ebabil kuşu tam 10 ay boyunca hiçbir yere konmadan uçabilir. her işlerini uçarken görebilirler. uçarken uyuyabilirler bile. uçarken beyinlerinin bazı bölümlerini aktif tutarlar. böylece aktif olmayan bölümler dinlenebilir. ayrıca uçarken gagalarını açık tutarak yakaladıkları böceklerle beslenirler.

red kit'in akıllı atının ismi. orijinal ismi (bkz: jolly jumper). ama bizim kültürümüze yakın olduğu için bu isim tercih edilmiş.

mülteci - mürteci.

ilk defa bir dizinin burun tıkanıklığımı gidermesine şahit oldum.
ağlaya ağlaya burnum açıldı resmen, ferah ferah nefes alabiliyorum sayesinde.

tanım : bir tv serisi.

adlarını bile bilmeden yalandan üzüleceğiz. affedin.

seri beğenileriyle yüzümde tebessüm oluşturan yazar. umarım sen de hayatının her noktasında tebessüm edersin. ayrıca mahlasına pek anlam veremedim ama tanımları da oldukça güzel.

şimdi ben buna nasıl küfürsüz tanım yazayım. “bu memlekette gezdirmem kimseyi rahat ol sen” demiş. doğru da demiş. seni, dışarı salıp rahat rahat insan öldürmene fırsat veren sisteme benim isyanım.
türkiye'de, insan öldürmenin ne kadar basit olduğunu gösteren haber.

online sınavlarda birçok üniversitenin koymuş olduğu kural. online eğitimin verimsiz olmasına rağmen ve pandemi sürecinin zorluklarına rağmen öğrenciyi zora sokmak için tüm fırsatları değerlendiriyorlar.

25-30 yıl sahip olduğum soyadımın değişmesinin istenmesi saçma zaten... bir de neden soyadımızı tuttuğumuz mu sorgulanıyor? tek soyadında kalınacaksa kocanınki yazılmaz olur biter... babamınkinden vazgeçecek değilim...

insanları güldüren bir hale gelmesidir.

"bir çok başlığın altına adam 1 cümle yazıyor nasıl başarıyorsa onuda yanlış yazıyor."

mükemmel bir yazarın keyif verici cümlesi, ahhahah. tek cümlede bir sürü hata yapmış, başlığı zaten saymıyorum. nasıl başarıyorlar anlamıyorum fsdh. doğru cümle şöyle olmalı:

"birçok başlığın altına adam bir cümle yazıyor, nasıl başarıyorsa onu da yanlış yazıyor."

gayet normal olan bir durumdur. ülkedeki her etnik kökenin dilini ayrı ayrı tanıyıp ona göre düzenlemeler yapılsa tabelalar yerine kitapçıklar koyulması gerekir her yere. kendi ailesi de farklı bir etnik kökene sahip, kendi içlerinde farklı bir dil konuşulan bir ortamda büyümüş biri olarak herkesin yaşadığı ülkenin dilini öğrenmesi gerektiğini düşünüyorum. he yaşlıdır, öğrenemeyebilir yanında türkçe bilen refakatcisiyle birlikte halleder islerini. ama ben türkçe bilmiyorum siz benim dilimde konuşun yaklaşımı tümüyle yanlıştır.

"tekne kazıntısı" ve "emekli ikramiyesi" olarak da adlandırılan ailenin sonradan olan şanslı üyesi. bunların pek ortası yoktur. ya çok uysal efendi ve ılımlı insan olurlar, ya da çok fırlama. ama her türlü imkandan tam faydalanabildikleri için geniş bir ufka sahip olmaları çok olasıdır. istisnalar kaideyi bozmuyor lakin, orası ayrı.

kime göre, neye göre? diye düşünmek lazım. her dinden bir kişiye sorsan herkes kendi inandığı dinin doğru olduğunu söyler. bu din konusu dipsiz karanlık bir kuyu. içine giren çıkamıyor. islam doğru dinse ortadoğu da yaşanan bu içinden çıkılmaz felaket silsilesi neden yaşanıyor diye düşünmüyor değil insan.

şahsen desteklemeyeceğim kampanya. mahlasımdan gayet memnunum.

türk edebiyatının, aşkı en iyi anlatan ve aşkın çelişkilerle bezeli yönünü en iyi aktaran şairlerinden bir tanesidir. bana göre atilla ilhan bu konuda en iyisidir. aşka çoğu duygu içkindir, özlem, kıskançlık, öfke ve zaman zaman nefret. onun için gerçekten aşık olan biri, stabil bir ruh halinde olamaz ve bütünlüklü bir benliği karşısındaki insana yansıtamaz. bir gün onunla tekrar bir araya gelebilmek için her şeyini vermeye razıyken, bir diğer gün ise kendisini “kötü, karanlık, çirkin” biri olarak tanıtabilir. genellikle aşk ve delilik arasında kurulan ilişki de böyle bir durumdan neşet etmektedir ve aşık insanın ruh dalgalanmalarına işaret etmektedir. takdir edersiniz ki, kuvvetli bir duygu stabil bir şekilde yaşanamaz, ölçüsüz, ayarsız ve tekinsizdir. tıpkı atilla ilhan şiirlerinde olduğu üzere.

