az önce izlediğim türü komedi görünen ama bence psikolojik gerilim olan film.

--! spoiler !--

insanların hayatta kalma içgüdüsü devreye girdiği anda bambaşka birine dönüştüğü, içindeki ilkelliğin ortaya çıktığı, gücü eline alanın -bu filmde güç unsuru bardaki silah- diktatörleştiği, insani ilişkilerin salt menfaatler doğrultusunda ilerlediği değişik bir konuyla gösterilmiş.
içerdiği metaforlar sebebiyle platform, çember gibi bazı filmlere benzetebiliriz ancak onlar kadar kuvvetli etki veremedi. seneler önce izlediğim balada triste de trompeta isimli bir başka ispanyol filmini anımsattı biraz, yanlış hatırlamıyorsam orada da tüm karakterler absürttü ondan olabilir. bu durum insan psikolojisini sorgulamaktan çıkarıp, korku gerilim konulu düz bir film olarak izlememize sebebiyet veriyor. bazı mantıksal hatalar da filmi otomatikman başyapıt olmaktan çıkarmış. mesela madem hükümet konuya el koydu, orayı yakmaya gelenler bardakileri görüyor o anda onları da vurabilirlerdi. hatta en başından bardan çıkanları vurdukları gibi, bardakiler camlara yapışmış dışarı bakarken de vurabilirlerdi. barı yakmak için girdiklerinde ya da yangından sonra kapının önünde şerit çekerken de duyup yaşayanlar olduğunu fark edebilirlerdi. yine de bir şekilde merak duygusunu son ana kadar diri tuttuğundan çerezlik olarak izlenebilir.

--! spoiler !--

izlemesi keyifli, metinleri şahane olmuş olan bir çalışma. *

sonundaki hatırlatma ayrıca şahane olmuş. * emeğe sağlık.

yeni neslin internet ve arama motorları sayesinde tüm bilgilere çabucak ulaşabilmesi.

eskiden insanlar farklı konularda, farklı bilgilere sahipti. bu yüzden arkadaşlıklar daha yaygındı.

artık sorular arama motorlarına soruluyor. bu durum yeni arkadaşlıkların önünü azda olsa kapatıyor.

teknolojinin faydaları göz önünde bulundurulunca bu durum çokta önemsemiyor tabi.

*

konuşması,nezaketi,zekası ve duruşu. bu duruş içinde giyinme tarzı da önemli.

yaşadığımız dönem gereği gerçekten bu konuda neler yapılabilir diye araştırmaya başladım. izmir'de ikamet etmekteyim. şehrin git gide apaçiler ile dolması her an bıçaklı saldırı ile karşılaşabileceğimi bana düşündürdü. birtakım araştırmalar sonucu kayda değer pek bir şey bulamadım. savunma sanatları uzmanları bile bunca yıllık deneyime rağmen bıçaktan çok korkarım diyor. konuya ilgili birtakım videolar mevcut, fakat hangimiz bıçaklı eli tutabilecek onu ters döndürecek yapıdayız bilemiyorum. en azından ben beceremem. ayrıca savunma tavsiyelerinin çoğunda saldırganın bıçağı kılıç gibi savurması gerekiyor bu da pek gerçek hayata uymuyor diye düşünüyorum. yapılacak en mantıklı şey, ceket veya gömleği bir kolumuza sarıp, saldırgana yaklaşmadan (bir kol mesafesi kadar), bıçak müdahalesini kolumuz ile bertaraf etmek ve fırsatını bulduğumuzda yüz, göz veya dize etkili bir darbe ile saldırganı sendeletmek ve kaçmak.
olayı sadece itişmek ve yumruklaşmak sanıp fazla yakınlaştığımızda ise karın bölgesine girecek olan bıçağa karşı ise yapabileceğimiz şey kocaman bir hiç.
o yüzden ne olursa olsun tipini uygun bulmadığımız sorun çıkartma potansiyeli yüksek olan bireylere yakınlaşmamak.
ben bunları bir erkek olarak yazıyorum, kadınların ne yapabileceğini ise hiç kestiremiyorum.
önerilere açığım, herkes birgün bu durumu yaşayabilir, insanlara faydası olsun.

kendisi bir ara izmir marşına küfür etmişti... yoksa yanlış mı hatırlıyorum?

