tōkaidō'nin elli üç istasyonu, utagawa hiroshige tarafından oluşturulan bir dizi ahşap baskıdır. tōkaidō yolu ise eski japonya'nın ana seyahat ve ulaşım arteriymiş ve hiroshige bu yol üzerinde 53 farklı durak belirleyerek onları ahşap baskı tekniğiyle ölümsüzleştirmiş. bu gördüğünüz ise 15. durak. ismi kanbara: karda bir köy. serime bu çizimden başlamak istedim çünkü içlerinden en farklısı ve çekicisi buydu. ilerleyen günlerde diğer durakları da çizmeye başlayacağım sanırım. güzel bir seri olur sanki.

halkın rte nin bayram mesajında uyuması gibidir. normaldir.
hep bizi mi uyutacak.

genelde ortaokul veya lisede yapılan etkinliktir. eğer sınıfta hoşlandığınız biri varsa o kişinin isminin kime çıktığı bulunur, itinayla kağıtlar değiştirilir ve hoşlanılan kişiye hediye alınarak onunla yakınlık kurmaya çalışılır.

bu adresten izlenilebilecek bir çizgi film vardır. çocuklarınıza,yaşı küçük tanıdıklarınıza izletmeniz önerilir

(bkz: umduğunu bulamamak)

ister geyik amaçlı olsun ister trol ister bilgi. herhangi bir konuda başlık açıp etkileşim alamayınca heves kırıklığı yaşamayan yoktur.

dönem dönem başlık açma bağımlılığı sarıyor insanı ve bu dönemde like ve fav almaktan ziyade entry girilmesi kişinin şevkini artırıyor.

aziz nesin'le lise yıllarımda tanışmama vesile olan kitaptır. aslında başta radyo tiyatrosu olarak yazılmış, ilgi görünce sahne oyunu ve bir gazetede çizgi roman olarak canlandırılmış, daha sonra kitap haline getirilmiştir. bu saydıklarım arasında tam olarak kaçıncı sıraya giriyor bilmiyorum fakat 1974 yılında gösterime giren ve başrolde halit akçatepe'yi gördüğümüz bir film de çekilmiş.

kitabın ana karakteri yaşar o kadar saf ve temiz kalpli ki.. aynı oranda da talihsiz biri. çocukken kimliğini almaya gittiğinde çanakkale'de şehit olduğu söyleniyor ve bir türlü vermiyorlar kimliğini. yaşar okula gidecek; kimliği yok, yaşamıyor. askere gidecek ama bir şekilde yaşıyor. evlenecek yaşamıyor, aileden kalan borçlar var, yaşıyor. yani anlayacağınız yaşar ne yaşıyor ne de yaşamıyor.

aziz nesin, yaşar yaşamaz'ı bu kadar sevmemizin ve geçmişte oyun, çizgi roman, roman ve film versiyonlarının büyük bir merakla beklenmesinin nedenini, hepimizin içinde bir yaşar yaşamaz'lık olduğuna bağlar. gerçekten de öyledir. çoğu zaman trajikomik olaylar yaşıyoruz ve bu olaylar ne kadar anlamsız ve acı da olsa gülmekten kendimizi alamıyoruz. eh, nihayetinde mizah yönümüz gelişmiş bir milletiz. yoksa nasıl yaşardık yaşanmaz bir devirde, ne yaşayıp ne yaşamayarak?

mânâsı çok derin uyarıdır. adama, kişiye, cemaatlere, vakıflara hizmet işi bitti anlamı da çıkar.

sen söyle.
resmen anlatırken kolaya kaçmak.
ya anlatma ya da bir zahmet biraz düşün öyle konuş. hem dinleyip hem söyleyemem.

"içimdekileri nasıl ifade edeceğimi bilemiyorum. bazen öyle geliyor ki,adeta bütün dünya, bütün yaşam, her şey içime dolmuş, benden konuşmamı istiyor. nasıl desem; büyük şeyler hissediyorum ama, iş konuşmaya geldiğinde küçük bir çocuk gibi dilim dolanıyor."

