başlığın ilk entrysindeki yazarın beni de hedef gösterdiğini düşünerek birkaç bir şey söylemek istiyorum:
buraya geleli 15 gün oldu yeri geldi dolu dolu bilgi içerikli entryler girdim.
yeri geldi goygoy da yaptım, ama bunların hiçbirini beğeni için, takipçi için yapmadım.
benden ne varsa onu yansıttım, içimden ne yazmak geldiyse onu yazdım ve öyle davrandım.
kafa sözlük formatından haberiniz varsa burasının salt bilgi yuvası olmadığını bilmeniz gerekiyor.
sınırlar aşılmadığı, saygısızlık yapılmadığı sürece dileyen dilediğini yazar, kimseye de bir şey demek düşmez.
insanların kendini ifade etme biçimi farklıdır.
insanların yazdıklarını beğenmem de beni beğensinler diye değildir ki buna ihtiyacım yoktur. ben yine sevdiğim entryleri beğenir, dilediğim tanımı yazarım.
bengaripsengüzeldünyaumutlu yazarımızın da dediği gibi herhangi bir rahatsızlık teşkil ediyorsam:
(bkz: engelle)
(bkz: tanımlarını engelle)
(bkz: başlıklarını engelle)

bilinen repliği aman ali rıza bey ağzımızın tadı kaçmasın dır. favori karakterim kem gözlü ferhunde olup en itici bulduğum karakter leyla dır. bir insan ancak bu kadar itici olabilir leylacığım.

muhabbeti çok keyifli, aynı zamanda bilgili bir yazardır kendisi.
sarayburnu civarında yüzme keyfini sahip olmasıyla şanslı olduğunu söylemek lazım.
nice güzel tanımlara.*

kötü niyetli insandır.
belki iyi görünüyordur dışarıdan ama kötü niyetlidir.
kendim iyi olayım demez ama arkadaşlarım benden daha kötü olsun der.
güvenini de kazanır bu tarz insanlar arkadaşlarının.
fakat en zayıf anınızda en olmadık fikri sokarlar kafanıza.
belki kendileri de istemeden yapıyordur bunu.
belki hayat böyle yapmıştır onları.
kimin ne yaşadığını bilemeyiz.

yüksek sadakat-döneceksin diye söz ver

tanımı yazarken dinlediğim şarkının değişmesi *

son feci bisiklet-bikinisinde astronomi

kız yurdu değil ama kız apartında yaşadığım bir olay var. sene 2015 aylardan kasım. üniversitenin ilk yılı. vize zamanı gelmiş çatmış. matematik sınavından önce ki akşam memleketten aldığım üzücü bir haber sonucu sinirlerim bozuluyor. zaten sınav stresi üzerine kötü haber alınca benim kafa iyice gidiyor. sevgili ev arkadaşım biz ona kıvırcık diyelim beni böyle görünce başlıyoruz dertleşmeye. sabahın dördüne kadar dertleştikten sonra artık yatalım diyoruz. ikimizde odalarımıza çekiliyoruz. daha başımı yastığa koyalı belki yarım saat oldu olmadı kulağıma bir takım sesler geliyor. tabi bende kafa uçtuğu için beyin algılayamıyor bir türlü bu neyin sesi diye. yatağın içinde gözlerim kapalı sesi tahmin etmeye çalışırken süper zeki olan beynim aa diyor buldum bu ses ne. kapı zili sesi ama bu saatte kim olabilir diye düşününce de kalbim tek atmaya başlıyor. çünkü süper beynim bunun cevabını hırsız olarak veriyor. evet yanlış duymadığınız gelen kişinin hırsız olduğunu düşünüyorum. kapıyı çalmasının nedeni ise evde olup olmadığımızı kontrol ediyor olması. salak ben işte düşün ne çalacak bizden. bizim eve gelip herhalde tencere tava çalacak. her neyse korkudan altıma yapacak bir şekilde kalkıyor ve dış kapıya gidiyorum. delikten baktığım sırada dışarıda olan kişi de deliğe yaklaşıyor. bunu görünce tamam diyor beynim kesin hırsız bu. koşuyorum kıvırcığın odasına zar zor uyandırıyorum kalk diyorum hırsız var diyorum sabahın dördüne kadar uyuyamadığı için onun da kafa gidik tabi. kalkıyor ve ben ne kadar telaşlıysam o da bir o kadar sakin kalarak çoraplarını arıyor. çorapları olmadan hırsızlarla başa çıkamayacak sanırım. bende bulup giyinmesini bekliyorum. neyse sonunda kalkıyor ikimiz de kapıya geliyoruz salak salak bakarken kapıya dışarıdan apartın sahibi mehmet amcanın sesi geliyor kızım kapıyı açın diye. kapıyı açıyoruz ve karşımızda iki kız öğrenci. alt komşumuzmuş yedi sekiz saattir bizim banyodan su sesi geliyormuş. bu saate kadar kesilmeyince bir şey oldu sanmışlar ve sağ olsunlar daha önce değil de saat beşte gidip bir kontrol edelim demişler. bu saatte apartın sahibiyle yanımıza gelmişler. biz de tabi bir sıkıntı olmadığını sadece sifonun bozulduğunu söyledik. peki mehmet amca ne yaptı dersiniz. durun o zaman ben bir tamir edeyim dedi. sabahın beşi mehmet amca içeride sifonu tamir ediyor. ben, kıvırcık ve iki kız kapının önünde durmuş bakışıyoruz. kıvırcık boş boş önüne bakıyor kızlar da bana. ben de iyice fıttırdım tabi. gülme krizine girdim en sonunda. ben deli gibi gülerken mehmet amca işini bitirdi herkes evine dağıldı biz de yataklarımıza. bu da böyle saçma bir anımdır.

