liyakat kelimesini telaffuz etmek için ucunun sana dokunması gerekiyormuş.

benim de dahil olduğum insan topluluğu. eskiden sık sık şimdilerde ise bazen yaptığım eylem . boş yere şöyle bir açıp kapatıyorum. kazanılmış reflekse döndü iyice.

genelde akıl havada gezilen, çok üzgün ya da feci yorgun uyanılan, sabahlamaktan mütevellit sanki hiç uyumamışsınız gibi göz kırpan göz altlarıyla yeni bir güne başlamaya çalıştığınız sabahtır.

gece bir nevi daha iyidir, uyur herkes, eylemsiz kalmanız sorun olmaz. ama sabah öyle değildir, gidilmesi gereken bir okulunuz, işiniz vardır. karışmanız gereken bir kalabalık ve ayak uydurmak zorunda olduğunuz bir tempo.
bok gibidir kısacası yani, affedersiniz. insanın dengesini ip gibi sallar. böyle böyle.

öncelikle korkunun tanımlamasını yapmak gerekiyor. sonra neden korktuğunu belirlemek ve işin en zahmetli kısmı harekete geçmek... mesela örümcekten korkuyorsunuz yavaş yavaş yaklaşmakla başlayabilirsiniz ,düzenli çalışmalar ile kademeyi arttıracaksınız ama doğrudan korkuyla yüzleşmenin sıkıntılı sonuçlar doğuracağı söyleniliyor. hedefe kitlenerek başarısız olacağını düşünmeyerek parça parça yaklaşılmalı korkulara...
belki bir gün korkularımızı yeneriz ne dersiniz?

kesinlikle 29 ekim 1923 tarihine gider , mustafa kemal paşa'yı bulur, ülkenin bugünkü durumunu genel hatlarıyla özetlerdim. alınması gereken daha radikal önlemleri ve az içmesini isterdim. erken ölümü bugün yaşadığımız çoğu kronik sorunun sebebidir.

(bkz: çoluğunun çocuğunun rızkını kafa store'da yiyen yazar)

ilk hayalim astronot olmaktı, eh kafa olarak uzaya daha yakınım dünyadan. *
sonraki de beyaz önlüğümle laboratuvarda keşif yapmaktı. keşif yapmasam da beyaz önlüğü giydim.
şimdi uzay yerine dünyayı ve insanları, toplumları anlamaya çalışıyorum.
(bkz: kabullenildiğinde olgunlaştıran acı gerçekler) *

doksanlarda sünger gibi her duyduğunu çekip kaydeden zihnimin kalın kazakları giyip bandanasını takarak dans etmeye başladığı yayındır, bu şarkıları herkes bilmez cidden. iyi yayınlar olsun! *

adam elliot'un yönettiği, avustralya'da yaşayan mary adında küçük bir kız ile new york'ta yaşayan kırklı yaşlarında max'ın mektuplaşmalarını ve bu mektuplaşmadan doğan dostluklarını anlatan; bolca güldürüp zaman zaman da ağlatan, en iyi stop-motionlardan biridir.

bir türlü gelmeyen mevsimdir.

kalkmak değil, zorunda olmaktır zor olan..

evet.
sindirim sisteminde bir sıkıntı yoksa,
başın ağrımıyorsa, başka bir tarafın ağrımıyorsa mutlu ol tabii. belanı mı arıyorsun, tövbe tövbe.
ben bi iyi olayım bak nasıl mutlu olacam.
şimdi de mutsuz değilim ama enerjim az, ihtiyatlı kullanmak için az mutlu oluyorum.

insanların dini rituelleri milatta yani isa'nın dogmasiyla başlamadı ki hep vardı. çokta şaşırmamak gerek dünya arkeolojisine ve mısır turizm bakanlığina hayırlı olsun

maddi ve manevi açıdan özgürlüğüne sahip çıkabilmesi.maddi olarak kimseye muhtaç olmadan yaşayabilmek ve kendi ayakları üzerinde durabilmek kadın erkek olarak ayrılmadan bi insanın yapması ve başarması gereken en önemli şeylerden biri bence.* ayrıca hayatına dahil ettiği insanları çok dikkatli seçmeli. kadın cinayetlerinin ya da kadına fiziksel şiddetin genel sebebi erkek- kadın ilişkileri olsa da bence kadınlar da hemcinslerini eleştirerek ve yargılayarak fazlasıyla psikolojik şiddet uyguluyolar. o yüzden özgürlüğüne ve özgüvenine sahip çıkabilmeli her birey.

iki yıldır yaz tatilleri için kalabalık bi grup olarak tercih ettiğimiz , insanlarının gerçekten çok tatlı ve güler yüzlü olduğu , her yerde bademden bahsedilen ve benim bademli gazozuna gerçekten bayıldığım , palamutbükü koyunu çevredeki diğer koylardan ayrı sevdiğim çok güzel bi tatil bölgesi .

katılmıyorum. insanlarla iletişimde en önemli şey usluptur. uslubunu bilirsin, gerektiğinde tatlı, gerektiğinde otoriter, gerektiğinde sadece haddini bilir susarsın.

cüzdan gitti müjgan, para önemli değil de içinde resmin

it was a big big world but we thought we were bigger.

kadıköy
buradan

yayın sonrası tanım : sevgili arkadaşlar güzel geri dönüşleriniz için hepinize tek tek teşekkür ederiz. genel olarak konular biraz dağınık gibi görünsede, sizleri sıkmamak için yayının temposunu sürekli yukarıda tutmaya çalıştık. tanımlarınızı tek tek okuyor, eleştiri ve tavsiyelerinizi kulağımıza küpe ediyoruz* bizi çok motive ettiniz. gelecek yayınlarda üzerine koyarak devam etmeyi, yeri geldiğinde tıpkı araya koyduğumuz komik capslar gibi sizleri güldürmeyi ve düşündürtmeyi planlıyoruz. sonraki yayınlarımızda görüşmek üzere. *