“aysel git başımdan ben sana göre değilim” diye başlayan şiiri, “aysel git başımdan seni seviyorum” diye biter, “vurdun kanıma girdin itirazım var” mısrasıyla başlayan şiiri “vurdun kanıma girdin kabulümsün” itirafıyla sonlanır. atilla ilhanın şiirlerinde hep kendisiyle savaşan bir adam vardır ve kendisini hiçbir zaman ötekinin benliğinde eritmeyen bir insanın portresini sunar bize. ötekiyle arasındaki mesafenin farkında olan ve kendisini o mesafeye konumlandırarak, farklı duygular arasında gidip gelen bir insanın haykırışlarını dinleriz. mesafe sadece fiziksel uzaklık demek değildir, mesafe bazen de aşk duygusunun neşet ettiği kaosun alanıdır. kişi kendisini ötekinin benliğinde eritmeye çalışınca, güvenli sular aşk olarak telakki ediliyor. bize güven veren insanla yaşadığımız, riskten ve belirsizlikten uzak ilişkiyi aşk sanıyoruz.

“mademki en büyük düşmanım kalbim benim kendimin, onu inkâr ediyorum kalbimi inkâr ediyorum.” diyor ya hüznün şairi. yani âşık olmak bazen o kalbi kazanmayı değil, yıkmayı da içerir. insan çelişik duyguların altında ezilirken kendine bir çıkış ararken o kalbi de parçalayabilir. ayrılığın da sevdaya dahil olduğunu bilen biri, o kişinin salt varlığını sever, o kişinin şahsında kendisini değil. bir insanın tinsel derinliği de çelişik duygularından anlaşılmaz mı zaten? tinsel derinlik farklı uçlarda salınmayı içerimlemez mi? hem öfkeyi hem pişmanlığı hem özlemi hem aşkı aynı anda hissetmek demek değil midir ruhsal derinlik. tinsel bir derinlik olmadan, gerçek bir aşk yaşanabilir mi?

modern insanın en büyük yanılgısı, aşkı tekinsizlikten, belirsizlikten, çelişkilerden azade kılmaya ve salt hoşnutluğa indirgemeye çalışmasıdır. belki de modern insanın güvenli suları aşk sanmasına tepki olarak tekrar ve tekrar atilla ilhanı okumak lazım. aşkın sadece iyilik ve sevgi pıtırcıklığı olmadığını, karanlık yönleri de içerimlediğini anlamak için onun şiirlerini okumak lazım. ve belki de ayrılığın da sevdaya dahil olduğunu idrak edebilmek ve aşkın yanımızda olanın varlığını değil, bizatihi onun varlığını sevmek olduğunu anlamak için hüznün şairini okumak lazım.

sevmeyi özledim biliyor musun?
kayıtsız şartsız bir gülüşü.bir doğruya sevinmekten çok bir saçmalığa gülümseyebilen hoşgörüyü.
nerde kaldın ayazını değil , hoşgeldin iyiliğini.
geceyi bir hayal hazinesine çeviren uykusuzluğu.

şükrü erbaş

ülkenin zeka ve olgunluk seviyesini tiktokla ölçme çabası içeren durum. arkadaşlar yok tiktok şöyle yok tiktok böyle eee bizim neden bundan haberimiz yok peki?* zorlamı izletiyorlar size tiktoku hem açıp izliyor hem de sürekli tittok taşlaması yapıyorsunuz. sanki ülkede ki bütün kadınların ya da gençlerin tiktok hesabı varmış gibi sürekli bir giydirme çabası.
ayrıca size ne yahu?
millet eğleniyor size ne?
hayat zaten yeterince bunaltıcı bir de siz düşün şu insanların üstünden. siz tiktok izlemeyin, çekmeyin gidin atomu parçalayın hadi.

erkek, kadın geç olgunlaşma olayını ben biraz aileye ve yaşananlara yoruyorum. yani bireyin büyüme koşulları ve anne, babanın tavrı erken ya da geç yaşta olgunlaşmayı belirliyor. cinsiyetin olgunlaşmayı belirlemesi komik olurdu.*

bisiklete binmeyi çok sevdiğim için çocukluğumda sık sık yaşadığım bir durumdur.

bazı durumlarda oldukça tehlikeli olabilmektedir.

dikkatli olmak lazımdır.

moderasyon ile çözülecek problemi anlamsızca buraya taşıyan yazar söylemidir.

"herkes haddini bilecek nokta"

yapma ya? tanrı mısın sen sayın yazar? daha virgülün nasıl kullandığını bilmiyorsun, üzerine de bu halde insanlara kompozisyonla haddini bildirebileceğini düşünüyorsun.

malûm kişi öldü.