takipçiye göre insan kayıran yazarın yeri instagram, twitter gibi sosyal medya platformlarıdır.

nasıl dramatik, nasıl trajik bir anı. kpss'den 90 almış da torpili olmadığı için atanamamış arkadaşlarımız, albayrak'ı çok iyi anlar.
keşke yüzük koleksiyonundan bahsetseymiş, kesin alınırmış.
siyasal islam ağlaklığı beni bitiriyor.

günümüzde, hiç hak etmediği halde demode sayıldığını ve eksik görüldüğünü düşündüğüm terapi yaklaşımıdır. eksikleri olduğu kesindir, tüm diğer terapi yaklaşımları gibi. ancak, kişinin kendi başına en kolay uygulayabileceği terapi olmasıyla çok değerlidir gözümde.

öz saygınızı törpüleyen en küçük bir davranışı (örn. dişlerini fırçalamamak) bile iradi olarak ortadan kaldırarak, kendiniz için daha büyük olumlu adımlar atma yolunda enerji biriktirebilirsiniz. zaten diğer terapilerin amacı da eninde sonunda yaşam pratiğine dönük belli davranış değişiklikleri yaratmaktır.

üstelik egemenler ve devletler bu yaklaşımı halkın aleyhinde kullanmaktan asla vazgeçmezler. askerlikteki yanaşık düzen eğitimleri (rahat, hazır ol, sol-sağ vb.), üniforma uygulamaları, ast-üst hiyerarşi kurgulamaları, hatta okullardaki törenler bile buna hizmet eder. bir diğer örnek olarak, stadyumda taraftarları koltuğa oturtursan, ayakta duran taraftar kitlesinden bambaşka bir kitle elde edersin.

diyalektiğin şaşmaz yasası gereği, davranıştaki bir değişikliğin bilişe yansımaması olanaksızdır.

ama tüm bunlar, her türlü sorunda davranışçı yaklaşımın tek başına yeterli olacağı anlamına kesinlikle gelmez diyerek de gardımı alayım.

(bkz: günah benden gitti)

evet bir muğla yangını kadar yada antalya'da çıkan yangın kadar bizi ilgilendirmese de güzel ülkemizin bir başka köşesi, bizim toprağımız, bizden birilerinin yaşadığı dersim gözlerimizin önünde tam on gündür yanıyor. ne yazık ki ülkede yaşayan birçok insanın, orman yangını dersim'de olunca ne ağaçlara üzülesi var ne içerisinde yanan canlılara ne de bu durumdan etkilenecek bölge insanına. peki size soruyorum bu insanların diğer yangınlarda söylediği herşey, kastıkları her duyar yalan olmadı mı? bunun adı kolpalık değil de nedir?

edit: kürt yada alevi değilim. kendi yöremizde de ismi farklı anılan yüzlerce yer var. eğer benim kardeşlerim dersim diyorsa ve kendisini bu şekilde mutlu hiseediyorsa ben tunceli diyemem. varsın resmi evraklarda tunceli yazsın. hemen hemen herkesin doğduğu topraklarda farklı isimle anılan yerler vardır. misal, bizim yörenin asıl adı ile resmi adı farklı fakat her nasılsa biz türkiye'nin en vatansever insanları olarak anılıyoruz. söz konusu kürtler olduğunda içinizdeki kafatasçılığın bir anda kendini dışarı atmasına mani olamıyorsunuz. durum bundan ibaret. sözlük'te durum bu ise ben nitelikli eğitimden yoksun bırakılmış bir halkın kronikleşmiş bu hastalığı hakkında yorum bile yapamam.

çoğu insanın "anamız babamız yok deriz" şarkısıyla tanıdığı grup. ilk dinleyişte anlamayıp dikkatle izleyince klibin lgbt temalı olduğunu fark etmiştim. sonda intihar etmeleri de klibe ayrı bir farkındalık katmış. güzel işler başarmalarının temelinde enerjilerinin de fazlasıyla etkili olduğunu düşünüyorum.
pamuk prensese aşık olan bir cücenin ağzından yazdıkları şarkı da gayet eğlenceliydi. hemen bırakayım aşağıya.

açtığımda okunan şiir beni çok duygulandırdı.
sanırım duygusal bir konseptte ilerliyor program. buna uygun olabileceğini düşündüğüm korlos ve yaren - yanarım şarkısını şu an programı dinleyen herkese armağan ediyorum.

doğu'da yaşayabileceğim tek şehir.

düşük miktarlardaki ilk bir kaç borcu tam zamanında hatta zamanından önce ödeyerek güven verirler. bu taktik hiç eskimez. son istedikleri büyük meblağı, daha önceki davranışlarını göz önünde bulundurup vaktinde ödeyeceğini düşünerek kolaylıkla verir ve bir daha nah alırsınız.
mesela önce bir haftalığına 300 ister hemen geri öder, 500 ister bir haftalığına ve vaktinde öder. bunların üstünden biraz zaman geçince acil ödemesi gereken 5000 olur. verirsiniz. para cikcikleyerek uçar gider.

saçlarına kar yağmış antalya'nın, ayağında aynı renkte dalgalar, beyaz beyaz...

tarhana çorbası severim. bağdaş kurarak koltukta oturmak favorimdir. ne diyelim bilemedim hangi davranışlar köylülükse söyleyin yapalım

"kar yağınca mikroplar ölür diyorlar. iyi misin?" yazabilirsiniz mesela.

açık ara en sevdiğim çocukluk fotoğrafım çalışma masamda da asılıdır.

ulkedeki asci kontenjanini dolduran, piyasaya surekli asci pompalayan sehir.

ayrica sehirler arasi otobuslerin mola duraklarindan biridir, sogugu keser. (bkz: dinlenme tesisi soğuğu)

yoldaş benjaminin nickini bir aylığına hafız bünyamin ferasettin olarak değiştirmesi teklifiyle destek verdiğim kampanyadır.

akla öğrencilik yıllarını getiren eylemlerdir.
öğrenciyken bir futbol takımının iç saha maçında tavuk kostümü ile ısınan futbolculara hafif dokunmak, saldırmak terbiyesiz tavuk reklamı. sormayın anlatmayayım bile