uzaklara gitmek

bilmeden yürüdüğün caddeler, içinde kaybolduğun ara sokaklar, nefes alacak yeni duraklar, görünüşünde seni unutturan sırlarıyla yeni yüzler, şevkle alınacak yeni kararlar ve en güzeli unutacağın, geride bırakacağın bir hayat verir sana uzaklara gitmek.

fakat çok da heveslenmemek lazım.
zira öyle olmuyor; gidince uzaklar yakın oluveriyor. uzak görünen mekanlar çok yakınınızdan, hatta yanınızdan geçiyor. resimlerde kalan bir sürü yaşanmışlıklar, başka uzaklar akla getiriyor, onlar da yakın oluyor sonra.

fakat yine de uzaklara gitmek, çok uzaklarda olmak insanın içine bir hoş ediyor...

bunalındıgında soylenen hep:
-hepinizi terk edicem. uzaklara gidicem.

radyoda duydugymdan memnun degilim.
sozluklerde okuduklarımdan memnun degilim.
instagram ve facebookta gorduklerimden memnun degilim.
civar cafelerde basıma gelenlerden memnun degilim.

benim bi yere gitmem de yasak.
cok caresizim.

kaçmak kaybetmektir.

mümkün olmayandır. insan, belki görmezden gelebilir ama kaçamaz kendinden.