bilgi paylaştıkça çoğalır.

wiztree disk analizi programıdır. hangi klasör ya da hangi uzantılı uygulama diskte toplam ne kadar yer kaplıyor gibi bilgileri edinmenizi sağlar. (windows)

everything bilgisayarda aradığınız her dosyayı kısa sürede bulmanızı sağlar. (windows)

processexplorer bilgisayarınızda çalışan process'leri detaylı şekilde görebilmenizi, hatta online virüs taramasından geçirmenizi sağlar. (windows)

rednotebook bilgisayarda günlük yazmanızı sağlayar. organizasyonu ve arayüzü açısından çok kullanışlıdır. (windows,linux,macos)

calibre çok başarılı bir e-kitap yönetim uygulamasıdır. e-kitapları düzenlemenizi, organize etmenizi, okumanızı ve ayrıca internetten e-kitap arayıp indirmenizi sağlar. (windows, macos, linux)

35 yaşında doktoralarda sürünen şahsım için çıtır bir yaştır.

celal bayar'ın yaşamının son dönemlerinde bol bol kullandığı sağ* coşturan bir çeşit sloganlaşmış kelime öbeği.
niçin komünizm kışın gelecek denirdi, niçin her sene aynı cümle sarf edilirdi, niçin halk tarafından bu cümle "uyarı" olarak algılanırdı oturup araştırmak gerek tabi.

ama daha sonraları baktılar gelen giden yok mizah konusuna evriliverdi bu durum
sağ-sol çatışmasının şiddetli dönemlerinde solcuların, sağcılarn komünizm fobisini temsil etmek için kullandığı slogandır aynı zamanda

atilla ilhan nasıl ki beyoğlunun en güzel abisiyse, köylü yazarlardan ironiler de kafa sözlüğün en güzel ablasıdır.

hiç birisi... bir şey'e hapsolmayı reddediyor zaman'ın tuhaf akışına kendimi bırakıyorum.

gelinin suratı nasıl asılmasın? resmen cinayet silahıyla yüz yüze gelmiş. allah böyle insanlardan korusun hepimizi. çok amin.

benim gılman sayısında bi karışıklık var, bakiyemiz var hamdolsun.

her ikisini de yapıyorum her ikisinden de zevk alıyorum. dinlemeyi daha çok spor esnasında kulaklıktan, ya da trafikte kullanıyorum. vaktim ziyan olmamış oluyor. burada bir püf nokta var. kitap okurken dikkatiniz dağılınca nasıl kitabı bırakıyorsanız dinlerken de dikkatiniz dağılınca hemen kapatmanız lazım. öbür türlü kitabın ucu kaçıyor bir daha yakalanmıyor.

jean christophe grange kitaplarıdır. neredeyse okuduğum tüm kitaplarında beni şaşırtacağını bildiğim halde olayın çözümlendiği son 50 sayfada inanılmaz dehşete düşüyorum. "biz kime güveneceğiz yahu, yazıklar olsun!" diyorum.
hadi birkaç tane de kitap ismi bırakayım:
-taş meclisi*
-kızıl nehirler
-kurtlar imparatorluğu
-kaiken

sözlüğümüzün bazı yazarlarının diline pelesenk olmuş anlamsız söz öbeği.

haber başlığı açıyorsun, yanıt bu.
bilgi veren başlık açıyorsun, yanıt bu.
politik mesaj içeren bir tanım giriyorsun, yanıt bu.

sadece anket mi doldurmamızı bekliyorsun be kardeşim?
yorulmuyor musun aynı cümleyi her başlık altına yazmaktan?

bizim toplumda uzun yıllardır "öcü" olarak görülen bir kavramdır. "aman ne derler?", "çocuklar ne olur?" diye diye sürmeyen evliliği sürdürmeye çalıştı birçok birey yıllarca. son zamanlarda insanlar daha bilinçlenmeye ve boşanmayı da evlenmek kadar doğal görmeye başladı.

