sütlü tarhana çorbası. * *

günaydın sözlük, günaydın allah'ın manyağı.

aslında daha erken uyandım da birkaç teknik aksaklıktan dolayı şimdiye günaydın demek nasip oldu. bir de arkadaşlar bu aralar bana bir fotoğraf çekme aşkısı gelmiş, anlatamam. şuna bakın ya;


hediyem olsun size. güne musmutlu başlayın. *

“burda -bilmem bir şeyi -bulmak için kiminle yatmam gerekiyor ? “gibi bir klişe esprileri vardır.

direkt copy paste yapıyorum, yazım tuhaflıkları tamamen ona ait;

"ne donun biter ne tshirtun uskskskshah"

içimi acıtmasını boş verdim, bir de kel kafamla dalga geçti daha sonra.

(bkz: allahım neden ben)
(bkz: hayır bir de kıdemli yani)

kara mizah ve "mockumentary" severlerin kaçırmaması gerektiğini düşündüğüm, kendisini bir çırpıda izleten, adeta şeytan tüyüne sahip dizi.

künyesini pas geçiyorum. ne hakkında olduğuna dair sağda solda bir şeyler okumadan, direkt olarak balıklama dalınması gereken bir dizi bence fleabag. bunun birkaç sebebi var. ilki, derdini daha ilk birkaç dakikadan anlatabiliyor. olayların ve diyalogların akıcılığı kadar, izleyici olarak bizleri de birer karakter haline getirmesinden kaynaklı bence bu. dizi boyunca gerçek adını asla duymadığımız fleabag, kendisini sürekli takip eden izleyiciye olanı biteni anlatmak, kameraya ara sıra haylaz bakışlar atmak ya da hiçbir kelimesine gerek kalmadan ne hissettiğini anlamamızı sağlayacak şekilde mimikler kullanmak suretiyle bizi dizinin içine çekiyor. adeta orada olan ama fleabag hariç kimsenin bunu bilmediği bir avatar gibi dolanıyoruz etrafta.

ikinci sebep ise, sadece bir ya da birkaç konuya saplanıp kalmaması yahut gerçek hayata bir ya da birkaç konuyla özetlenemeyecek kadar fazla kökle bağlanmış olması. 12 bölüm boyunca kendimizi aşkı, seksi, aileyi, sanatı, kariyeri, dini, felsefeyi, sosyolojiyi, ekonomiyi, psikolojiyi aynı zaman parçacıklarında anlamlandırmaya, bunlara dair zincirleme sorgular yapmaya dalmışken buluyoruz. her bir karakter o kadar incelikli ve duyarlı yazılmış ki, sahnelerin birçoğu en az iki karakterin herhangi bir sebeple kutuplaşması üzerine kurulu olsa da, bir haklı ya da haksız atayamıyoruz çünkü her iki tarafı da anlayabiliyor, özümseyebiliyoruz. dizinin kurgusu ve mimarisi buna izin veriyor. başarılması çok zor bir şey bu: bir kurgu içinde gerçek hayatı, gerçek hayatı yaşayan birilerine anlatmak. hissetmesini, merak etmesini, düşünmesini, sorgulamasını, empati yapmasını sağlamak. özellikle bir mini dizi için, harikulade bir başarı.

(bkz: ben) mesela yani. *

en sevdiğim radyo programı olma yolunda ilerliyor bu harika yayınnn.. sohbet hoş, şarkılar mükemmel. bayıldımm.*

bozcaada kargaları, yorarlar adamı

ayna - anlatmalıymış meğer
" o günlerden bir rüzgar eser, ümitlerin seni terk eder senden o bakışları gizler kapkaranlık bir keder"

edit: yoruldum arkadaşlar. kadin yazarlarimizi anliyorum. zormuş valla. saygilar.

esmer bir şarkıcıydı. gazla gitsin diye bir şarkısı vardı.
hey gidi gençliğim..

yeni alınmış kitap kokusu

kişi değil de deli olmak isterdim.

kutlu olsun.

bebeğin apgar skorunun yüksek olması beklenir. 0, 1, 2 puanlar verilerek toplam puan üzerinden değerlendirme yapılır. bebekte bakılanlar şunlardır:

-kasların sağlığı
-kalp atışı
-yüz ifadesi
-cilt rengi
-solunum

7- 10 puan alan bebekler normal kabul edilir. 4-7 puan alan bebeklere oksijen desteği gerekebilir. 0-3 puan alan bebeklere resüsitaston gerekir.

kumarbaz safsatası.
kumarbazları içinden çıkamadığı sonsuz döngü.

ilk yayın tarihi 2013 olan cnbc-e polisiye dizisi. içinde ‘polisiye’ geçen yapımları sevmesem de uzun zaman etkisinde kalarak izlediğim bir diziydi. üzerinden epey zaman geçtiği için hatırladığım kadarını yazacağım.

toplamda 3 sezon süren dizi 45 bölümden oluşuyor. ilk 2 sezon etkileyici olsa da son sezonda uzatmaları oynuyor. yine tadında bırakılmamış, tek sezonda harikalar yaratacak bir diziydi. başrolde kevin bacon var ve bu role çok uygun olduğunu düşünüyorum. kendisi zeki bir fbi ajanı ve aynı zamanda argo tabirle biraz kırık. hayatı katillerle geçen ve akıl almaz sahnelere şahit olan bir adam için normal. bu karakteri iyi yansıtarak, çok iyi bir oyunculuk sergiliyor.

konusu;ünlü bir seri katil olan joe carrol, hapishaneden kaçıyor ve kendisi yeterince tehlikeli değilmiş gibi başka katillerle de iletişim kuruyor ve bir katil ağı oluşturuluyor. carrol’ın asıl hedefi kendisini hapse tıkan ryan hardy( kevin bacon). hardy de , carrol’ın tekrar yakalanması için çağrılıyor. çünkü onu yakalamak için çok uğraşmıştır ve onu en iyi tanıyan kişi odur.

dizinin isminden de anlaşılacağı gibi, carrol’ın peşinden gelen , ona hayranlık duyan bir çok insan olacak. rahatsız edici sahneleri var; o yönden biraz hannibal’ı andırıyor( insan falan yenmiyor tabi). polisiye sevmeyen biri bile severek izler diyorum. fragmanı da aşağıda.

çocukluğumun ve gençliğimin en güzel yıllarını 42 kapı nolu evde geçirmiş olmam...
hayatımın aşkıyla tanıştığım ve aynı zamanda en b.ktan günlerimi geçirdiğim yerin 42 plaka nolu şehir olması.
bu şehirde küllerimden doğup , 07 plakaya sahip şehirde hayata yeniden başlamam.
7 sayısına da başka bir entryde değiniriz artık.*