başıma bir iş gelmeyecekse oldukça beğendiğim kitap. şahsen anlatım biçimi ile çok ilgili değil bu beğeni. olayların tarihi doğruluğu muhakkak tartışılır fakat sahte bir cennet algısı yaratmak istenildiğinde bundan daha iyisi yapılamazdı diye düşünüyorum.

--! spoiler !--

sırf bu sahte cennet algısını oluşturmak için özel olarak kadınları yetiştirmek ve o kadınların eğitilme biçimi bana tuhaf bir şekilde uzak doğu'da bulunan geyşa eğitimini hatırlatmıştır.

--! spoiler !--

lisede nöbetciyken sınıf defterini almak için girdiğin sınıf.

toplumların gelenek görenek, etnoloji, dil, psikoloji, sosyal ilişkiler gibi konulardaki gelişimlerini inceleyen bilim dalıdır. başlarda afrika kıtası gibi kıtalardaki "ilkel" olarak tabir edilen (bana göre yanlış bir tabirdir) kabileleri incelerken bu bilim dalı günümüzde modern toplumları da inceler hale gelmiştir. bu alan hakkında ayrıntılı bilgi edinmek isteyenlere önereceğim ilk eser william a. haviland vd. tarafından yazılan "kültürel antropoloji" (kaknüs yayınları) adlı kitaptır. bu kitap başlangıç eseri olarak okunabilir.

(bkz: hız cezası)

kesinlikle itici bir şeydir. karşınızdaki kişi istemiyorsa sırf siz ısrar ettiniz diye onu bunu yapmaya mecbur bırakmak çok çirkin bir hareket. durumuna göre korkutucu bile olabilir hatta.

eski ismi adrianapolis olan şehir. edirneli soprano cem adrian'ın soyadı buradan gelmektedir.

iko bir şeyler deniyor.

eğitime en yatkın itlerden birisi olup(tabi bir (gbkz: border collie) değil), dünyanın bilinen en eski ırklarından, geçmişte genellikle iş köpeği olarak kullanılırken artık çoğunlukla pet olarak beslenen, yavrusu ayrı kendisi ayrı güzel olan, üzerine atlanıp itle it olunası, çimenlerde birlikte yuvarlanılası hayvanoğlusudur.

profesyonel seçim bir ırktır ve bu nedenle ilk defa it besleyecek olanlara tavsiye edilmez. zira üzerinde otorite kurmanız ve alfanın siz olduğunu bu arkadaşa küçüklüğünden itibaren kabul ettirmeniz gerekir. aksi halde o sizin sahibiniz olabilir.

iyi bir bekçi ve koruma köpeğidir. aileye ve sahibine bağlılık üst düzeydedir. hele ki sahibi başta insan olmak üzere(özellikle bebek ve çocuklar) diğer türlere karşı sosyalizasyonunu iyi sağlayamazsa sırf kıskançlıklarından ötürü bile hırçınlaşabilir. öyle bir kıskanç sevgilidir bu itoğlusu. öte yandan alt tüy yapısı yeterli olduğundan soğuğa karşı da dayanıklıdır. fakat bunun bir handikapı ise zaman zaman dökülen tüyler gözünüze batabilir.

öte yandan gereksiz havlama denen şey bu itte neredeyse yoktur. hatta rottweiler havlıyorsa gidip özellikle bakın, kesin bir şey vardır diyen pek çok kaynağa denk gelebilirsiniz.

aşırı egzersiz isteyen bir ırk olmasa da egzersizleri unutulmamalıdır. zira kilo almaya fazlasıyla müsaittir bu itoğlusu.

kökeni almanyanın rottweil kasabasıdır, ismini de oradan alır ve öyle yok macar kafa rott yok alman rott diye herhangi bir tür ayrımı yoktur.

sırf yaşam tercihlerimden kaynaklı olarak asla sahip olamayacağım ve gördüğüm her bireyini ayrı seveceğim itoğlusudur. gönül ne kadar bu totişi kınalı kara sıpalardan bir tane edinip adını evlat koyup rott babası olmak istese de benim açımdan ne yazık ki mümkünatı yoktur.