(bkz: jack london)
(bkz: martin eden)

her dakikaya tutunuyorum, her saniyeye, her saliseye. onlara tutunduğum her an gücüm biraz daha artıyor, biliyorum.
ne zaman vazgeçmiştim acaba ben?

tam olarak o anı bilsem, o ana gitsem ama şimdiki aklım olsa, tutunma işlemlerini o anda kayıt altına alsam, hangi şarkı çalıyordu acaba o an? kesin bi şarkı dinliyor olmalıyım çünkü böyle boktan kararlar alırken muhakkak bir şarkı olur kulağımda, güzel anların şarkıları daha azdır ama hatırlarım, bunu hatırlamıyorum.

kedi vardı ama bak yanımda, onu iyi hatırlıyorum, mamasını suyunu verdim çünkü bol bol nolur nolmaz diye..
niye bunları yazıyorum, niye böyle berbat bir şekilde, iğrenç bir gramerle yazıyorum ki ben?

hah! o an bir de yazı yazmıştım bak, onu da hatırladım şimdi ama ne yazdığımı değil, hoooop türkçe burada devrildi yine cümleler bazında.. yazıyı da lavaboda yakmıştım zaten, boşver. miş. tim.

lizeta kalimeri'nin sesi ne güzel, keşke benim olsa, keşke dünyanın tüm güzel sesleri benim olsa?
amaan, açar sonsuza kadar dinlerim ki, mis gibi işte?

uyku? gelmedin mi lan daha?

bir zamanlar her genç kızın hayali singer dikiş makinesi ondan sonraki hayalleri tayfun duygulu ve tarkan , bunları peşi sıra da bendim.

hadi yine iyisiniz kızlar.*

tutucu babam#636798">#636798 bana facebook hesabı açmam için izin vermiyordu. ona göre "kız kısmının ne işi var böyle yerlerde?"

on sekiz yaşındayken *hala ne var ne yok diye kardeşlerimin hesabindan bakıyordum.

yakın arkadaşım bir teklifle geldi;
- bu böyle olmaz kızım, sana hesap açalım.
+ıyi açalım ama babam izin vermiyor.
-o kolay, sana bir erkek hesabi açarız. şifren kardeşlerinde, bende, kim ısterse onda olur. böylece bir sorun olmaz.
+izin verirler mi dersin?
-o iş bende, merak etme.

hakikaten kardeşlerimi ve babamı bir şekilde ikna etti. bana bir erkek hesabı açtık. adımı da ters düz edip kurdu elma yaptı. profil fotoğrafım kayaların üzerinde güneşe doğru kollarini acmis bir erkek silueti idi...
...

birlikte dini gruplardayiz bizim gibi binlerce genç var. sabahlara kadar dini, mizahi her konuda tartışıyoruz. kızlar ise bana bayılıyor. medrese gecmişimi, espiri kabiliyetimi sonuna kadar kullanıyordum. özelime kizlardan gelen isteğin haddi hesabı yoktu.
hepsine "bacımsın" diyordum. bu sefer bana daha da çok tutuluyorlardı.

o kızları reddedecek erkek annesinden doğmamıştı. çok güzel kızlardı yalan yok. ben de erkek değildim reddettim.*

bana yazdıkları kadarıyla; kadın ruhundan anlayan, esprili ve naif bir erkektim.
öyle ki isteklere tek tek cevap vermemek için gruplarda post bile açmıştım. "arkadaşlar bana flört niyetiyle istek atmayın. hepiniz benim kardeşlerimsiniz."*

velhasıl kelam erkeğin kadın ruhundan anlaması istisnalar dışında cok nadirdir. eğer bir kadınsanız ve yüz yüze konuşmuyorsanız,karşınızdaki de sizi çok iyi anlıyorsa o kişi %80 kadındır. *

herkesle can ciğer kuzu sarması olan insanla herkesle iyi geçinen insanı aynı kefeye koyanları gördüğümüz başlık.
çevresindeki insanlarla samimiyet seviyesini ayarlayarak gereksiz çatışmalara girmeyen insanın herkesle iyi geçiniyor algısı yaratması gayet normal.
hayat zaten yorucu, zamanımı gereksiz insanların dırdırı ile uğraşacağıma onların kulağına güzel bulduğum yönlerini fısıldayıp, gülümser geçerim. eskiden buz gibiydim insanlara karşı, yaşlanıyorum, eminim artık.

