sertap erener- zor kadın

iyi yazar. mis gibi yazar. her şeyi çok iyi. başlıkları, tanımları güldürüyor.

kurallara uysana ismail. ayıptır. ne bu anarşik tavırlar ağam.

aynı şeyi yüz kişi yapıyor söylemi ne kadar mantıklı.
sen yapma ulan, ben yapmayayım. yapmayalım. gül gibi geçinip gidelim. yürü başlık açalım.

nazım hikmet’in abartılıyor olması falan yazalım. tam senin tarz başlık.

yine herkes çok güzel şarkılar seçti di mi? buna öyle eminim ki, arka köşede oturacak bir yer buldum, çöktüm oraya. dünyadan uzaklaşmaya da öyle bir ihtiyacım var ki.

sevinmem mi?!

dikkat ettiyseniz bu sene iyi rezerv yapti, ekonomi kotuye gittikce yakinda elmas rezervi de buluruz, petrol rezervi de.



haber

bana deniyor ki serbestcigim senin bankada 21 milyon doların var. tesekkur ederim, sag olun. ya benim canım gecen aksam meyve suyu istedi alamadım ya. benim canım gecen aksam meyve suyu istedi alamadım ya.
(bkz: ölümlü dünya)

insan hayatıdır maalesef. bir linç, bir küfür, bir bıçak darbesi, anlık gaflet, anlık sinir, cinnet: netice cinayet.
#falancaiçinadalet
ah ah ne zor.

bak şu dünyanın işine!

kuzguncukta vişne mi varmış?
vişneleri çürükmüş mü?
imdi yürek yırtılır?*

tabii ki afyon tercihiniz olmalı.

(bkz: hristiyanismail)

sigarayı bırakınca bira öksüz kalır diye düşünenler çay, kahve hatta su hariç her şey için aynı şeyi düşünür. öyle gibi gelir.*
ama şöyle bir düşününce aslında birçok mekanda çayı-kahveyi ya da birayı sigarasız içmek zorunda kalıyoruz. ve anlık bir zorunluluk olduğu için o an aynı kayıp psikolojiye de girmiyoruz.
yani demem o ki sanırım o tat alınır hatta daha lezzetli gelme ihtimali bile vardır. *

98 yılında yayımlanmış cem yılmaz filmidir, en bilinen repliği; "bilemiyorum altan... bilemiyorum" ile akıllarda kalmıştır.

her grubun nefretini nasıl kazanıyorsunuz dedirtendir. ülkenin belki de en apolitik üniversitelerden birini bu hale getirmek takdir-i şayandır.

see see see şeklinde gülmesiyle hatırlanır usta ferhan şensoy.

hayatınızın merkezine birini koyacaksınız bu kendiniz olsun. aksi takdirde hem size zarar hem o insana.

biraz çağ ile ilgili. bu kadar işçi arasında “aktüel iş” yapan insan çok az. aslında bakarsan toplumun büyük çoğunluğu “oyalanıyor”. bu amaçsızlık hali insanları tüketime zorluyor. madem üretemiyorum; hıncımı tüketerek çıkarayım vs. ancak bu da bir süre sonra amaçsızlaşıyor. tatil hayallerimize bak, bahamalarda malibumu içerken şezlonga uzanayım ve bu. eee? bu işte? bir kere bunun “dinlendirici” olduğu ne malum? bu başlı başına yorucu külfetli bir olay. ancak bahamalara gitmiş ve otelin kumullarına yattığının delili olan fotoğraf toplumda öyle ya da böyle bir başarım, bir statü emaresi gibi görünüyor. en iyi kim tüketti? en iyi kim semiriyor?!

işte bu anlamsızlık bir yerden sonra insanın canına tak ediyor ve hazzı marjinalize etmeye çalışıyor doğal olarak. uyuşturucu, parafililer, tecavüz, şiddet, bdsm vs vs.

cinayet noktasına gelince:

aslında bakarsan ilk cinayet alanını korumak için gerçekleştirdi. katil ve maktul arasında cinayet sonrası bir çeşit anlaşma sözkonusudur: artık orası tamamen benim. bu ilk başta bir ferahlama getirir (henüz cinayet işlemenin ayıpsanmadığı çağlardayız) ancak sonra ferahlıktan öte bir esenlik, bir çeşit hubris getirecektir. artık sadece kendi alanımızı korumamışızdır, aynı zamanda “ona göz dikeni eğer isterse imha edebilen” de olmuşuzdur. kendinde bu muktediriyatı görmek, kontrolün ellerinde olduğunu görmek insanın kendisini algılayışını değiştirir. o cinayetten sonra aslında kendisi bir çeşit değer kazanmıştır. bu hisse empati geliştirebilmek için şunu hayal etmeyi deneyin: karınca yuvasını bozan ve karıncaları eliyle teker teker öldüren 3 yaşındaki çocuğun yüzündeki gülümseme, içinde gittikçe kabaran değer hissi.

maskülen feminen’de diyorudu ya: bir insanı öldür, katil ol. bin insanı öldür, kral ol. insanlığı öldür, tanrı ol.

mevzu bundan ibaret.

+acılarım kaç gün sürecek portuga?
-40 gün.
+40 gün sonra geçecek mi?
-hayır alışacaksın...

josé mauro de vasconcelos

+ oraya gitmedik.
- gitmissiniz.
+ ticari anlaşmalar için gittik.
-yapmamissiniz.resmi görevli değilsiniz.
+ test kiti ,maske götürdük.
- o zamanlarda pandemiden dolayı ülkeler arası seyahat engeli var.
+ biz kendi aracımızla gittik.
- test kiti ,maske gümrük kayıtlarında yok.
+ kendi valizimde götürdüm.
her gün bir yalan söylüyorlar. bunu da değiştirmek zorundalar çünkü yasal olarak sadece 50 maske götürülebilir yanında.

akp seçmeni sizin bize yaptığınızı kimse yapmadı ,kimse.sunu görüp duyup nasıl hala akp seçmeni kalırsınız aklım almıyor

insan yaşamının devamı için en mühim şeydir . eğer unutmasaydık her gün yeni bir hayata başlayamazdık .her gün güneş doğmazdı bize . sıkılırdık bunalırdık .yani diyecegim o ki unutmak güzel şeydir .tüm kötü günleri unutmamız dileğiyle.

vatanını sevmemenin bir çok versiyonu olabileceğini gösteren örneklerdir.

vapurda başıma gelen bir olayı hatırlattı bu başlık bana.
5 6 yaşlarında bir çocuk dedesiyle oturmuş denizi izliyorlardı. çocuk elindeki krakeri bitirdikten sonra ambalajını denize attı. tam da yanımda duruyorlardı. önce biraz bekledim baktım dededen bir tepki yok. çocuğu uyardım ve dedim ki, çöplerimizi denize atmamalıyız denizler kirlenir dedim. bir çocuğun anlayabileceği bir üslupta söyledim ama vay efendim sen misin bunu diyen. dedesi çemkirmeye başladı sana ne filan gibisinden. sustum. o dedenin torununu uyarması gerektiği yerde bana çemkirmesi benim için bir vatan hainliğidir. o torun büyüyecek ve denizlere çöp atmaya devam edecek ve muhtemelen dedesi gibi bir insan olacak. çünkü onun çevresinde gördüğü örnek bu.

(bkz: rolüne iyice alışıp kadın düşürmeye çalışmak)