çok şükür

genellikle dilenen bir şey gerçekleştiğinde ya da olmasından korkulan bir şey olmadığında söylenir.

sonunda gördüm seni aynı yerde....

olması çok istenen bir şey olduğunda söylenen şükretme sözü.

olması muhtemel sevindirici bir olay gerçekleştiğinde söylenen ve şükür belirtilen bir ifadedir ama hiçbir zaman hele şükür gibi coşkulu bir şekilde söylenmez tabii o da ayrı bir konu.*

minnet sözü.
ayrıca oğuzhan uğur'un eğlenceli şarkısının adı.

dilenen bir şey olduğunda söylenen söz.

şükür,bir toplumun gelişmesinin önünde ki en büyük engeldir.

bu şükür mevzunun başkasının kötü haline bakılarak değil olunan halin memnuniyetinden yapılması gerektiğini düşünüyorum. birinin kötü halini görüp olunan hale şükretmeyi çok bencilce ve korkunç buluyorum.

şükür en başta bir inanç meselesi olduğu için doğru irdelenmesi gerekir, külli iradeye duyulan saygının tezahürüdür şükür, eziklik değildir, haksızlığa rıza göstermek, boyun eğmek değildir, elden gelmeyene, cüzi iradenin yetmediğine, o'ndan gelene yada gelmeyene rıza göstermektir, dediğim gibi mesele inanç ile alakalıdır, genel olarak olumlu ve nefse iyi gelen şeylerde zikretsek de şükür çok daha derin bir deniz aslında, hakikatli bir şükür her müslümanın bile harcı değildir, şükrün en derin manasını anlamak için yunus emre'nin şu cümlesi yeter.
"kahrında hoş lütfun da hoş"
tabi ki bu anlaşılması ve uygulanması çok zor bir seviyedir. şükrün varlığı bile başlı başına bir şükür sebebidir, yunus gibi bir şükrü eda edebileni bu dünyada hiçbir sıkıntı, dert, üzüntü yıkamaz, yolundan alıkoyamaz, motivasyonunu düşüremez, en kuvvetli antidepresan bile yürekten edilmiş bir şükürle boy ölçüşemez, bir yunus olmasak da çok şükür ki, şükür var, var ki, belkiler, keşkeler, nedenler, nasıllar, niyeler bizi yıpratmasın.
şükrün eleştirilmesine gelince modern psikolojide olumlama tavsiye edilirken, yani meselelere olumlu tarafından bakmak, bardağın dolu tarafını görmek vs tavsiye edilirken, ya da temel çocuk eğitiminde teşekkür alışkanlığı kazandırmaya çalışırken, ya da en basiti birini teselli ederken bile içinde bulunduğu durumun olumlu taraflarını ona göstermeye çalışıp daha kötüsünü betimlerken bile yaptığımız hemen hemen şükrün en basit halidir. buna rağmen işin içine inanç girdiği vakit sırf bu sebepten eleştirmek en hafif tabiriyle çelişkidir.

çoğu konu gibi ülkemizde yanlış yorumlandığını düşünüyorum. elindeki imkanlar için elbette şükretmelisin ama seni soyup soğana çevirenlerin seni uyutmak için bunu bir argüman olarak kullanmasına izin vermemelisin.

bunu iyi ayırt edebilmek lazım, bir zengin atasözünde der ki; fakirlere şükretmesini öğretmeliyiz ki bizim düzenimiz bozulmasın yani diyor ki birileri servetine servet katarken sana elindekine şükret diyorsa burada şükürden öte kerizlik vardır.