zaten bozulmuş ruh halinizi çok daha beter hale getirmeye yemin etmiş insanlardır, kapı dışarı edilmelilerdir.

bana da yapmıştı bi tanesi*. bi güzel atışmıştık*.

beklerim nickaltıma o yazarları. seviliyorsunuz.

raspberry pi vakfı tarafından 2012 yılında geliştirilmeye başlanan ve okullarda temel bilgisayar bilimi öğretilmesi amaçlanan tek kart bilgisayardır. bir mikro sd kart üzerine kurulan (bkz: linux) tabanlı raspberry pi os, eski adı ile raspbian işletim sistemi başta olmak üzere pek çok sistem çalıştırılabilmektedir. ucuz ve yetenekli olması çıktığı ilk günden bu yana oldukça popüler olmasına sebep olmuştur. bu güne kadar 4 versiyonu geliştirilmiştir. 512 mb ram ile 8 gb ram arasında çesitli işlemci veriyonlarıyla birlikte bir çok modeli bulunmaktadır. üzerinde bulunan 40 adet gpio pinleri sayesinde otomasyon ve robotik programlama projelerindede tercih edilmektedir.

yağan karı görmemle kendimi dışarı atmam bir oldu, o kadar güzel bir hava.

eş anlamlısı itperesttir.

1/10
bomboş geçen yine ders yapmadığım bir gün.
1 puanı da havanın güzelliğinden dolayı veriyorum.*

gizli bir örgüttür, kendileri dahil olmak üzere bu örgüte üye olduklarını bilmezler. herkesin mutsuz olması gerektiğine dair bir inanç taşırlar.
yaşamak dolu olan insanları küçümsemek ve yargılamak üyeliğin şiarıdır.
mutlu olan insanların hayattaki her şeylerinin yolunda gittiğini ve hiçbir problemleri olmadığını düşünürler. onların mutlu olması ve kendi mutsuzlukları hayatın adaletsiz olmasıyla ilişkilidir. başkasının yaşama sevinci kendi mutsuzluğunu körükler.

korunmanın önemi işte.saçma salak şeylerle alakalı kamu spotu çekeceğinize bu tip şeylerle alakalı çeksenize dedirten başlık.

biliyorum sana giden yollar kapalı
üstelik sen de hiçbir zaman sevmedin beni
ne kadar yakından ve arada uçurum;
insanlar, evler, aramızda duvarlar gibi

uyandım uyandım, hep seni düşündüm
yalnız seni, yalnız senin gözlerini
sen bayan nihayet, sen ölümüm kalımım
ben artık adam olmam bu derde düşeli..

cemal süreya - biliyorum sana giden

kanka ne estetiği yaa. yüzüm oturdu bikere!
benimki niye oturmuyor arkadaş?
yaptırdıysan niye inkar ediyorsun?
inkar edeceksen niye yaptırıyorsun?

kaç sandalye koydun da oturabildi yüzün?

(bkz: fışkiye)

hanım yabancı. ona da bu şekilde öğrettim.

haksızlıklar karşısında susamayan biriyim, açık sözlü ve dobrayım. ama bazı acı tecrübeler sonucunda haklıyken sakin olmak gerektiğini öğrendim. çünkü insanı önce delirtiyorlar, sonra da "bu zaten deli, manyak, kontak" diyorlar yani haklıyken haksız duruma düşürüyorlar. bunu hissettiğim en acı tecrübem şu şekildeydi: babamı yüz binlerce lira zarara uğratan kişinin kızı haklıymış gibi laflar edince ben de dayanamayıp ona bir iki şey söyledim *. babasına beni şikayet etmiş, adam da babama gelip beni şikayet etmiş. babam da neden onunla konuştum diye bana kızdı, o kendisine takan adamın kızını haklı buldu da beni yerin dibine soktu *. işte o gün anladım ki haklıyken haksız duruma düşmemek için sakin ama kararlı bir şekilde kendimi ifade etmeyi öğrenmem gerekiyormuş.

günümüz hacı hocaların bade artıklarını yıllardan sonra bile tir tir titreten, ismini gördüklerinde kaçacak delik aramalarına neden olan türkiye cumhuriyeti kurucusu, ulu önder, başkomutan, gazi mustafa kemal atatürk'ün söylediği, 1920 anayasının 6. maddesi başlangıcı olan "hâkimiyet bilâ kaydü şart milletindir" cümlesindeki "kayıtsız şartsız" anlamına gelen osmanlıca tanım.
günümüzde, günümüz türkçesi ile "egemenlik kayıtsız şartsız milletindir" şeklinde tbmm kürsüsünün arkasında türkiye büyük millet meclisi'nin temel ilkesi olarak yazmaktadır.
eski hali:

harf devriminden sonra:

günümüz:


kaynak: resimler wikipedia'dan alınmadır.

