181.
tek bir söz bir bakış bile yeter bazen
devamını gör...
182.
uzun süre antidepresan kullandığım için pek ağlayamıyorum evet hiç ağlamıyorum sanırım
devamını gör...
183.
ağlamam. ağlamayacağım hususunda kendimle ilgili geçmemem gereken çizgiler var. ağlayacak raddeye getirmemeye çabaladım hep meselemi. güçsüzlüğe ağladığım zamanlar oldu. düştüm, yürüyemez oldum 2 hafta, o ara ağladım. çok uzun zaman oldu. yine böyle bir başlıkta aklıma gelmişti en son ne zaman ağladığımı düşünmek. çok oldu hocam. kaç vakit geçti bilemiyorum artık. ağlamak insanı rahatlatır derlerse de benim için aciz bir durumdan ibaret.
20 küsür senelik çocukluk arkadaşlarımın yanında gözlerim dolarsa dolar. onlar da elalemin ortasında yutkunamayacağım muhabbetler açmazlar. bilirler ama sormazlar sormak istediklerini. zaman hepimizde geçmişten gelen zırt pırt sorulmaması gereken acılar bıraktı. artık olur olmadık zamanlarda densiz densiz yaralarımızı kaşıma yaşını geçtik. bazen baş başayken birlikte bir yolculuğa çıkarız, o yolculuğun seyrine göre şekillenir deşme işi.
işte o ara akarsa akar kendi içsel yalnızlığımızda. bazen akmaz yutkunuruz. sessizlik olur. kendimi müdafa etmem gereken bir ortamda olmadığımız anlarda duygusalım, hayata karşı ise bitip tükenmek bilmeyen bir kafa tutuşum var öfkeyle karışık. zaman, geçinmesi zor bir terbiye ustası. hepimizi.
20 küsür senelik çocukluk arkadaşlarımın yanında gözlerim dolarsa dolar. onlar da elalemin ortasında yutkunamayacağım muhabbetler açmazlar. bilirler ama sormazlar sormak istediklerini. zaman hepimizde geçmişten gelen zırt pırt sorulmaması gereken acılar bıraktı. artık olur olmadık zamanlarda densiz densiz yaralarımızı kaşıma yaşını geçtik. bazen baş başayken birlikte bir yolculuğa çıkarız, o yolculuğun seyrine göre şekillenir deşme işi.
işte o ara akarsa akar kendi içsel yalnızlığımızda. bazen akmaz yutkunuruz. sessizlik olur. kendimi müdafa etmem gereken bir ortamda olmadığımız anlarda duygusalım, hayata karşı ise bitip tükenmek bilmeyen bir kafa tutuşum var öfkeyle karışık. zaman, geçinmesi zor bir terbiye ustası. hepimizi.
devamını gör...
184.
yarın ilk defa kızımdan uzun süre ayrı kalacağım. tahmini 6 7 saat. babası bakacak. gözüm arkada değil ama beni arayınca çok ağlar mı, parka gidince unutup oyuna dalar mı diye düşününce ağlıyorum. ulan ne saçma şey bu analık. lanet olsun. baksana keyfine. kız kıza gezip tozacaksın sen hâlâ çocuğum beni özler mi diye düşünüyorsun. bırak babasının canı çıksın. ama öyle değil işte. püü, ben yine ağlamaya gidiyorum.
devamını gör...
185.
ağlamak için omuzun olmaması, etrafında üzgün olduğunu belli edebileceği insanların bile olmaması.
devamını gör...
186.
bundan bir kaç ay önce bi hatunla tanıştım. hatun dediysem daha 19 yaşında, çok toy, çok güzel ve biraz da rahatım havalarında biri. her neyse biz bununla bir hafta sonu tatili bir kaç hafta da sevgili gibi takıldıktan sonra gelecek planları beklentileri derken gelecek göremediği için ilişkimizde ayrıldı benden. sözüm ona ben sadece vaktini çalacakmışım. ayrıldık ayrılmasına da kopamadık tam anlamıyla. böyle 2-3 haftada bir "özledim" diye mesaj atıp buluşurduk. bakalım ne zaman sevgili yapacakta tamamen kopacağız diye beklerken en son perşembe günü mesaj attı "görüşmemiz lazım" diye.
