yıkılmakta olan bir devleti ayakta tutmaya çalışmış, fakat dönemin şartları yüzünden başarılı olamamış sadece geciktirebilmiş bir yöneticidir. osmanlı'nın güçlü dönemlerinde başa gelmiş olsaydı her şey farklı olabilirdi.
son gerçek osmanlı padişahıdır bence.

çoğu belgesellerde geçen, bana huzur veren cümlelerdir.
- serengeti düzlüklerinde sıradan bir gün.
- serengeti'de sabah oluyor.
- masai mara'da akşamüstü
- serengeti'de yaşam gün geçtikçe zorlaşıyor.
- serengeti düzlüklerinde işler kızışıyor.
- kalahari'de sürü yeni bir güne uyanıyor.
- anne aslan tehlikenin farkında.
- ve en sevdiğim olan benim nick'im, bunlar arasında seçmiştim.*

adını her gördüğümde cebelitarık diye okuduğum yazar.

al capone.

merakla ve sıkılmadan okunacak paylaşımları ile bir anda dikkat çeken güzel bir yazar. paylaşımlarını uzun yazıyor olması inanılmaz merakı daha da artırıyor. hep yazsın okuyalım dediğim yazar, hoş gelmiş, sefa getirmiş.

baktıkça huzur doluyor insan.

sanat, iş ve siyaset dünyasından isimlerin cenaze törenlerine ev sahipliği yapan cami.
bununla ilgili cem yılmaz cmylmz isimli stand-up gösterisinde " artist cenazesi denen bir şey vardır. mutlaka teşvikiye camisi'nden kalkar. gözlük markası sponsorluğunda, gözlüğü olmayan giremez. acımız büyük gözlükleri... acı ne kadar büyükse gözlük de o kadar büyüyor" demişti.
zaytung sitesi de " yoğun talepten dolayı cenazesi teşvikiye camisi'nden kaldırılacak merhumlar için en az uzun metrajlı bir filmde oynama veya bir albüme sahip olma şartı getiriliyor" diye mizahi haber yapmıştı.

tanzimat dönemine çabucak geçmiş vezir kişisidir. padişahtan aldığı afili mevkisini her alanda kullanmak ister. biri de çıkıp katibe yapılan mobbingi sorgulamaz. varsa yoksa devlet.

"gözlerinle dilin arasında gerili uçurumu seviyorum
kekeme özgürlüğünü seviyorum
susuşundaki hıncı seviyorum
kalbinde ürperen kışı seviyorum

ellerindeki bilge zamanı
denizi yağmurdan korumaya çalışan
çocukluğunu seviyorum

alnın masamızda dört mevsime ufuk
dudaklarında titreyen zamanı seviyorum

yürüyorsun ya
kalabalık bir daha dönüp bakıyor kendine
boyunda çiçeklenen yedi rengi seviyorum

her damlası ayrı bir hayat;ne bilsin gözüne düşmeyen
gözlerindeki yaşı seviyorum"

(bkz: şükrü erbaş)

bulunca ne yapacak acaba.

öyle bir şey olduğunu düşünmüyorum. eğer olsaydı ben mutlaka gündem olurdum*

kırıla kırıla kırılmayacak kadar ufaldığın an...
sonra karşı tarafta feryat figan ağlamalar başlar; lâkin neye yarar? son tahlilde, nefret bile hissetmeyecek kadar gözünde küçülmüş, seni kırarak ufaltırken aslında onun ufaldığı gerçeği gün gibi ortaya çıkar. artık her şey için çok geçtir. o kişi bir yabancı bile değildir.

"kaç kere daha çalarsın bilmem
saz değil ki gönül bu kardeşim
kaç kere daha kırarsın bilmem
cam değil ki gönül bu kardeşim
"

sevmek yorgunu gönlüm bu aralar,
bir karabasan gibi,
dönmeye çalıştığım bir yolda voltalar atıyor ruhum.
sürekli oradayım, çabalıyor ama gidemiyorum,
kalmak da bir şey ifade etmiyor,
teki kaybolmuş ama çok da giyilmediği için aranmayan;
bir yerlerden eşi çıkar diye de bekletilip atılmayan bir çorap gibiyim sanki,
eşi olmadan anlamı olmayan...
yokluğum da varlığım da bir yere ilişmiyor,
bense bir çatlak bulup sızmaya çalışırken senin ruhuna,
duvar diplerinde ağlarken buluyorum kendimi,
kız çocukları gibi...
dayanıksız ruhum, kırılgan,
senin küçücük bir nefesinle buralarda fırtınalar kopuyor bilmiyorsun,
tutunmaya çalıştığım o incecik dalları yıkıp geçiyorsun,
sonra yine sana dönüyorum yüzümü,
ve bilmiyorsun her gün ölüyorum...

şanssız mücadeleci

sevgi, heyecan ve bağlılığın azalmasıyla geçilen eşiktir. yaşanan saçma sapan şeylerin birikmesi ve kişinin bu ilişkide mutlu olup /olmadığını sorgulamasının ardından kaçınılmaz sondur. kuvvetle muhtemel en çok emek veren (yorgun) taraf zor olsa da o eşiği geçecektir. çünkü fazlasıyla çaba göstermenin gönül rahatlığını taşıyordur.

araba sahibi olmak. en dandik arabalar bile ederinin 2-3 katı fiyat kazandı.

sonradan gelen edit: toplama bilgisayardan sonra toplama araba alıcak gibiyim.

bana şifreni söyle sana kim olduğunu söyleyeyim.

zülfü livaneli=huzursuzluk
zülfü livaneli=serenad
khaled hosseini=uçurtma avcısı
khaled hosseini=bin muhteşem güneş
reşat nuri güntekin=çalıkuşu
sabahattin ali=kürk mantolu madonna
john verdon=aklından bir sayı tut
john verdon=gözlerini sımsıkı kapat
adam fawer=olasılıksız
adam fawer=empati.

2023'te erdoğan'ı tekrar seçip 2028'de de soylu'yu başkan yapacağız diye bir fantezisi var. bak hocu çok ciddiyim benim bu kadar çılgın bir fantezim yok.

başarılı işler yapmalarına rağmen değeri bilinmeyen insanlardır.

(bkz: vecihi hürkuş)