gereklilik olup olmadığı tartışılabilecek öneri.

şahsen ben giderdim sanırım. dünyanın bin türlü hali var. bazı şeyleri öğrenip bazı durumlara hazırlıklı olmak iyi olurdu.

her kadının bundan kaçacağını düşünüyorsanız epey yanılıyorsunuz demektir.

ard arda açılan içi boş başlıklarda sorun görmeyip, tanımlara söz söylemek, çok da doğru bir yaklaşım olarak görmüyorum.

edit ;
henüz 2 dk. önce gerçekleştiği için örnek vermekte sakınca görmüyorum,

1. başlık, blu ray,
2. baslik, blu ray koleksiyonu yapmak.

ayni yazar tarafından ayni anda ard arda açılan başlıklar.
bunlara söz söyleyin, ama kisilerin tanımlarına söz söylemek doğru değil.

hayatımda değer verdiklerimi mutlu etmeye çalışmaktan kendime zaman ayıramadığımı, sürekli başkalarına yetişmeye çalıştığımı günden güne daha çok hissediyorum. en son kendim için ne zaman ne yaptığımı hatırlayamıyorum. hayatta biraz bencil olmak gerekiyor sanırım.

film gerçekte yaşanmış bir olaya dayanmaktadır. iki kardeşin son fotoğrafını gördüğümde hikayeyi de öğrenmiştim ve filmin üzerimdeki etkisi daha da artmıştı. *

1945'te japonya'daki savaş sırasında on altı aylık kız kardeşini yetersiz beslenme nedeniyle kaybeden nosuka'nın kaleme aldığı yarı otobiyografik romandan uyarlanmıştır.

nosuka bu durumdan kendisini sorumlu tutmuştu. kardeşinin bakımını o sağlıyordu ve bu sorumluluğu yerine getiremediğini düşünüyordu. kitabı da bunu telafi edebilmek, suçluluk duygusunu bastırmak amacıyla yazdığı düşünülüyor.

insanlar olarak genel olarak bencil bir yapıya sahiptir.
canını her şeyin üstünde tutar. kaybedilmesi göze alınamaz. bu bakımdan büyük fedakârlık gerektirecek konularda insanlar, önce kendilerini, sonra sevdiklerini ve yakınlarını düşünürlera anlamindaki atasözü.

edebiyat öğretmenlerinin aşk konusunun işlendiği derslerde sorduğu önce can mı canan mı sorusuna genel olarak önce canan cevabına hadi len oradan diye cevap vermesi muhtemeldir.

fikirlerimden dolayı toplum tarafından linç edilerek öldürülmeyi çok havalı bulurdum bir zamanlar ama şimdi vito corleone gibi yeterince ihtiyarladıktan sonra portakal bahçesinde torunumla oynarken küçük bir heart attackla tahtalıköye yol alabilirim gibi.

öyle der ve kamerayı açınca engeli basar.

anca bel altı espri yapıp küfür edip hunharca gülen mağara adamlarının yaptığı tespit de bu kadar olur zaten.

bana yine hüsran, bana yine borçlar var.*

bu kitaptaki yaşlı adam bana yaşamak kitabında okuduğum o adamı hatırlattı. insanlar yaşlanınca ölümden korkuları mı azalıyor? onlara bir cesaret geliyor sanki. en fazla ne olabilir, hepimizin sonu ölüm düşüncesiyle hayatlarını tehlikeye atma konusunda daha az düşünür oluyorlar. ilk defa ernest hemingwey okudum. çok beğendim. çok akıcı olduğunu da belirteyim, her seviyede okur rahatlıkla okuyabilir. elime almamla bitirmem çok hızlı oldu. en çok hoşuma giden de doğayla olan mücadele ve bu mücadeleye rağmen ona duyulan sevgi temasıydı.

yaşlı adam geçimini denizcilikle sağlıyor. balık tutup onları satıyor. ama şanssızlığı yüzünden yanına verilen çırağı bile ailesi alıp başka bir tekneye veriyor. çocukla olan ilişkileri hiç bozulmayıp büyük bir samimiyetle devam etse de yaşlı adam bir gün kalktığında yalnız ve bu sefer balık yakalayacağından emin bir şekilde denize açılıyor ve olaylar gelişiyor.

zamanın en doğal durumu olmakla birlikte, yurdumuzda erken dönem internet kullanıcısı her insanın en az bir kez deneyimlediği ve bu nedenle de günümüzde garip karşılanmasını garipsediğim olaydır.

