aylak adam ve anayurt oteli gibi türk edebiyatı'nda derin izler bırakmış kitapların yazarı ayrıca edebiyat öğretmenidir kendisi. onun için az yazmış ama çok derin izler bırakmış diyebiliriz bence. az ve öz eser vermenin tanımıdır kendisi. kendisi bu konu hakkında “benim yazdıklarımdan daha önemlisi günlük yaşamımdır. o benim için daha önemli.” demiştir.

1921 yılında manisa'da doğmuştur. ikinci sınıftan sonra askeri öğrenci olarak devam ettiği istanbul üniversitesi edebiyat fakültesi türk dili ve edebiyatı bölümü’nü bitirmiştir. akşehir’de maltepe askeri lisesinde bir yıl edebiyat öğretmenliği yapmıştır. üniversite öğrenciliği sırasında türkiye komünist partisine katılarak faaliyette bulunduğu iddiasıyla sıkıyönetim mahkemesince tutuklanarak hapse mahkûm edilmiş ve on ay hapis yatmıştır. serbest kalmasına rağmen öğretmenlik mesleği elinden alınmıştır.1946 yılında manisa’nın hacırahmanlı köyü’ne yerleşerek çiftçilik yapmıştır. 1976’da istanbul’a dönmüş; burada danışmanlık, çevirmenlik ve redaktörlük yapmıştır. 1989 yılında istanbul’da kalp krizi nedeni ile hayatını kaybeden yazarın canistan adlı romanını tamamlamasına ömrü yetmemiştir.

yazar, en önemli eserleri aylak adam ve anayurt oteli’nde psikolojik yabancılaşma ve yalnızlık temasını başarıyla işlemiş; anayurt otelindeki zebercet aylak adam’daki c çok özgün karakterler olarak türk edebiyatının şahıs kadrosunun unutulmazları arasında yerini almıştır.

romanlarında yalnızlık ve psikolojik yabancılaşma konularını işlemiştir. köyü anlatan öykülerinde, kırsal kesimin geleneksel yaşamından kesitler sunar; şehri anlatan öykülerinde ise hali hazırdan duyulan bıkkınlık ve düzene uyumsuzluk yer alır. “anayurt oteli”nin kurgusu, aynı otelde kâtiplik yapan zebercet adlı kahramanın ruhsal dünyasının açığa çıkarılması üzerine şekillenir. aylak adam romanında ise c. adlı kişinin ruhsal durumunu anlatır.

eserlerinde iç gözlem tekniğini kullanmış ve bireyin ruh halini son derece başarılı bir şekilde okuyucuya aktarmıştır.

fazla ısrar bir yerden sonra tacize girer. lakin kimin hangi konuda ısrar ettiğine ve bunun için hangi yolları denediğine bağlı olarak hoşa gidebileceğini ve başarıya ulaşabileceğini düşündüğüm bir tavır.

tıbbı tanımı :

sık görülen hastalığın en yaygın belirtilerinin başında ağrı gelir. ense, şakak ya da göz çevresinden başlayan bu ağrı, hareket ettikçe kötüleşebilir, zonklayıcı karakterle seyredebilir ve bu ağrıya eşlik eden bulantı, kusma, ışık ve sese olan rahatsızlık hissi ortaya çıkabilir.

migrende ataklar halinde seyreden baş ağrısı, üç ay içinde ayda on beş günden fazla sıklıkta olur, her ağrı en az 4 saat sürer ve ayda en az 8 gün migren tipi ağrı yaşanırsa bu "kronik migren" olarak tanımlanır.

başkasının hayatı sorun değil de insan kendi hayatında yan karakter gibi hissediyorsa işte o zaman sıkıntıdır.

birincisi, yavşamak kadar itici bir kelime yok.
ikincisi, tuhaf bir mantıktır. ve saçma.

benim. hatta birçok kadın yazar. evet espriydi. evet çok düşünülmedi.

ben aklii vaka;
benim, hayatım boyunca hiç bir parti, kurum veya kuruluş üyeliğim olmadı. okul hayatımdaki sınıf başkanlığı seçimleri dahil hiçbir zaman bir seçime aday olmadım. hiçbir zaman özel bir kursa gitmedim bunun nedeni para ile ilgili olabilir. topluluk önünde buna ailemde dahil hiçbir zaman konuşma yapmadım şarkı söylemedim şiir okumadım. gördüğüm duyduğum ve aklımın almadığı birçok olay birçok konu olmuştur ama hiç üstad diyebileceğim biri olmadı hayatımda soramadım. keşke öyle yapmasaydım dediğim milyon tane olay olmuştur. pişman olmaktan perişan olduğum zamanlar çokcaydı. kazandıklarımdan çok kaybettiklerim oldu. kaybederek tecrübe kazanıldığı doğrudur ama o tecrübe ile tekrar kaybetmek daha iyi bir tecrübe kazandırmıyor bunu öğrendim. insan herşeye alışıyor en yakının ölümüne, para kaybetmeye, aldatılmaya, yalana yani benim başıma gelse katlanamam denen ne varsa başa gelince katlanılıyor ve hatta bir zaman sonra unutup normale bile dönüyor. insanın başına gelen olaylar yetişme tarzı ve bulunduğu çevreden bağımsız olarak gelir ve insanı yine hiç bilmediği tanımadığı tarza ve çevrelere sokabilirmiş bunu yaşayarak teyit ettim. zaman her şeyin ilacı sözü bir gerçektir. bunun en güzel hikayesini size anlatmak isterdim ama halim yok ve daha bitmedi zaten. yukardaki yazdıklarım hikayemin ön sözü olsun buda bu yazının son sözü. ben adli değil akli bir vaka.

