biz dansözlerle girerdik. hatta 1994'te o star tv'nin meşhur dansözünü, 3 aile beraber izlemiştik.
ben çok utanmıştım tabi.
hey gidi günler...

kadın sizin için sokakta öyle, mutfakta böyle, yatakta şöyle olacaktı? şimdi salonda da felsefeci mi olmalı? ergonomik tasarımlı kadınlara düm düz erkekler. ne güzel istanbul be.

belarus, ab ülkelerinin kendisine uyguladığı yaptırımların intikamını almak için ülkeye mültecileri alıp yasa dışı şekilde sınırı geçmeleri için teşvik ediyor. sadece polonya değil letonya ve litvanya sınırına da aylardır mültecileri yönlendiriyor. olan da ülkelerinden kaçıp daha iyi bir hayat hayalleriyle yollarda ölen garibanlara oluyor.

bu ölümlere sevinebilen kitleler* var. başlığın kürt diye açılması bile yeterli nefret kusabilmek için. insanlığın 21 yy'da geldiği seviye de bu maalesef. bu ölümler yeni değil. ekim ayının ortasından beri bu kadar çok olmamakla birlikte ölümler olmuştu. bu durum havaların daha da soğumasıyla daha da kötü bir hal alacak gibi görünüyor.

bize çok uzak görünüyor değil mi bu görüntüler? o insanlara da uzak geliyordu büyük ihtimalle. çoluk, çocuk, yaşlı, kadın, erkek. evini, yurdunu bırakıp soğukta donarak ölmeyi bile göze almış insanlar.

nefret kusan, sevinen arkadaşlar da açıp göçmenlerin ne şartlarda olduklarını gösteren bir kaç video seyretsinler. sınırı geçmeye çalışırken ölen bir çocuk gördüklerinde hala kürt, arap, afgan diye ayrım yapabiliyorlarsa insanlıktan, ülkeden umudumuzu da hepten keselim bizde.

buradan

insan hayatının aslında ne kadar değersiz olduğunu gözümüze sokan olaydır. sınırını korumak polonya'nın hakkı ancak o insanların ölümünü izleyip en ufak bir yardımda bulunmamak ise ayıbıdır.

çanakkale güneyli

(bkz: önce başlığa bakarım başlık mı diye sonra yazara bakarım abdulseyidbincabbar mı diye)

+korkunçlu mu baba bu?
-seyret oğlum
+baba o kadın öldü mü şimdi?
-ya sabır, oğlum bi sus!

sözlüklere üye olurken herkese bir sıra numarası verilir. nickinize tıkladığınızda yukarıda http ile başlayan adres satırında kayıt olan kaçıncı üye olduğunuz görülür.
bir sözlük kurulduğunda, kurucular genelde facebook, instagram ve diğer sözlüklerdeki tanıdıklarını davet ederler. sıra numarası 1-999 arasında olan yazarlar kıdemlidir. ilk başlıkları açarlar, ilk nick altlarını girerler, çok ve nitelikli tanım yazdıkları için popüler yazar hale gelirler. 1,000-3,000 sıra numaralı üyeler sözlüğe geldiklerinde kaliteli başlıklar ve tanımları görüp örnek alırlar.
3,000 sıra numarasından sonra sözlüğü yeni duyan trolleri sıkça görürüz. 11 fake hesap açan mı dersin, sürekli cinsellik dolu başlık açan mı dersin, sözlüğün kalitesini düşürmek için akla gelmedik yazılar yazan mı dersin, bir sürü gereksiz başlık ve tanım ile karşılaşılır. böyle durumda yazarları takip etme seçeneği ile takip edilen yazarlar okunur, sol frame ve gündem sekmelerine pek bakılmaz.
sözlüklerin ilk aylarında "şu kadar tanım yazana hediye kampanyası" da olduğu için iki kelimelik tanımlar, kopyala yapıştır tanımlar, sürekli bkz. verilmiş olabilir. birçok iyi yazarın yazıları gözden kaçabilir.
öte yandan moderasyon tecrübesi olan arkadaşlar bilir. örneğin facebook’ta bir grupta gönderinizi 200 kişi okur, sadece 10 kişi beğenir. yurdum insanı beğeni tuşunu pek kullanmayı sevmez. hele henüz kimsenin kimseyi tanımadığı yeni açılmış bir sözlükte...
moderasyon sözlüğün gelişmesi için yazarların nick altına yorumlar yapıp onların da yazılarının okunması için gayret ediyor. sol frame’deki başlıkları daha okunur hale getiriyor. oylama alışkanlığını artıracak önemli bir etken nick altı kültürünün oluşmasıdır. sözlüğe katkı sağladığı düşünülen yazarların nick altlarına yorum yapıldığında oylama alışkanlığının arttığı da bir gerçektir.
“su akar yolunu bulur” misali zaman içinde emek verenler hak ettiği oyları alır.

