ilk defa duyduğum korkunç, dehşet verici, barbarik eylem.

kalemimi kullanacağım yer ararken iyi oldu bu. cocuklar cok eğlencegiz az kaldi.

7 ay kadar başkenti madrid'de ve 1 sene kadar sevilla 'da ikamet ettiğim ülke. iklimi can sıkıcı olmasına rağmen bir çok bölgede mimarisi insana sabah sabah nefes aldırmaktadır. dil bilmiyorsanız eğer eziyet çekmeniz olası. benim yaşadığım zamanlar , dilini öğrenene kadar elimde sözlükle gezmeme sebep olmuştur. kalabalığı bazen yorar ama prado müzesi sizi şehire zincirleyecek kadar güzeldir. sanatın hayat bulduğu ülkelerden biri ispanya . yazın gitmediğiniz , polislerle tartışmadığınız ve insanlarla din üzerine polemiğe girmediğiniz sürece çok sorun yaşamazsınız . ayrıca rìo manzanares karşısında biraz sangria içmeden yaşamış hissetmiyor insan.

yahudi halkı almanya'dan kaçıp filistin bölgesine geldiğinde işte böyle yalvarıyodu, umutlarımızı mahvetmeyin diye. böylesine sümsük, korkak insan sürüsüne bu kadar zaman sessiz kalmış olmak kendi rezilliğimizin büyüklüğünü ifşa ediyo.

taylandlılar "maşallah" kelimesini kötü bir şey gördüklerinde kullanırlar.**

gereksiz değil de bayağı ilginç bilgilerin verildiği başlık.*

sınıf başkanlığı sınıftan bir kişiye verilen ve sınıf için sorumluluk sahibi olan öğrencidir. eskiden bu başkanlık için çok yarışlar olurdu ancak ya sınıfın en çalışkanı ya da hocanın en sevdiği öğrenci başkan olurdu. başkan olan kişinin her dediği yapılırdı ve gerçekten sınıfta ayrı bir yeri olurdu. öğretmenlerin ona görev vermesi bile bir ayrıcalık sayılırdı diğer tüm öğrencilerin gözünde.

bu başlığa ilgilendiğim alan sebebiyle katkı yapmak isterim.

bolivya'nın nuflo de chavez şehrinde meydana gelen tahribat apaçık şekilde görülüyor. bu tahribatın sebebi ise şehirleşme, tarım alanı açma, bataklıkları kurutma, ormanları kesme gibi durumlardır.

sivas'ta aydınlarımız yandı.
çorum da maraş'ta katliamlar yapıldı.
turan dursun, bahriye üçok, ahmet taner kışlalı, muammer aksoy öldürüldü.

bütün bu katliamlar islam adına yapıldı.

iktidarın gücü eline geçince de kendi hayat tarzını topluma empoze etmeye çalıştı.

daha ne etsin?

çok keyifli bir zaman dilimi.

burası şey gibi olmuş, ortaokulda sınıf başkanlığı seçimlerinde parmak kaldırıp duran bissürü çocuk ciyaklaması...

bambaşka bir halin vardı:

idealizasyon sonrası love bombing, aynalama ve türlü manipülasyonlarla istismara uğrayanın gözünde bambaşka ve muhteşem biri olunur.


fark etmeden beni sardı:

istismara uğrayan kişinin etrafı splitting ve manipülasyonlarla bir örümcek ağı gibi sarılır; hem günden güne suçlu ve değersiz hissetmeye hem de sosyopata daha da bağlanmaya ve sevgi duymaya devam eder kişi. yavaş yavaş ruhsal ölüm yaklaşmaktadır. ama bu sadece bir kere mi olacak, orası muammadır. bir insan bir insanı onlarca kere öldürebilir.

benliğimi benden aldı:

kaçınılmaz son. son tahlilde kesin bir ayrılık veya terk ediliş olur. kişinin özsaygısı, özsevgisi ve özgüveni neredeyse tamamen tükenmiş, kendilik parçalara bölünmüş ve travma sonrası stres bozukluğuna düşülmüştür. şimdi vakit migren tipi korkunç ağrılarla, zayıflayan bağışıklık sisteminin getirdiği türlü pislik hastalıklarla ve sağaltılması gereken onlarca toksik duyguyla uğraşma vaktidir. kişi kendisinden fena halde şüphe içindedir. aklını kaybettiğini düşünebilir ya da gercekten psikotik belirtiler gösterebilir.

bu kalp seni unutur mu:

travmatik bağlanma, stockholm sendromu, tssb, kin.

özür özürdür. herkes bazen özür dilemekten kendini alı koyabilir, bunun çeşitli sebepleri vardır elbet. özür dileyeni geri çevirmemek yakışır insana. ne olursa olsun atılmış bir adım vardır ve karşılığında atılacak 10 adımı hak eder.
zamanımızda insan kaybetmenin basitliği alenidir, dolayısıyla bir insan bile çok değerli olmalıdır.

her dizesi birbirinden mükemmel olan şiirlerin hastasıyım. bunun gibi;

sen tutar kendini incecik sevdirirdin
bir umuttun bir misillemeydin yalnızlığa
yalnız aşkı vardır aşkı olanın
ve kaybetmek daha güç bulamamaktan
sen yüzüne sürgün olduğum kadın
kardeşim olan gözlerini unutamadım
çocuğum olan alnını sevgilim olan ağzını
dostum olan ellerini unutamadım

pedler ücretsiz olurdu, regl izni diye bir şey devlet dairelerinde bile uygulanırdı.

göcek'teki muhteşem villalar.. ultra zenginlere aitmiş.. açıktaki teknelerine villaların önündeki minik teknelerle gidip geliyorlar. biz fakirler mi ne yapıyoruz? sadece o denize açılan su birikintisinin üzerindeki minik köprüden olanı biteni gözetliyoruz... bu arada köprünün her iki tarafındaki manzara da muhteşem, değil mi?

sadece 30 üstü olsak yine iyi...

sözlükteki 30 yaş altı arkadaşların çoğu melankolik, depresif vesaire... eleştirmek için söylemiyorum asla. o yaşta öyle olmayanımız yok gibiydi belki de. hele bu ülkede yaşayıp da geleceğinden emin olmayan insanların ruh halinin istikrarlı şekilde iyi ve stabil olabilmesinin imkânı yok.

yani efendim biz olmasak burası ağlama duvarına döner. bence kıymetimiz bilinsin, sözlük girişine heykelimiz dikilsin, 6 ayda bir çift maaş ikramiye verilsin falan filan inter milan...

bir de 30'u geçtik diye bir ayağımızı çukurda falan zannedenler var. top gibi oynarız evladım sizinle! *

niye benjaminin liderlik vasfı yok mu ?

her ailede evlat kayırılır, eğer bizde evlat kayırma yok diyorsanız, kayırılan o evlat sizsiniz demektir.