normalde ya o bana gelirdi ya ben ona giderdim. en olmadı arabayla gezerdik biraz. bu defa bi cafeye çağırınca dedim bir şey var ama ne? gittim oturdum seninki biraz canı sıkkın, bolca stresli ve korku dolu. bir ara gözüm parmağındaki yüzüğe takıldı. dedim evlendi ya da nişanlandı da bizim ilişkimizin ayyuka çıkmasından korkuyor herhalde
bu histerik halin başka açıklaması o an gelmedi aklıma. çok geçmeden döküldü seninki; hamileyim. o an ne diyeceğimi bilemedim, ne demem gerektiğini düşündüğüm kısa bi sessizlik anından sonra "hayırlı olsun" diyebildim parmağındaki yüzüğü işaret ederek. o da onu konuşmaya çağırmış beni.
benden sonra sınıfından bi çocuk baya kafayı takmış buna, peşinde dolanmalar, romantiklikler vs derken tamam demiş ve iş bi anda nişana gitmiş. derken seninki regl gecikince bi işkillenmiş ama çokta üzerinde durmamış ha bugün ha yarın diye 10 gün kadar beklemiş. bakmış hala yok test yapmış ve hamile olduğunu öğrenmiş geçen ay. bana da ha bugün söylerim ha yarın söylerim diye diye bir ay daha geçirmiş. hamilelik şeyden itibaren sayılıyormuş son regl tarihinden itibaren. haliyle çocuğu aldıracaksa bir an önce aldırmalı yoksa yasal süreyi geçirecekmiş ama doğurmak istiyormuş ve benim de bu konuda anlayışımı bekliyormuş.
çocuğun benden olduğuna emin misin diye soracak oldum, hakaret gibi algılar diye çekindim soramadım, gel evlenek diyecek oldum en son böyle fevri bi kararla evlendiğimde ne olduğu geldi aklıma ona da cesaret edemedim. allak bullak bi şekilde "ne istiyorsun benden?" diye sorabildim sonunda. dedi ki bunu kimseye söyleme, bu çocuk fazıl'ı (kod adı) babası bilerek büyüyecek. sen hiç karışmayacak, sormayacaksın nedir diye. bu olay duyulursa aileme ve çevremizdekilere rezil olurum falan baya saydırdı. aldırmayı teklif ettim süre dolmadan tüm masraflarını karşılayacağımı falan söyledim ama bebeği nişanlısına söylemiş. dedim tamam ama tek bir şartım var; ben bu çocuğu bir kez olsun göreceğim. yoksa yok, gidip aldıralım ya da ayrıl nişanlından benimle evlen.
seninki bu görme konusunu ultrasonda olmak kaydıyla kabul etti ve cuma günü(yani dün) çocuğumu gördüm. o an tutamadım kendimi ve iki damla yaş süzüldü gözlerimden. ah dedim, bu çocuk benim piçim ve başkasına baba diyecek. şu hayatta içimde ukte kalan şeylerin başında çocuk sahibi olmak gelirken ve hali hazırda bi çocuğum olacakken benim olmaması yani beni babası bilmemesi çok koydu be sözlük.
normalde ya o bana gelirdi ya ben ona giderdim. en olmadı arabayla gezerdik biraz. bu defa bi cafeye çağırınca dedim bir şey var ama ne? gittim oturdum seninki biraz canı sıkkın, bolca stresli ve korku dolu. bir ara gözüm parmağındaki yüzüğe takıldı. dedim evlendi ya da nişanlandı da bizim ilişkimizin ayyuka çıkmasından korkuyor herhalde
bu histerik halin başka açıklaması o an gelmedi aklıma. çok geçmeden döküldü seninki; hamileyim. o an ne diyeceğimi bilemedim, ne demem gerektiğini düşündüğüm kısa bi sessizlik anından sonra "hayırlı olsun" diyebildim parmağındaki yüzüğü işaret ederek. o da onu konuşmaya çağırmış beni.
benden sonra sınıfından bi çocuk baya kafayı takmış buna, peşinde dolanmalar, romantiklikler vs derken tamam demiş ve iş bi anda nişana gitmiş. derken seninki regl gecikince bi işkillenmiş ama çokta üzerinde durmamış ha bugün ha yarın diye 10 gün kadar beklemiş. bakmış hala yok test yapmış ve hamile olduğunu öğrenmiş geçen ay. bana da ha bugün söylerim ha yarın söylerim diye diye bir ay daha geçirmiş. hamilelik şeyden itibaren sayılıyormuş son regl tarihinden itibaren. haliyle çocuğu aldıracaksa bir an önce aldırmalı yoksa yasal süreyi geçirecekmiş ama doğurmak istiyormuş ve benim de bu konuda anlayışımı bekliyormuş.
