ensemden içime kar atılması.

ciltli kitaplarda sayfaların dağılmasını önleyen örgü şerit. özellikle bazı kalın kitapları masaya koyduğumuzda sayfa düz dursun diye şekilden şekile gireriz ya, işte bu onu önlüyor. hayatın içindeki küçük ama bir o kadar önemli ve gerekli bir detaydır kitaplar için.

see see see şeklinde gülmesiyle hatırlanır usta ferhan şensoy.

sms e çok yüklenmeyin. sms kasıyor. darbe mi olmuş efendim bu saatte? ülkede yine neler oluyor dedirten durum. asla gerçekten neden olduğunu öğrenemeyeceğimiz durum aynı zamanda. tekrar ediyorum sms e yüklenmeyin kasıyor. yıllardır kullanmıyoruz hep pas tutmuş oralar.

eğer boyunuz (erkek) ortalamanın üstündeyse şehirlerarası otobüs kullanmak örnek verilebilir.

dünyaya gelmeden evvel fragmanını görmüş olsaydım ki bazıları evet gösterdiler diyorlar.. kalp gözü açık kimseler, kisveler.. ben hatırlamıyorum, gösterdiler de ben hala beni de gönderin yalvarırım.. beni de gönderin demişsem,harikalar yaratacağım konusunda söz verdiysem vallahi yalancıymışım, hatırlamıyorum, günahsız olmalıydım.. yok hiç bir söz vermeden gelmişsem ve hala yaşamaya devam etmeye çalışıyorsam, çabalıyorsam, işte hayatımın hatası yeter, perdeler kapansın..

birini arıyorum. bütün bu beynimde geçen şeyleri teker teker, uzun uzun anlatacak birini...tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin....dünyada hayatın bir tek manası varsa o da sevmektir. hatta mukabele edilmesini bile beklemeden sadece sevmek...benim beklediğim aşk başka! o bütün mantıkların dışında, tarifi imkansız ve mahiyeti bilinmeyen bir şey. sevmek ve hoşlanmak başka; istemek bütün ruhuyla, bütün vücuduyla, her şeyiyle istemek başka… aşk bence bu istemektir. mukavemet edilmez bir istemek!...sen aklıma gelince her şey gülümserdi...kullanmadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı?...herkes ne diyecek? fakat bu ana kadar herkesten ne gördüm ki?..hayatımda hiç bu kadar mesut olduğumu, içimin bu kadar genişlediğini hatırlamıyordum. bir insanın diğer bir insanı, hemen hemen hiçbir şey yapmadan, bu kadar mesut etmesi nasıl mümkün oluyordu?
sözleri ve kuyucaklı yusuf, içimizdeki şeytan, kürk mantolu madonna romanları; değirmen, kağnı, ses, yeni dünya, sırça köşk öyküleri; dağlar ve rüzgâr, kurbağanın serenadı şiirleri ve esirler oyunu ile tanınan yazar ve şair.
"unutmayın ki, dünyada en korkunç şey, ümidini kaybetmektir."

hayatımda hiç midye yemedim..

sıcak tüketilmesi makbul olan bir helvadır. yanına hoşaf yakışır. zeytinle birlikte öğün yerine tüketilebilir. damağa yapışmaz, ağızda kolayca dağılır. keçiboynuzu tozu ve tahin ile karıştırılıp atom adı verilen süper bir karışım olarak tüketilir.

bana böyle şeylerle gelin..

[her papatya, bir gün solar. aynısefalar gibi...]
müzik benim ilacım, şarkılar benim zehrim ve ben intihar eden bir notayım.
kendi isteğimle kendimi, kendi düşüncelerime esir bıraktım ve inanın bana artık bundan kurtulamıyorum.
ne yapmam gerekiyor? kurtuluş yolu hangi cadde üzerinde? bilmiyorum.
*
ayaklarım yalnızca ileri doğru giden bir ibre gibiydi..
soğuk hava yakıyordu ellerimi, buzdan ateşleriyle. en son durdum. durdum yolun ortasında. şehrin gürültülü sesi kulaklarımı sağır edercesine şiddetliydi.
hiçbir amacı olmayan hâlimle, utanmadan dolaşıyordum bu sokakları. yavaşça etrafa baktım ve deniz tam karşımdaydı.
'gökyüzü denize aynaydı ve deniz gökyüzünün yansımasıydı'
*
keşke yalnızca bir karınca olsaydım.
küçükken ezdiğim o karıncalardan herhangi biri olsaydım ve ezilseydim bir ayakkabının altında.
önümü bile görmeden ilerliyordum... korna sesleri gökteki çığlıkla orkestra kurmuştu ve yağmur bir piyanoydu. piyano...
ağaçlar bu orkestraya eşlik edercesine dans ediyordu ve kurumuş yapraklar esen rüzgarla birlikte uçuşuyordu havada.
kuşlar solistti bu sanat cümbüşünde. kelebekler renk renkti.. umudu bağırıyorlardı sessizliğin dilinde.
*
hayatın tek sorununun iki oyuncak eksik olduğu zamanlar vardı.
koltuğun altında yaşadığına inandığım oyuncanlar ülkesinden söz etmek istiyorum sizlere...
geleceğin en azından geçmişe göre daha tasasız olduğu ve anlamların henüz anlam bulmadığı zamanlar.
çocukluk.
en büyük yalan neydi?
mesela kalemimin ucunu açmayı bir türlü beceremezdim,
kayboldu demek yalandan sayılır mı?
gerçeklerin çarptığı yıkılan bir duvardan ibaretim şimdi.
değişim, kozasından çıkan kelebeğin kanatları mı?
düşünceler benim stresim.
*
tek hücreli odaların olduğu bir hapishanede, bütün suçluların müebbet yediği doyumsuz düşünceler...
*
tarihi geçmiş bir yemeğin bozuk tadı gibidir gelecek.
*
gelecek; çocukken çarptığınız tümseklerin büyürken hissettiğiniz travmasından ibaret.
*
bana, huzurun merhemini verir misiniz?
iltihaplı kalbimin içine sürmek istiyorum...

