keşke kadınların ağırlık olduğu bi evde yaşamasaydın bebeğim.

başlığı görünce gözümde canlandı o güzel yürüyüşlerim. hem öyle kısa yürüyüşler de değil, sahil şeridi boyunca 30-35 km kadar yürürüm.

yürüyorum saatime bakmadan, yolun sonu olacak mı diye düşünmeden.
sol tarafımda deniz, sağ tarafımda yeşillik. işte benim için yaşam işte benim için sevinç.
bazen durur seyrederim; martılar uçuşuyor, karabataklar denize dalıp dalıp çıkıyor,
bir kayboluyor bir görünüyorlar. deniz anaları kıyıya geliyorlar.
koşuyorum kumsala. çıkarıyorum ayakkabılarımı, çorabımı.
katlıyorum pantolonumu. yavaş yavaş ilerliyorum suda,
hissediyorum soğukluğunu. diz boyuna kadar ilerliyorum,
gözlerimi kapatıp derin bir nefes alıyorum. sonra gözlerimi açıp gökyüzünü
seyrediyorum. yaşadığımı hissediyorum. yaşadığımı...

ağzın varken ye, gözlerin varken gör, dilin varken tat al; hissedebiliyorken sev, ellerin varken tokalaş ve yardım et; kolların varken sarıl, ayakların varken yürü hatta koş koşa bildiğin kadar. bugünün tekrarı yok. - servet saygınoğlu

artık yalnızca fiziksel olarak değil psikolojik olarak da iyi olmadığımı kabullendim. gerçekler yüzüne yüzüne vuruyor insanın.

hiç gündür nickaltı girilmeyenleri üzen başlık *gerçi benim nickaltım lanetli de olabilir. bir kişinin tanımı var, o da bikaç gün sonra uçuruldu. kendimi sözlüğün karadulu ilan ediciim..

yumurtayı kırıp kabuğunu tavaya, içini çöpe atmak.
bunu üç kez tekrarlayıp olayı kabukların kokusunu alınca farketmek.
bir de derste istemdışı hareket eden masadaki elimden korkup hoplamak suretiyle sınıfı ayağa kaldırma anım var.

yazar olmasının yanında iyi bir gözlemci olduğunu düşünmekteyim. anlatımları oldukça akıcı her ne kadar düzenli okumasam da okurken farklı bakış açısını hissedebiliyorum. umarım hep olur.

bir ömrün kaç mevsimi vardır? bir ömür, kaç mevsim bahar, kaç mevsim kış, kaç mevsim yaz yaşatır? kaç kez çiçek açıp, çiçekler ayaza yenik düşer? kaç kez topraktan baş uzatan tohum kendinden yine kendine veya sevdiklerine ait bir dünya yaratır?

sahi kaç mevsimlik ömür biçilmiştir bize? tüm bunları düşünürken bir ömrün kıyısındayım. sağıma soluma bakıyorum. her yer bahar. bahar güzeldir. yenilenme zamanı. “bir bahar akşamı rastlasam size…” notaları hissedebileceğim kadar sessizlik hakim. peki hangi bahardı bu? hangi baharda karşılaşacağım sizinle?

bana geldiği her bahar güzel olacak…
ömrümün sonsuz baharı olsa… ve sonsuz kez bana -benden gitmemek üzere- gelsen…bir ömre sonsuz bahar biçilme temennisi… ne hoş… birlikte… kışa ve hayatın getirdiği tüm zorluklara inat…

son 2-3 günde çok fazla yazar alındı sanırım. 100 karma puandan vazgeçilmişti. anladığım kadarıyla artık 10 tanım kuralı da askıya alındı. 6 tanımlı pek çok yazara denk geldim.

iyi mi oldu kötü mü bilmem. göreceğiz.

