haldun taner'in köyden şehre göç edip, şehrin kenar mahallelerinde yaşayan insanların hayata tutunma çabalarını betimlediği oyunu. dönemin eleştirisi büyük bir ustalıkla işlenmiştir. sistemin bozukluğunu anlatır ancak bir yandan da bu sistemdeki tüm tarafların bu bozuk sistemin devam etmesine sebep olduğunu da gösterir bize. kimsenin masum olmadığını düşündürtür.

gecekondu sakinlerinin kendi kendilerine yarattığı kurtarıcı rolündeki ali, sevdiceği ve insanlar tarafından kendisine yüklenen kurtarıcı rolünün sorumlulukları arasında sıkışıp kalır. eylemleri artık kendisine ait olmaktan çıkmıştır. tamamen kendisine biçilen rolü oynar. yaptıklarında iradesinden iz kalmamıştır. o insanların kendi kendilerine yarattığı bir figür olmuş ve bu figürün görevlerini gerçekleştiren biridir artık. oyun sonunda da ali'nin sıkışıp kaldığı ikilemde yine bir tercih yapması gerekecektir. bu tercih de yine gecekondu halkının kendisine verdiği rolün gerektiği şey olacaktır.

" demem şu ki, bu dünyada namuslu, insaniyetli oldun mu alaya alınıyorsun. zorba, katil oldun mu saygı itibar görüyorsun."

saygısıza haddini bildirmek, yetime kaftan giydirmek kadar sevapmış.

“insanoğlu böyledir
kendini bir şey sanır.”


"bu dünyada namuslu, insa­niyetli oldun mu alaya alınıyorsun. zorba, katil oldun mu saygı itibar görüyorsun."

memur terfi düşünür
amir prim sezinir
doçent kürsü aranır
fakir pis pis kaşınır
herkes hesap peşinde
herkes hesap peşinde
herkes hesap peşinde