sonbahar mevsiminde trend olan hırka türüdür, bahar gelince raflardan kalkar.

temenni cümlesi için;
(bkz: bu ürün stokta bulunmamaktadır)!!!

"ben depresyon hırkasını
kendim giydim eynime
ar u batikon şisesini
taşa çaldım kime ne hey, tenturdiyot, tenturdiyot"*

bu mantıkla ölüleri ölü saymazsanız dünyada ölüm kalmaz çıkarımı yapılabilir mi? öyleyse ölümsüzlüğü bulmaya bir adım daha yaklaştık demektir*.

(bkz: tüy) söylemiştim ama yine söyleyeyim. tüy, kuşlarda bulunan uzantılardır. memeli hayvanlarda tüy bulunmaz, kıl bulunur.

--- alıntı ---

kuşların vücudunu örten ince ve tarazlı uzantıların her biri ya da tümüdür.

bilinenin aksine insanlarda tüy bulunmaz, insanlarda ve memelilerde bulunan uzantılar kıldır.

--- alıntı ---

bagermam, k. sütün üzerindeki i. kaymak tabakası, ucemak, whisper, tolgame.daddy,hobaaa3434, personongrata, hidano, stuff, patagonyalı, hazall, yoldaş, artik parlamayan yildiz, is düşüm, crimson, lodos86, celebrant, impossible. daha çok var. lütfen adlarını göremediler diye üzülmesinler. aklıma nick gelmiyor ama sevdiğim gerçeĝini değiştirmez.

ileri seviye bir kar ve yağmur romantiğiyim. gece yağmur yağarsa dışarı çıkmak için güçlü dürtüler hissederim. imkanım varsa yağmurluk tarzı bir ceket giyip kulaklığımı alıp fırlarım sokağa. pek kimse olmaz genelde yağmur yağarken, kulaklığı takar yürür ve yürürüm. kar meselesi apayrı 2018'de ankara'da çok güzel kar yağmıştı bilen bilir lapa lapa. ve kar çoğunlukla tutmuştu. bu kez gece gündüz fark etmeksizin dersim, işim yoksa anında kendimi sokaga atardım. kar yağarken her yer gittikçe bembeyaz olurken yürümek bir başka güzel. bir de şöyle dokunulmamış bir kar birikintisi görünce dayanamaz kendimi bırakıverirdim üstüne. kar meleği yapardım*. bazen garip garip bakanlar da olurdu ama o karın üstüne yatıp bembeyaz gökyüzüne bakma fırsatını nasıl kaçırayım?

yüz

“ve okuyorum yıllardır bütün yalnızlıkları okuyorum da
kuş olsun, insan olsun
yalnızlık, sevmesini bilmeyenlerin icadı işte.”

- edip cansever

mansur yavaş'ın alışmadığımız derecede insanlara değer vermesi dolayısıyla insanlara umut veren durum.

çok hoş replikler barındıran belgesel ve reklam filmi. bir gece, 1 saat 14 dakikamı ayırıp uykusuz kalmıştım; pişman değilim.

bir bahane, küçük bir hareketle size dokunuyorsa.
başka türlüsünü ben anlamıyorum arkadaş. mal mıyım neyim?

haydi ortaklaşa ada'ya girelim..

kayıp düşenler mi desen deniz de boğulanlar mı desen aç acına yarışma yapanlar mı, mangal yakanlar mı? nereden baksan fitneli fesatlı bir ortam'ın temellerini atmış oluruz hem fena mı olur? o ada bizim ada'mızdır ama gitmesekte almasak da...* o ada... daha fazla yazamayacağım bir adam bile yok anlıyor musun?*

devlet bahçeli tarafından söylenmiştir. bu adam nasıl bir dünyada yaşıyor acaba merak ediyorum. ülkenin sorunlarını hiç mi görmüyor ya da görmezden mi geliyor. gerçekten bu zihniyeti anlamadım,anlamakta istemem doğrusu. çok şey demek isterdim ama değmez.