yurdum insanına kuduz köpek muamelesi yapılmamıştı. o da yapıldı tam oldu. üç tane bas bana karşıma gelirsen ilk seni sonra tüm turistleri ısıracağım.

babamla oturup belgesel izlediğimiz sıradan bir gün... ortam sıradan ve sessiz. arada bir hayvanların hareketlerine bakıp şaşırdığımızı dile getirdiğimiz birkaç cümle var sadece.

birden "gidiyorum" diye bağırdım. haliyle babam da "nereye?" dedi. sonraki konuşmayı aynen aktarıyorum:

ben: ne nereye?
babam: gidiyorum dedin ya! nereye?
ben: gidiyorum mu dedim?
babam: ya kızım gidiyorum diye bağırmadın mı?
ben: yoo
babam: tamam sus
ben: tamam

gidiyorum kelimesi saçma değil tabii ama asla bilinçli söylemedim. sonradan epey de güldük. bünye gitmek istiyorsa demek...

bunlar hep x kuşağının oyunları. y kuşağı ile z kuşağını birbirine düşürüyorlar bak. gelmeyin oyuna! büyük resmi görün..

yaşamak istemediğim durum.pandemi döneminde okuduğum korku romanlarını azaltmalıyım belki de.

tereyağı.

bu aralar çok da zor olmayan durum. başlığı görünce × yazar diyorum ve doğru çıkıyor. *

ilginçtir ki bir erkek olarak benim de başıma geldi. bir gün 17-18 yaş civarındayım, ankara da otobüse bindim. cam kenarındayım oturuyorum otobüste ağzına kadar dolu, işlek bir saatti. yanımda da 40-50 yaşlarında bir kadın var annem yaşlarında. kadın bana sokulmaya başladı, başta niyetini anlamadım diğer taraftan sıkıştırıyorlardır dedim rahatsız olur diye bende iyice köşeye sokuldum. sonra baktım kasıtlı yapıyor iyice sıkıştırdı beni. ben hala kötü niyetli düşünmüyorum. sonra kadının elini bacağıma atması ile dondum, kadının suratına baktığımda sırıtarak bana bakıyordu. utanarak iyice büzüldüm, kadın sürekli bacağımı okşuyordu, bindigim hat uzundu o yüzden uzun süre buna maruz kaldım, ayağa da kalkamadım yer yoktu. ama soğuk soğuk terliyorum bir yandan ne yapacağım ben diye. kadını terslemeye tepki vermeye korktum, üste çıkmak için bu genç beni taciz etti dese ayvayı yerdim. kimse bana inanmazdı üstüne birde dayak yiyip karakolluk olduğumla kalırdım. ses etmeden öylece gittim. daha sonra benim tepkisizliğimden cesaret almış olmalı ki cinsel organıma dokunmaya kalktı dokunması ile benim ayağa fırlamam bir oldu hızlıca otobüsten indim yol kenarında bir yere çöktüm kaldım. o günden beri toplu taşıma araçlarında asla bir kadına yanaşmam bile.

klavye sürçmesi-kazara yapmak ile bilmemek arasında dağlar kadar fark vardır.

bunu tahlil etmeden ok atanlar ya gafildir ya da amaç belden aşağı vurmaktır.


edit not: genel için değinilmiş konudur, şahsi değildir.

az önce istanbul'da başıma gelen şey.
yağmur ya alt tarafı nolcak, gider marketten 2 poşet alışverişimi yapar gelirim dedim, evden çıktığım gibi sağanak bastırdı, markete vardığımda sırılsıklamdım.
ben markete girince de dindi yağmur.

yakalarımıza takma adlarımızı takıp mı geleceğiz?

kıskandığım ve şanslı olan insandır. kardeşim bu işin formülü nedir bize de öğret diye sormak isterim.

tam benimdir. hatta eziğin önde gidenidir diyecektim ama 4 kişi nerden pörtledi şimdi ya? kimsiniz siiiz? teşkilat mısınııığğzzz?

edit: 5 oldu. ama ayıptır günahtır ben onu görecek karmaya sahip olacak kadarlık yazar değilim. lütfen.*