(bkz: ayça_22 oturum açtı)

komple trakya bölgesini öldürmek demek, istanbul'un artık küçülmesi, göç vermesi lazım iken , siz o şehrin kaldıramayacağı bir ağır yük daha yüklüyorsunuz.
anlamaları için illah bir felâket olması lazım , zararı yine halk çekiyor.
of of nato mermer , nato kafa.

bulut olmak isterdim. her şeyi içine atıp dolunca dayanamayıp ağlıyor bulutlar da bizler gibi.. *

birkaç ay öncesinden bir çizim.
sene boyu durup yaz tatilinde defterle kaleme sarılan biriyim maalesef
resimag.com/p1/9f364a3edef9.jpeg

beni bitiren temizlik. öldüm ben, cenazemi kaldırın sözlük. 3 gündür dip köşe temizlik yapılıyor evimde, bir de üstüne şunu yap kızım bunu yap kızım atarları çekiyorum.
“kızıııım bana kuru bezi fırlatır mısın, kızım ayağına terlik giy, süpürme işin bittiyse gel de şuraların tozunu al, buraları mopla, hadi şunları yukarı çıkart/aşağı indir...”

konu temizliğe geldi mi bizim evde can sağlığı unutulur, sandalyeler üstüne çıkılıp avizeler silinir, ter banyosu yapılsa da temizlik bitene kadar durulmaz. “şu oda daha bitsin, burayı deterjanlayıp çıkacağım, söz.” nidaları yankılanıyor evde.

kendimize yardımcı olarak kardeşimi aldık ama yok anlamıyor şu temizlik işinden, sırılsıklam mopla caaaanım parkeleri silmeye çalışıyor, yok ben süpürmeyi sevmiyorum, sadece mop yaparım diyor bir de. artık “aaaaaaayh yeter!” dedim, annemle bir olup şutladık kardeşcağızımı. kaldık baş başa. temizlik bitti mi bilmiyorum, bitmemiş de olabilir, bitmiş olduğunu umabiliyorum sadece. 2 kişi olunca verim düştü yalan yok.

her neyse, bayram bayram dedik hiç bayram değil bu bize, kime bayram söyleyeyim mi? deterjan markalarına, süpürge satanlara, kuru temizlemecilere bayram. bayram bize değilse temizliği niye bize kaldı yine? gelmeseydi keşke bayram, sevmiyorum ben bayramları. en azından temizliğe gerek kalmazdı.

karalı bir defterin güz yağmuruyuz
kendi ömrümüze muhalefet olmakla meşgulüz
hakikat uçurumu var bir adım ötemizde
biz düşeriz de
kalkarız da
tutunup bir sarmaşığa.
ayağını yere sert vuran bir ülkedeyiz
lakin dibimiz bataklık
kayar düşeriz
sinekler bile ahengimizle eğlenir.

serum potasyum düzeyinin 3.5 meq/l altında olması durumudur.
neden olarak yetersiz alım,ishal,kusma,pilor stenozu,11-beta hidroksilaz enzim eksikliği,renal tubuler asidoz tip1 ve 2,amfoterisin b,sisplatin gibi ilaçlar sebep olabilir.
ekg bulguları önem arz eder bunlar; t dalgasında silinme,pr aralığında uzama,qrs aralığında genişleme,st depresyonu ve u dalgası görülmesidir.

tedavi olarak asemptomatik hastalarda oral potasyum verilmektedir.
kritik durumlarda ise santral benden ekg monitarizasyonu altında infüzyon yoluyla verilmektedir.

4 sene önce tramvayla dershaneye giderken uğradım. kendimi o kadar kötü hissettim ki uzun süre tramvaya veya otobüse binemedim, dershaneye gidemedim.
o birkaç saniyelik olay insanı çok kötü etkiliyor.