pişmanlık ya da bir şey isteme durumlarında kullanılan kelimedir. keşke yapsaydım cümlesi kullanılan versiyonlar içinde en kötüsüdür zira o içte kalan ukde, o yap(a)mamanın pişmanlığı insanın içinde neredeyse ölene kadar kalır.

pieta italyanca "merhamet" anlamına gelmektedir. isa'nın çarmıhtan indirildiği anı simgeler. daha önce meryem ana heykelleri yaşlı olarak betimlenirdi. bu eserde genç olmasını michelangelo, "namuslu kadınların namuslu olmayan kadınlardan daha genç görünmesinin nedeni, şehvetli bir deneyim yaşamamış olmalarıdır.” şeklinde açıklamıştır.

pieta ile ilgili çok şey okudum. canlı olarak görebilme, uzun süre inceleyebilme deneyimi yaşamak benim için harikaydı.

laszlo toth isimli-kendini daha sonra mesih ilan etmiş- macar 1972 yılında elindeki çekiç ile pieta'ya saldırmış ufak parçalarla beraber kolunu ve burnunun ucunu koparmıştır. daha sonra görünmez yapıştırıcı kopan parçalar yapıştırılmış ve heykel onarılmıştır.

türkiye vatandaşı olmak yeterlidir.
bir şekilde vatan haini olursunuz sadece bekleyin.

ipek çorap davası ve baskerville'lerin köpeği filmlerine hayran olduğum özgüvenli dedektif.

sözlüğümüzün incelikli yardım kampanyalarında en çok emeği geçen, sözlükle ilgili minicik bir sorumuzda bile her şey yolunda gitsin diye insanüstü çaba gösteren, sözlüğün gerçek kraliçesi. benim için ise, sözlük radyosuna ilk adımımı atmamı sağlayan ve bütün aşamalarda kalpten desteğini hep hissettiğim harika insan, hep mutlu olsun istediğim uykusuzum kahvem. bir süredir buralarda göremeyince hemencecik özlüyoruz malum, öyleyse dileyelim ki onda gördüğümüz bütün iyiliği ve güzelliği kendi hayatının yepyeni günlerinde karşısına çıkıversin ve uzun ömrü boyunca rast gitsin işi gücü. seviyoruz kendisini. *

"sayın yazar" şeklinde hitap etmek iyidir diye düşünüyorum.

sonuçta herkesin bir tarzı var ve birbirimize karşı daima saygıyı ön planda tutarsak, hem kırmamış hem kırılmamış oluruz.

buna dönüştüm. oysa pammmbık gibi bir insanım. yapman guzuuuum, etmen guzuuuum.

dicle tüneli olarak da bilinirler. esasen lice ve hani'nin tam ortasında bulunduğu için her iki ilçe halkları da birkleyn için bizimdir derler. resmi olarak diyarbakır'ın lice ilçesine bağlıdır bu yüzden liceliler şimdilik mutludur. kim bilir belki ileride hanililer bir atağa geçip birkleyni sınırlarına alırlar.

ölmeden önce çıplak gözle görebildiğim için kendimi şanslı hissettiğim mağaradır. bu mağaradan doğan sular dicle'yi besler. yazın en sıcak ayında buz gibi suları ilaç gibi gelmişti.

doğal güzelliklerini övmeden önce arkeolojik önemine değinmem gerekiyor. mağaranın girişinde bulunan asur kabartmaları hala görülebiliyor. tünelde üç çivi yazılı yazıt ile iki de kabartma bulunur. bu kabartma ve yazıtlar ı.tiglat-pilaser ile ııı. salmanassar dönemlerine aittir. mağaralar aynı zamanda prehistorik dönemlerden ortaçağa kadar kullanıldığı için oldukça önemlidir. toplamda 5 mağara bulunur bu alanda. bu mağaralarda; obsidyen parçaları, hassuna seramiği, horasan harcıyla yapılmış bina temelleri, bizans dönemi seramikleri, geç neolitik ve demir çağları seramikleri ile kemik parçaları bulunmuştur.

yaz aylarında piknikçilerle dolup taşar burası, bunun sonucu olarak ne yazık ki bazı yerleri çöpten geçilmez. büyük iskender burada ordusuyla dinlenmiştir, şimdi onun ordusunun geçtiği yerler çöple dolu. büyük mağaranın girişi yüzülebilecek kadar derinliğe sahiptir. mağaralar çok derin bir vadide bulunuyor, vadinin en üstüne çıkıp vadiyi izleyince insan sadece hayranlık duyuyor.

bir adet hiper optik vasküler dondurucu ile katıldığım topluluk.