çoğu zaman, bir zan olabilir.

sayın, saygın, saygıdeğer kelimelerinin arapça karşılığı. yaşı geçkin insanlar, radyolardaki muhterem samiin yani sayın dinleyiciler seslenişinden hatırlarlar bu sözü.

ben ilk regl olduğumda günahlarım yazılacak diye korkup ağlamıştım

eskiden çok tereddüt ederdim. çoğu zaman vazgeçer atmazdım, kiminde sonrasında aramanın hayal kırıklığı ile sonuçlanması, kimin'de atamamın doğru eylem olduğu gerçeğin ortaya çıkması.
ama! ta ki şu sözü biryerde okuyana dek "ne söyleyeceksen şimdi söyle! yarın herşey için geç olabilir"
o mesajı at, bırak ipler kopsun, bırak o duvar kimin tarafına yıkılacaksa yıkılsın, bırak o gemi batsın ve o yangın çıksın, utan, kork, endişelen, kafan karışsın, herşeyin sonu olduğu kanısına var!
ama yap, sadece doğru zamanda, doğru yerde yap, cesaretini yitirme.... ve asla yapmaktan, yaptığın için pişman olup kendinden nefret etme.

allahınız varsa beni yazarsınız.

fikir ile var olan aslında ete kemiğe bile bürünmekte zorluk çeken doğaüstü özelliklere sahip maskeli bir adam. onun bu vaziyete gelmesine sebep olan hazin hikayesi. zorbalıktan, acıdan, haksızlıktan, adaletsizlikten içi ve dışı yanan isyankar bir ruh. fikirlere aşık olan bir kadın. özellikle o adam ile bütün bir ruh olabilmesi için onun geçtiği yollardan geçmesi beni çok etkiledi. sadece aynı yerlerden geçip aynı izlere sahip olan insanlar birbirlerini anlarmış. o aydınlanmayı yaşayanlar ancak kendine ve topluma yardım edebilirmiş..
insanlık adına adanan yüreklerin, ölümlerin en coşkulu ifadesiydi maskeli adam. en güzel temsiliydi.

film de o kadar güzel replikler vardı ki.. hepsi bam teline basıyor.

fikirlere kurşun işlemez bu sözlerin söylendiği sahne de gözüme toz kaçmış olabilir.

"bir insan yenilgiye uğrayabilir, yakalanabilir, öldürülebilir veya unutulabilir. ama bir fikir 400 yıl sonra bile hala dünyayı değiştirebilir.”

bir direniş hikayesi..

(bkz: marihuana)

...
en azından üç dil bileceksin
en azından üç dilde
ana avrat dümdüz gideceksin
en azından üç dil
çünkü sen ne tarih ne coğrafya
ne şu ne busun
oğlum mernus
sen otobüsü kaçırmış bir milletin çocuğusun.

bedri rahmi eyüboğlu - üç dil

şiirin tamamı

türkiye'nin full nostalji içerikli müzik yapan radyosu. diğer radyolardan farkı 2000 yılından önceki yetmişler, seksenler ve doksanlara ait hit olmuş müzikleri sunması. ses düzeyi kaliteli bir radyo ve bu radyoda fazla gevezelik yok. insanı hem geçmişe götürüyor, hem de yaşlandığını hissettiriyor.

aile evinde az buçuk olan özgürlük kısıtlanıyor, sevgiliyken dünyanın en iyi insanı olanlar evlendiği an değişebiliyor şeytana dönüyor, bir şey istemese dövülür öldürülür acı çeker boşanıp gitse baskı görür. kendi ayakları üzerinde durmak yerine neden evlenip hayatını mahvetsin?

kim dinliyor ki bu şarkıları
kim okuyor bu şiirleri

takılıyor işte şairin gözleri
mecbur oluyor satırlara
inanmasa yazabilir mi

ya rüzgara ne demeli
hani şu deli rüzgar

cevher değil mi
yanılsama dedikleri
gel de inan bu sözlere
hadi inandır anlat hakikati

yaklaşsan dokunabilir misin

ama hep bir neden
insanın içini kemiren
yaşarken öldüren

tılsımlı madalyon
söylesene hangi yüzünde sakladın
sakladılar mı yoksa
ama biz seninle eşit olamayız

delirmenin eşiği burası işte
zaman denizi burada duruluyor

imgeler mi
sıfır noktasındasın
günaydın!