istemem.. yan cebime koy..

hermann hesse'nin tüm eserlerinden derlenen muazzam kitabı. kapağını kapatır kapatmaz soluğu burada aldım. hiç abartmıyorum, harika tasvirleri, iç ısıtan çizimleri ve yazarın ağaçlara/doğaya duyduğu derin sevgiyi cümlelere döküşündeki ustalıkla kitaplığımdaki en kıymetli kitaplardan biri oldu. dönüp dönüp okuyacağım.

çocukluğumdan bu yana ağaçlarla ayrı bir bağım olduğunu düşünmüşümdür. zamanında fowles'ın "ağaç ve doğanın doğası" kitabını okurken yazarı kendime çok yakın hissetmiş, bakış açılarımızın benzerliğine hayret etmiştim. ancak hesse'nin bu kitabını okurken; olmak istediğim kişiyi ve sahip olmak istediğim bakış açısını gördüm. doğaya, ağaçlara, kuşlara bir gezginin gözüyle bakabilmek istedim.

isimlerini bilmeden dakikalar boyunca seyrettiğim, her bir detayını ezbere bildiğim o ağaçları düşündüm. hiçbirini tasvir etmeye yeltenmemiş, haklarında tek bir söz etmemişim. ne tuhaf. oysa şimdi bir ağacın karşısına geçip ustaca olmayan hatta epey amatörce sayılabilecek çizimler yapıp sonra da uzun uzun yazmak istiyorum.

bu yaz maalesef orman yangınlarından nasibini alan şehirlerden birindeyim. sıklıkla kullandığımız o dağ yamacına bakan yoldan her geçişte, yeşilin içinde yanık kahverengiyi görmek, yükselen dumanları ve yaşadığımız korkuyu hatırlamak, kim bilir ne zaman eski yeşiline kavuşacağını düşünmek beni çok üzüyor. yazar, şiddetli rüzgarda devrilen ağacın yerine bir fidan diktiğinde "aynı heybete kavuşmuş olduğunda ben bu dünyada olmayacağım" demişti. yangının ardından çevremdeki büyüklerden birinden benzer bir cümle duymuştum. hepimiz bilincindeyiz ki bu ağaçlar, bu heybetli ağaçlar hepimizden eski. hepimizden kuvvetli bağları var dünyayla ve yok olmaya bir kıvılcım mesafesindeler. ne üzücü.

"tek başına duran ağaçlara daha da hayranım. yalnız insanlar gibidir onlar. şu ya da bu zaaftan ötürü sıvışıp giden münzeviler gibi değil, yalnızlaşmış büyük insanlar gibi, beethoven ve nietzsche gibidirler."

sizler için hadise'nin şarkısını seslendirdim..

voca.ro/1e0b0BwaNDQS

yaşar'ın yorumuyla daha da güzelleşen attilâ ilhan şiiri.

ironi bir devlet olsa president'ı kesinlikle kendisi olurdu. çok yetenekli bir yazardır ve kullandığı dil de ayrıca tatlıdır. var olsundur.

kesinlikle büyülü bir şehir. fakat yaşamak için sabırlı biri olmak gerek.

adam tatilde yahu.

günlük hayatınızı çok etkileyen el terlemeleri için dermatoloji bölümünün birtakım tedavi methodları var.
bunların içinde lokal olarak ter bezlerinin çalışmasını durdurmak gibi bir seçenek var ki, terlemeyi sıfıra indiriyor, bu sefer de hayat boyu el kremi kullanmak zorunda kalıyorsunuz.
genel terleme azaltıcı haplar da mevcut ama pek tercih edilmez.
yani demek istediğim, dermatoloji uzmanının bu durum için önerebileceği birçok tedavi protokolü vardır, ancak çok etkin tedaviler henüz mevcut değil.

daha önce doğum günümde kimsenin doğum gününü kutlamamıştım*. doğum günün kutlu olsun sevgili karnavalkızı.
sevdiklerinle birlikte mutlu ve huzurlu bir ömür dilerim. mutlu yıllar, keyifli sözlükler.

(bkz: belki de dönerim)

onlar düşünsün bana ne ya?

baştaki amacım kitap almaktı. oğuz atay'ın tutunamayanlar kitabını almak istiyordum. bir nevi emeklerimin sonucunda bu kitap benim için ödül olacaktı. sonra burdaki samimi, düşünceleriyle ufkumuzu açan, tatlı yazar arkadaşlarımı görünce iyi ki burdayım dedim. teşekkürler kafa sözlük, sen eğer kitap için beni buraya çekmeseydin burdaki ortamı bilmeyecektim.

kimi saldırgan kimse ilgiye aç uysaldır. fakat umursamaz olanına ilk defa denk geldim. az evvel iş yerinin bahçesine beyaz renkli bir hanımefendi girdi. zırp pırt kameralar kontrol edildiği için bahçeden çıkartmak zorundayız. sanki pez*****lerin duvarını yiyecek hayvancağız neyse yemeğim duruyordu eti içinden aldım peçeteye koydum amacım yedire yedire dışarı çıkartmak. gel annem diyorum yok. öpücük atıyorum ıslık çalıyorum bana mısın demiyor. arada bi yan yan bakıp turlamaya devam ediyordu. yağmur yağıyordu korunacak yer aradığı belliydi. en azından yemek yesin dedim tüm bahçeyi dolaştı. gönlüne göre yer bulamadı yemeği de yemedi sakince çıktı gitti bahçeden. seni içeri alamadığım için özür dilerim.*

3000 metre rakımda aylarca nöbet tuttum, çatışmaya girdim, haftalarca dağlarda kaldım, kelle koltukta gezdim. yine olsa yine yapardım.

resmî kurumların dışında kalan ve bunlardan bağımsız olarak çalışan, politik, sosyal, kültürel, hukukî ve çevresel amaçları doğrultusunda lobi çalışmaları, ikna ve eylemlerle çalışan, üyelerini ve çalışanlarını gönüllülük usulüyle alan, kâr amacı gütmeyen ve gelirlerini bağışlar veya üyelik ödemeleri ile sağlayan kuruluşlardır.

(bkz: profile picture)

memleketleri olan trabzonu öve öve bitiremeyen insanlar topluluğu. bir de aralarından oflu olanları, trabzonu es geçip memleketiyle övünme durumunu arşa çıkarmıştır. nerelisin diye sorulunca "ovunmek gibi olmasun ama ofliyimdur" diye cevap vermelerine şaşırmamak gerekir.

--- alıntı ---

şimdi çok iyi anlıyorum
nefes almak değilmiş yaşamak

--- alıntı ---

"en iyiyi ümit et, en kötüye hazırlıklı ol."

deneyim en iyi öğretmendir, nasıl olsa öğrenirsiniz.