artı oylarını gördüğümde heyecanlanmama sebep olan yazardır. kendilerini "kafa iznine" çıktıkları ilk gün takibe almıştım ki ondan birkaç gün sonra da geri döndüler*.

aynı zamanda, konuşmamış olmamıza rağmen yazılarını ilk okuduğum andan itibaren kendimi yakın hissettiğim yazar. merhabalar!

"erkeklerdeki uzun boy takıntınız kendi kısalığınızdan dolayı mı?kendine ve vücuduna hiç bakmayan kızlar neden kendini aşırı güzel sanıyor?camdan dışarı çıkıp cam silerken korkmuyor musunuz?"

- uzun boy severim ama takıntı derecesinde değil. siz nasıl kadının kalçası, göğüs bölgesi yahut başka yerleri hakkında bir tercihe sahipseniz, kadınların bazıları da boy konusunda aynı tercihe sahip. bu kadar büyütülmemeli bence bu olay.
- kendimi aşırı güzel sanmadığımdan bu sorunun cevabı bende değil.
- korkmaz olur muyuz! hele camlar bizimkiler gibi, pimapen değil eski tipse... ama ben buldum çaresini; akvaryum temizleme süngeri aldım. uzun bir metalin ucuna takılı olduğundan, sarkmaya falan gerek kalmıyor.

***

"neden bu kadar ince eleyip sık dokuyorsunuz, sürekli ilk adımı erkek mi atmalı gerçekten tip sizin için bu kadar önemli mi mantıklı sohbetler, ilgi, yetenek sizleri çok etkiler mi? trip atmak sizin için bir yaşam felsefesi mi araba bir ilişkide aşırı önem taşır mı ? sıraladığım soru bombalaridir."

- ilk adımı erkek atacak diye bir kural yok. kadın da atabilir ama erkeğin atmasında da sıkıntı edilecek bir yan yok. konu reddedilmekten korkmaksa, onun da korkulacak yanı yok. hayatın sonu olmuyor yani. nasıl ki terk edildiğimizde bizim için hayat bitmiyorsa, siz de reddedilince bu kadar takmamalısınız.
- tip benim için önemli değil. yani tabi ki tipine bakınca beni çekecek bir şey bulmalıyım ama bu öyle "aşırı yakışıklı olmalı" türünden bir şey değil. çok çirkin bir adamda da çekici bir yan bulabilirim şahsen. mantıklı sohbetler, ilgi alanı ve yetenekler daha etkileyicidir benim gözümde.
- trip atmıyorum. atan erkekler tanıyorum. atmayın; hiç hoş olmuyor.

***

"sevgilinize kaç kere bitti deyip geri döndünüz?"

- eskiden, yaşım biraz küçükken yapardım bunu. şimdi bitti dersem biter.

***

"kimse sormamış fakat ben sorayım, kızlar nasılsınız iyi misiniz keyfiniz nasıl?"

- iyiyiz çok şükür. sizi sormalı?

***

"köse değilim ama merak ettiğim bir soru, erkekte sakal olması talebi nereden doğdu ?
ilk kim düşündü böyle birşeyi ?
kirli sakal değil de hacı sakalı seven kızlar türedi bir dönem"

- sakaldan nefret ederim. keza bıyıktan da... genelleme yapmamak lazım.

***

"porno izliyor musunuz ? veya ne türleri daha çok izliyorsunuz."

- hiç öyle bir ihtiyaç hissetmiyorum. hayatımda daha çok önemsediğim şeyler var ve vaktimi daha çok onlara harcıyorum.

***

"bir erkeği nasıl oluyorda sizi tavladığına inandırabiliyorsunuz ?"

- öyle mi yapıyormuşuz? haberim yok bundan.

***

"kaslı erkekler mi daha çok ilginizi çekiyor normal vücutlu erkekler mi?"