başlıkta çok faydalı şeyler yazılmış ben de bir tecrübemi aktarıp bu işlerin ucundan kıyısından anlayan biri olarak fikrimi belirteyim.
4-5 yıl kadar önce bir facebook grubuna alınmıştım. grup 350-400 kişi arasındaydı sürekli. hayatımda bu kadar aktif bir grup hiç görmedim desem yeridir. her yaş grubundan, her statüden, her meslekten insan var. serbest bir grup ve bu yüzden konular akıyor sürekli hatta kimi zaman hızına yetişmek mümkün olmuyor. başlık altında kankacılık, moderatör seçimleri, durağanlıktan dem vurulmuş ama o grubu dağıtan bunlardan hiçbiri değildi. kankacılık vardı, birbirinin arkadaşı olan insanlar mod oluyordu, kavgalar oldu, skandallar, kendi gidenler, atılanlar vs. bunların hiçbiri bitirmedi.

ne bitirdi biliyor musunuz?
bir gün messenger grupları kurmaya karar verdiler. önce beni 25 kişilik bir messenger grubuna eklediler. sonra o grubun içinde daha iyi anlaştığına inanan 13-15 kişi bir grup daha açtı. o grubun da içinden 7-8 kişi bir grup daha açtı derken en son 4 kişilik bir gruba daha eklendim. olayı messenger'a taşıyınca gruptaki aktiflik düşüşe geçti haliyle. zamanla azala azala bitti. kaldı ki insanlar zaten iyi anlaştığı insanlarla messenger'dan konuşabiliyordu.

sosyal medya platformları kullanıcıları platformda uzun süre tutmaya yönelik geliştirilir. sürekli bu yönde geliştirme alır. bugün kullandığınız platformların geçmişlerini gözünüzün önüne getirirseniz güncellemeler hep bu yönde olmuştur. instagram'ın keşfet sekmesi, facebook'un pazar yerinden oyunlara kadar 'her şeyi' içermesi hep bununla ilgilidir. discord kullanmadığım için net bir iddiada bulunmak istemiyorum ama sanırım buranın aktiflik yığılması discord tarafında. muhtemelen de yukarıda bahsettiğim gibi grubun grubunun grubu şeklinde çoktan alt gruplara bile ayrılmış olabilirler.

özetle insanlara "burda zaman geçirin" derseniz burası daha aktif olur. başka bir yeri işaret ederseniz doğal olarak oraya kayma olur.

tanım: şimdilik gerçek olmayan durum.

ben pek fark göremedim.

yedi düvel öncem unutmuş beni
öyle bir gecenin sabahı bu
çok fena dayak yemişim, öyle bil
kimse sarmaz yaram acısı.

onu bir kere yaptım aldım boyumun ölçüsünü.biz(bayanlar )hiç tek başına sokağa çıkamayacak mi.allahtan kötü bişey olmadı ama, nedir ama yani bir yalnız bayan gördüğünüz de salyaniz niye akiyo hemen.rahat bırakın artık bizleri. dışarı çıkamaya korkar oldum.

her sabah can ataklı'yı dinlemeden güne başlayamam.
sabah duşundan daha soğuktur.
sabah kahvesinden çok daha serttir.
özellikle abdülkadir selvi ve ahmet hakan gibi omurgasız kalemlerin yazılarına yaptığı yorumlar tadından yenmez.
tele 1'in akşam yayınlanan siyasi programları yorucu ve yıpratıcıdır, iç karartır.
yandaş medyadan temsilci çağırmadıkları için çok sıkıcı olmasının yanında hiç komik olmuyor.

an itibariyle iliklerime kadar hissettiğim pahalılık. bütün birikimimi bir rozete yatırdım. cebimde dolmuş param bile yok. eve yürüyerek dönücem. evde, çoluk çocuk 2 ay kuru ekmeğe talim edicez artık. sözüm sana yoldaş; vicdanın nasıl rahat edecek? bu gece yastığa başını nasıl huzurla koyacaksın. inşallah rüyanda rozetler kovalar seni de, vicdan azabından yarın, hesabıma 5 bin papel atarsın.

iki sene önce can sıkıntısından çizmiştim bunu. etrafı toparlerken buldum.
hayır bir de altına not düşmüşüm.

kedi diyorsa haklıdır, biz insanlara laf düşmez.

ayrıca çok tatlı sıpa*