ne anlatırsan anlat, karşındakinin gözlerinde o anlamsız boşluğu görmek kötü ve işe yaramaz hissettiriyormuş.

ilkokul sıra arkadaşımın flütünü çalmıştım.

montaigne'nin çeşitli konularda görüşlerini yazdığı,aynı zamanda kendisini anlattığı kitap. yakınlarının kendisini daha iyi tanımaları için yazdığını söyler kitabı. en baştan belirtir bu kitapta yalan dolan yok diye,kendisini terbiyenin müsaade ettiği sınırlar içirisinde açıkça anlattığını söyler. hem kendi anıları hem de tarihten olaylar var kitapta ve çok güzel alıntılar var. kitabı okurken montaigne ile sohbet ediyormuşum gibi hissettim ben.

(bkz: sarıların sülo)

youtube da sevdiğim kanallara ara ara disslike atıyorum, br tarafları kalkıp bozmasınlar diye

ne demek sevmemek? duymayayım bi daha şöyle şeyler üzülüyorum.

kayıp sembol dan brown

kutlu olsun efenim. şahsen gayet destekliyorum.

1-bir şeyi olsun olmasın mutlu olabilenler
2-nesi olursa olsun mutlu olamayanlar.

birbirlerine çılgınlar gibi aşık, ama çocukları olmayan bakkal vahit ve eşi zeliha, yıllar önce köyden istanbul'a kaçmışlardır. vahit, babasını ikna ederek kelepir bir ahşap evi satın almıştır. vahit ve zeliha, bu evi yıllarca öğrenci gençlere kiralayarak hem geçimlerine katkı sağlarlar, hem de öğrencilere bir ana gibi sahip çıkan zeliha'nın çocuk özlemini dindirmeye çalışırlar.

günlerden bir gün, 7 numaralı ahşap evin üst katını çevre mühendisliği öğrencisi dört kız tutar.4 kız armağan erdem, rüya uslu, cansu güney ve ayten mutlugil'dir. birbirlerini yurtta tanımışlar ve hemen kaynaşmışlardır. hepsi anadolu'nun büyük kentlerinden, üniversite okumak amacıyla istanbul'a gelmişlerdir. bir gün, bakkal vahit'in memleketteki ağabeylerinden ikisinin oğullarının da istanbul'da üniversite kazanacağı tutar. bunlar haydar ve recep'tir.başka ağabeyinin oğlu da (satılmış), babasını üniversiteyi kazandım diye kandırarak ticarette büyük atılımlar yapmak amacıyla "akarı yok kokarı yok, temiz iş." felsefesi ile amca oğullarının arasına karışır. katıksız taşralı olan ve daha önce istanbul'a dair hiçbir fikirleri olmayan bu üç delikanlı da, 7 numara'nın alt katına yerleşirler.satılmış karakteri de hollandaya çalışmaya gider ve diziden çıkar.

dizinin ilk 13 bölüm kandilli'de, sonraki bölümler ise arnavutköy, beşiktaş'ta çekilmiştir.
dizide günümüzdeki birçok popüler oyuncu konuk oyuncu olarak dizi de oynamıştır. seher (bkz: ahu türkpençe), (bkz: demet evgar) (bkz: ali çoban), (bkz: gürkan uygun), (bkz: ahmet saraçoğlu), (bkz: cenk tunalı),(bkz: şeyla halis),(bkz: binnur kaya),(bkz: arda kural)ve daha birçok oyuncu.

dizideki kadın oyuncular gerçek hayattaki soyadlarını dizide de kullanmışlardır. (bkz: tuba erdem), (bkz: nuray uslu),
(bkz: gülden güney) ve (bkz: ayça mutlugil)

daha sonra olgun şimşek'in canlandırdığı sabit (nam-ı diğer tarık arkın) karakteri de diziye istanbul'da okuyan gençlerden recep'in ağabeyi olarak katılmıştır. sabit ise istanbul'a kendi tabiriyle "erkek aktör" olma hayalleriyle gelmiştir. ilerleyen bölümler de askere gider ve diziden ayrılır.

en sevilen karakterlerden olan yusuf güdük diziye 44. bölümden itibaren cansu'nun belalısı (aslanım graliçem) dahil olmuştur. dizinin ilerleyen bölümlerinde askere gitse de 73-74. bölümden itibaren diziye cansu'nun sözlüsü olarak geri dönmüştür.

dizi için 13 bölümlük anlaşmışlardır ama sevilip ve yoğun ilgi görünce dizi 75. bölüme kadar devam etmiştir. senarist "fazla uzatırsak biz de tıkanırız inandırıcılığı kaçar" diye 75'te final yapmıştır.(senarist oya yüce, hayal kuran komşu teyzeyi oynamıştı)sonra daha da yoğun istek üzerine 75. bölümden sonra 17 bölüm daha çekildi. oya yüce inat etti ama, bu bölümlerde senarist olarak yoktu. yönetmen değişti ve ekip tekrardan diziyi çekmeye devam ettiler.

türkiye'de yapılan komedi dizileri arasında başı çekenlerden birisi olan 7 numara'nın en büyük özelliklerinden biri ise yöresel dilin mizah içerisinde ustaca kullanılmasıdır.

diziye neden 7 numara denildiğine dair bir tespitim var. dizideki evli karakterleri 1 kişi olarak sayarsak örneğin zeliha ve vahit karakterini, 2-armağan, 3-ayten 4-haydar 5-rüya 6-recep ve son olarak 7-cansu'dur. yok öyle şey olur mu demeyin daha sonra diziye dahil olup evlenen berat ve asiye çiftini 1 kişi sayarsak, aynı şekilde zeliha ve vahit karakterini ve dizinin 73. bölümden sevgili olmayan başlayan armağan ve haydarı'da 1 kişi olarak sayarsak elde var 3 diğer, 4 kişi cansu,ayten,recep ve rüya oluyor. yani yine 7 kişi etmiş oluyor. tabi bu ufak bi tahmin doğruluk payını bilemem.)