ölürse bir çok kişinin sevineceği bir akrabam var .

lisenin ilk senesinde sınıfta bulunan hoparlörü bozuk gibi göstermek amacıyla sınıfta bulunan üç dört erkeğin telefonlarından uğultulu sesler açması, bütün lise birlere bunun yayılması, hocanın ders işleyememesi, hoparlörü yerinden sökmeye çalışması, sökmesi... güzel zamanlardı sahiden.

valla ben bir tek gülhan'ın galaksi rehberini biliyorum. o da nedense bitti gitti.

dua eder gibi olan emoji,
gözünü kapayan maymun,
birde kırmızı gonca gül.
eakkkk.
hiç biri samimi gelmiyor.
bana bunlarla gelmeyin de neyle gelirseniz gelin.
ohh...
yazdım ya
bir rahatlama geldi.
birde o emojiler gelmezse mis.

bazen dumur eden olaylar yaşatır.
eski şirketimde(yazılım sektörü) teknik konulardaki mülakatı ben yapıyordum. bir gün sabah telefon geldi "saat 1'e görüşme alsak uygun mudur?" dediler, "uygundur" dedim. görüşmeden yaklaşık 1 saat önce aday arkadaşın cv'sini alıp inceledim. farklı hiçbir şey görmedim gayet bizler gibi sıradan bir insan ve yazılım geliştirici.

görüşme saati geldi. gelen arkadaşı bekleme kısmından almak için kapımı açtım ve anne, baba ve bahse konu arkadaşın oturduğunu gördüm. birkaç saniye dondum denebilir. o arada cv'yi gözümün önüne getiriyorum. "acaba başka bir şehirde yaşıyordu da ailesiyle mi geldi?", "acaba bir rahatsızlığı mı vardı?", "acaba özel bir durumu mu vardı?"

birkaç saniyelik şoktan sonra bahse konu arkadaşa bakarak "buyrun görüşelim" dedim. babası elindeki yarım çayı bırakarak "hadi bakalım" diyerek kalktı. bütün aileyi içeri alırken danışmadaki arkadaş ilk kez gördüğüm bir yüz ifadesiyle yüzüme bakıyordu.

"acaba kamera şakası falan mı bu?" gibi düşüncelere kapılırken baktım herkes gayet ciddi. 4 kahve söyledim. köy hayatından, doğal sebze yetiştiriciliğinden, galatasaray ve türk futbolundan, teknolojinin ne kadar ilerlediğinden bahsedip görüşmeyi bitirdik. *

hala zaman zaman düşünürüm "acaba bir çeşit şaka mıydı?" diye.

kimse bundan daha pamuksu elleri olduğunu iddia edemez.*

her kadının baş ucunda olması gereken bir kitap. bir çok masaldan yola çıkarak yeni ufuk açan bir kitap.

ülkenin türk- islam sentezli ucube bir ideolojiyle yönetildiğini ve bu ideolojinin memleketi nerelere sürüklediğini göremeyen arkadaşın açtığı başlık. kürt düşmanlığı gözünü kör etmiş olabilir. umarım en yakın zamanda tedavi olur(bkz: ırkçılık hastalıktır).

dün atmıştım bu fotoyu ama yan çıktı sildim. bu gün düzeltip atayım dedim. fun zonedan. arkadaki ünlü kanlı kilise.

birkaç gece önce her şeye rağmen iyi bir insan olduğuna ve karşılaşırsak "neden yaptın?" demeyeceğime karar verdim.

sanırım bu artık unutmanın ötesinde bir şey; saygı duymaya, yargılamamaya ve en önemlisi kızmamaya başlamak. ondan sonra sadece flört evresine kadar gelebildiler. korkuyordum aynı şeyleri yaşamaktan, artık korkmuyorum. herkesin bir olmadığını fark ettim. bir de onun yaşı benimkinden büyüktü. bana birçok konuda farkındalık ve olgunluk kazandırdı. evet, iyi yönlerini daha çok görmeye başladım. biraz da özledim galiba, sevgili oluşunu değil, bir sırdaş gibi beni dinleyişini.

ama "bitti o şiir, başka mısra gerekmez" demiş cahit zarifoğlu. ne de güzel demiş.

ne kekodur ne de başka bi şey. can ciğer kuzu sarmasıdır. bi de kendisi söylüyorsa maşallahlık bir durumdur. türkü kültürü olan bi adam bulmuşsunuz daha ne istiyosunuzdur.