çocuğun benden olduğuna emin misin diye soracak oldum, hakaret gibi algılar diye çekindim soramadım, gel evlenek diyecek oldum en son böyle fevri bi kararla evlendiğimde ne olduğu geldi aklıma ona da cesaret edemedim. allak bullak bi şekilde "ne istiyorsun benden?" diye sorabildim sonunda. dedi ki bunu kimseye söyleme, bu çocuk fazıl'ı (kod adı) babası bilerek büyüyecek. sen hiç karışmayacak, sormayacaksın nedir diye. bu olay duyulursa aileme ve çevremizdekilere rezil olurum falan baya saydırdı. aldırmayı teklif ettim süre dolmadan tüm masraflarını karşılayacağımı falan söyledim ama bebeği nişanlısına söylemiş. dedim tamam ama tek bir şartım var; ben bu çocuğu bir kez olsun göreceğim. yoksa yok, gidip aldıralım ya da ayrıl nişanlından benimle evlen.
seninki bu görme konusunu ultrasonda olmak kaydıyla kabul etti ve cuma günü(yani dün) çocuğumu gördüm. o an tutamadım kendimi ve iki damla yaş süzüldü gözlerimden. ah dedim, bu çocuk benim piçim ve başkasına baba diyecek. şu hayatta içimde ukte kalan şeylerin başında çocuk sahibi olmak gelirken ve hali hazırda bi çocuğum olacakken benim olmaması yani beni babası bilmemesi çok koydu be sözlük.
devamını gör...
187.
haksızlığa uğramak ve uğrayanı kurtaramamak.
sevmek ve o kişinin kendini insan muamelesi bile görmeyeceği kadar düşürmesi. kanaya kanaya sevmek kısacası.
ımm sonra hayatında olmazsa olmaz iki insanın minicik yeri bile zor kaplaması. hani o minicik yeri de "o kadar olsun bari." dermişçesine vermek. bir şey alırken gram bazen fazla gelir ya bakkalcı onu çıkarmaz. bu da öyle bir şey.
ben masumluğa ve saflığa da ağlıyorum. tabi mutluluk gözyaşı olarak çünkü etkileyici ve güzeller. tabi bunlar için filmlerde veya kitaplarda gözyaşı döküyorum. gerçek hayatta tek tüktür bu.
savaşlar.
kadınlara zulüm.
masumluk ve saflığı çıkarınca ülkedeki genel şeye dönüyor.
ben sulu göz değilim sadece bazıları fazla umarsamaz, hissiz ve gaddar. bazen ben de böyleyim ama yürürken karıncalara dikkat ederim ya da bitkilere. yani güzel, iyi ve masum şeyleri yaşatmaya çalışırım öldürmeye değil. asıl ölmesi gereken şey kötülük...
sevmek ve o kişinin kendini insan muamelesi bile görmeyeceği kadar düşürmesi. kanaya kanaya sevmek kısacası.
ımm sonra hayatında olmazsa olmaz iki insanın minicik yeri bile zor kaplaması. hani o minicik yeri de "o kadar olsun bari." dermişçesine vermek. bir şey alırken gram bazen fazla gelir ya bakkalcı onu çıkarmaz. bu da öyle bir şey.
ben masumluğa ve saflığa da ağlıyorum. tabi mutluluk gözyaşı olarak çünkü etkileyici ve güzeller. tabi bunlar için filmlerde veya kitaplarda gözyaşı döküyorum. gerçek hayatta tek tüktür bu.
savaşlar.
kadınlara zulüm.
masumluk ve saflığı çıkarınca ülkedeki genel şeye dönüyor.
ben sulu göz değilim sadece bazıları fazla umarsamaz, hissiz ve gaddar. bazen ben de böyleyim ama yürürken karıncalara dikkat ederim ya da bitkilere. yani güzel, iyi ve masum şeyleri yaşatmaya çalışırım öldürmeye değil. asıl ölmesi gereken şey kötülük...
devamını gör...
