buradaki her yazardır. şimdi yemeyelim birbirimizi, yalan söylemeyelim ama dimi??? yoksa insan niye yazsın, çizsin…

geçen yine dürüstüm…

enstrumantal parcalari seviyorsaniz mutlaka dinleyin derim...

mealinin “arapça okuduklarında anlamadıkları için kandırmak kolay oluyor, türkçe okuduklarında kandıramıyoruz.” olduğunu düşündüğüm iddia.

yönetmen koltuğunda alfred hitchcock'un oturduğu, oyuncu kadrosunda cary grant, eva marie saint, james mason gibi 50'ler - 60'ların yıldızları bulunan, 1959 yılında vizyona girmiş, ülkemizde 1962 yılında gizli teşkilat ismiyle yayınlanmış müthiş ötesi bir film.

bu filmin konusuna spoiler vermeden gelecek olur isek, cary grant'ın canlandırdığı roger tornhill isimli, oldukça zengin bir reklamcı, hiç olmaması gereken bir yerde bulunur ve daha da komik olan kısım, başka birinin adı olan georg kaplan diye seslenildiği vakit tarafa doğru bakınca, kendisinin kaplan olduğu sanılır ve kaçırılır.

kaçırıldığı vakit de karşısındaki insanlar onunla pazarlık yapıp her şeyi unutmasını söylerler, sonrası mı? bir şekilde oradan kurtulan sevgili tornhill'in ilk yaptığı şey polise gitmek olur ama bırakın polisi, annesi dahi onun bu anlattıklarına inanmaz. bu işlerin peşini bırakmayan tornhill, hiç olmaması gereken bir yerde işlenen cinayetin de üzerine yıkılması sonucu hem polisten kaçması, hem de onu kaçıran adamlara tekrar yakalanmadan olayları çözmesi gerekmektedir.

senaryo olarak olağanüstü biçimde güzel, oyunculuk olarak cary grant ciddi anlamda yardırmış, eva marie saints ise bakmaya doyulamayacak kadar güzelmiş filmde, izlerken hitchcock filmi izlediğinizi anlıyorsunuz ister istemez.

birçok sahne o döneme oranla çok üst düzey bir performans gösteriyor, "nasıl 1959 yapım bu lan?!" diye soruyorsunuz kendinize.

filmin renkleri olsun, ışıklandırmaları olsun, inanılmaz biçimde sizi içine çekiyor, zekice hazırlanan diyalogların yanında oldukça komedi tadı bırakan diyaloglar da hakim filme, izlerken ciddi anlamda eğlendiğimi fark ettim.

filmin belki de tek kötü kısmı bazı kısımların çok fazla göze batacak derecede birkaç klişe barındırması ama tarihe bakar isek o klişelerin atası olacağı için bunu da görmezden gelmek mümkün.

seviyorum seni hitchcock. bana en güzel filmleri izletmişsin...

koridordaki kalorifer önünde yapılan sohbetlerin yeri ayrıdır.

başlık ismi ‘sözlük yazarlarının içine girdiği hezeyan hali’ ya da ‘ bazı sözlük yazarlarının içine girdiği hezeyan hali’ olmalıydı diyeceğim başlık.

zira başlık sahibi, kadın yazarlar diyerek yine cinsiyetçi tavrını ortaya koyduğu için yazdıklarını okumak bile yorucu olmakta.

ertesi gün erken kalkmayacağını bilmek. gönül rahatlığıyla geç saatlere kadar uyanık kalınabilir.

aşağılık duygusunun üstünlük çabasına nasıl benzediğini formülleştiren ilk insan olmuştur.başlarda freud'dan etkilense de cinselliği çok vurguladığı noktasında eleştirip aşağılık kompleksinin, cinsel dürtüden daha güçlü bir olgu olduğunu savunmuştur.
"her isteyiş, bir yetersizlik duygusuyla ilgilidir, insanda bir doyum, bir hoşnutluk, bir yeterlilik sağlama eğilim ve dürtüsünün doğmasına yol açar."

