leyla ile mecnun dizisindeki 2. leyla. (bkz: zeynep çamcı)

" ağaçlar arasında bir ağaç, hayvanlar arasında bir kedi olsaydım dünyanın hiç bir anlamı olmazdı, daha doğrusu bu sorunun bir anlamı olmazdı. çünkü bu dünyanın bir parçası, giderek kendisi olurdum. sahip olduğum bu akıl, işte beni evrenin karşıtı yapan bu"

muhabbetini sevdiğim mod var, derdimi anlatmayı tercih etmediğim mod da var. benim adıma call center işlevi görmenin ötesine geçmeyecek yeniliktir. sözlükteki samimiyeti azaltacak, sözlüğü, veresiye yazdırabildiğimiz bakkal kafa efendi'den, kafa101'e , le kafa'ya çevirecektir. şahsi kanaatimdir. yatırım tavsiyesi değildir.

afet mağdurlarının kafasına çay atan siyasi parti liderinin, aynı partili belediye başkanının beyanı. çok görmeyin arkadaşlar..

şu ülkede hala birini dolandırmamış olmam büyük salaklık. millet resmen zorla dolandırılıyor. en iyileri bile yoldan çıkartırlar.

eve arkadaşlar, bu hafta da ciğerimizi soldurmaya hazır mısınız?
ben isteğimi yaptım, anonsumu da gönderdim. vazife tamam.
hangi türkü olduğunu merak edenler için iç anadolumuzun güzide aşıkları modern talking’ten jet airliner*

tadeusz borowski'nin, nazi zulmünü ilk ağızdan anlattığı ve anlatımında tabiri caizse dante'yi rehber olarak atadığı kitabının adıdır. öykülerin isimleri ve o isimler üzerinden yapılan anlatımlara ise açıkçası bayıldım. toplama kampları dante'nin tabiri ile ''tüm ışığın sustuğu yer''dir. ve tüm ışığın sustuğu o yerde borowski hayatta kalmıştır. hem bu öyle bir hayatta kalıştır ki, öyküleri okurken yazarın ıstırabını birebir hissedersiniz. auschwitz, natzweiler-struthof, dachau toplama kamplarının hepsini gezmiştir borowski ve bu kutsal (!) üçlemenin içinden çıkıp, tabiri caizse yeniden doğmuştur. adınız yok, kendinize ait özel eşyanız yok, nazilerin bilmem kaç numaralı mülküsünüz. her geçen gün adım adım siliniyorsunuz. silinirken hayatta kalmaya çalışıyorsunuz. boş bir levha gibisiniz ama tabiri caizse o levhayı acılarınızla dolduruyorsunuz. kimliksiz acılar...

ve siz bu kimliksiz acılarınızı biriktirirken bir yanda da hayatta kalma umudu taşıyorsunuz. öyle bir ikilem ki, garip, bir o kadar da acı. gaz odalarına giden onlarca insan ve siz belki de kampa her yeni gelen insanın gelişine gizliden seviniyorsunuz. çünkü o odalara gitme ihtimaliniz gelen kişi sayısı oranında azalıyor. borowski'nin tabiri ile kandırmacalar kampında tutunduğunuz tek gerçek, o küçücük hayatta kalma ihtimali işte. dante'nin cehennemi ile nazi cehenneminin ayrıldığı nokta işte tam da burasıdır. çünkü dante tüm umutların dışarıda bırakılmasını salık verir. oysa nazi cehenneminde, tüm kandırmacalara rağmen ufak da olsa umut kırıntısı vardır. borowski o umut kırıntısı sayesinde hayatta kaldı. ama o umut kırıntısı onun için hayatı da kırıntı haline getirdi. tüm yaşadıkları sonrasında çok enteresandır ki, gaz soluyarak yaşamına son verdi.

belki tuğla fabrikasında banyo yapamadı ama kendi inşa ettiği duvarlar arasında duşunu alıp bu dünyadan göçüp gitti (!)

neyse efendim gerçekten çarpıcı bir kitaptır ve okunmasında fayda vardır. zira öykülerin akıcılığı, kelime oyunları, nazilerin zihin oyunları ve daha nicesi o kadar derinlemesine işlenmiştir ki bir solukta okunur, biter.

turizm şehri,doğanın eşsiz güzellikte olduğu şehir seviyorum seni her halinle.
not:en çokta insanların kimseye bön bön bakmadığı için her şekilde giyin gez kimse kimseye karışmıyor çok seviyorum be antalyam seni.

küçüktür işareti.

hi bitches!

bering boğazı'nın kuzeyinde yer alan iki adadır. büyük olan ada rusya'ya, küçük olan ada ise abd'ye aittir. birbirlerine uzaklıkları 3.8 km olmasına rağmen aralarında 20-21 saatlik zaman farkı bulunmaktadır. sebebi ise bu iki adanın tam ortasından tarih değiştirme çizgisi* geçmektedir.

rusya'ya ait olan büyük ada, diğer küçük adaya göre neredeyse bir gün* ileridedir. hatta bu adalara tomorrow island (big diomede) ve yesterday island (little diomede) denir.

abd'ye ait olan küçük diomede adasında 115-135 arasında nüfus* bulunurken, rusya'ya ait olan büyük diomede adasında sadece bir askeri üs ve meteoroloji istasyonu bulunmaktadır.



abd'ye ait olan adadaki yerleşim bölgeleri;

bir zamanlar pazar günlerini sıkıcılıktan bir nebze kurtaran sinema kuşağı. geleceğe dönüş 2, polis akademisi 5 gibi birçok meşhur filmi ilk kez o kuşakta izlemiş olanlara selam olsun!

