absürt icatlar

bebek ayakkabısı küllük de nedir arkadaş?! ayakkabıya sigaraları koyuyormuşuz falan. "unique" falan demişler bir de. aman ne dahice bir buluş (!)

3d tv'ler. bir moda halinde satıldı bitti.

ilk başta mantıklı gibi görünse de... tuvalete giderken çıkar, sandalyeye oturman gerektiğinde oturama falan. dümdüz saçma bir icatmış. benlik değil, en azından.

corap. resmen ayagimiza torba geciriyoz lan.

(bkz: çekik gözlülerden çekinmek)

çinliler uzaktan sevgilinizin dudaklarını öpebilmek için cep telefonuna entegre edilen bir aparat geliştirmiş. başta fake sandım da the guardian da haber yapmış. alakjsdlkajdlkajdlakj. www.theguardian.com/world/2...

şarjlı, mini el fanı.. toplumumuza buna "vantilatör" diye satıyorlar özellikle yaz aylarında seyyar satıcıların tezgahlarında renk renk bunlarla karşılaşırsınız.. dünyanın en absurd şeyidir. onun sağladığı rüzgardan ne olur? dışarıdan o kadar anlamsız ve garip duruyor ki... üstelik garip vızıltılı bir sesi var... kullanan insan ister istemez dikkatimi çekiyor.

kim icat ettiyse biraz daha estetik ve anlamlı hale getirseymiş keşke.




ve iflah olmaz popüler kültür şişirmesi.. bavul büyüklüğünde suluklar.. bunların kullanımı kadınlarda inanılmaz yaygın. kollarına takarak, kocaman bidonları yanlarında gezdiriyorlar. amaç su ihtiyacını karşılamak değil, göze batmak. bence insan göze de böyle batmamalı çünkü ben gerçekten aşırı mantıksız ve anlamsız buluyorum bu hareketi. su temel bir ihtiyaçtır, adım başı her yerde zaten satılıyor. hadi buna bütçe ayırmak istemiyorsunuz, daha düzgün ve çantaya sığan versiyonları var. bunlar nedir? ve gerçekten neden? toplu taşımalara dahi bunlarla binip iniyorsunuz. gerçekten mantıklı bir iş mi bu?

kadın eli şeklinde sabunluk. yalnız bireylerin yalnızlığına ilaç gibi gelecek yüzyılın icadıdır.

ben gerek sojourant gerekse eugenederastignac'ın (allah affetsin, nick'i kopyala-yapıştır yaptım) paylaştığı icatların amacı dışında kullanıldığına emin gibiyim.. hele eugenederastignac'ınkinde sabunu falan da hazır..

bir zamanlar l-manyak dergisinde "konu salağı" diye bir köşe vardı, vesikalık fotoğraflara göre karakter analizi, vb geyikler vardı ve buraya ekstradan çeşitli absürt/gereksiz icat önerilerimizi okur olarak gönderiyorduk. eğer öneriniz seçilir ve bir sonraki sayıda basılırsa, fikir sahibine özel tasarım karikatürlü t-shirt gönderiyorlardı. bu alanda eskiden epey başarılıydım, hatta bu sayede bir kaç çizerle de çok genç yaşta tanışma şansım olmuştu; özellikle kenan yarar ile tanışmayı çok istiyordum ve çizimlerinin hayranıydım ama ilk olarak tam bir çatlak olan ve halen arada buluşup geyik yaptığımız bülent üstün ile de bu sayede tanışmıştık. ardından; kenan yarar, cengiz üstün, memo tembel çizer, gürcan yurt, oky, bahadır boysal, kaan ertem, vb eski ustalarla tanışmıştım. çok güzel günlerdi ve hepsi birbirinden iyi ve mütevazi insanlardı; hatta bir kaç sayı için çizimlerimi bile paylaşmışlardı, ayrıca bu challenge günlerinden kalma 5 adet t-shirtüm de halen duruyor. özetle; o günlerden kalma bir kaç hatırlayabildiğim absürt/gereksiz icadımı paylaşıyorum: "fitil şeklinde sinek ilacı, yemek kaşığına göre çay bardağı, yelkenli araba, güneş enerjisiyle çalışan şemsiye, vb." aniden anıları tetikleyen başlık oldu ve iyi geldi açıkçası. işte bu ayardaki icatlara biz absürt icatlar diyoruz. gereksiz anı paylaşımına da; yaşlıların genç kilitlemesi ya da absürt anı paylaşımı diyoruz. hey gidi günler. o zamanlar her şey çok güzeldi be...