24 ayar diye de geçer ama saf altın değildir. içinde sertleştirmesi için bir miktar da bakır bulunur.

isim babası james prescott joule olan, fizikte iş veya enerji birimi olarak kullanılan terim. kısaca j harfiyle gösterilir.

iş için tanımlarsak; bir cismi, 1 newton'luk kuvvetle, kuvvet yönünde 1 metre hareket ettirmekle yapılan işe eşittir.
enerji için tanımlarsak; 1 saniyede bir ohm'luk bir direnç üzerinden geçen 1 amperlik elektrik akımına eşittir.

15 yaşında insanlar çocuk, altını çizeyim çocuk. 18 yaş bile evlenmek için erkenken 15 yaşında çocuğun evlenmesine insan hakkı diyemeyiz, evlenmemesine diyebiliriz. evlenmezse o çocuk çocukluğunu yaşar, arkadaşlarıyla gezer, oynar, okur, hobi edinir, iş hayatına atılmadan önce kendini tanımaya çalışır. evlense bunları nasıl yapacak? kendisi çocuk, karşısındaki çocuk, ne kadar sağlıklı iletişim kurabilecekler ki? 18 yaşın altındaki insanlarla evlenebileceğini düşünen insanlar pedofilidir. bu kadar net. çocuk birini seviyorlar sevgilicilik oynarlar zaten.
saçmalık.

(bkz: umut_yazar) isimli yazar arkadaşımızın ukdesi.

sözlükte ''eni boyundan uzun ve derinliği az olan, derinliği az ve geniş.'' anlamına gelen sözcüktür.

seçimlere çok umut bağlandığı zamanlardan geçiyoruz.* akplilere göre şahlanacaklar, muhalefete göre kesin gidiciler.

ben yıllardır siyaset araştırmaları* yapan biri olarak ciddi kararsızım. zaten ülke siyaseti genellikle çöplük misali. ne olacak bilmiyorum.

türkiye komünist partisi olarak kuruldu. sonra bölünme yaşandı. birleşik türkiye komünist partisi çıktı ortaya, bir de tkp 1923 isimli başka bir parti çıktı. sonra bir komünist parti diye başka bir parti sahneye çıktı. hatta kızılay nazım hikmet kültür derneğinde satırlı kavgaları olmuştu yukarıda saydığım partilerin ikisi arasında. şimdi hangisi varlığını sürdürüyor ve hangisi kapandı gitti bilemiyoruz. bildiğimiz ve başlıkta sözü edilen tkp, yerel seçimde tunceli belediyesini kazanarak adından söz ettirdi.

şahı jesse pinkman'dır.


bebişlerde zaman algısı henüz oturmadığı için* sizin gerçekten de kaybolduğunuzu düşünür. primat ya.

şayet gelecek dönemde de online eğitim ile devam edilirse, üniversiteler için söylüyorum bunu, çok büyük bir teorik ve pratik açık çıkacak ortaya. biz de tüm umudumuzu kaybedip psikolojik çöküşün dibini ekmekle sıyıracağız. umudum bitti tükendi, evden mezun olacağı(z)m bu gidişle.. (en iyisi çeyiz hazırlığı yapmak)

sinemalar açık tiyatrolar neden kapalı dedik onu da kapattılar.

kubbealtı lugatı önemli günlerde şehirlerin bayraklar ve ışıklarla süslenmesini, şenlik hâlini tanım olarak vermiş.
şehir ve âyin kelimelerinin birleşmesiyle meydana geliyor.

âyin ise dînî bir töreni ifade ediyor. yani bu tören din kurallarının hâkim olduğu bir toplumun töreni. bu bağlamda şehrâyin kelimesini salt şenlik anlamında kullanabilir miyiz bilmiyorum.
zaten kullanmayız muhtemelen ama teorik olarak sorgulamadan edemiyorum.*

kendi şehrimizde kendi âyinimizde görüşmek üzere...*

meraklısı için: şehrâyin, âyin