çok sevdiğim sarı papatyamdan gelen günaydın mesajıyla güne başlamam.onunla sohbet etmem mutlu olmam için fazlasıyla yeterli.

kan değerlerim düşük olduğu için bu güne kadar 4 kere yapabildiğim, en sonuncusunda bayıldığım için benden geçtiğini düşündüğüm, 18 yaş üstü her insanın verebileceği kadar vermesi gerektiğini düşündüğüm, can kurtaran bağış.

ben olaya farklı gözle bakıyorum.

hep mağdur edebiyatı görüyorum insanlarda ama madalyonun öbür yüzünde şu var,

kaçırılan bir eser yada anlaşmalar ile götürülen, götürülmeden önce bizim insanımıza göre değersiz

nereden mi biliyoruz, müze gezen yok, gezenler çok az veya foto çekinip çıkıyor

okuyan, destekleyen az.

halkın umrunda değil


bir eser değerliyse bu batılılar değerli dediği için değerli bizde

eser gidene kadar kimse yüzüne bakmaz, eser gidince vay efendim

siz, eserleri değil, batının verdiği değeri istiyorsunuz

nereden mi biliyorum, kaçırılan bir eser varsa 1000 eser hala toprak alında

kimin umrunda

ben söyliyim , avrupalı bir arkeolok gelip, kazmak isterse , oooo oluyoruz

kazmak istemezse, at çöpe , kır yada maloz yap, bina yapçam oraya,

tarihi eserin kazmasıda , taşıması da maaliyetli

insan ev yapçam diyor, bakıyor eser var, ya denize atıyor ya kırıyor, çöpe möpe

ama tarihi eserler umrumuzda


biiiiiipppp umrumuzda

eğer umrumuzdaysa kimse niye umursamıyor yerli arkeolokları

adamlar aç, maaşsız çalışıyor ve genelde h ödenek almıyor, kimin umrunda !!! hemen hemen kimsenin

kusura bakmayın ama bu biraz ikiyüzlülük

gerçekten tarihe, ülkeye, vatana değer veriyorsanız bunu koruyan, çıkaran arkeolokların durumunu halk biraz irdelesin

ama kimsenin umrunda değil, yabancılar avrupa kültürünün temelleri anadoludada olduğu için çalışıyor

bizde o yüzden gaza geliyoruz, yoksa halkın umrunda değil


bir eser değerliyse british museum da , yada diğer avrupa müzelerinde olduğu için önemli

bizde olduğu için değil, avrupa önem vermese boşa para, israf der, üzerine bile konuşmayız.

şimdi kim haklı, kim haksız, eserlerle gerçekten kim ilgileniyor, hangi halk ve millet

doğru olandan ben de artık o kadar emin değilim

diktatörlük vardır.
özel mülkiyet yoktur.

yunanistan başbakanı atmıştır bence.
bu poz zayi olmamalı.

güneş sistemi'nde bulunan ve izlediği yörünge nedeniyle belirli dönemlerde güneş'in yakınından geçen kuyruklu yıldızların, güneş'e yaklaştıkları için ısınarak ufalanmaları sonucu geride bıraktıkları parçalarının da yörüngeye oturması ve bunların yörüngesi ile gezegenimizin yörüngesinin kesişmesi nedeniyle, her yıl düzenli olarak ortaya çıkan doğa olayı.

meteorlar atmosfere girdikten sonra, havanın sürtünme kuvveti ve sahip oldukları hızın etkisiyle yanmaya başlarlar ve hareketli parlak noktalar olarak görünürler. yıldız kayması diye bilinen olay aslında budur.

***

meteor yağmurları genellikle birkaç gün hatta hafta sürebilir. ancak doruk noktasına ulaştıkları bir gece olur. o gecelerde, ışık kirliliği olmayan bir yerde göğe baktığınızda, görebileceğiniz maksimum sayıda meteoru görebilirsiniz. meteorlar genel olarak gökyüzünde hangi bölgeden geliyor gibi görünüyorsa, aldıkları isim de o bölgede bulunan bir takımyıldızdan gelir. yani göğe baktığınızda, mesela perseid takımyıldızı yönünden geliyormuş gibi görünen çok sayıda meteor görüyorsanız, bunun adı perseid meteor yağmuru olarak anılır.