evlendiğiniz kişiyle ölene kadar yaşamak zorunda değilsiniz. eğer anlaşmazlık ve mutsuzluk varsa, boşanmak da evlenmek kadar normaldir. başkasının dediği ve diyeceği önemli değildir. başkası kimdir ki? senin evinde seninle mi yaşıyor? senin huzursuzluğuna ortak mı oluyor? dört duvarın içinde yaşanılanları bir tek aile bireyleri bilir. başkasının söz sahibi olmaya ve boşanmayı kötülemeye, suçmuş gibi göstermeye hakkı yoktur.

yahu bugün işten çıktım 18:00 civarı da yürüyerek eve gidiyorum izim kağıdım çantada, her yer polis çünkü her an biri çevirecek bekliyorum. sonra o da ne ee sokaklar hala kalabalık. hatta müptezellerin çoğu walking dead misali sokağa dökülmüş gündüz vakti eve giderken tedirgin oldum. hiç kimse de bir şey demiyor. istanbul normalleşmiş çoktan, bunları kastettiği normalleşme cafede oturup americano höpürdetmek.

atarlı giderli, isyankar nazan öncel şarkısı severiz.

evdeyim. şiir yazıyordum az önce bıraktım. can sıkıcı bir şeyler görünce yazma hevesim kaçtı. sözlükten de çıkmak istedim. ama uyuyamayinca tekrardan aldım telefonu elime. uyumak istiyorum ama uykum yok öyle bir şeyler.

ıssız bir adada kalakalmak gibidir.

etrafına bakarsın. arkadaşlarına, ailene gereken önemi verememişsin. çevrendeki insanlardan bir tık uzaklaşmışsın. sevgilin ve sen yetiyordur çünkü. her şeyin farkına yavaş yavaş varırsın. gerçekten sevdiysen uzun süre içinde kalacak bir sızı olur. onla beraber gittiğiniz yerlerde gözler onu arar hep. hatta ruh hastası olursanız arkadan ona benzetip koşar adım gidip yüzüne bakmaya çalışırsınız.(ben değil bir arkadaşım, yerseniz tabi)

neyseki tamamen bitti gitti bende. ama çok zor günlerdi. sevmeye tövbe ettirir insanı uzun ilişki sonrası günler.

gençlerin hayatı mahvolmuş sen hobi diyorsun.

(bkz: bunu burdan alın)

mevcudu hallettik, sıra kur'an'a geldi.
dine bağlılık, dindarlık ortada,
tutun ki bu şartlarda o denilen oldu,
ınananların kutsal kitabının halini düşünemiyorum bile...

ya mutlaka bir kanuna, yasaya, yazılı kurala neden gerek duyuyorsunuz ?

aklınız fikriniz ne işe yarıyor, neden onu kullanmıyorsunuz?

uygarlıkların önde gelenlerinden ingiltere'de anayasa neden yok acaba, hiç düşündünüz mü,
peki ingilizler bunun eksikliğini neden çekmiyorlar dersiniz , neden çıkıp ortalığa ' bizim yasamız da incil olsun veya yazılı yasamız olsun ' diye acizliklerini dökmüyorlar ortaya ?

biz gibi ortadoğu ülkelerinde ve müslümanlarda var bu, birileri, birşeyler tarafından yönetilme, güdülme güdüsü. böyle olunca da, bir arpa boyu yol alınamıyor maalesef, geriye doğru gitmek normal hale geliyor...

adam çıkmış, 1500 sene öncesinin kitabını ' e biz müslümanız neden olmasın ne var bunda ' diyerek savunuyor.
kafa 1500 sene öncesinin kafası, 2021 de yaşıyor görünse ne olacak ?
anlamsız ve tehlikeli yaklaşımlar bunlar, çağdışı beklentiler...

kimisi de hiç sevmese daha iyi sanki, bilemedim.

sevmediğine seviyorum diyenlerin çoğunun yaptıklarını yapamaz insan.