öncelikle hayır demeyi öğrenmektir.

"böyle bir çağın insanı olmak, imtihan olarak hepimize yeter."
cahit zarifoğlu

prens albert sözlüğe gelmiş haber vermiyorsunuz lan.

şu an için dolu dolu 350 tanım girmiş yazar.

bugün 120 tanımını okuma fırsatım oldu. hakikaten ayırdığım vakte değdiğini söylemeliyim. başka bir zaman kaldığım yerden devam edeceğim.

mürekkebi daim olsun.

monica.

yıllar önce, parktan çıkmaya çalışırken, kendi arabamla, eşimin arabasına çarpmam.
sırasıyla, iki araba servise gitti.
ben yabancıya zarar vermem, dalgınlığımı kendi aileme yaparım.
elimi, kolumu, ayağımı çarpmam, bileziğimi kapı koluna takmam vb.
yanyana olan bankalardan, yanlış olanına girmem.
evet ekseriyetle dalgın, kalan zamanlarda uyanığım.
tek parçayım diye şükretsem az valla.

evet ankara'ya bağlanıyoruz
sedef ankarada son durum nedir?

ateşi olan var mı? bir şey deniycem.

tek kelimeyle iyi, iki kelimeyle iyi değil.

formatı anlatamıyorum.

çevrede dikkat dağıtıcı uyaranların bulunduğunun göstergesidir.

daha sakin bir ortama geçilmelidir.

katranı kaynattın,olmadı şeker sayın karahanlı.bundan sonra daha da kaynatirsan,olup olacağı zifttir! (bkz: hüsrev ağa)

normal yaşıyorduk oğlum napıcaz. genciz işte, yönelimimize göre karıya kıza ya da erkeğe adama falan yürüyoduk yine. konsere bilmemneye gidiyoduk, sokakta bira içip kusuyoduk yani ne olabilir.

akıllı telefondan önce dendiğine göre, akılsız telefonların mevcut olduğu dönemden bahsediliyor sanırım, 2000-2010(+1/2) arası. bilgisayarımız vardı msn’e giriyoduk. hoşlandığımız kıza “şşş akşam mesene’ye gelsene” diye sms atıyoduk. sms vardı, 160 karakter tutan. tanesi 2 kontördü. sonra avea bi kampanya yaptı, 100 kontöre 1000 sms verdi, sıkıntı yaşadık. şu keyboard layout’la benim klavyedeki hızımdan daha hızlı yazabilen kız arkadaşlarımız oldu:
sıranın altına telefonu koyup bakmadan falan yazıyorlardı, çohacayip.

mp3 çalarlarımız vardı. spotify yerine oradan takılıyoduk. forumlar vardı, sosyal medyanın öncülü. turkishmusic.org’da sezen aksu’ya ayıplı şeyler söyleyip kavga ediyolardı.

genel olarak böyleydi işte. daha mı sıkıcıydı? yoo. daha mı eğlenceliydi? yoo. her nesil bi öncekine göre kendini daha şanslı görüyor, her nesil bir sonrakini kendine göre daha kadirbilmez biliyor ama öyle bir şey yok. herkes kendi zamanında kendi gençliğini yaşıyor işte bir şekilde. benim şimdiki nesilde tek üzüldüğüm şey, gençliklerinin pandemiye denk gelmesi. hiç istemezdim ne lise çağlarımın ne üniversite çağlarımın bu döneme denk gelmesini. it ayağı yemiş gibi gezmeleri gereken günlerde maske - mesafe - temizlik. pekih.

darbe girişimi olduğuna dair söylentiler var, evet şu an kafa sözlük admin odasından pubg çatışma sesleri geliyor.
görüntülü görüşme ile yoldaşın sözlükçüleri online olmaya davet edeceği konuşuluyor ama henüz bütçe müsait olmadığından görüntülü görüşme yapılan telefonu müzeye koymamız mümkün değil, son bilgiler bunlar.

güüüünayyydınnnn güneşleriiim!
şafak operasyonundan hallice bir vakitte uyanıp, donarak okula/işe gidenlere allah'tan sıcak bir çay ve poğaça vermesini diliyorum.... gününüz pamuk şeker gibi geçsiiiin!
şu an bu tanımı girerken bergen donmuştur, bilginize. çay yollarsanız bir bardak, sevinir. yazık, garip..*

"sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor."

özellikle mükemmelliyetçi ebeveynler, uyguladıkları baskı nedeniyle çocuklar'ının mevcut yeteneklerini onlara farkettiremezler. bu tutum o kadar yanlıştır ki, çocukların çoğu hata yaparsam ne olur? annem babam ne der düşüncesiyle daha çok hata yapar. bir şeyi kırk defa söylersen olur. kafaya yerleşir o düşünce. başarısız olacağı ile ilgili bilgi önceden kafasına kodlanılmış çocuk, rahat olamaz kendini hiçbir yerde rahat ifade edemez. yapamayınca, sürekli ikaz edilince iyice hevesi kaçar. gerçekten çok yeteneksiz olduğunu zanneder. kendine olan inancını kaybeder. tehlikelidir.

uzaktir, soguktur, buz gibidir. bagimizin bu derece kopuk olmasinin nedeni de bizzat kendisidir. kendisi klasik bir turk annesidir aslinda, somut olarak her turlu ihtiyacimizi layikiyla karsilamistir. yedirmis, icirmis, giydirmistir. ama ama! . . sarilip optugu zaman hic olmamistir. hic derken hakkini yemeyeyim hafizami yokladigim zaman bir 4 yasinda beni optugunu hatirliyorum, bir de 10 yaslarinda. baska yok. bazen hafizami zorlayip ucuncu öpüşünü de araya sıkıstirayim haksizlik etmeyeyim diyorum ama yok cikmiyor sahiden öpmemis. neyse iyi olsun, keyfi yerinde olsun ama benden de uzak olsun.

(bkz: jalapeño) biberi.


tanım: meksika isimli ülkenin aklımıza getirdiklerini paylaştığımız başlıktır.

arada değerli yazarlarımız hava alsınlar mola versinler diye fişini çekiyorum. fena olmuyor değil mi? kıymetini anlıyoruz göz nurumuzun.

şaka bi yana servis sağlayıcımız arada ufak şakalar yapıyor böyle. korkulacak bir şey yok.