***

dünyanın şekli nedeniyle, hangi bölgesinde yaşadığınıza bağlı olarak görebileceğiniz meteor yağmurları ve tarihleri farklılık gösterir. yani kuzey yarım küreden izleyeceklerinizle, güney yarım küreden izleyecekleriniz, enleme bağlı olarak farklılık gösterebilir. ekvatora yakın bölgelerde yaşayanlar ise hemen hemen hepsini gözleme şansına sahip olabilirler.

tübitak ulusal gözlemevi'nin 2020 yılı için hazırlanmış gök olayları yıllığından alınan tarihler, izleyebileceğiniz meteor yağmurlarını gösteriyor. tabi şu an sadece geminid kaldı geriye.

quadrantid (dörtlük) 2-3 ocak
lyrid (çalgı) 22-23 nisan
eta aquarid (eta kova) 5-6 mayıs
delta aguarid (delta kova) 27-28 temmuz
perseid (perse) 12-13 ağustos
orionid (avcı) 20-21 ekim
leonid (aslan) 17-18 kasım
geminid (ikizler) 13-14 aralık

esasen roland barthes’e ait denemedir. yazarın ölümü ifadesiyle metin ve okur odaklı bir bakış açısına işaret edilmektedir. yazar odaklı değil metin ve metni okuyan okuyucunun yorumu esastır burada. metin onu kaleme alandan bağımsızlaşır, okurla buluştuğu sürece var olur ve anlam kazanır.
(bkz: postmodernizm)

sözlüğün ilk günü olduğu için heyecanlı.

dünyanın gidişatı için tedirgin.

hayranlık beslediğim yazardır. sinema ve müzik hakkındaki tanımlarıyla sözlüğe pek kaliteli içerik kazandırmakta.

sokağı gören bir pencereye sahip olmak, karın yağışını izlerken kalorifere yapışmaktır.

1983'te new jersey'de kurulan, ergenlik dönemimin fon müzikleri çoğunlukla bu abilere ait olan ve hala konser vermeye devam eden glam grubu. ya da bir zamanlar öyleydi..

günümüzdeyse richie sambora'nın grubu terk etmesi ve jon bon jovi'nin 2013-2014 arası dönemde sesini nerdeyse kaybetmesiyle artık eski heyecanından eser yoktur. ne konserleri ne de yeni çıkardıkları albümler eskisi gibidir, en azından benim için. halbuki bir zamanlar slippery when wet albümündeki tüm şarkıların sözlerini ezbere bilirdim. bazı türkçe çeviri sitelerindeki çevirileri bizzat bana aittir hatta.

hey gidi günler diyelim ve şu sözlerle bu entrye ve geceye son verelim;

---wanted dead or alive---
and i walk these streets
a loaded six string on my back
i play for keeps, 'cause i might not make it back
i' ve been everywhere, still standing tall
i've seen the million faces, and i rocked them all!

kayınpederim izliyor. şu an atv de maraşlı diye dandik ötesi bi dizi izliyoz mecburen çünkü ziyarete geldik. kumanda ev sahibinde haliyle. bi güzel kız var dizide bi de kıza bayan diyen bi bıyıklı lavuk var ota boka silah çekiyor. mala bağlamak üzereyim.

esogü yine şaşırtmadı. bu okul benim ömrümü yedi arkadaşlar, belirli bir sistemi oturtamadılar yıllarca. ya yaz okulu olur, ya büt olur. bu okulda ya ikisi birden oluyor ya da ikisi de olmuyor. öbs, enformatik gibi web sistemleri her zaman hata verir. kampüs desen koca bir şantiyedir zaten. mühendislik bölümleri kampüsün sonunda olduğu halde bir ara ringleri kaldırdı bu adamlar.

bir kilo serotonin.

yok zekatım anasını satim.

ioanna kuçuradi 'ye göre dostu olmayan insandır. yoksa özünde her insan yalnızdır.

1870-1966 yılları arasında yaşamış, amerikalı sembolist ressam ve illüstratör.
daybreak (1922) eseriyle ünlenerek, 1920'lerin amerika'sında eserlerinden en çok para kazanan sanatçı olmuş.
ekonomik özgürlüğünü kazandıktan sonra çizmeyi çok sevdiği manzaralara dönmüş. eserlerinde sembolik ögeler de kullanarak manzaraları çok canlı renk tonlamalarıyla resmetmiş.
eserlerinde kullandığı o muhteşem mavi rengi ''parrish blue'' olarak biliniyor.

at close of day (1941)

beğendiğim başka eserlerini iliştiriyorum:
old white birch (1937)
the lantern bearers (1908)
hill top farm, winter (1949)

daha fazla eserini incelemek için buradan
kaynak

memlekette ucuz olan sadece hava kaldı, o da henüz vergisi çıkmadığından dolayı.

ilk okula giderken hemşehrinin anlamını bilmiyor, hemşire diyorlar sanıyordum. birbirine hemşire diyen insanların sırrını çözmem epey zamanımı aldı.