ağır içerledim.
edit: bu sondaki ''sözü'' gibi ayrıştırıcı kelimeyi ben eklemedim moderasyon ekledi. bilinmesini isterim dostlar.

sigara kokusu, hareketli oyuncaklar, stickerlar, pavyon tarzı iç aydınlatmalar, bagajı kaplayan ses sistemi, helezon kesmek, vitese tesbih takmak ve yüksek sesle sokak aralarında gezmek.

çelik - hercai
gülşen - be adam
emel müftüoğlu - hovarda

yeni uyarlamaları son derece kötüdür. oyuncu kadrosu olarak ve bazı sahneler de dönemin popüler kültürünün ekmeği yenmeye çalışılmışsa da pek başarılı olamamıştır.

kesinlikle büyülü bir şehir. fakat yaşamak için sabırlı biri olmak gerek.

görevden alınması gereken imamdır. bu imamın iyi olduğunu düşünmüyorum. kediler çoklar diye onları ölüme terk etmek etik mi, dinen uygun mu? sanmıyorum. bu ve bu tip insanlar dini gerçekten hayatları zorlaştırmak için kullanıyorlar. başkalarına veya kendilerine eziyet ettiklerinde zevk alıyorlar. ilk başta kötü düşünmeyeyim, belki şöyledir, bunu yaşamıştır diye kimseyi yargılamamaya çalışırım ancak bu tarz insanların kafalarını az çok anlayabiliyorum artık. hem çevremde bu tip insanlar az çok var, hem de insan okudukça da öğreniyor. keşke böyle düşünen insanlar da biraz mutlu olmaya çalışsa, hayata güzel yönlerinden bakmaya çalışsa ve kendilerini sevebilseler. kendini sevmeyen kimseyi sevemiyor çünkü. sonra böyle korkunç sözler sarf ediyorlar. imama belli bir ceza verilmeli ki yaptığının uygun olmadığını öğrensin. ama muhtemelen verilmeyecek. ve ben de bu durumu dert ettiğimle kalacağım.

üniversitede iken merağımdan kitabını alıp, bir kere bile açmadığım programlama dili.
bilgisayar programlamayı az sevseydim, ülkede beş on bilgisayar varken, bende bir billy gates olabilecektim ama işte nasip kader kısmet.

federal emergency management agency yani amerika'daki federal acil durum yönetim kurumu, kısa adıyla fema olan kuruluşun tam olarak neye yaradığı belli olmayan kampları.

