ben küçükken sadece elektrikler kesildiğinde gelirdi. mum ışığında ödev yapmaya bayılan çok romantik bir ruhum vardı zaar. şimdi mumla arıyorum ama gelmiyor.

erkeklerde 1900 yılında, kadınlarda ise 2000 yılında yaz olimpiyat oyunlarına giren spor dalı.
takımlar 1'i kaleci 7'şer sporcudan oluşuyor.
maçlar iki yarı dört periyot olarak oynanıyor. her periyot 7 dakika.
sporcular bone giymek zorunda ve bone üzerinde numaraları yazıyor. erkekler slip mayo, kadınlar ise tek parça mayo giyiyor.

gol atmak için uzaktan sert şut atabilir, topu suda sektirerek atabilir ya da kalecinin askı zamanını hesaplayıp, üzerinden aşırabilirsin.
rakibin yüzüne su atmak yasak. her takımın hücum için 35 saniyesi var.
belirli bir alan içinde kural dışı bir durum olursa 5 metre atışı uygulanıyor. (hentboldaki 7m veya futboldaki penaltı gibi)

kaleciler diğer oyunculardan farklı olarak yine belirli bir alan içerisinde topa iki elleri ile aynı anda dokunabilir, topa yumruk atabilir.
kaleciler orta çizgiyi geçemezler.
unutmadan su topunda da ofsayt kuralı var.

oyun tarihine baktığımızda bir ülke çok öne çıkıyor.
erkeklerde bu ülkenin 15 madalyası var.
9 altın, 3 gümüş, 3 bronz.
bu ülke macaristan.
yugoslavlarda bu oyunda başarılı olmuş, son yıllarda sırbistan da oldukça başarılı.

kadınlarda ise abd arka arkaya 5 altın madalya almış olimpiyatlarda. eğer tokyo oyunları bu sene yapılabilirse 6'da 6 yapabilirler.

türkiye'de ilk olarak 1942 de şampiyona düzenlenmiş.
şimdiye kadar 3 takımın ismi şampiyonluklarda öne çıkıyor.
1940'lar ve 60'ların ortasına kadar: adana demirspor
60'ların ortasında 90'lara kadar: istanbul yüzme ihtisas kulübü
90'lardan 2010'ların artasına kadar: galatasaray hakimiyetinde geçmiş.
son iki şampiyon enka.

şuan ligde 8 takım var:
adalar
heybeliada
kınalıada
galatasaray
enka
istanbul yüzme ihtisas
izmir büyüksehir belediye
odtü

şimdiye kadar kazanılan toplam şampiyonluk sayıları ise:
gs:27
istanbul yüzme ihtisas:25
adana demirspor:21
enka:3
adalar su sporları kulübü:2

bugün bu güzel bilgi ile umutlandım.
*

kadınlarında istediklerinde ne kadar cinsiyetçi olabileceklerini gördüğüm başlık.nasıl ki bir evin bütün işinin kadına kalması ,bütün işi kadının yapması saçmalıksa erkeğinde zengin olmasını ve evi geçindirmesini beklemek aynı oranda saçmalıktır.tabi ailedeki rol dağılımları çok önemli.kendi paranızı kazanma imkanınız olduğu halde eğer bana bakmak zorunda diyorsanız ataerkil rol altında ezilmeyi kabul etmişsiniz demektir.eşinin parasıyla hava atmak bana kalırsa vasatlıktır.ince düşünce parayla satın alınamayacak bir şeydir.hayal kırıklığına uğradım tanımları okuyunca. bir insanın karakterinin parasıyla ölçülmesi üzücü gerçekten. söz konusu yüzük alarak sizi düşünmesi ise bir insan bunu çok farklı şekillerde de gösterebilir.

evladım iyice online oyun forumuna çevirmeyin burayı alüminyum! hadi bakayım hadi.

yeni neslin internet ve arama motorları sayesinde tüm bilgilere çabucak ulaşabilmesi.

eskiden insanlar farklı konularda, farklı bilgilere sahipti. bu yüzden arkadaşlıklar daha yaygındı.

artık sorular arama motorlarına soruluyor. bu durum yeni arkadaşlıkların önünü azda olsa kapatıyor.

teknolojinin faydaları göz önünde bulundurulunca bu durum çokta önemsemiyor tabi.

sormazlar mi adama 20 suctan sabikasi olan adamin dışarda işi ne diye

çok sefkatliydi. hala öyle. bazen ararım güzel kızım diye konuşur. içimi sıcacık ederdi küçükken de şimdi de.

bir sanat insanı.
yazar, müzisyen, senarist, film yönetmeni.
sanatın her dalı ile ilgilenen uluslararası başarılara imza atmış aydın kişilik.
şarkılarından ve bestelerinden ziyade şu anda türkiye'de kitapları ile daha çok tanınmaktadır.