- benim için böyle bir genelleme yok. birini seviyorsam kasına, kaşına gözüne falan takılmam. fakat tıraş ol, sakalı bıyığı kes diye tutturma huyum var ne yalan söyleyeyim...

okuma ve yazma konularina oldukca ilgi besledigini dusundugum yazarimiz. yazdigi siire de kalbimi birakmis bulunuyorum. kaleminin murekkebi bol olsun ki yazdiklarini bizimle de paylassin. "hos geldin" sayin yazar

hedefsiz, plansız, programsız, vakit geçirmek için okumanın hiçbir işe yaramaması.

yani ben bugüne kadar eğlence olsun diye dünya klasiklerini, ansiklopedileri vs. bitirip çok iyi yerlere gelen, makam mevki sahibi olan, parmakla gösterilen birilerini görmedim ama belli bir plan dahilinde, hedefine odaklanarak, hedefiyle ilgili kitap okuyup gayet güzel yerlere gelen, üreten ve parmakla gösterilen çok insan gördüm. en basitinden kendimizi düşünelim. meslek edinmemizi sağlayan ve geldiğimiz konuma bizi ulaştıran kitaplar gelişigüzel okuduğumuz değil belirli bir plan dahilinde, sindire sindire okuduğumuz bilimsel/kültürel kitaplardır.

o yüzden hedefsiz okumak yerine, kendimize, bizi bir üst noktaya taşıyacak hedefler koyup o hedefe ulaşmak için okuma yapmalıyız. aksi halde plansız ve hedefsiz kitap okumanın sosyal medyada haber veya twit okumaktan bir farkı olmayacaktır. sadece anlık bir zevk verecektir.

''iyi insanlar kırıldıkları zaman sevmeyi bırakmazlar, göstermeyi bırakırlar.''
keşke bu kadar kırıldığım anlaşılsaydı...

(bkz: insanların yaptığı her şeye müdahale edeyim de ilgi çekeyim)

bu kapanma benim hiçbir planımı iptal edemez. çünkü uzun zamandır plan yapmıyorum.

her nesilde olduğu gibi z kuşağında da iyi ve kötü kitleler var. bunu inkar edemeyiz ama bunu sadece z kuşağına indirgemek de doğru olmaz dostlar. her kuşağın, her dönemin kendine göre zorlukları, iyi yönleri, kötü yönleri vardi. bütün suçu z kuşağına yüklemeyelim zira daha önümüzde yeni kuşaklar da var.*

tuvalette gizlice atıştırmak aklına gelmemiş galiba.

bütün çaylaklar eşittir, ama bazı çaylaklar daha eşittir.
yoldaş benjamin franklin

21 nisan 1927'de diyarbakır'da doğmuş olan şair ve gazeteci. en çok anadolu, hasretinden prangalar eskittim, akşam erken iner mahpushaneye ve yurdum benim şahdamarım şiirlerini severim.

gerek yok başlamasın, atatürk her zaman büyük. allah da büyük, zeus da büyük. allah büyük harfle başlasın seçeğini kapattım çünkü büyük harf sözlük formatına aykırıdır. sözlük formatı belirlenmiş ama başta formatı bozan bu olayı seçenek olarak sunmaları ilginç durumdur. bu seçeceği açınca herkes de değil sadece yazarın kendi ekranında büyük harfle görünüyor. üzerinde durulacak bir opsiyon değil.

pedofili hastalığı olan bir bireyin çocukluk öyküsüne baktığımızda büyük oranda istismara maruz kaldığını görmekteyiz. bu konuya da değinileceğini umuyorum.

bunu masasına yemek yiyorum kisvesi altında söyleyen insan net zevksizdir, görmemiştir, sığdır, midesizdir hatta ve hatta insan bile olmayabilir. bunu yemekten hoşlanıyorsanız gerçekten test yaptırın insan mıyım diye.

ya bu ne demek anlamıyorum. bir tabak söylüyorsun. içinde et var, tavuk var, lahmacun var, adana var, ciğer var üstüne bir de o restoran nasıl saçmalamak isterse onları ekliyor. ne oluyor olum ? hayırdır karanlık odada bekletip kan mı koklattılar size. ne bu vahşet kardeşim. aynı anda hem kırmızı et yiyip hem tavuk yemek, yetmedi bir de ciğerinden kıtlayım demek. wowwwww. bu da yetmez bir de hamurun üstünde et yiyelim diyerekten lahmacun yutmak. bir de bu bir de şu. böyle olmaz getirelim hayvanları masaya istediğiniz yerden ısırın *mk.



