yazarın başına gelen talihsiz olay.
sözlükte bir kişinin ne kadar aşağlık olabileceğini göstermiştir. adamın aldığı nickten dolayı hakaret etmek nedir?

eskimeyen, eskitilmek istenmeyen anılar için icat edilmiş şarkı sanki.
kimseye etmem şikayet

ekşi sözlük emperyal kuvvet
kafa sözlük yeni bağımsızlığını kazanmış gelişmekte olan.

benim için başlık açmışlar haberim yok. bu kişi benim dostlar. hiç acımam.

üniveriste okuyan kardeşimin ödevini yapıyorum.evet evet haklısınız,ben böyleysem o kim bilir nasıl çizemiyor!*

şimdiden hoş gelsinler. 1. nesil yazarlar olarak gerekli desteği vereceğiz.

birileri bu meselelerden rahatsız oluyor sanırım*.

tamam birkaç gündür bir ukde furyasıdır gidiyor ama bu zanaat öyle sokaklarda bağırarak yapılmaz,herkeşleri ciddiyete davet ediyorum.

kimin ukdesi olduğunu söylememe gerek yoktur umarım.rahatsızlık duyan olmasın.*

benim en beğenilen tanımım 30 artı oyun altında. üstelik sözlükte sevilen bir yazarım.

ben ezik mi oluyorum şimdi? yoksa sözlükten atılmam mı gerekiyor?

annemiz "oyunu göster ama verme" dedi de ondan.

beğenirsem basarım nika... aman oyu. hiç bakmam kadınmış erkekmiş.

bir soru cümlesidir.

eğer görürse iyi değil. ev halidir kardeşim, insan icabında donla geziyor. koskoca zeki müren'e karşı olur mu?

sabit fikir. yeni bir düşünceye alışamama. kendisinin algıyamadığı düşünceyi ön yargıyla reddetme.

günaydın sözlük, günaydın diğerleri.

ne güzel eriyoruz di mi? mis gibi olduk, mis!
ülkece kayba gidiyoruz ya, her açıdan.
kimse de çıkıp "aga bu ne iştir?" demiyor, herkes boşvermiş..

katinaki sen de bi dur ya aman! bişi anlatıyorum şurada!

(bkz: önce başlığa bakarım başlık mı diye sonra yazara bakarım abdulseyidbincabbar mı diye)

bir arkadaş zekai özger şiiri. bu şiirin isim verdiği bir şiir kitabı da mevcut.
şiiri eser gökay'ın sesinden dinlemek için tıklayınız.

bu şiir beni geçen sene kah güldürüp kah ağlatantır. hani bazı kelimeler aynı kalpten çıkmış gibi hissettirir ya bu şiiri de zekai özger'in değil benim kalbimden, etimden, kemiğimdendir. sanki bendir; benim aynamdır.

sabahın bir körü kalkardım. yemek içmek işlerini halleder, keyfim varsa süslenir keyfim yoksa saçımı toplar bir tişört geçirir üstüme çıkardım dışarıya. hava sıcak, asfalttan dumanlar yükselirdi. içimi stres yakarken tenimi de güneş yakardı. el, kol dolu, ağzımda maske nefes nefese yürürdüm durağa. durak türkiye'nin her yerinde bir zamanların dershanesi şimdinin kolejlerinden birinin önünde. durağa gelmeden alt yolda bir park var. ıssız mı ıssız, zaten hava yeni aydınlanmış çocuklar derin uykularının en tatlı yerinde olurdu. ben gider her sabah otururdum o parka günün ilk sigarası için. parkın karşısında malum kolej. kulağımda kulaktan onur akın'ın sesinden bu şiirin bestelenmiş halini dinlerdim. bir fırt sigaradan alır efkarlı efkarlı 'sen içeride ben dışarıda, oy mahpusluk' derdim. gözlerim genelde buğulanır, denemelerin güzel geçtiği günler umut dolu bakardı.
ben yine bu sevdanın peşinde yandığım günlerdeyim.
öğretmenlik sevdadır.
çocuklar söz size öğretmeniniz çam kolonyası getirecek bi'gün.
onur akın/ çam kolonyası

sizden 2 jenerasyon üstteki insanlardan tavsiye, öneri almayın.
öneri alacağınız jenerasyon bir üst jenerasyonunuz olsun en fazla.

çünkü, 2 jenerayon ve üst insanlarla hayata aynı pencereden bakma şansınız ne yazık ki olmayabiliyor.

aynı zamanda, almanca gazete manasına gelen kelimenin okunuşu.

lan oğlum o tostun içine kilosu 100 lira olan sucuk ile kilosu 50 lira olan kaşar peyniri koyuyorum, bunun neresi varoşluk awk.