bir dönem aktif olarak siyasetle ilgilenmiş, sonrasında "chp'nin atatürk'ün laik, çağdaş reformcu çizgisini 21. yüzyıla taşıyamadığı" gerekçesiyle siyasetten uzaklaşmıştır. şu zamanlarda bile hala geçmiş dönemde yaptığı açıklamalar yüzünden siyasetin içine çekmeye çalışanlar olmuştur. tüm bunlara tepki olarak "yıllardır aktif siyaset dışındayım. o defteri çoktan kapattım. buna rağmen zorla siyasete sürüklemeye çalışıyorlar. beni kitaplarım ve müziğimle rahat bırakın. yokum ben yokum, yokum. daha nasıl anlatayım." şeklinde tweet atmıştır.

en iyi romanı şahsi fikrimce kendi hayatı üzerinden türkiye'nin yakın siyasi geçmişini anlattığı sevdalım hayattır.
bu eserde yazarı daha yakından tanıma fırsatı buluruz. kendi kişisel yaşantısını, çocukluk, ilk gençlik anılarını anlattığı bu kitapta okumayı çok abarttığı için annesinin ve babasının ona kitap okuma yasağı koyduğundan bahsetmiştir.
küçük bir ışıkla, karanlıkta gizli gizli kitap okumaya çalışmasını, romanlarla çok haşır neşir olduğu için hayal gücünün onu gerçek hayattan uzaklaştırmasını bu eserinde çok güzel şekilde kelimelere dökmüştür.

yazarın serenad isimli kitabı çok beğenilmiş baston globe tarafından 2020'nin en sevilen kitabı seçilmiştir.
en son kitap raflarıyla buluşan eseri ise balıkçı ve oğlu'dur.

ülker livaneli ile evlidir. onu ilk gördüğü anda etkilendiğini, okul sıralarında iken tanıştıklarını kendi kelimeleriyle anlatmıştır.
aylin livaneli adında bir tane kızları vardır.

tam bir atom karınca. işini severek yapıyor. ordan oraya durmaksızın çalışıyor. tam şikayet geliyor el atacağım... işlem yapılmış bile. bir bakıyorum kim diye ö.a.h.s. *

böyle bir durumda malum kişiye vereceğim tepki ektedir.

günaydınn bunu okuyan her kimse!

günün güzel geçsin;)

çay sevilir de bu kadarı da artık.

her gün en az 20 başlık açtıklarına tanıklık ettiğim, cahiliye devri toplumuna taş çıkartan, insan müsveddesi, ne idüğü belirsiz kitle.

"kadınların aptal olması", "eşcinsellerin ahlakımızı bozması" gibi hayret verici, bir başka deyişle olabilecek en ucuz ve en boş cahil provokasyonlarıyla sözlüğü kirletmeye ant içmiş bir güruh.

kim veriyor bunların yevmiyesini acaba? ismi lazım değil sözlükten buraya nasıl bu kadar sorunsuz göçmüşler, orası da ayrı mesele. bu satılmışların konuştukları düşünce özgürlüğü değildir, insanlık suçudur; sabır testidir, utançtır.

nitekim ne bok yedikleri beni bağlamaz, ama sözlük deneyimini baltaladıkları bir gerçek. insanca derdimi anlatmaya geldiğim platformun, henüz omurgasız seviyesine erişememişlerle pisletildiğini görmek beni çok yaralıyor açıkçası. biraz sitem edeyim dedim. belki bi' faydası dokunur.

erkek olsam, muz yerken benimle göz göze gelmemesi yazardım. *

resmi adıyla konstantinos xi paleologos (veya dragaš, dragazes), kostantiniyye'nin ikinci mehmed tarafından ele geçirildiği gün askerleriyle birlikte surlarda çarpışarak ölen son bizans imparatoru. ünlü kronik yazarı doukas'a göre ise son imparator ağabeyidir, konstantinos yalnızca mora despotudur zira tacı ayasofya'da giymemiştir. atatürk'ün büyük nuktunda ise "bizans imparatoru şehri teslim etmemek için sonuna dek çarpışıp kahramanca şehit düşmüşken, vahdettin şehri kendi elleriyle düşmana teslim etmiştir." tarzı bir güzelleme bulunur.

