bugünlerde açılan bir çok başlıkta gördüğümüz şey bu. "genelleme". bir insan bunu yapmaktan neden zevk alır? bunu yapan bir insanın zekası ne kadar olabilir? bu kadar tepki görmesine rağmen neden yapar? evde 6 aylık muhabbet kuşu besliyorum. bir kez evdeki çiçeklere musallat oldu parmağıma alıp yapmaması gerektiğini anlattım ve kafesine geri koydum. ve o hayvancağız bir daha çiçeklere gitmedi. bu kadarcık damı anlama seviyesi yok bu arkadaşların ben anlam veremiyorum artık.

bu başlığı görünce kendimi bir an evlilik programında hissettim. yazarların takibi benim karma puanıma yetmez. taliplerimi ona göre bekliyorum. sizin karma puanınız benim ihtiyaçlarımı karşılamaya yetecek mi?

benim de ilk defa gördüğüm ve oldukça ürkütücü bulduğum balıktır.

bana yengeçi anımsatmıştır.

çalışanların sevineceği bir düzenleme. misal a-101'de çalışanları göz önüne alacak olursak zaten fireydi, cins müşterilerdi bir sürü şey ile uğraşıp birde hiç memnun olmayan yöneticilerini mutlu etmeye çalışıyolar. bütün bunlara birde sigara eklenmişti her allahın günü onu sayıyorlardı, bundan kurtulmuş oldular.

pazar gün 11:00 olayı da güzel olmuş.

maket bıçağı.

filmde 2015 yılında uçan arabalar, kapsül yemekler vs hoop günümüzde vatandaşa çay fırlatılıyor. evet.

kitaba verdiğim paraya hiç üzülmezdim,şimdi fiyatları görünce ağlayasım geliyor..

kişi değil de deli olmak isterdim.

ara ara yaptığım aktivitedir.

geç kalmışlık hissi geldiği zaman yaparım ama.

zaman gelecek biz 16. nesillere "hıhı o havalı modlar zamanında bize hep günyadın mesajı gönderiyordu" diyeceğiz.
t:sözlüğün ilk nesli sıfır kilometre 5 kollu merso tadında nesil.

sadece bir kere başıma geldi böyle paranormal bir olay. 2 sene önce yazın ortalarında aydın'daki yazlığımdaydım. akşam üstü olup hava serinleyince, kardeşimle birazcık gezmeye karar verdik. tıpkı her zaman yaptığımız gibi. biraz gezerken en son geniş ve kapalı bir araziye doğru geldik. çimlik alanda yürürken tellere paralel yürüyorduk ve tellerin arkasında ise ileriyi görmemize engel olan bir sürü çalı vardı. ancak o tellerin arasında bir boşluk fark ettik. kapkaranlık bir kanalizasyona açılıyordu ve o bölgede teller yırtılmıştı. sürünerek telleri geçebileceğim kadar bir aralık bırakmıştı. telleri geçmeyi düşünmeden önce çok garip bir şey fark ettik. kapkaranlık kanalizasyondan içeriye bakıldığında bir ev gözüküyordu, ve evin balkonunda yaşlı bir adam hareketsizce oturuyordu. ama bunun nasıl olduğuna hiç anlam veremedik. çünkü kanalizasyon kapkaranlık olduğu gibi karşı tarafta da hiçbir ev yoktu. gördüğümüz karşısında şaşkına döndük, ve bunun ne olduğunu anlamak için ise evimize dönüp, yanımıza fener alıp, sonrasında tekrar gitmeye karar verdik. eve dönüp eşyalarımızı aldıktan sonra 1 saat içinde geri döndük. ancak çok ilginç bir şey daha oldu. kanalizasyon tüneli yok olmuştu. önü ise çalılarla kaplanmıştı. sadece bir saat içinde gördüğümüz her şey gitmişti. o saatten sonra da hep o şekilde kaldı ve ikimiz için çok garip ve açıklayamadığımız bir anı olarak aklımızda yer etti...

fransızca bir kelime olup “installation“ dan dilimize geçmiştir.yerleştirme sanatı da denmektedir.

bir ışık enstalasyonu:

biraz tuhaf gelecek ama reklamların hakim olduğu bir distopyada yaşıyor gibi hissediyorum. sosyal medya, televizyon, caddeler, sokaklar, apartmanlar vs vs. gözümüze sokulan birçok yer. eşyaların değeri ve reklamı arttıkça insanlığımızın değeri maalesef azalmaya devam ediyor.
tanım: paranın insanlardan daha önemli olduğunu gösteren modern kölelik ilanı.

aile evine alkollü girdiğimde hoş geldiniz demiştim. güya ayık taklidi yapmaya çalışıyordum, çok kasınca böyle şeyler olabiliyor.

genelde insanların aklında hep tamamlayamadıkları bitiremedikleri işler, yeteri kadar zaman geçiremediği insanlar, geride kalan aile kalıyor ölme fiiline odaklandıkları zaman. .
bu bağlamda da ölmeyi yarım kalmakla özdeşleştiriyor büyük bir çoğunluk..

konuya daha geniş bir perspektiften bakabilirsek dünyaya geliş amacımız ne mal mülk biriktirmek, ne geniş aileler ile sonsuza dek bu maddesel dünya üzerinde vur patlasın çal oynasın yaşamak, buradaki esas amacımız ruh varlığının öğrenmesi gerekenleri öğrenebilmesi için deneyimlemesi gereken olay döngüleri silsilesinden geçerek tekamül edebilmek derslerimizi alabilmek. bu noktada siz hayatınızı madde ve bu dünya ile eş tutmuyorsanız ölmenin kötü bir yanı yoktur, tabi ki fiziksel acı çekmek ve öte dünya ile ilgili bilinmezlik hepimiz için korkutucu ve ürkütücü gelir ve de geliyor ama ölüm alınan derslerin genel değerlendirmesini yaparak hazırlanma sürecine giriş bölgesidir, bu bağlamda ölüm - ölüm sonrası - doğuma hazırlanış ve de doğum esasında hep beraber toplu olarak incelenmesi gereken konulardır. bilgilendikçe ve de araştırdıkça insan ölmenin değil ilerlemeden yaşamanın daha vahim sonuçlara sahip olduğunu fark edebilir.

sonuç olarak sevgili sözlük , kapalı bilincimiz için gri görünüyor olsa da "her canlı ölümü tadacaktır.."

"büyük paralar harcayıp ihtişamlı camiler yaparlar, sonra da içinde oturup fakirlere dua ederler."
ali şeriati

(kitabın ismi aklıma gelmedi)

yerinde tespitleri olan ve bunu yazıya oldukça güzel dökebilen birisi. girdiği bilgi içerikli tanımlarla sadece benim değil, bir çok insanın dikkatini çekmeyi başarabilmiş olmasını buna bağlıyorum. kendisini okumak çok keyifli, dilerim her zaman buralarda olur.

etkileyici bir yasmin levy şarkısı.

bende ankastre bozukluğu var.

ben ünlülerin bana hizmet etmesini istiyorum. ricky gervais gelsin beni güldürsün, somer şef yemeğimi yapsın, dolce gabana beni giydirsin, başkası hocam olsun beni eğitsin vs.. fantazim budur.