395 yılında ikiye bölünen roma imparatorluğu'nun uzun yıllar boyunca ayakta kalmayı başaran, fatih sultan mehmet'in istanul'u fethi ile yıkılan imparatorluktur.

trabzon imparatorluğu, yıkılan doğu roma imparatorluğunu yani bizans'ı tekrardan canlandırmak istemiş ancak yine fatih sultan mehmet tarafından bozguna uğratılmıştır.

bir diğer yarısı ise 476 yılında yıkılan (bkz: batı roma imparatorluğu)dur.

"senin kocanın evi yok"
müge anlı

formatı ihlal edenlerin akıbetini görmedin mi?

dun gece yasadigim yerden bir fotograf... gece sehirde gokyuzu tamamiyla boyleydi. eksigi yok ama fazlasi vardi. yesil ve mavinin verdigi o renk cümbüşü ve kum tanesinden hallice yildizlar. sozluk hayran kalmalik, kafayi yemelik bir manzaraydi, muhtesem otesiydi.
(fotograf inst. sayfasindan alintidir. ben keyfini cikarmaktan, cekmeyi unuttusum)
www.instagram.com/p/CU8Gvq1...

bilgi içerikli tanımlar giren yazarlar
kendime yakın hissettiğim yazarlar
muhabbetim olan yazarlar
komik ve yaratıcı tanımlar yazan yazarlar diye gidiyor listem.

kendisine 16 yaşında epilepsi teşhisi konulmuş. fakat doktoru yanlış teşhis koymuş ve epilepsi olmadığı ise 1 yıl sonra anlaşılmış. tabi o sürede kullandığı epilepsi ilaçları da kalbinde ritim bozukluğuna yol açmış. 2 sene önce de baygınlık geçirip midesinden rahatsızlanmış. . ömür boyu taşıyacağım kalp rahatsızlığım var demiş röportajında. tahminen bundan dolayı aşı oldu.
hatta ablası hande soral da yakın zamanda koranavirüse yakalanmıştı.

kaynak
kaynak2


edit: bensu soral: ’önceliğin nedir?’ sorusuna şu cevabı verdi: “crohn hastasıyım. kronik bir hastalık, her hafta kendime iğne yapmam gerek. kullandığım ilaç bağışıklığı çok düşürüyor. bu sayede aşı olabildim. bu felakette ayrıcalık talep edecek biri değilim.

favori serilerimden olup, aynı zamanda sıkıntıya birebir olan filmlerden biri. film bilim-kurgu, komedi ve macera kategorisinde yer almakta. filmin ana konusu ise: bir gencin 1985 yılından, 1955 yılına yaptığı yolculuk sonucu yaşadığı olayları konu almaktadır. fazla spoiler vermeye gerek yok herhalde. 'eski filmleri sevmiyorum' diyorsanız, sizi birazcık sıkabilir. şans verip izlerseniz de pişman olmazsınız.

bisiklet eşliğinde...

timsah avcısı olarak da bilinen avustralyalı vahşi doğa belgeselcisi. televizyon karşısında izlerken bile tırstığımız timsahlara korkusuzca yaklaşarak yaşamlarına dahil oluyordu.
ama kaderin garip cilvesi olsa gerek, o kadar tehlikeli timsahı dize getirmeyi başaran maceracı, okyanus altında çekim yaptığı sırada basit bir vatoz balığının zehirli iğnesinin göğsüne isabet etmesi sonucu hayatını kaybetmişti.

yazarlar aşık olup atışmış;
okudum şiraze biraz kaymış.
sizi efendi biliriz etmeyin.
zira sonu kavgaya varmış.