188.
metroyu kaçırdım yine yarım saat var on dakikası geçti tutamıyorum kendimi evet çığlık çığlığa m4’te ağlayan ışıl ışıl dallama benim.
devamını gör...
189.
bağrına taş basmak.
devamını gör...
190.
üst üste başıma gelen her şeyden sonra beni herhangi bir şey ağlatabilir. tel tokamı kaybetmek, çay bardağı tam dolmadan çayın bitmesi, kitabımın kenarının kıvrılması...
devamını gör...
191.
kayıplar olmayanlar yaşanamayanlara duyulam özlem. çok doluyum sözlük bu konuda. daha yazarsam ağlarım.
devamını gör...
192.
engelli bir çocuğu gülümsetebilmek...
akşamında, yalnız kaldığım ilk saniye hüngür hüngür ağlıyorum.
akşamında, yalnız kaldığım ilk saniye hüngür hüngür ağlıyorum.
devamını gör...
193.
uzun zamandır ağlamıyorum onu fark ettim. herhalde en son 3-4 yıl önce ağladım.
devamını gör...
194.
kendini gerçekleştirememek. ve her geçen gün bununla yüzleşmek. şimdi ya ileriye adım atacak ya da yolu değiştirecek bir kavşaktayım. bulunduğum bu yer benim oldukça gözyaşı döktüğüm yer. bu yüzden bugün ileri adımlamayı seçtim. artık bir seyleri yeniden ele alma zamanı.
devamını gör...
195.
hüzünlü müzik eklenen ölüm içeren videolar genelde
devamını gör...
196.
ağlatan ayrı boğaza, yumru çöktüren ayrı. güçlü kuvvetli birinin çöküşünü görmek heleki bu kişi değer verdiğin ama iletişim kuramadığın biriyse onun için elinden bir şey gelmiyorsa o yumru oturur kalkmaz. olur olmaz her şeye ağlarsın.
devamını gör...
197.
soğanın ağlattığı kadar kimse ağlatmadı
devamını gör...
198.
-20 derece karlı bölgede, karın durduğu ve aniden rüzgarın çıktığı ve kar gözlüğünün olmadığı anlar bu duruma örnektir. ister moralin iyi olsun ister kötü olsun. her halükarda ağlıyorsun ve mis gibi donuyorsun.
başka örnek, gözlüksüz uzun yolda motor kullanmak insanı ağlatıyor. yaz mevsimi dedik! bir şey olmaz dedik. hem ağladık. hem donduk. migrosa girip hemen yüzme gözlüğü aldım. ondan kurtuldum. akşam dönüşte havanın serinleyeceğini kestiremedik. her yer kapalı elbise veya ceket alamadık. donduk. bize tecrübe oldu. dönüş yolunda çöp poşetini kesip elbise yaptım. yine de tahta gibi oldum.uzun yol dediğim gidiş 50 km geliş 50 km. toplam 100 km yol yaptık. motor 125 lik.
özet erkekler de ağlıyormuş.
başka örnek, gözlüksüz uzun yolda motor kullanmak insanı ağlatıyor. yaz mevsimi dedik! bir şey olmaz dedik. hem ağladık. hem donduk. migrosa girip hemen yüzme gözlüğü aldım. ondan kurtuldum. akşam dönüşte havanın serinleyeceğini kestiremedik. her yer kapalı elbise veya ceket alamadık. donduk. bize tecrübe oldu. dönüş yolunda çöp poşetini kesip elbise yaptım. yine de tahta gibi oldum.uzun yol dediğim gidiş 50 km geliş 50 km. toplam 100 km yol yaptık. motor 125 lik.
özet erkekler de ağlıyormuş.
devamını gör...
199.
başarı gördüm mü gözlerim dolar. başaran insanların duyduğu gurur kesinlikle beni ağlatabilir.
devamını gör...
200.
top oynayan çocukları, tekerlekli sandalyede izleyen çocuk.
devamını gör...