. *

selda bağcan- o günler

kulaklık takıp yürümek. denize karşı boş bir bank bulup izlemek.

fakir lcd cleaner ve bimden aldığım kafa masaj aleti.

2013 yapımı olan bir bilim kurgu filmidir. kendisi 0 bütçe diyebileceğimiz bir para ile çekilmiş paralel evren konusunu ele alan kaliteli denilebilecek filmler arasında yer aldığını düşünüyorum. kamera çekimi olarak sizi sanki oradaymış hissi ile çekildiği, başlarındaki sohbet sahnelerinin doğaçlama yapılması gibi küçük detaylar içeren bir yapıt.

belgeselini izlemiştim.çok sevdiğim bu başlığı açan yazar dostum sayesinde tanıdıgım güzel insan ruhu şad olsun..

(bkz: koray avcı)
adamı her gördüğümde içime bir kasvet çöküyor, günlerdir boğazından tek lokma geçmemiş evsizler gibi bir hali var. çorbacıda karnını doyurup berbere götüresim geliyor yani, o derece. bir de benim kıyafetlerden olanları versem kendisine ne güzel olur... dalyan gibi bir delikanlı yeniden doğar.

asla sahip olamadığım bi alışkanlık. birkaç kere denedim pomodoro tekniği’ni uygulamak adına falan ama yok yani. çok geriliyorum biri sürekli beni kontrol ediyormuş gibi hissediyorum, sürekli kontrol ediyorum o yüzden de bi anlamı kalmıyor. çok gerekli olduğunu da düşünmüyorum açıkçası kaç saat çalışıldığından çok ne kadar verimli çalışıldığı daha önemli benim için**.

kokulu silgi

birde nickaltı girip, şöyle yazardır iyidir hoştur, okurumdur yazıp, kendisine teşekkür edildikten, tanıştıktan, sohbet ettikten sonra... durup dururken nickaltı ma kendi iradesiyle yazdığını silen yazar ne oluyor?

bilen varsa söylesin, ben çok bilmiyorum sözlük raconunu....

fidyeci ismail:

- alo... naaber?
...
- ha... bana bak yemin ediyom eğer oğlunu canlı görmek istiyosan hemen buraya çabuk bin dolar getir.
...
- yanlış söylemişim, özür, iki bin istiyorum...
...
- bir şey diycem hacı... üç bin getirme ihtimalin nasıl?
...
- beş yüz bin dolar getirsene sen buraya, beş yüz bin dolar getirsene sen buraya...

her bölümü güzeldi, hala seyredilir... lakin yalan yok, arda'lı ve orjin leyla'lı bölümleri bir başkaydı

üçgen şeklinde birbirimize takacaz *

yahu eleştirenler de zannedersen tonyukuk anasını satim. herif kafa sözlük'ten mevlana'ya sallıyo ahaha. başlıkları gören moğolların şu an elleri ayakları titriyo zor zaptediyoruz beyler yapmayın..

çöpçüler kralı filminde kemal sunal’ın canlandırdığı apti şakrak karakteri tarafından ayşen gruda’nın canlandırdığı hacer karakterinin hizmetçilik yaptığı evdeki çocukları parka götüreceğini duyduğunda söylenen parka gidecekmiş iki gözümün çiçeği sözünden sonra benim de günlük hayatımda sıklıkla kullanmaya başladığım sözdür.

herkese iki gözümün çiçeği diye hitap edilmez, edilmemelidir. bu söz öyle pata küte kullanılacak bir söz değildir. bir ağırlığı vardır. saf, temiz ve derin bir sevgi göstergesidir. içinde barındırdığı anlama bu sevginin öznesi ve nesnesi karar verir. ve o anlam ne mesafe tanır ne de başkaca bir engel.

bu sözü kullanmadan önce düşünürüm. karşımdaki insanın gerçekten iki gözümün çiçeği olduğunu hissediyor muyum diye. eğer öyleyse, eğer içimde gerçekten bu his varsa hiç çekinmeden kullanırım.

siz de kullanın. ama abartmadan. hak ettiğini düşündükleriniz için kullanın, hafızanıza hiçbir şeyin söküp atamayacağı kadar kazınmış olanlar için kullanın, eksikliklerinizi tamamlayanlar için, hiçbir beklenti içinde olmadan yanında olmak istedikleriniz için.

tanımı yine istemsizce uzattım. burada bir son vermem gerekiyor artık. belki bu tanımı okuyacaktır iki gözümün çiçeği.

(bkz: ne salak salak başlıklar bunlar ya)

bronx’ta yaşayan münzevi ve istifçi bir adamdır ve on beş dakikalık ünlü olma hakkını tuhaf bir kaza ile kullanmıştır.


2000li yılların hemen başlarında new york’ta aylık iki yüz elli dolar kira ödediği dairesinde tek başına münzevi bir hayat süren kırk üç yaşındaki patrice moore evini yıllardır biriktirdiği gazete, dergi ve kitap yığınları ile paylaşır.

ancak istiflediği bu yığının altında kalıp bir bacağını da sakatlayan moore ev sahibi tarafından evinde geçirdiği çığ felaketinden ne mutlu ki sağ kurtulmayı başarır. kapını dışına doğru gelen hafif inlemelerin duyan ev sahibinin itfaiyeye haber vermesi ile geçirdiği kazadan yaklaşık kırk sekiz saat sonra kurtarılan tuhaf münzevi bu yığınların altında boğulmak üzere olduğunu düşündüğünü söylemiştir kurtarıldıktan sonra.

ancak evinde gazete, dergi ve kitap yığınlarından kendine yer kalmamış olsa da evdeki yığınları atan ev sahibine dava açmakla tehdit etmiştir.

böyle bir istifçi olacağımı düşünmesem de yazıyı okuduğumda kitaplığımdan okumak istediğim kitabı almaya çalışırken kafama düşen ve beynimi delen robert louis stevenson kitabını korku içinde düşünmeden edemedim.

z kuşağından sonra gelenleri x kuşağı diye adlandırabilirler. ha birazda karın ağrısı olan yazarlar geliyor aklıma.

(bkz: zorlamıyoruz kapı orda birader)

demek ki kaynaklar düzgün yönetilince işçiye hakkı verilebiliyormuş. bu tarz hareketlerin sürekli chp belediyelerinde olması, ileride ülkeyi nasıl yöneteceklerine örnek teşkil eder. alkışlamak gerek.

çok doğru ve tatlı olan bir uğraştır.

bankadaki sistemler genelde yavaş olur yoğunluktan dolayı bu sebeple bazı güzel kalpli banka personelleri de ot gibi beklememeniz ve az da olsa sizi keyiflendirmek için sohbet açmak isteyebilirler.

ne olacak canım ölüm kalım meselesi yoksa iki dakika durun sohbet edin, ölmezsiniz ya sanki.

akustiği hoş,güzel ve şirin isimlerden.çayı gibi enfes.