çıkan istatistikler iyimser kalmış bile diyebiliriz. sokak röportajında söyledikleri için ifadeye çağrılan vatandaşlar oldu bu ülkede. ifade özgürlüğü var diyenlerin siyasi görüşlerine bakılırsa durum daha net ortaya çıkar zaten. öyle bir ifade özgürlüğü ki sadece hoşlarına giden şeyleri söyleyebilirsin.

kısadan çok anlamsız olması insanı sinir ediyor.

maskelere veda edene kadar inanmayacağım iddiadır.
veda ettikten sonra bile bir süre inanmayabilirim.

genelde görüğümüz sakallılara karşı söyleme isteği uyandıran kelime. yıllar içerisinde önemini ne yazık ki kaybetmiş ve ilkokul bebeleri arasında dahi söylenmeye başlanmıştır.

son yıllarda kullanım alanı artan avokadonun tadı var ama yokmuş gibi geliyor.*

kafa sözlük platformunda dikkatimi çeken, erkeklerin kadınlarla iletişime geçmek için, spotlayabilmek için yaptığını düşündüğüm insan modelleri.
arkadaşlar yapmayın artık. sizin uzuv meseleleriniz bizim okumak, paylaşmak istediklerimizin içerisinde değil.

edit: öncelikle dediğim şey fikirlerinizi kendinize saklamanız tabii ki değil, tabii ki de paylaşacaksınız. sürekli kadın araştırması yaptığını düşündüğüm, takip ettiğim birkaç yazar gıyabında açtığım bir tanım. sağ olsunlar beni yanıltmayıp sapla samanı yine ayıramayıp buraya turunculadılar hemen. ayrıca ben erkeğim, profilimde duruyor orada şey gibi. ama yine gidip densiz şekilde kadınlara vurmanız başlığı gösteren (bkz: kadınlar hakkında başlık açan erkekler), kendini doğrulayan bir sonuç.

bazı erkeklerin(!) korkaklığını ifade ederken kullandığı cümle.

acıkmışım sevgine

kime '' merhaba '' dediysem tanımadan, bakmadan, konuşmadan '' defol '' dedi.

bunu görene sormak lazım, görülene deĝil.

sürprizlerle dolu olmalarıdır.*
mesela benim babam anneme en son 20 yıl önce sürpriz yapıp saç kurutma makinesi almıştı. adamı nazar ettik sanırım, sürpriz işini zirvede bıraktı.*

çizgili daha iyiydi sanki. henüz alışmadığım için öyle geliyor da olabilir ama böyle düzensiz görünüyor.*
edit: alıştım, hâlâ kötü..

şu kirli dünyada çocuklar kadar masum kalmış bu kadar az şey olmasına rağmen onları da masum görmeme çabası beni şaşırttı biraz. çocuklar çok bilmiş ve yaramaz olsalar bile bu onların masumiyetlerine hiç yansımaz. hatta yaptıkları çoğu yaramazlığın sebebi bu masumiyetleridir. ben her insanın içindeki o masumiyeti bir zamanlar çocuk olmasına bağlarım. bence herkes çocukken masumdu. kimisi büyürken bu özelliğini yavaş yavaş yok etti, kimisi ise hiç kaybetmedi.

yani içimizdeki masumiyetin kaynağı çocukluğumuza dayanıyor. bu durumda kaynakta ürün yok diyebilir miyiz?

ne yaptık yine? düşün yakamızdan bre yiğitler!..

sadece kelimelerin aynı olma sorunsalıdır. farklı kelimelerle senelerdir anlatılan masal da aynıdır.

sayın moderatörümüzün de dediği gibi ben de zeka küpü olduğunu ve araştırmayı sevdiğini düşünmekteyim. açtığı başlıklar ve tanımlarıyla ufkumu açan yazar arkadaşlardan biridir.

sticker,
tahta kalemi,
uçlu kalem vb.