dizide tanışıp evlenen kişilerde var.
7 numara dizisi öncesi evlenen ve sonrasında boşanan olgun şimşek (sabit) ve zeliha yenge (şebnem sönmez), ayça mutlugil (ayten) ile evlenen taner ertürkler (evren) ve dizinin (recep'i) volkan girgin ve dizinin saf rolündeki (meryem'i) sedef pehlivanoğlu ile evlenmiştir.

selda bağcan kendi düşüncesini dile getirmiş, kimseye karıştığı ya da müdahale ettiği yok. bunun nesini linç ederler anlayamıyorum. asıl özgürlükleri kısıtlanan lgbt bireylerini, şiddetle burun buruna olan kadınları (özellikle istanbul sözleşmesi fes edildikten sonra), hiçbir değeri olmayan hayvanları ve dahasını yapanları linçleyin efendim.

kalbim gözlerimin önünde eriyor ve bunu durduramıyorum. içimdeki kırgınlığı nasıl atarım, onu da bilmiyorum. birilerine, tüm dünyaya, hiç sevilmemişliğime çok kırgınım.

günümüz yerli edebiyatın en kendine has, en acayip kalemlerinden biri şule gürbüz. ben de ilk kambur'u okuyup çarpılmış sonra da öyle miymiş'i okuyup şule gürbüz'e tam anlamıyla hayran olmuştum. çok özel bir insan olduğunu düşünüyorum, her bakımdan. öyle miymiş'i yirmilerin başında okumuş ve şöyle düşünmüştüm: ben bu kitabı otuzumda bir kez daha, kırkımda bir kez daha mutlaka okumalıyım. çoşkuyla ölmek ve zamanın farkında her kitapçı gezdiğimde elimin gittiği fakat ısrarla daha sonraya sakladığım iki kitap. bazı kitaplar var onları okuyup bitirmekten korkuyorum. fakat aynı zamanda ya onları okumadan ölürsem diye de korkuyorum. kitap kurdu değilim kesinlikle, hatta iyi bir okur bile sayılmam ama bazı insanlarla kurduğum tek taraflı bu bağ beni yaşamla barışık kılan şey. şule gürbüz tam da o isimlerden biri. ömrü uzun olsun, daha çok yazsın dilerim.

stanford üniversitesi doktora öğrencileri tarafından geliştirilen kripto para. bitcoin ve ethereum trenlerini kaçıranlar için güzel bi yatırım olduğunu düşünüyorum. sebep sıfır sermaye ile yatırım yapabiliyor olmanız.

ilgililer bilir, bir girişimin başarılı olmasında zaman, fayda vs gibi çok fazla etken vardır. bana göre o etkenlerden bir tanesi de girişimin kalifornia merkezli olması. kalifornia merkezli pi coin'in borsaya ne zaman açılacağı tam olarak kestirilemese de yakın zamanda bir ivme yakalayacağını düşünüyorum. birkaç hafta önce çin'de kullanıcıların 1 pi coin karşılığında 2 kahve alabildiği yazılmıştı. aynı 2011'de bitcoinle pizza alan arkadaşın hikayesi gibi.

gelelim nasıl kazanıldığına. şu an için 12 milyon aktif kullanıcı var ve saatte 0.1 pi kazabiliyorsunuz. kullanıcı sayısı arttıkça kazma potansiyeli artacağı için verim düşmekte. pi coin uygulamasını indirip günlük giriş yaparak kazım yapıyorsunuz. sizden ram, telefon kamerasına ulaşma izni ya da sermaye istemiyor. ayrıca güvenlik çemberi oluşturup daha fazla kazanmak da mümkün.

(bkz: ulan btc'yi kaçırdık, bari bunu kaçırmayalım) diye düşünen arkadaşlar varsa uygulamayı indirip davetiye koduna @iazizoglu yazabilir. bu durumda saatte 0.1pi kazarken 0.12 kazmaya başlayacaksınız. hem siz daha verimli kazmış oluyorsunuz hem de ben.
ayrıca davetiye kodu olmadan sisteme kayıt olunamadığı için birilerinin adını yazmanız şart.

kaybedecek hiçbir şeyim yok, kazanacak çok şeyim var diyerek oltayı salladık, hadi bakalım ya tutarsa.

helios'un ukdesini doldurmak ta bana nasipmiş.*

6 ocak 1957 doğumlu yazar,oyuncu ve gazeteci.
vikipedi sayfası

kendi bloğu

sevgi ve saygılarımla büyük atatürk. daima izindeyiz.

suç o çocukta değil, o çocuğa misafirliğe gidilen evde kafasına göre yaramazlık yapıp, ortaklığı dağıtmaması gerektiğini düzgün bir şekilde izah etmeyen anne, baba da.

her insana yakışan, sadaka olan, hem madden hem manen iyi eden eylem.
alın size benden bir de aforizma.
geçmeden dünyadan geç dünyadan gülümseyerek.

ben de babannemin yanında okumuştum kitabı ,ağladığımı anlamasın diye kitabı kenara koyup arkamı dönüp uyuyo numarası yapmıştım.

20'li yaşlardaki insanların çok büyük olduklarını, çok da büyük işler başardıklarını sanıyordum. 20'li yaşların sonuna geldik hiç de büyük değilmişsiniz. ya da benim yazılımda bir hata oldu, bilemiyorum altan.