lütfen batıya doğru da yağabilir mi zira kar beklemekten iflahım kesildi.

önce kendisine sonra karşısındakine saygısı olmayan kişidir.
size “lan” diyen birine izin verirseniz o yarın gelir size ana avrat da küfreder, kalkar “samimiyiz” der sokak kadını muamelesi de yapar, “aşığım” der tokat da atar, “benden ayrıldı” der öldürür de. asla taviz ve izin vermeyin. musamma musammayı getirir. kati ve net bir şekilde tepkinizi koyun.
hayatımda kimseye bana “lan” diye hitap edecek kadar taviz vermedim, vermem. herkes yerini de haddini de bilmeli.

keyifliysen odada, dertliysen balkonda yapılan eylemdir. bir de elinde sigara, tek başına gökyüzüne doğru bakıyorsan sen bitmişsindir dostum.

harry potter serisinde tanıdığımız, voldemort'un yoldaşı yılandır. aynı karakter fantastik canavarlar serisinde karşımıza çıktı. fantastik canavarlar serisinde de insan sahnelerini koreli model claudia kim'in canlandırdığı yılan karakteridir. maledictus bir insandır. maledictus doğuştan sahip olunan bir kan laneti demektir. bu lanet başlarda kendi isteği ile hayvana dönüşebilen insanın bir süre sonra dönüştüğü hayvan olarak kalmasını sağlar ve insan hayatı boyunca o hayvan olarak yaşar. nagini de güzel bir kadınken yılan olarak kalıyor ömrü boyunca. en sonunda daaaa
--! spoiler !--

neville adlı lavuk gryffindore kılıcıyla kafasını kesip şehit ediyor bizim naginiyi.

--! spoiler !--
gryffindorlulardan nefret ederim. nsndnsn

daha şimdiden zarar görmeye başladığı durumdur. misal ben 2 aydır hediye çekimi alamadım.*

koparmasa silah zoru ile tecavüze devam edecek bir caniden kendini kurtarabilmiş. nefs-i müdafa...

..."öp beni yine, gözlerini de gösterme! bana yaptıklarını bağışlıyorum. ben kendi katilimi seviyorum; ama seninkini, onu nasıl sevebilirim!"
sustular, yüz yüzeydiler, gözyaşları birbirine karışıyordu...*

-uğultulu tepeler.

dünyanın en güzel ama ne yazık ki en bahtı kara ülkesi.

hayat standardım diğer insanlara göre biraz yüksek diyebilirim, yüksekten kastım uçurum değil en azından her yaz 5 yıldızlı bir otelde tatilimi yapıyor,kısa aralıklarla lüks bir restaurant da yemek yiyebiliyorum. gel gelelim asıl konuya,
ben özel bir finans kurumunda pazarlama müdürüyüm, 15 yıldan beri satış hedeflerini tutturmakla mükellefim. sonuç olarak yaptığım iş çok stresli. bu stresin üstüne biraz daha stres eklemek gerekirse , mesela erken yaşta evlenmiş olmam, sosyal ortamımda hareket kabiliyetimin kısıtlı olmasi,annemin ciddi sağlık problemleri olması, bunlar üst üste gelince insan kendini yalnız hissediyor,en ilginç olanı da kalabalığın içindesin ama yalnızsın....
tek istediğim ne biliyormusun karalama defteri?
yüksek tavanlı,eşyası olmayan eski bir evde uykuya dalıp,ertesi sabah çantamı sırtlayıp, bilmediğim bir ülkenin sokaklarında kaybolmak.......

türkiye de bilim derken başkanım?diye sorgulamama sebep olan başlık.

aslında sizin böyle bir başlık açman benim tuhafıma gitti. çünkü sana karşı hem sizli hem senli konuşursam kafanız karışabilir. yoksa türkçeyi katletmek önemli bir mesele değil, biliyorsunuz ki senden önemli bir şey değil bu.

ne zaman bir yerim ağrıyor diye yazsam, bir durumundan bahsetsem, özelden halimi hatırımı soran, duyarlı çok tatliş kızkardeş gibi yazar.
ablası kurban olsun ona.

azerbaycan türkçesinde fiziksel büyüklüğü ifade eden sözcüktür. bilinenin aksine iş insanı anlamına gelmez.

kaynak.

bir akşamüstü canım sıkkın, yağmur yağıyor. çıkıp biraz ıslanayım, iyi hissettirir diye düşündüm. yürürken yağmur durdu, ben de o sırada yol kenarında gördüğüm bir banka oturdum. yağmuru bekliyorum. hava kararıyor hafiften. etraf çok umrumda değil ama ıslak bir şekilde bankta oturmak dikkat çekiyor. neyse önümden bir adam geçti, durdu, bana dönüp 'aç mısın, ekmek vereyim' dedi. ama dalga geçmiyor bu arada, oldukça ciddi ve üzgün. kaç dakika boyunca adamı ikna etmeye çalıştım aç olmadığıma. hatta bir ara posedinden etmek çıkarıp uzattı. bir şekilde pes edip evine ekmeğini götürdü. ben de bu trajikomik olayla ruh halimin daha iyi olduğunu hissedip yağmuru beklemekten vazgeçtim.

bir özdemir asaf şiiri.

“öyle bir ilkyaz ol ki korkut yaprakları,
öyle bir son yaz ol ki tut yaprakları,
sararıp dökülürken güz rüzgarlarında
ardında savrulsunlar, unut yaprakları.
sevinçlerinde onlar vardı, hüzünlerinde onlar
seninle yeşerdiler, seninle soldular..
olsunlar senden sonra da umut yaprakları.”

nizanim der görelim manini
söz üstadıdır kendisi
bunca atıştığımız yeter
okuyalım artık övgülerini

deyip diye yazılır, diyip diye okunur. rica ederim efenim.

bu başlık neden hala kategoriler arasında değil? olayları açık, mert ve korkusuz şekilde anlatımı hak ettiği değeri görmüyor.

bu ay karma puanıma zam istedim tınlamadılar. 250 karma puanı bana versinler, beni ellere verip örselemesinler kalemlerini.

ne imkan, ne itiraf; bu yalnızca sitem.

çocuklar ölüyor,öldürülüyor . kavganın da bir adabı olur. çocukların şehit düştüğü bir savaşta hala nasıl savunuyorsunuz israili anlamıyorum . anlamak istemiyorum. ben müslümanım elhamdülillah, benim farklı dine mensup insanlara saygım varsa aynısını beklerim. bakın bu , öteki beriki değil insanlıktır. 3 din için kutsal olan bir yeri yahudi yıkmaya çalışır, islam yaşatmaya. çocuklar ölüyor diyorum. bu savaşların en acımasız olanıdır. elimden dilimden dua dışında birşey gelmiyor ve utanıyorum. yardıma gidemediğim için, çocuğun yarasını saramadığım için, uçurtma oynarken koşması lazım bombadan değil. onlara barış umut dolu bir hayat sunamadığım için utanıyorum. ve eğer şayet ben filistinli kardeşimin yerinde olsaydım yaşasaydım müslüman kardeşlerime kızardım. hani müslümanlık birlik olmaktı, temiz olmaktı, yardımsever olmaktı, hakkı hakkıyla gözetmekti. neredesin ey kardeşim bak öldürülüyor anam babam ve çocuklar. ben benim ölmemden değil ben öldükten sonra burayı savunacak , aksayı yaşatacak olan kimsenin kalmamasından korkuyorum. allah var ve yar. en büyük bizimle, dilerim müslümanlar ve insanlık olarak birleşip bu vahşete dur deriz. ölmesin artık çocuklar