mehmed şehri kuşattığında kendisine defalarca kenti teslim etmesini teklif ettiyse de konstantinos her defasında "şehrin kaderinin kendi kaderiyle aynı olacağını ve tarih karşısında şehri teslim etme sorumluluğunu alamayacağını" bildirir. aslında kenti savunmak için ucu ucuna yetecek kaynağı da vardı bana kalırsa. bin yıldır sadece bir kez geçilebilmiş dünyanın en güçlü surları, iyi kötü bir ordu, az da olsa grejuvayla donatılmış bir donanma, altın boynuz'da zincir. yalnızca tek sıkıntı şu, ordusu gerçekten bir avuç. cenevizli ve az sayıda diğer avrupalıların paralı asker kumpanyaları, prens orhan'ın hıristiyan türk askerleri, papa'nın efsane bir ordu gönderiyorum diye haber salıp gönderdiği hepi topu 200 napoliten okçunun yanı sıra gönülü askerler toplamda sekiz bin civarı bir sayıya ulaşabiliyor. surların büyüklüğü de burada bir dezavantaja dönüşüyor, zira sekiz bin asker hem kara hem deniz surlarının tamamını koruyabilecek bir güç değil. hendeklerin karşısında ise en kötü ihtimalle seksen binlik bir osmanlı ordusu bekliyor. tek yapılabilecek şey kuşatmayı attrition war'a çevirip surları olabildiğince tutmaya çalışmak. konstantinos da bunu yapar ve hatta iyi bir süre de dayanır. yeniçeriler bile artık savaşa dahil olmuştur ki bu osmanlılar için genelde işlerin iyiye gitmediğine alamettir. bunda cenevizli paralı asker komutanı giovanni giustiniani'nin büyük payı var. şehirde moral hala yüksek ve saldırılar bir bir püskürtülüyor. ta ki 29 mayıs sabahı giustiniani surlarda yaralanana dek. apar topar bir ceneviz gemisine taşındığından askerler arasında komutanın öldüğü dedikoduları hızla yayılıyor ve kumpanya dağılmaya başlıyor, yeniçeriler surları aşmak üzere, konstantinos'un gözleri önünde şehir düşüyor.
bunun üzerine her şeyin bittiğini anlayan konstantinos, tacını ve pelerinini çıkararak kalan son askerlerini toplayıp surları aşan yeniçerilere hücum ediyor. en son da bir yeniçeriyle dövüşürken görülüyor ve bir daha kendisinden haber alınamıyor. zaten kent o gün düştüğünden kimse imparatorun hala yaşadığını düşünmüyor.

konstantinos, hakkında en çok spekülasyon bulunan imparatorlardan biri. bir kısım ölmediğini, ceneviz kalyonlarıyla şehri terk ettiğine inanırken çoğu insan savaşta şehit düştüğünde hemfikirdir ki mantıklı olan da bu. fakat bu kez de cenazesi konusunda ayrılıklar çıkıyor: bazıları cesedinin asla bulunamadığını iddia eder -ki bu iddia "mermer imparator" efsanesinin de kaynağıdır- bazıları cesedinin imparatora özgü kırmızı çizmelerinden tanınıp şehirde sergilendiğini, bazıları ise konstantinos'a derin bir hayranlık duyan hasmı mehmed'in cesedini buldurarak bir imparatorluk seremonisiyle gömdürdüğünü söyler.*

bizans halk geleneğinde ölmediği, cesareti sayesinde tanrı tarafından heykele çevrildiği ve zamanı geldiğinde dirilerek türkleri anadolu'dan süreceğine inanıldığı için "mermer imparator" olarak anılır.

uzun zamandır radyoyu görüyordum ama hiç ilgimi çekmemişti. bugün şuna bi tık tıklayayım dedim. gerçekten tam bizim “kafa”lardan çalıyorlar. yerli, yabancı çok iyi şarkılar. fena değilmiş bir taraftan ben hazır excel tablosuna gömülmüşken, alttan alttan çalsın dedim.

duman (sanırım duman ile radyonun bir anlaşması var), ezginin günlüğü, rock, metal derken araya girmez mi bizim sezen aksu “vazgeçtim” şarkısıyla? bilirsiniz. bir ud melodiyi çalar, melodi sizden sizi. sözleri, yakınınıza düşmüş bir bomba misali, şarapnel parçalarını tüm vücudunuza saplar.

“ah bu koku, bu ten, bu dokunuş,
ah bu delilik......”

radyo bu durmuyor akıyor..! sonra bir türkü. erkan oğur. ben tamam oldum.

dedim “ben en iyisi radyoyu dinlerken, milli içkimiz olan bir kadeh ayran alayım daha iyi gider.” baktım evde ayran yok. yoğurdu damıtarak evde üretmeside uzun sürer. bari mayalı bir drink alayım dedim. baktım evde mayalanıp şişelenmiş bişi yok. şurada bi yerlerde yarım şişe üzüm suyu olacaktı dedim, baktım evde ne üzüm var ne suyu!

kapattım radyoyu. hazırlığımı yapar öyle dinlerim. “no ayran, no radio”

dinlemek isteyenler ana sayfanın tam ortasında “radyo” ya tıklasın, yok bende sayfanın ortasını görme bozukluğu var diyorsanız, linkide verelim. sayfaya girince play tuşuna basın. yoksa sayfa size, siz ona, tren öküze, öküz “şahsıma”.....

frekansagider