rott sahipleri kıskanılıyorsunuz bilin istedim...

not: o güzelim kuyruk ve kulaklarının sırf görsel kaygılarından mütevellit kesilmesinin uzuv sakatlamak haricinde bir etkisinin olmadığını ve hayvanda hem fiziksel hem de psikolojik sorunlara yol açacağını da söylemek gerekir.

mağara adamının duvara resim yapması. dillerin gelişimini inceliyoruz. orada doğayı veya hayvanları taklit gibi tezler var.

insan boğa çizerek ne yapmak nereye varmak istemektedir.

öğrencilerin dikkatini güçlendirmek ve uyarılara doğru tepkiler vermesini sağlamak amaçlı sınıf içi bir oyundur.

normal sözlük kitap edebiyat kulübü ile toplantısını gerçekleştirdiğimiz yanlış hatırlamıyorsam 4. kitap*.

doğrusunu söylemek gerekirse ilk okuduğumda hem anlatım hem de konu itibariyle basit gelen bir kitap olsa da toplantı esnasında birçok konuya değinip birbirimize sorular sorarak daha doğrusu kitapta anlatılanları sorgulayarak ilerlediğimiz için müthiş keyif duydum ve kitap anlamlı bir hâl aldı.

ernest hemingway sade, akıcı, süslemelerden uzak fakat aslında yoğun bir roman ortaya çıkarmış.

kitap, zamanında çok başarılı olan bir denizcinin aylarca oltasına dikkate değer bir balık takılmamasını konu alıyor. fakat yaşlı balıkçının yanında çalışan küçük çırağı, yaşlı balıkçıya olan hayranlığını ve özellikle inancını hiç kaybetmiyor. burada inner child/ içimizdeki çocuk mesajı olabileceğini düşünüyorum. kitabı okurken fark etmemiştim. sanırım hayatta bir kişi yeter, sana inanan ve sana güvenen tek bir kişi olması yeter. işte yaşlı adamın hayatındaki o kişi, küçük çırağı oluyor.

fakat yaşlı denizci aylarca başarısızlıkla sonuçlanan girişiminin ardından büyük umutlarla yol aldığı denize tek başına çıkıyor. hayatımızda bize inanan insanlar olsa da bazı zorlukları tek başımıza aşmamız gerektiği gibi.

yaptığı işe saygı ve sevgi duyan insanların sayısı az olduğundan yaşlı adamın bu bağlılığı (hırsı değil) kalbime dokundu. kitaptaki deniz'i hayata, yakaladığı kılıç balığını amaçlarımıza, ve dönüş yolunda zor anlar yaşatan diğer balıkları ise yaşamımızdaki zorluklara benzetenler olmuş fakat ernest hemingway ne okuduysanız o demiş. deniz, deniz. kılıç balığı, kılıç balığı, ve diğer balıklar sadece denizdeki diğer balıklar.

keyifli okumalar.

iki kişilik, konusu değişken bir program. tam metin hazırlanmadan, birkaç notla spontan ilerleyecek. bisiklet kasklarının enteresan şeklinden bahsedebiiriz o programda. sonrakinde klişeleşmiş sözlükçü tabirlerine alternatif arayabiliriz. bir sonrakinde ise seçtiğimiz versuslar üzerinde tartışabiliriz. çokoprens vs probis de olabilir bu, çamaşır asmak vs kurutma makinesi de. biz aramızda muhabbet ederken siz sadece dinlemeyin diye tematik bir başlık açılır. başlık adı programda paylaşılır. o yayında, o yayın konusu hakkında, o başlık üzerinden dinleyicilerle etkileşime girilir. belki de overlokçular için yeni bir slogan bulmaya çalışırız. kimbilir? (ayağımıza gelemezler artık. kısıtlamalar var.)

itinayla istek parçası da alınır. öyle çok değil. birkaç tane. ancak istek parçasına hak kazanmak için önceden belirlenmiş geniş içerikli bir bilgi/kültür tanımının içeriğinden ipuçları verilerek, tanımın bulunması sağlanır. doğru tanımı bulanın isteği çalınır. böylelikle hem ha bire istek gelmeyecektir, yayın akışı bozulmayacaktır, hem de bir nebze de olsa dinleyici isteği tatmini sağlanacaktır. istenen tanımı ararken denk gelecekleri diğer tanımları okuyup belki de takip edecek yazar bulmaları da cabasıdır.

