zambiyalı, emekli ve ölüm döşeğindeki elizabeth bwalya mwewa isimli hemşire. günah çıkarmak için ölmeden önce yediği haltı itiraf etmiş ama ülkeyi ayağa kaldırmış. çalıştığı yıllarda 13 yıl boyunca yaklaşık 5 bin yeni doğan bebeğin yerini zevk için değiştirmiş. gerizekalı kadın.

hayır yani ben de bu tip insanları anlamıyorum. zamanında her haltı ye, yaş ilerleyip ölüm yaklaşınca pişmanım de. oldu canım, mahfettiğin hayatlar ne olacak? ben hep derim, beni 'bilerek üzmeyen' herkese hakkım helal olsun, bilerek üzenlerle de ahirette görüşürüz, diye. bu insanlar da ahirette yakana yapışacaktır.



kaynak: www.indyturk.com/node/32212...

çocukluğumda babam sayesinde sık dinlediğim, aşık hüdai'ye ait bir deyiştir.aslında manası sadece sevgiliye yonelik olmasada değer yoksunu, fedakâr olmayan aşığa dokundurduğu şu dizeleri can alıcıdır.
gönül, çalamazsan aşkın sazını
ne perdeye dokun ne teli incit
eğer çekemezsen gülün nazını
ne dikene dokun ne gülü incit...
sevda sahrasından mecnun değilsen
ne leylayı çağır canım ne çölü incit ne çölü incit.

albrecht dürer’e ait bir gravürdür.

sanatla uzaktan yakından ilgisi olmayan insanları bile büyüleyebilecek güzellikte bir eserdir. sanatçı gravürü kırk iki yaşındayken 1513 yılında bitirmiştir ve bu eser sanat ve teoloji dünyasını derinden etkilemiştir.

simgelerle dolup taşan bir gravürdür ve esin kaynağı konusunda muhtelif bilgiler vardır. bir tanesine göre bu 23. mezmurda geçen:

“ karanlık ölüm vadisinden geçsem bile kötülükten korkmam. çünkü sen benimlesin.”

gravürü bakınca gerçekten de ölüm ve şeytanın arasında yolculuk yapan şövalyenin kendinden emin ve korkusuz bir şekilde yolculuk yaptığı net bir şekilde görülmektedir. inancına olan güveni ile ne ölümden ne de şeytandan korkmaktadır.

diğer bir iddia ise erasmus’un bir pasajından esinlenilmiş olabileceğine dairdir:



aslında bu parça da mezmurda anlatılana benzer bir hikayeyi anlatmaktadır. et, şeytan ve dünya gravürde neredeyse aynen yer almaktadır.

üçüncü bir iddia ise andrea del verrochio’ya ait atlı bartolomeo colleoni heykelinden ilham alınmış olabileceğine dairdir.


gravürde ölüm elinde bir kum saati tutarak insan hayatının kısa ve sonlu olduğunu anlatır. şeytan şövalyenin ardında kalmıştır. korkusuz şövalye inancını simgeleyen bir zırh ile korunmakta ve zırh ışıl ışıl parlamaktadır.

görkemi tartışılmaz bir gravürdür ve insanda stendhal sendromuna neden olabilir.

başarılı müzisyenimiz olan teoman'ın çoban yıldızı adlı parçasının orijinal halidir.
fransız müzisyen (bkz: calogero) tarafından seslendirilmiştir.
ikisi de birbirinden güzeldir.

uyan, kahvaltı, iş, yemek, uyu. her gün dün ile aynı. işte bu tam bir hiçlik.
t. yaşıyorsun ama hacim kaplamıyorsan kişinin bulunduğu durum.

2 senedir eylül-ekim aylarında, bulduğu açık camdan evime giren ve çok sevimli bulduğum hayvan.
yavru yarasaların uçmayı öğrendiği aylar eylül-ekim aylarıymış sanırım.
girdiği odayı da dezenfekte etmeden kullanmamak gerekiyormuş.

yoğun dehşetengiz duygular hissettiren bir durum. her insanda benzer ve farklı yaşanan semptomları var.
bir de yaşadığın şeyin gerçekte ne olduğunun farkına varmak kolay olmuyor. ben biraz geç farkettim. bence bazı olaylar veya gün içinde yaşananlar tetikleyici rolde olabiliyor. kaygı oluşturacak durumlara dikkat edip kaçınmak belki de engelleyici olabilir. ben deniyorum en azından.

