik lambası sayılır mı, işaretleyeyim mi?”
“motor olan görselleri seçin diyor sanki uzakta bir tane var ama bisiklet mi o?”
diye diye başarısızlıkla sonuçlanan durum.
bazı görseller ciddi anlamda karmaşık oluyor.
bu kadar sorgulamayı bir robotun yapabileceğini sanmıyorum ama yine de siz bilirsiniz.*

merakla beklediğim yayındır. işin içinde anders varsa kalitesinden sual olunmaz.*