şu görsele bak. her şeyi pişirip atmışlar. ya bunu yapana kızmıyorum. bunu isteyen birileri var. tam görmemiş itemi bu. herkes arap oldu ülkede gerçekten. *

jeneriği yeter.dosta güven,düşmana korku veren karizma.

gerçekten de imkansıza yakındır.
dünyanın çevresi 40bin km. dünya'da değil.
ay'ın uzaklığı 300bin km. "yüz binlerce..", o zaman ay'da da değil.
mars 54 milyon km. o da çok uzak. ee nerede bu sevgili hakkaten? gerçekten imkansızmış.

gerçekçi temeller üzerinde buluşulabilirse gayet de mümkün ilişkidir.

'nerede tanıştınız?'sorusuna.
e-devlet cevabını almaktan korktuğum kurum.

yakındır diye düşünüyorum.
beğeni, takip ne bileyim özel mesaj falan olayı gelir mi gelir.

dürütme olsa güzel olur bak. onu bunu dürterdim. zaten huyum kurusun sataşmayı seviyorum.

aleyna tilki'nin bu konu hakkında yazacağı makaleleri sabırsızlıkla bekliyorum. acaba süper starımızın dayanakları neymiş?

okullarda öğrencilerle ilgili her türlü işleri - kayıt, kayıt yenileme, dosya oluşturma,
her türlü evrak işleri vsvs- yapan, takip eden kişilerin içinde bulunduğu odanın adıdır.

peki ama gerçekten 'öğrenci mi işleri?' diyebiliriz çoğu zaman.
genelleme doğru olmaya bilir ama kapısında öğrenci işleri yazan bir odaya girdiğinizde sizin işinizi halleden değilde sizi halleden birini illa bulursunuz.

asık surat, test bakış, her soruya terslenme...

aynısı personel işlerindede olur. hani tam insan kaynakları değilde personelin özlüğüyle, kartıyla cartıyla curtuyla ilgilenen personel vardır ya. heh işte onlardan bir ikisi kesin atarlı giderlidir. personel ya da personel adayı olmak için gelmiş kişiyi her türlü yerin dibine sokma hallerinde bulunur.

şimdi bu arkadaşlar bir takım komplekslerini kendinden zayıf gördükleri öğrenci ya da personel üzerinden atmaya çalışırlar. lakin anlamadıkları şudur o kişiler olmasa sen bir hiçsindir.* sen onların üstü değil direk onlar için çalışan bir görevlisindir. anlamamaları gerçekten ilginç. bu durumu kavrayamamışlıkları komik.

yani çok şirin ve ilgili insanlar da var tabi ama buralara konu olacak kadar vasat, görev bilincinden uzak, depresif tiplerde mevcut.

al pacino'nun bir erkek nasıl klas olur,püf noktaları nelerdir sorusuna rolü ile yanıt verdiği mükemmel ötesi film.

bu filmde gözleri görmeyen bir karakteri oynayan al pacino bir uzuv geri kalırsa diğeri gelişir mantığından hareketle vardığım koku konusunda tam bir profesyonel.
yukarıda belirtildiği gibi tango sahnesi ve disiplin kurulu sahnesi akıllara kazınan en önemli sahneler.
bir diğer sahne de ferrari sahnesi tabii bana new york'ta en beğendiğim görsel manzara olan dumbo brooklyn'i aksiyonlu sahnesiyle hatırlattı.
film içinde geçen bir sözü çok beğendiğim için buraya bırakıyorum.

hayatta sahip olduklarımızın kıymetini anlayabileceğimiz,aynı zamanda hayatı dürüst bir şekilde dolu dolu yaşamak gerektiğini öğretebilen bir film.
ileriki dönemlerde tekrar izleyeceğimden şüphemin olmadığı filmlerden biri oldu,sizin de öyle olacaktır.
keyifli seyirler.