çayın tadını almaktır.

karma puanlarıyla alakalı bir düzenleme olduğunu düşünüyorum. biz yine garip, biz yine yetim...

milli geliri, abd’nin yıllık savunma harcaması kadar bile olmayan bir köyün cumhurbaşkanının iddiası *

eyluling buradaysan üc kere sözluge tıkla!...

başlarda önlemi alınmazsa ileride daha fazla psikolojik sorun yaratacak ve hayatınızı size zindan edecek problem. birçok kişide görünüyor olmasına rağmen öneminin anlaşıldığını sanmıyorum.

çaylakları da 3 kulhuvallah 1 elham testine tabi tutarak yazar yapsınlar tam olsun o zaman.

keman sevenler için.

başkalarına zarar veren herhangi bir fikre saygı duyulmaması gerekir. onun haricinde, bize ne kadar ters olursa olsun fikir ve düşüncelere saygı duyulması gerektiğine inanıyorum. eğer bize ters gelen her fikre saygısızlık yapacak olsaydık dünyada saygı duyulan bir şey kalmazdı.

en güzel anılarımı bisikletle geçirmiştim, ilk özgürlüğü tattığım an , ilk uçtuğumu sandığım an ve ilk çok hızlı olduğum an.

insanlığın genel sorunu.
kendileri höt höt olduğu için tepenize çıkmaya müsaittirler. herkese hak ettiği gibi muamele edilmesi gerekiyor.

başkan mustafa sarıgül, kış koşulları sebebiyle, sokakta yaşayan hayvanların yaşamlarını idame etmeleri için makam aracı dahil belediye aracını satıp , elde edilen kaynakla hayvanlar için kulübeler yaptırma hadisesi.
başkan yaşanan bu durumla ilgili şunları söyledi;
--- alıntı ---
ovacık, çok soğuk bir ilçe ve bizler de bu ilçede sokaktaki dostlarımızı soğuktan korumak için onlara kulübe ve barınak yapmak için yola çıktık. hayvansever ışık berfin ve arkadaşlarının katkılarıyla küçük kulübeler yaptık. bu kulübelerin bir kısmına büyük köpekleri bir kısmına da kedileri yerleştiriyoruz. sokak hayvanlarını bu şekilde soğuktan koruyacağız.
belediyemizin bütçesi düşük olduğu için hayvanseverlerden mama desteği de isteyeceğiz. fakat şu an yaptığımız ve yapacağımız barınaklar için belediyemizde makam aracı dahil 3 aracımızı sattık ve 170 bin tl'lik kaynak yarattık. bu kaynağın tamamını hem bu yıldan hem de gelecek yıl yapacağımız barınaklar dahil olmak üzere sokak hayvanları için kullanacağız. halkımızdan istediğimiz; bu hayvanların da canının olduğunu, soğuk kış günlerinde yavruların ölebileceğini hatırlayarak sahiplenmeleridir. bu vesileyle her binanın önüne kulübe yapıyoruz.
makam aracıyla 3 aracımız vardı. otomobil, traktör ve eski bir kamyonumuz vardı. bunları satarak iyi bir kaynak elde ettik. bizler burada makam aracı olmadan da gezebiliyoruz.
zaman zaman belediyemizin araçlarıyla acil gideceğimiz bir yerler olursa gidebiliriz. kendi özel aracımızı kullanabiliriz, bir makam aracı gerekmiyordu. makam aracının zamanla değeri düşecek. sokak hayvanlarının üşümemesi için onu satmak daha mantıklı geldi
--- alıntı ---
kaynak

palto giyen rus şahsiyet.
dostoyevski'nin bu paltoyu çok beğendiği, arkadaş ortamında hepimiz o paltodan çıktık gibi enteresan bir laf ettiği söylenir. o kadar edebiyatçı insan ayni palto'nun içinde ne yaptı diye kafamizda soru işaretleri bırakır.

ölünün ardında konuşmuş olduk da yani aslında rus köylüsünün derdiyle derlenmiş, dönemin köylüsünün, alt sınıfın gördüğü büyük baş hayvan muamelesini eserlerinde anlatmış toplumsal duyarlılığı yüksek bir insandır.

ölü canlar, rus edebiyatının bitmez tükenmez yoksulluk anlatisina dayanabilecek sabrınız varsa okunasıdır.