aslında kurum olası savaş, küresel afet ya da güvenlik tehditleri durumunda önlem almak için geniş yetkilere sahip. amerika'da 1000'e yakın, 2 milyon kişi kapasiteli kampları ve neden hazırlandığı belli olmayan milyonlarca plastik tabut koruyucu bulundurduğu biliniyor. görünüşte amaç, yukarıda dediğim türden durumlar için hazırlıklı olmak ama bu pek de inandırıcı görünmüyor.

ismi sürekli olarak komplo teorisi malzemesi olduğundan buraya ne yazsam tuhaf kaçacak. o nedenle adını ilk kez duyanların kendileri araştırırsa daha iyi olur.

bu fotoğraf plastik koruyucuları gösteriyor. verilen bilgiye göre tabut değil, tabutları yer altında sudan falan koruyormuş ve ihtiyaç halinde şuraya buraya gönderiliyormuş. ancak şunu da unutmayalım ki amerika her zaman alttan alta farklı işler karıştırırken kullandığı ve bir şekilde insanların gözüne takılan her kanıtı legal bir şey gibi göstermeyi adet edinmiştir.

platon'a göre fenomenler dünyası ve idealar dünyası olmak üzere iki ayrı dünya vardır. platon'a göre aslolan idealar dünyasıdır yani var olan fenomenler dünyasına yansıyan her şeyin en mükemmel hali olan idealar dünyası. öyle ki idealar dünyası duyusal dünyadan farklı olarak bir gerçekliğe sahiptir. bu gerçeklikten yola çıkan platon, ideaların mükemmel bozulmamış olan her şeyin var olduğu evreni temsil ettiğini savunur. buna karşın fenomenler (görünüşler) dünyasının ise insan zihninde olup biten her şeyin bozulmuş birer kopyaları olduğunu savunur. yani bizim mükemmel olarak düşündüğümüz zihnimizde var olan bir ağaç ideası gerçek diye tasvir ettiğimiz bu dünyada idealar alemindeki aslının bozulmuş birer kopyasıdır.
buna bir örnek verecek olursak platon şöyle de demiş olabilir; bir ağaç düşünelim aslında çok güzel mükemmel ve cennetten bir parça gibi. ne yaşlanıyor ne de yaşlandığı zaman biz onu kesip herhangi bir objeye dönüştürüyoruz hep olduğu gibi aynen duruyor. işte bu idealar evreninde ki ağacın aslolan gerçekliği olsun. buna karşın başka bir ağaç daha düşünelim ve bu ağaç büyüyor, yaşlanıyor ve biz yerine başka bir ağaç ekmek için onu kesip herhangi bir obje olarak değerlendiriyoruz işte bu da fenomenler (görünüşler) dünyasındaki ağacın bozulmuş bir kopyası olsun.
böylece platon var olan bu dünya ile kendince tasvir etmiş olduğu mükemmel idealar dünyasının tasvirini yapmış oluyor bizlere.

bazılarının çekemediği röportaj olmuş.
bunlar asosyalizm tayfası işte.
günde 15 saat sabit oturan, poposu yağlanmaktan sandalyeden taşan tayfa varya onlar bunlar işte.
hani böyle ekran başında döke saça ruffles tüketir, yüzü yağlı yemekten mayın tarlasına dönmüştür, bildin mi o tipi?

istiyorlar ki onlar bu haldeyken kimse bir şey yapmasın, aman bir renk olmasın. bizim hayatımız shit ve karanlık odada takılan yetersiz tipleriz, siz de öyle olun kaliteyi yükseltmeyin durumu yani.
kafa bu*

canım kardeşime sormak istediğim soruya gelirsek, burada olmaktan mutlu mu?
daha önce başka sözlüklerde yazdı mı?
kafa sözlükteki yazar maaşları yeterince tatmin edici mi?

günün en güzel saatleri bunlar.
yanımda kal.
sana gitme demeyeceğim.
ama gitme, lavinia.
demiş özdemir asaf.

bana göre günün en güzel vakti, günü güzelleştiren biri yanında olduğu zamandır. eğer o yoksa ve hiçbir zaman olmayacaksa da en karanlık olan zaman en güzel andır.
çünkü güzel olan şeyler karanlıkta görünür, insanlar bunu unuttu.

büyük yalanlardan birisidir.
yalan sıralamasında ilk sıralarda yerini alır bence.

yere düşen parayı almak ayıp mı karşılanıyor? anlayamadigim sorunsal.