çalınacak müzikler sırasıyla tchaikovski, şanışer, fazıl say, ajdar, timur selçuk, rainman şeklinde olmadığı sürece çok da dert değil gibi. konsept yayın yapacak pek çok yayıncı arkadaş olacaktır. onların atladıklarından araya serpiştirilir biraz. timur selçuk ihmal edilmiş ise eğer, ayrılanlar için'den karantinalı despina'ya uzanırız. yaşar kurt hatırlanmamış ise tunçboyacıyan ile beraber hatırlatıveririz. humperdinck de olur, roussos da. size ne? neticede, sonraki yayın başlayana kadar biz ne çalarsak o.

asuman çok küçük değil, ibrahim çok mu büyük demek istiyorsun?

sende çok küçük değilsin ibrahim, aramızda on yaş yok yahu.

has*****r be rıfat ağğğğbi!

şimdi durup düşününce yolculuğa ya da tatile hazırlık aşamasında ilginç bir anım yok ama yolculuk sırasında başıma gelen komikli olayı anlatmak istiyorum sizlere, hazır mısınız yine salaklığıma güleceğiz?*
tarihi çok net hatırlamıyorum ama ilkokul çağımda olduğumu tahmin ediyorum. bir yaz tatilinde kendi aracımızla ailem ve ben karadeniz turuna gitmiştik. yol kenarında gördüğüm her meyveyi aldırma huyum sağ olsun, yeşil erik gördüm aldırdım. bir yandan erik yiyorum bir yandan etrafı izliyorum bir yandan da eriğin çekirdeğini pencereden dışarı fırlatıyorum.* evet ben ettim siz etmeyin efendim, ayıp çünkü. kamu spotunu verdikten sonra olay anına geçelim; sümela manastırı'nın olduğu yolu bilenler vardır belki, böyle virajlı ve yer yer dar bir yoldan gidiliyor manastıra. işte biz o yolda manastıra doğru giderken babam sağımızdaki arabayı geçmek istedi. tam bu sırada erik yemeye devam eden ben yediğim eriğin çekirdeğini pencereden dışarı attım, attığım çekirdek yandaki arabanın penceresinden sürücünün yanağına geldi. bu olayı sadece ben ve yan taraftaki mağdur sürücü gördü. sonra sürücü tepki göstermek amaçlı korna çaldı bize, babam olayı tamamen yanlış anlayarak "bak görüyor musun, farklı plaka gördüler selam verdiler, tanıdık olacak değil ya. ne kadar iyi insanlar" dedi. o da karşı selamı vermek için korna çaldı.* bu sırada benden ecel terleri dökülüyor. çünkü ben çekirdeği adamın suratına attım adam tepki amaçlı korna çaldı babam karşılık verdi falan. oysa olayı bilen iki kişiyiz ben ve mağdur sürücü. ben sürücüye "abi nolursun olayı uzatma altı üstü yüzüne erik çekirdeği attım, ne gerek var önümüzü kesip olayı uzatma" bakışı atıyorum. ve evet attığım yalvaran bakışlar işe yaradı ve sürücü kornaya basmayı bıraktı hepimiz kendi yolumuza devam ettik. abicim olur da bu yazıyı bir gün okursan özür dilerim suratına erik çekirdeği atmak istememiştim.*

"gelsin ritüeller, kutlamalar." bence sünnet kutlamasını eleştiren bir paylaşım da olabilir.
erkeğinki açıkça kutlanıp düğün yapılırken kızlar neden gizleme ihtiyacı duyuyor? ben beğendim.

mide kanserinin göbek çevresindeki lenf noduna metastazına verilen özel isim.