tamam da arkadaş ne travmaymış. 1878 yılından beri tutumları değişmez mi hiç? her şeyi de dramatize etmeyin.

sabahattin ali'nin kuyucaklı yusuf ve içimizdeki şeytan gibi kültleşen romanlarından biri olan mükemmel eseri.



iki kez okudum, ikisinde de aynı etkiyi hissettim. sabahattin ali kelimeleri kullanırken "nasıl ruhlarına dokunurum?" diye mi düşünüyor acaba? gün içinde belki de on kez aynı kelimeleri kullanıyor, belki benzer cümleleri kullanıyoruzdur, fark etmiyoruz hiç ama bu adam yazınca cidden bir başka oluyor.

ayrıca maria puder bana fakat müzeyyen bu derin bir tutku filmindeki müzeyyen'i hatırlattı nedense. hayatlar farklı, evet lakin sevgiye olan inançsızlıkları aynıydı. bir de böyle kadınlar aramızda da var.
eğer çok sevgili kürt mantolu madonna'mız biraz daha erken fark etseydi raif'i sevdiğini, belki de araya yıllar* girmezdi. onu da anlıyorum, raif'i daha çok anladığım doğru olsa da. velhasıl okumalısınız. aşk romanları kategorisinde zirvedir bana göre.

not: alıntı cümle bırakılacaktır.

şunu sevmiyorum demek özellikle bir insan söz konusuysa aleni olarak, herkese açık bir şekilde söylemek uygun bir davranış değildir. sevmiyor iseniz sözlüğün engelleme mekanizmaları kullanılmalıdır. nefret doğuracak, rencide edecek hareketlerden hepimizin uzak durması toplumumuzun ruh sağlığı açısından önem teşkil etmektedir. kin, öfke, nefretten uzak duralım sevgili yazarlar.

biri bana düşünmemeyi öğretsin. bana ait olmayan ama yapmak zorunda olduğum sorumluluklarımı düşünmemeyi, kaygılarımı, geleceği düşünmemeyi. yoksaydıklarım, geçiştirdiklerim ya da anı kurtarmak için içime attıklarım gün yüzüne çıkıyor. sabredemiyorum, bilinçaltıma söz geçiremiyorum. rüyalarımda kavga ettiğimi, söylemeyemediklerimi haykırdığımı görmeye başladım. gün içinde olanlar gece de devam ediyor. kendi kendime elalemin iyisi sen misin, boşver, üzülme demekten yoruldum. değer verip önemsenmemekten, gözardı edilmekten yoruldum. ne umudum kaldı, ne de amacım. nasıl toparlarım, ne yaparım bilmiyorum bu kez. farelerin yürüdükleri çemberde yürüyor gibi hissediyorum kendimi. çabalıyorum ama nafile, gidebildiğim bir yer yok. sonuç yok. ne sonu ne başı var. kısır döngü benim etrafımda sanki. ne olacak böyle?

hayatımda öyle biri yok. sorunlarımı paylaşmayı sevmediğimden arkadaşımla bir araya geldiğimizde ya da telefondayken hep dinleyen taraf olurum. bu konuda da bayağı kızar. sadece dinliyorsun falan der.

daha ne kadar ileri gidebilirlerki.. dedikçe, daha da ileri gidiyorlar bir şekilde, yok reform, yok yeniden kuruluş filan..
sürekli anlatacak bir şeyleri de var yani...
hem kaç yıldır zaten her yerde biz vardık her şeyi biz yaptık diyip, hem de şu sorunlar var bu sorunlar var, bunları çözmek lazım demek nasıl bir kafadır...
sorun varsa sizin yüzünüzden, adalet yoksa sizin yüzünüzden, gelir dağılımında uçurum varsa sizin yüzünüzden, çözümlerin hepsini siz yaptınız da, sorunları kim yaptı acaba...
koyunlara anlatsalar anlardı..
bunların seçmeni tın tınn.. bomboş kafalar bomboş ya gerçekten, korona da kaybedilen yaşlı nüfustan bile medet umuyorum gerçekten..
üzgünüm ama o bile kar yani...

sezen aksu’nun şu sözünü aklıma getirmiş bir başlık:

“kazanmayı isterdim kaybetmeyi değil ama olmadı yar.”

(bkz: yetinmeyi bilir misin?)