şuradan

bu da o çok sevdiğim müziği:

afedersiniz ama yavşaklıktır.

şu hayatta görüp göreceğim en saf insanın tanıştırdıgi şair.

göğsü daralan, o en dar anında bir derin nefes alabilsin diye kargo'yu yazmış. sağ olsun, yine dar gelen şu sabahta aklıma düşmüş oldu.

"sana buraya bazı şeyler koyuyorum. yol boyunca aklında olsun.
lazım olursa açar okursun. olmazsa da olsun, bir zararı yok
burada dursun.

şuraya bir cümle koydum. bırak, acımızı birileri duysun. hem
zaten şiir niye var? dünyanın acısını başkaları da duysun!

acı mıhlanıp bir kalpte durmasın. ortada dursun. olur ya biri
eline alır okşar, biri alnından öper. az unutursun.

buraya tabiatı koydum. ağaçları, suyu, ovayı, dağı. onlar bizim
kardeşimiz, çok canın sıkılırsa arada onlarla konuşursun.

buraya, küçük mutlu güneşler koydum. günlerimiz karanlık ve
çok soğuyor bazı akşamlar, ısınırsın.

buraya, bir inanç bir inat koydum. tut ki unuttun, tekrar bak,
o inat neyse sen osun.

buraya yolun yokuşunu koydum. bildiğim için yokuşu. zorlanırsa
nefesin, unutma, ciğer kendini en çabuk onaran organ, valla bak,
aklında bulunsun.

buraya umutlu günler koydum. şimdilik uzak gibi görünüyor,
ama kimbilir, birazdan uzanıp dokunursun.

.....

buraya bir silkintiotu koydum. kırk dert bir arada canına
yandığım, kırkına birden deva olsun."

orda bir yerde şu saat, şu dakika göğsü daralan biriniz daha varsa eğer, tam şimdi, şuan derin derin bi nefes alsin diye...

(bkz: x mahlaslı yazar size hafiften yanık bildirimi)

bu dünyadan başka dünyalar da var şüphesiz - çoğunluğun düşüncelerinden başka düşünceler - sofistin spekülasyonlarından başka spekülasyonlar. senin davranışlarını kim sorgulayacak peki ? kim vizyonlar içinde geçen saatlerinden dolayı suçlayacak seni ya da aslında senin sonsuz enerjinin taşkınları olan o uğraşları kim yaşamın harcanması olarak kötüleyecek ?''

... diyen yazar aynı zamanda feylesoftur. morgue sokağı cinayetleri mutlaka okunmalıdır ancak ya orjinali tercih edilmeli ya da adam yayınlarının mehmet fuat çevrimi olan yayını aranıp bulumalı.

orhan veli öldü. ben bu satırları yazarken orhan istanbul morgunun teşrih masası üstünde yatıyor. 36 yaşında öldü orhan. türk şiirini kökünden sarsmış, yüzlerce şairi tesiri altında bırakmış genç yaşta. pek az kimseye nasip olan bir şöhret kazanmıştı. orhan, başka bir millette doğsayı milletlerarası bir şöhrete de ulaşırdı. son zamanlarda işittiğime göre ceketi olmadığı için gömlekle dolaşıyormuş. onun yüzde biri kadar sanatkar olmıyanlar, hatta insan olmıyanlar bugün genel müdürlüklerde, sefirlikle sefa sürüyorlar. ve orhan ceketsiz öldü.
saygı,sevgi ve özlemle...

(bkz: koray avcı)
adamı her gördüğümde içime bir kasvet çöküyor, günlerdir boğazından tek lokma geçmemiş evsizler gibi bir hali var. çorbacıda karnını doyurup berbere götüresim geliyor yani, o derece. bir de benim kıyafetlerden olanları versem kendisine ne güzel olur... dalyan gibi bir delikanlı yeniden doğar.

kendini haklı çıkarmak için her yola başvuran insanların yaptığı bir eylemdir kanımca. amacı, karşısındakini pişman etmeye çalışıp, duygusal girdaplara sokarak gardını düşürmektedir. aslında iki taraf için de üzücü bir durum olmasına karşın, manipülatörlere çok etki etmez.

kendini aşure zanneden yulaf lapası *