anne bittiğinden beri hiçbi diziye o kadar bağlanamıyorum,kırsal alanları gösteren dönem dizi filmlerini seviyorum.aşk ve gururdan da aynı vibe ı aldım.

nickaltıma tanım yazan herkese cok teşekkür ederim. kimisi güldürdü, kimisi de gururlandırdı. girilen tanımlara bakınca sahiden tanıyor beni insanlar. hele de o sinir olayı çık oturdu.*
nereden anladınız sevgili yazar?
bu karikatürü de bir arkadaşım bana benziyor diye atmıştı. onu da bırakayım tam olsun.

gidenlere güle güle diyenler kraldan çok kralcı olmuyor bilginize. milletin peşinden yalvarcaklar mı gitmeyin diye? neyse bu gerginlikler hep dolunaydan. relax biraz.

(bkz: dolunay etkisi)

fazla mütevazı olmak aptaldan nasihat dinletirdir.

bazı başlıklarda ironi yapılıp yapılmadığını anlayamayacak insanların da var olduğunu da göz önünde bulundurarak kullanılmasını tavsiye ettiğim bir bkz. güle güle kullanın.

insan olmadan troll olmaya kalkan şeylerin yancısı olmaktan iyidir. tabii ki siz yine de yancı olmayın, olacaksanız da yanında duracağınız tiplere dikkat edin.

(bkz: yaşanmayan zaman)
sartre'ın özgürlüğün yolları serisinin ikinci kitabı. içerisinden dikkatimi çeken bir kaç yeri aşağıya bırakıyorum.

- bu gennevillersli adamlar için değişen bir şey de olmayacaktı, şimdi göçüklerin, düşmelerin, bütün o iş kazalarının korkusu içinde oldukları gibi, o zaman da nihayet kuzey de bir yerde, güneş altında, kurşunların, obüslerin, şarapnellerin tehdidi altında siper kazacaklardı; şimdi, yoksulluklarının sona ermesini bekledikleri gibi oralarda da savaşın sonunu bekleyeceklerdi. sy 21

- yaşamlarından başka hiçbir şeyleri olmayan insanlar var, gomez. ve kimse onlar için bir şey yapmıyor. kimse! hiçbir hükümet, hiçbir rejim! burada faşizm cumhuriyetin yerini alsa günün birinde, bu insanlar değişikliği fark etmezler bile. sy 334-335

- görülüyorum, şu halde varım. yaşamımın koyu, kıvamlı akışından sorumlu değilim: beni gören yaratıyor beni; ben, onun beni gördüğü kalıbımla varım, beni nasıl görüyorsa öyleyim. sy 480

başarılarının devamını dilerim kuzucuk.
geçen de benim tanımımı beğenmişti ama tonla tanımımı sildiği için teselli mahiyetinde beğendi. *

çok huzurlu bir olaydır. açtım radyoyu hoş müzikler çalıyor. sessiz sakin takılıyorum. bugün pazar olmasına rağmen herkes sessiz sessiz oturuyor.

iki yüz küsür yazar online. bunların yarısı alkolle beraber jelibon olmuşlar.
emeklilerin kafa dinlemek için taşındığı mahalleler gibiyiz yemin ederim.

edit: tanım bile girilmiyor. başlığı görmediler bile. o kadar sakin.

bir murat menteş polisiyesi daha. ilk baskısı eylül 2018’de yayımlanmış.

“titanik’tesin.
yıl, 2019...
dünyanın en lüks felaketinde başroldesin.
şimdi...
1] senin katilini enseleyeceğiz.
2] seni dirilteni bulacağız.
3] sen kimsin ahbap, onu anlayacağız.

refik risk ile şifa şavk’ın başrollerini paylaştığı bilim-kurgusal tatta ilerleyen, zaman zaman merak uyandırıp çoğunlukla yazarın kelimelerle dans edişini hayranlıkla seyredalabileceğiniz tarzda bir roman.

“nuh amatördü, titanik’i yapanlar ise profesyonel.”*

bu titanik başka titanik. bir giren kendini tanıyamıyor, gemiden çıkmaksa asıl mesele. keyifle okuyacağınız çerezlik bir kitap olacağına eminim. hep hegel okumayın, entelektüel adamın molası polisiyedir.

ayrıca,

“gemi battığında, deniz son sözünü söylemiş demektir.”*

sen gül ki dünyam gülsün..