hamamönü

ankara dikimevinde bir yer. kumda lahvesi ile meşhurdur. ıçinde hacettepe kampüsü ve yurtlar barındırır.

geçen lahve içtiğim ilçe.

lahvesiyle meşhur diyorlar.

hamamönü bir ilçe değildir. bir semttir, altındağ'a bağlıdır. içinde çok güzel kahvaltıcılar vardır. ayrıca kahvaltı üzerine kumda kahve içmek istersen yapılan kumda kahveler aşırı güzeldir. üniversite yıllarında sevgilimle kahvaltı yapmaya giderdik, üzerine kumda kahve içerdik. hamamönü candır. bacchus kafe candır.

ankara'nın en eski mahallelerinden biri. buradaki tarihi evlerden birinde restore edilmezden önce konaklama şansım olmuştu. ankara soğuğunda gürül gürül yanan sobanın yanı başındaki divanda uzanıp evin hemen dibindeki taceddin dergahının aktif olduğu asırları düşünmüştüm ahşap tavana vuran yalazlara dalan gözlerimi bir açıp bir kapatırken.

kim bilir bu odanın duvarları hangi ananın doğum sırasındaki çığlıklarını duymuştur. doğan hangi çocuğun ilk tay tay adımlarının sevincini görmüştür. biraz daha büyüdüğünde belki taceddin dergahına gitmiştir o çocuk. bez torbasında taşıdığı mushafını alıp şu parlayan taşlarla döşeli yolu, ufacık adımlarla yürümüştür. sonra bir gün çirkin ayaklarıyla toprağını çiğnemeye gelen işgalcilere karşı durabilmek umuduyla ankara'ya gelmiş olan mustafa kemal'i görmüştür belki bu odada doğan o çocuk. tevfik çiftdoğan'ın misafiri olarak yan taraftaki dergahta konaklamış olan mehmet akif'i canlı canlı dinlemiştir savaş yıllarında. sonraları büyük millet meclisinde hamdullah suphi beyin okuyacağı istiklal marşı'nın yazıldığı o evin önünden kim bilir kaç kere geçmiştir delikanlı çağlarında hem öfkeyle hem yenilmez bir ümitle yumruklarını sıkıp...bu evde doğan o çocuk!

şimdi gözlerimi huzurla diktiğim bu tavanın altında tekalif-i milliye için verebileceklerini şu ahşap döşeme üstüne yığmıştır belki hane halkı. bir eylül akşamında nasıl da coşkuyla karşılandı izmir'in kurtuluşunun haberi bu mahallede kim bilir. avlunun duvarlarından sokaklara taşan sevinç nidaları, güzü yaz yaparcasına yankılandı belki de bahçedeki asırlık sarmaşığın yapraklarında.

bu evden çıkan saçları iki yanda örgülü ve özenle kurdeleli kız çocukları, birer muallim olarak memleketin hangi köşesinde hangi çaresiz kızcağızlara umut oldu kim bilir. cephelerde şehit düşmüş babaların yetim kalmış kimsesizleri olanların biricik kimsesi olan bu cumhuriyeti nasıl bir inanmışlıkla geleceğe taşıdılar kim bilir.

tarihi karacabey hamamının ön tarafında kalan mahallenin bugünkü adı.
hacettepe mahallesi ya da mehmet akif mahallesi olarak da bilinir lakin bizim için hamamönü'dür.
ankarayı özümseyerek yaşamayı sevenler hamamönü'nde kahvaltı ile başlayan günlerini kaleye doğru yürüyerek devam ettirmeyi severler. ama bu ayrı bir konu. şimdi size hamamönü'nden bahsedeceğim.

herkes hamamönü'nün ramazanda güzel olduğunu sanır. halbuki hamamönü henüz sabah serinliği sokakları terk etmemişken güzeldir. hamamönü meydandaki sakatatçının önündeki kediye selam vererek geçerken güzeldir. ve hamamönü hacettepe yurtlarının oradan kafeler sokağına yürürken otoparktaki köpeklerden kaçarken güzeldir.

hamamönü taceddin dergahı'nın yanında mehmet akif parkındaki kamelyalarda sağı solu seyrederken güzeldir. mehmet akif kütüphanesinde tarih ve edebiyat koklarken, taceddin dergahında gezdirdiğin arkadaşlarına bilgilerinle hava atarken güzeldir.

ama en çok güzel bir kahvaltıdan sonra keyif çayı için sevdiğinle sohbet ederken güzeldir. bu sevdiğin hamamönü'nde geçirdiğin 6-7 yılın her birinde farklı biri olabilir. kadın olabilir. erkek olabilir. akraba olabilir. kırk kat yabancı olabilir. ama seninleyse, oradaysa sevdiğindir. bitmiştir.

sadece sana geldiğimde de koşa koşa senden geçerken de her daim sevdim seni hamamönü ben. mahalle sevdalısı bildirdi.
belki başka zaman yine bildirir hamamönü'nden.